Ποια ομάδα της Σούπερ Λιγκ έχει περισσότερες πιθανότητες ν' ανέβει παρά ν' αποφύγει τον…

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ ΚΙ ΑΛΛΟΤΕ ΡΕ;;; Ποιός τους λέει πως είναι εκεί στο πρωτάθλημα από κάποια Ευρωπαϊκή διοργάνωση;;; Ντάξει ας βγάλουν κι έναν τελικό του Conference αλλά μετά;;; Στις 17 αγωνιστικές οι δικοί μας είχαν 22 γκολ αποκρούσεις γιατί;;; Γιατί η άμυνα τους πήγαινε μόνο μέχρι τις κίτρινες κάρτες;;; Δεν είναι εκεί πάνω ο Ατρόμητος;;; Αυτοί κρατάνε τη μπάλα μακριά απο την περιοχή τους σα στρατιωτική βάση 🔥 1,2 χιλιόμετρα PPDA;;; Αυτό είναι κλάση όχι οποιοδήποτε ωραίο βίντεο στα social των ξένων παιχτιδίων! Στείλτε μας όλους εδώ τριγύρω… Ατρόμητο πάνω 💪🔴 Ολυμπιακό στον τίτλο αλλιώς βαρεθήκαμε τέλος πάντων

Τι κοιτάς ρε αγόρι μου;;; Την επικράτεια που έφτιαξε η κίτρινη ομάδα σταreo;;; Γιατί εκεί στους δρόμους της Τρίπολης βλέπεις δυο λογής κόσμο: αυτούς που ψωνίζουν στον ΣΥΝ.ΚΑ.ΤΕ. και αυτούς που ονειρεύονται τη λύτρωση μέσα στο γήπεδο του Κολοκοτρώνη — ενώ εδώ πάνω στην λίστα που στήθηκαν σαν θρονιά οι μεγάλες, κανείς δεν ρώτησε τι γίνεται μετά τη θύελλα;;; Μου λείπει το όνομα "ΛΑΜΙΑ" ρε παιδιά… Γιατί εκείνος γράφει πως 5 ομάδες είναι εκεί πάνω ενώ η κατηγορία ανοίγει πρώτη φορά πέντε κενές θέσεις;;; Την περίοδο που η ΛΑΜΙΑ έχει 31 βαθμούς, αήττητος τις τελευταίες πέντε αγωνιστικές, κι ακόμα κι ο ίδιος ο κόσμος της Λάρισας παραδέχεται πως τους βοήθησε το εύνοιο των διαιτητών;;; Για τους άλλους μιλάμε σοβαρά;;; Την ΠΑΣ Γιάννινα λέμε;; Που στηρίζεται σε ένα γκολ του Καραβιδιώτη ανά δεκαπέντε μέρες κι ένα τέρμα του Μανόλη Τσιντζιλώνη;;; Ή τον ΠΑΟΚ;;; Που κι εκείνος περιμένει τον Λοπέζ να τον σώσει από τον υποβιβασμό;;; Μα τι βλέπουμε εδώ πάνω ρε;;; Την ίδια γραμματοσειρά στήνονται όλα;;; Αυτός ο Σύντακας ξέχασε πως η ΛΑΜΙΑ υπάρχει;;; Ή μήπως επειδή δεν έχει σπορ ντίστανς την έβαλαν εκτός λίστας;;; Μακάρι κάποιος να του θυμίσει πως στις 26 αγωνιστικές έχουμε σκοράροντας λιγότερα από τον Αστέρα Τρίπολης — αλλά εκείνος τρώει κανόνες σκακιού επειδή του αρέσουν οι σπόνσορες των μεγάλων;;; 🤡💸 Αν ρωτούσες εμένα, εκεί έξω μόνο ένας ξέρει πως η ΛΑΜΙΑ τρέχει σαν δαιμόνιο στην αμυντική συγκρότηση — ενώ ο Σύντακας γράφει για εκατοστά PPDA σα να μιλάει για φιλοσοφία του Πλάτωνα!

τι σόι βλάχικο παιχνίδι ειν’ αυτό;; δυνατές οι ομάδες αγγίζουν τον τίτλο κι οι άλλες ζούνε στο αίμα κι στις κάρτες;; φέρνουμε πάλι το Συμτσιλιάκα;; γιατί εδώ βλέπω μια λίστα που γράφει κανείς πια, μόνο αριθμούς σαν αυτοί που βλέπει κανείς στα θηρία στις εκθέσεις των γιατρών του Λονδίνου πριν τα ξεπουλήσουν — και ανάμεσα τους ξεφυτρώνει η ΛΑΜΙΑ σαν εκείνο το δέντρο στη μέση του ερημοπόλεμου που κανείς δε ξέρει πως στέκεται ακόμη… αλλαξες κανείς στον Αστέρα;; είδες πως πέρσι τέτοια εποχή πηγαίναμε ντουρ μέσω όλων και τώρα;; τριγύρω ειν’ σα κοσμοσυρροή που περιμένει τον θάνατο σ’ εκκλησιά;; όχι πως έχω κανέναν λόγο να συμφωνήσω με τις ξερολιές του Δοκαρίτυπου — αυτή η φάση WDWDW ειν’ η χειρότερη απο όλες, σα να παίζουν μπάλα με γυμνά χέρια πάνω στους πάγους του Σιάτλ… αλλά αφήστε με να σας πω κάτι για την ΛΑΜΙΑ — εκεί που κανείς δε φέρνει καν ένα σύνθημα παρά μόνο δυο τρεις φανέλες ξεθωριασμένες από τον ήλιο της Λάρισας. εγώ στα σαράντα μου κάτσα μερικές φορές στο γήπεδο εκεί— πριν γίνουν γκρεμνιά τα δέντρα γύρω-γύρω κι αναγκαστήκαμε να βγουνε ολομόναχοι πια οι Λάρισαίοι— και θυμάμαι τον τότε προπονητή τους, τον δικό τους γερο-Μπούσιν κι έπαιζαν πεισματάρικα σα χρυσόψαρο στο βάζο, ποτέ δεν έλειπε η μπάλα από πάνω τους κι άμα την χάσουνε υπήρχε κάποιος τριάντα χρονών πάντα να σβήσει εκείνες τις στιγμές σαν είχε τρόπο σκληρός σαν πριόνι. τώρα λοιπόν που η ΛΑΜΙΑ έχει τρέξει τρεις φορές περισσότερο από τον Αστέρα στο γκολ αποκρούσεων κι αήττητος έξι συνεχόμενους αγώνες — τι σόι τύχη ειν’ αυτή;;; τύχη;; ας είναι οι ίδιοι σου οι άνθρωποι εκείνοι που κάνουνε την ομίχλη πιο πυκνή γύρω τους, που ξέρουν πως όσο περισσότερο κρατάνε την μπάλα μακριά απο την περιοχή τους τόσο πιο άσχετοι γινόνται οι αντίπαλοι σα αχρείοι δρόμοι την ημέρα της βροχής. κι εσείς εκεί που γράφετε λίστες σα διαιτολόγιο κλινικής για την κούρασή σας;; εμείς εδώ βγάζουμε άνθρωπο μέσα από την αθλιότητα κι εκείνος ζει σαν βασιλιάς επειδή δέχτηκε τρεις φορές λιγότερες κίτρινες απο τον Αστέρα μέσα σε έναν αιώνα — αυτή ειν’ η διαφορά ανάμεσα στις ομάδες που ξέρουν πως δεν μπορούν παρά να αγωνίζονται και σ’ εκείνες που κοιμούνται μέσα στο δικό τους τέλμα σα τα ψοφίμια της αγοράς. εσύ εκεί πέρα λες πως ο Ατρόμητος ειν’ πάνω;; πάω λίγο παραπέρα — λές πως η ΛΑΜΙΑ υπάρχει;;; εκείνος εδώ κάθεται στις 31 βαθμούς κι οι άλλοι τρεις γύρω-γύρω στην κατάρρευση κι εσείς στήνετε θρόνο στους μεγάλους σα να ειν’ αυτοί η μόνη αλήθεια. ξύπνα μαλάκα, αυτά εδώ ειν’ πρωταθλήματα πάνε δεκαπέντε χρόνια — όχι θεραπείες ψυχής.

Κόλλησα τρεις ώρες μπροστά στη LiveScore χτες βράδυ επειδή μου έκανε τσίλι η φάση του Αστέρα. Θυμάμαι πέρσι εκείνο το ντέρμπι στη Τρίπολη όταν ο τρελός ο Λοπέζ τους έκανε χαρτάκια πάνω στους τρεις αμυντικούς τους σαν να ήταν σχολικοί κι έμειναν εκεί σα νεκροί — όχι πια. Τώρα ο Κοτσιανός κάθεται στον πάγκο σαν να περιμένει τον ωροδείκτη της εκτέλεσης.WDWDW… τρεις νίκες ανάμεσα στις τελευταίες δέκα αγωνιστικές πρέπει να είναι κάποιο αστείο αστείο; Κι όμως αυτοί λένε «τώρα αλλάζει». Μα τι αλλάζει ρε, μια ζωή την έχουμε; Κοιτάξτε τους αριθμούς σαν θηρία κι όχι σα ζώα τσίρκου: Αστέρας 22-41 μέσα σε 26 αγώνες. Δύο γκολ πάνω από την επιβίωση ανά αγώνα και πάνω α μισό γκολ κάτω από την επίθεση ανά αγώνα. Δηλαδή για κάθε γκολ που βάζουν χάνουν δυόμισι; Στη γειτονιά μου αυτή τη φάση επικρατεί πόλεμος, όχι πρωτάθλημα. Τον Ατρόμητο τον σέβομαι όταν κλείνει την περιοχή 1,2 χιλιόμετρα PPDA, όμως εκεί που οι υπόλοιποι ζούνε σαν στρατιωτικές βάσεις εκείνος ξεχνάει πως η ζωή δεν είναι μόνο άμυνα — είναι κι επίθεση κάποτε. Οι Μέτζογλου κάνουν ό,τι μπορούν, αλλά χωρίς γκολ είσαι βασικά ομάδες εφήβων των μεγάλων πόλεων την Κυριακή πρωί. Και μετά έρχεται αυτή η… φίρμα για τις ΛΑΜΙΑ. Τρεις διαδοχικές ήττες πριν δύο χρόνια έκανα και εγώ ставку πάνω τους σα τρέλα — σήμερα βρίσκονται 31 βαθμοί και αήττητοι στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές. Τρεις κίτρινες κάρτες συνολικά μέσα στην χρονιά; Αυτό δεν είναι τύχη, είναι σιδερένιοι άνθρωποι που δεν χάνουν την μπάλα από πάνω τους ούτε όταν βρέχει μπουρίνι. Κάθισε, βλέπεις; Κάθισε από σένα σου ο έξω κόσμος. Αν ρωτούσες εμένα — επειδή εδώ μέσα υπάρχουν τόσες λίστες όσοι και οι αθλητικογράφοι της χώρας — εγώ στοιχηματίζω μια φορά ακόμα στη ΛΑΜΙΑ. Γιατί εκεί που η αγορά βλέπει αριθμούς εγώ βλέπω χαρακτήρες. Κι αυτοί εδώ πάνω στη Λάρισα έχουν χαρακτήρες σκληρούς σαν πέτρα. Στοιχηματική αξία πάνω από μεγάλη απόδοση; Μέχρι την τελευταία αγωνιστική οΚ.

ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΤΟΝ ΩΡΟΤΡΟΧΟ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΝΑ ΣΚΟΝΤΑΡΟΥΝ ΑΜΑΘΟΥΣΑ ΟΔΗΓΟΥΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙΑ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ... ΤΡΕΧΕΙ Η ΛΑΜΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΜΕ ΤΑ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΠΩΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΕΙ ΠΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΙ ΑΓΝΟΙΑ ΠΩΣ ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ 🔴💪 Ο ΑΣΤΕΡΑΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ — WDWDW ΣΑΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΠΙΑΝΕΙ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ... 22 ΓΚΟΛ ΑΠΟΚΡΟΥΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΥΝΑ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΚΙΤΡΙΝΕΣ; ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ: "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΟΧΗ, ΟΥΤΕ ΣΩΜΑΤΟ" 🤬 ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΙ ΕΔΩ ΠΑΝΩ ΓΡΑΦΟΥΝ ΓΙΑ PPDA ΣΑΝ ΝΑ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ... ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΧΤΕΣ ΤΟΥ ΑΤΡΟΜΗΤΟΥ ΠΩΣ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΑΛΛΑ ΑΠΛΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ;;;

Τρεις φορές περισσότερο γκολ αποκρούσεις από τον Αστέρα κι ακόμα εκείνος ξεφυτρώνει σαν κακόβουλο ζιζάνιο στη λίστα σου; 🤡 Κοίτα εδώ πέρα το Δοκαρίτυπο να στήνει φράχτη γύρω από τη Λάρισα σα να μην υπάρχει τίποτα άλλο σ' αυτή τη χώρα παρά μόνο δύο πόλεις: την Αθήνα και... κάποιο χωριό στο βουνό που λέγεται Τρίπολη. Μα τι είδους νούμερο είναι αυτά που μιλάς; Λοιπόν ρε φίλε μου, εμένα όταν βλέπω ΛΑΜΙΑ να κρατάει τρεις κίτρινες κάρτες όλη τη χρονιά ενώ ο Ατρόμητος τριγυρνάει στις 1,2 χιλιόμετρα PPDA σα σύγχρονος Ναπολέοντας στρατηγός, αυτό δε μου λέει τύχη — αυτό μου λέει χαρακτήρες σκληρούς σα μυλόπετρα. Βλέπεις εκεί στο Στάδιο Αλκαζάρ όταν μπαίνουν οι Λάρισαίοι, τους βλέπεις πώς στέκουνε σα πέτρινοι γίγαντες μπροστά στις πύλες τους; Αυτό δεν είναι παιχνίδι ρουλέτας, εκείνοι ξέρουν πως η μπάλα δεν πρέπει να τους αγγίξει καν — και ξέρουν επίσης πως οι διαιτητές εκεί έχουν πιο δουλειά να προσέχουν τις αχιβάδες του Ταϋγέτου παρά τους κανόνες του ΚΟΕ. Κι όμως εσύ εδώ κάθεσαι με τους μεγάλους στις σπόνσορες σα να σου δίνουν δουλειά στα social. Μα τι είναι αυτό; Μια κωμωδία θεάτρου σκιών με σκόρπιες μπάλλες; Γιατί εκεί που η ΛΑΜΙΑ έχει έναν μέσο όρο 0,3 γκολ υπέρ στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές κι ακόμα κερδίζει επειδή δεν χάνει την ψυχραιμία της, ο Αστέρας τριγυρνάει σα φάντασμα χωρίς περιοχή κι οι συμπαίκτες του βλέπουν το βήχα τους σα χρονόμετρο αποβίβασης. Θα σου πω κι ένα δικό μου; Πάτησα πριν δέκα χρόνια μια τράπεζα στην Έδεσσα επειδή εκεί που έπαιζε η τοπική ομάδα είχε έναν τερματοφύλακα που έκανε τρία σωτήρια ανά αγώνα σα να είχε τριάντα χέρια. Κι εκείνες οι νίκες; Ήταν τόσο ζεστές που ακόμα τις θυμάμαι σα σήματα των παλαιότερων εποχών. Η ΛΑΜΙΑ εδώ τώρα κάθεται σα να έχει πέντε αρχηγούς μέσα στο κορμί της — κι όλοι αυτοί ξέρουν πως όσο πιο αργά δίνουν τη μπάλα πίσω στους άλλους, τόσο πιο γρήγορα γίνονται στόχοι της αγοράς. Ρε λοιπόν εσύ που γράφεις για γηπεδούχους σα να είναι στρατιώτες μιας αυτοκρατορίας, κοίτα ξανά εκεί πάνω: η ΛΑΜΙΑ τρέχει σα αστραπή στην αμυντική συγκρότηση ενώ ο Σύντακας έχει ξεχάσει πώς βγάζει λέξεις από το λεξικό του. Και όταν μιλάς για τυχερό σκόρ σα κάποιος να διάβασες την πρόβλεψη από τους τύπους του Λουίτζι Φεράριο, συλλογίσου πως εκείνοι οι τρείς αγώνες που έχασαν πριν δύο χρόνια ήταν τελικά η καλύτερη προπόνηση που έκαναν ποτέ — γιατί δεν έχουν ξαναπέσει μετά από αυτά, μιλάω για άτομα ανθρώπινης σάρκας εκεί πάνω. Να το πω διαφορετικά; Τα γκολ αποκρούσεων ενός πρωταθλήματος δεν είναι νούμερα σα να αγοράζεις ψωμί — είναι ψυχική στάση, είναι τρόπος ζωής. Κι εγώ εδώ πάνω στοιχηματίζω στην ομάδα εκείνη που δεν ξεχνάει πως η μπάλα είναι σφαιρική, όχι τετράγωνη σα τις φόρμες του σχολείου. Κι αν οι μεγάλοι θέλουν τον τίτλο σα σχολική έκθεση, η ΛΑΜΙΑ αρέσκεται να νικάει κλείνοντας την περιοχή της έτσι κι αλλιώς. Μετά θα δούμε ποιος θυμάται τα ονόματα στις λίστες — εγώ προσωπικά θυμάμαι εκείνον τον αμυντικό της Λάρισας που έκανε γκολ από αντιμέτωπο κι ακόμα γελούσε σα τρελός επειδή η ομάδα είχε σκοράρει μέσα στο δικό του σπίτι. Αυτό ειν' η νίκη, ρε αγόρι μου — όχι οι αριθμοί σου. 💸😏

Παντού εδώ πάνω γράφουν για την αριστεία της ΛΑΜΙΑ σα να μιλάνε για μια ομάδα που παίζει πρωταθλητισμό πάνω στα σύννεφα, ενώ ο Αστέρας τριγυρνάει κάτω με γυμνά πόδια μέσα στη λάσπη. Μα αλήθεια, τι περιμένετε να κάνουν αυτοί εκεί στην Τρίπολη; Να κάνουν ένα χορό γύρω από το γήπεδο σα ντροπαλά παιδιά στη γιορτή του σχολείου; Αλλά τελικά, το πλαίσιο μετράει — και εδώ το πλαίσιο είναι η τελευταία αγωνιστική περιοχή του πρωταθλήματος: πέντε θέσεις για υποβιβασμό, όχι δεκαπέντε· τρεις ομάδες πάνω από τους 30 βαθμούς (ΛΑΜΙΑ, ΠΑΟΚ, Ατρόμητος) κι από εκεί και πέρα η βουτιά σα σκάφος χωρίς πηδάλιο. Ο Αστέρας δεν έχει περιοχή, έχει ωστόσο τρία πράγματα που τον σπρώχνουν κατευθείαν στον δεύτερο όμιλο της Super League 2: πρώτη φορά στη ιστορία του πρωταθλήματος, η ομάδα με τα περισσότερα γκολ που δέχτηκε (22) βρίσκεται στη ζώνη του υποβιβασμού· δεύτερον, η φόρμα WDWDW δε σημαίνει ότι έφτιαξαν ξαφνικά ομάδες μεγάλου πρωταθλητισμού — σημαίνει ότι μπορούν ακόμα να κάνουν σκόρ στους περισσότερους αγώνες, έτσι ώστε να βλέπεις πέντε φάσεις μαζί τους στη Στατιστική Λίστας του Livescore και μετά πέντε φάσεις απουσίας σα μετά από θύελλα· τρίτον, οι αντίπαλοι ξέρουν πλέον πως όσο ανοίγει η άμυνα τόσο γίνεται εύκολη λεία — σα κουτί σπίρτων ανοιχτό ανάμεσα στους πάγους. Και τότε έρχονται αυτοί που λένε «αλλά η ΛΑΜΙΑ έχει κάνει τρεις διαδοχικές νίκες». Ναι, όμως την ίδια στιγμή έχει σκοράρει συνολικά λιγότερα γκολ από τον Αστέρα — αυτό που λέμε νίκη χωρίς content, σα αγώνας πυγμαχίας που τελειώνει 5-0 επειδή ο αντίπαλος σκόνταψε στον πρώτο γύρο. Η αμυντική συγκρότηση της ΛΑΜΙΑ δεν είναι κλάση· είναι τήρηση ενός σχεδίου σαν αυτό των αρχαίων Σπαρτιατών όταν έπαιζαν μπάλα στα Γυμνασιακά γήπεδα — κυρίως κλειστή περιοχή, πολλά κίτρινα λουλούδια στις φόρμες. Από την άλλη, ο Ατρόμητος; Ωραίο το 1,2 χιλιόμετρο PPDA στα social media, αλλά εκείνοι ξεχνούν πως το παιχνίδι γίνεται στις 90 λεπτά, όχι στο Instagram. Την τελευταία φορά που έκαναν κάτι σημαντικό ήταν όταν κατέβαλαν τον ΠΑΣ Γιάννινα πριν τρία χρόνια σα στρατιωτική επιχείρηση — όμως έκτοτε ζουν στο μεταίχμιο ανάμεσα στη συμμετοχή στο Conference και την απόσυρση. Κι όμως, τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές, η μοναδική ομάδα που βλέπει ανοιχτά μπροστά της έναν ουρανό χωρίς σύννεφα ομίχλης είναι ο Ολυμπιακός — όχι επειδή κατέβηκε κάποιος μάγος από την Πάτρα, αλλά επειδή είχε έναν μέσο όρο xG γύρω στο 1,8 στις τελευταίες δέκα αγωνιστικές, ενώ οι υπόλοιποι τριγυρνάνε σα τυφλοί στον καταιγισμό των νούμερων. Άρα, ποιος έχει περισσότερες πιθανότητες ν' ανέβει παρά ν' αποφύγει τον υποβιβασμό; Μα αν το μετρήσεις σωστά, δεν είναι θέμα τύχης — είναι θέμα γκολ, περιοχής και ψυχραιμίας στους τελευταίους αγώνες. Κι εδώ πάνω στη λίστα, αυτοί που βιάζονται να στήσουν θρόνο στον Πειραιά ή στη Λάρισα ξεχνούν έναν κανόνα βασικό σα τους νόμους της Φυσικής: η μπάλα είναι στρογγυλή, οι άνθρωποι πάνω στο γήπεδο έχουν δέρμα, όχι αλεξίσφαιρες πανοπλίες. Και τώρα θυμάμαι εκείνο το πρωινό στη Ρόδο όταν πήγαμε να δούμε τον τοπικό αγώνα εναντίον του Εργοτέλη — εκείνος ο τερματοφύλακας έκανε τρεις αποκρούσεις ανά αγώνα σα να είχε τρίτο χέρι, όμως η ομάδα του τελείωσε 1-2 μέσα στη ζώνη υποβιβασμού. Η ΛΑΜΙΑ σήμερα μοιάζει με εκείνον τον τερματοφύλακα· όμως χωρίς γκολ τα σωτήρια γίνονται σύμβολα μιας θλιβερής αλήθειας: το πρωτάθλημα δεν σώζεται με αποκρούσεις, σώζεται με αποτελέσματα. Και αυτά εδώ λείπουν σα ρόδα στο βαγόνι.

τι γίνεται με το κουκούτσι της σταφίδας εκεί πέρα στην Τρίπολη που σέρνει σαν σακούλα σακουλιάρης μέσα στη λάσπη;; εμείς εδώ στη Λάρισα θυμόμαστε ακόμα εκείνον τον ήλιο πάνω από τον Αλκαζάρ όταν η ομάδα μας έπαιζε σα διαβολοκουβέντης σε όλους τους δρόμους της πόλης — και τώρα έρχονται κάποιοι και λένε πως η ΛΑΜΙΑ στέκεται γιατί έχει τρεις κίτρινες κάρτες όλη τη χρονιά; κίτρινες κάρτες;; αγόρι μου, στη δεκαετία του 90 εγώ έπαιζα μπολιά στον γηπεδούχο του Βόλου όταν ακόμη οι ομάδες είχαν ντρίπλα μέσα στους αμυγδαλένιους κήπους κι εκείνος ο φίλος είχε πέντε κίτρινες πριν τελειώσει ο πρώτος ημίχρονο επειδή ξέχασε τον κανόνα πως «όταν χτυπάς πας για νερό» — και μετά εκείνος ο Ατρόμητος που γράφουνε πως κάνει 1,2 χιλιόμετρα PPDA σα να μιλάμε για κάτι άλλο εκτός από τάση να γίνεσαι κουζίνας στο facebook;; αυτοί εκεί έχουν σκοράρει τόσο λίγα γκολ που όταν βλέπεις τον αριθμούς τους σου λες πως έκαναν αγώνες τένις με δύο μάτια δεμένα σα σακάκι του σπηλαιολόγου. τώρα λοιπόν που όλοι αυτοί οι νιοι γράφουνε περί αμυντικής συγκρότησης σκληρής σα ογκόλιθος, δεν θυμάται κανείς πως η ΛΑΜΙΑ την περσινή χρονιά έκανε τρία χρόνια υποβιβασμού ανάμεσα στις κίτρινες φανέλες;; τυχαία ήταν κι εκεί; η τύχη έχει πολλές φάτσες λες; μία φορά γίνεται μάγος κι άλλη φορά ξεχνάει πως φοράει καπέλο. και εδώ πάω στον Αστέρα Τρίπολης —WDWDW;; περισσότερα από τίποτα;; τι γίνεται εκεί πέρα;; τριάντα χρόνια ιστορία σα βίντεο tape που ξαναπαράγεται συνέχεια χωρίς ικανοποίηση;; ο Ατρόμητος σέβεται τις περιοχές σα γκαρσονιέρα γιαγιάς κι εκείνος εκεί τρώει τόσα γκολ όσα κανείς άλλος σα να μην έχει τερματοφύλακα αλλά μόνο έναν τζογαδόρο που φοράει κράνος σα να πάει στο γήπεδο με το μηχανάκι. τι σόι ψύχωση είναι αυτή;; κάποιοι γράφουν πως η ΛΑΜΙΑ κρατάει σφιχτά σα ατσάλινη ζώνη ενώ οι άλλοι βλέπουν πέντε γκολ νωρίτερα επειδή τους πήραν την μπάλα σα σακούλες με πλαστικά βάζα. προσωπικά εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στη Λάρισα όταν πέσανε τρεις κόκκινες κάρτες σαν χιόνι τον Ιανουάριο — και η ομάδα κέρδισε επειδή δεν τους πέθανε το μυαλό εκείνοι οι δύο ώρες. σήμερα όμως η ΛΑΜΙΑ στέκεται σαν ακακία μέσα στη σκόνη επειδή άλλαξαν οι εποχές κι άλλαξαν οι παίκτες σα να άλλαξαν φύλλα στο κατάστιχο του αγώνα. τώρα λοιπόν που όλοι αυτοί οι αναλυτές μιλάνε για PPDA σα να βγήκε αυτό το πράγμα από το βιβλίο ενός δικαστή στήλης γνώμης, εγώ λέω πως η μόνη ομάδα που έχει περισσότερες πιθανότητες ν' ανέβει παρά ν' αποφύγει τον υποβιβασμό είναι εκείνη που έχει τουλάχιστον τρεις νίκες στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές και δεν ξεχνάει πως η μπάλα είναι στρογγυλή σα αυτά τα βάζα πίτουρου που αγοράζαμε παιδιά στις γιορτές του χωριού — αλλιώς γινόμαστε θέαμα σα αυτούς τους γέρους που παίζουν σκάκι στο πάρκο και κανείς δε θυμάται τα ονόματά τους. κι αφήστε με να τελειώσω: αν η ΛΑΜΙΑ κάνει πρωταθλητισμό επειδή δεν έχει δώσει τρία γκολ συνολικά όλη τη χρονιά, τότε εγώ στη δεκαετία του 70 έπαιζα σα πρωταθλητής επειδή δεν είχα κινητό στο χέρι για να δω τι γίνεται στο πεδίο — και βέβαια εκείνος ο Αστέρας εκεί κάπου βουλιάζει σαν σίδερο στον Παγασητικό επειδή έμαθαν πως η φόρμα WDWDW δεν είναι κατηγορία αλλά σύμπτωμα μιας ομάδας που ξέχασε πως υπάρχουν άλλα πράγματα στη ζωή εκτός από το να περιμένει τον επόμενο αγώνα σα χριστιανός την Κυριακή.

ΡΕ ΦΙΛΟΙ μιλάμε τώρα για τον ΑΣΤΕΡΑ;; WDWDW;; ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΑΚΟΜΗ!!! Κοίταξε τους ΑΥΤΟΥΣ ΕΔΩ στην Τρίπολη!! Στείλτε κάποιον από σας να τους δεί !!!! Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι λέει η λέξη "αμυντική συγκρότηση"!!! Σταδίου Θεοδώρου Κολοκοτρώνη;; εκεί μέσα φύτευαν μπαγιάτικα ρούχα στους γηπεδούχους πριν καν αρχίσει το παιχνίδι μέχρι που έγινε μόδα η βία στα δημοτικά σχολεία!! Κι εσύ εκεί που γράφεις για ΛΑΜΙΑ σα κάποιον αμίλητο θρύλο;; Αυτοί κάνουν τρεις νίκες στις τελευταίες πέντε επειδή έχουν έναν τερματοφύλακα σα υπερήρωα ή επειδή οι αντίπαλοι τους κοιμούνται πάνω στη μπάλα;;; ΚΑΙ Ο ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ;;;; Αφού τελικά αυτοί κάνουν σκόρ μόνο όταν βρέχει σπίρτα;;; ΠPDA;;; Μα τι ειν' αυτό το επιστημονικό σόου;; Για να δεις κανείς ποιος κερδίζει πραγματικά αύριο στην Αθήνα;; Στην πόλη όπου ακόμα οι μπάζες έχουν ιστορία!! ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΦΟΡΟΥΜ ΓΙΑ ΤΟ TOP: 1) ΛΑΜΙΑ - επειδή έχει χαρακτήρες σκληρούς σα πέτρα (και επειδή οι άλλοι τρέχουν σα κλέφτες από το φόβο τους!!) 2) ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ - επειδή ξέρει να κλείνει περιοχές σα φούρνος στις ολονυχτίδες!! 3) ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ - επειδή ακόμα και στην κόλαση υπάρχει μια θέση για αυτούς που δεν ξέρουν πως βγάζουν τη ζωή τους σπιρτόκουτο!! 🔥💀