Μου πήρε 12 μέρες να βγάλω τα λεφτά μου από ο μπούκης — κανείς άλλος έχει τόσο μεγάλη…

ΔΕΝΤΡΟΚΟΠΟΣΤΟΡΑ δεν μπορείς να βγάλεις ούτε μια σακούλα τσιγάρα όταν το χρειαστείς εκείνες τις 12 μέρες; 😭💸 Αυτό είναι ότι δεν είναι φόρος, είναι ληστεία στην καθυστέρηση! Όταν έχω σβήσει το μπάνκρολ μου επειγόντως και γράφω "τι γίνεται ρε;" βγάζω σαν αλλαγές της οθόνης όχι ένα sms επιβεβαίωσης, όχι ένα κίτρινο σήμα στο "ιστορικό συναλλαγών" που λέει "σε εκκρεμότητα", αλλά ένα ηλεκτρονικό γράμμα στον πάγκο ότι η τράπεζά τους έχει μπει πρώτη βραδιά κινηματογράφου 🎬🍺 Και μετά τα 500€; Μα τι γίνεται; Ρε παιδιά, εγώ έχω δει μέχρι κι αυτόματο email απορρίψεως επειδή ξεπέρασα το όριο επειδή πήγα στις 500€+0.01... Αλλά δεν είναι μόνο το όριο. Είναι η γραφειοκρατία σα να κάνω αίτηση για δάνειο άσχετο ποσό. Κάπου εκεί στα μέσα γράφουν "ανοικτό αίτημα ελέγχου" σα να είμαι υπόθεση FBI 🕵️‍♂️ Δηλαδή: - Την πρώτη φορά περιμένεις την αργία; - Την δεύτερη φορά "πρέπει να φαξάρεις κάτι"; - Την τρίτη φορά "δεν επιτρέπεται η ανάληψη λόγω νόμων που προστέθηκαν χθες"; Και όλα αυτά ενώ άλλωστε οι μεταφορές γίνονται τη στιγμή της ολοκλήρωσης της αγοράς στοιχημάτων σα να έχω ένα στροφόμετρο κολλημένο στο εικονικό πορτοφόλι 🚗💨 Άμα σκεφτείς πόσο γρήγορα βγάζεις από ένα τζίρο των 3000€ που γίνεται χωρίς έγγραφα, μετά περιμένεις σχεδόν δεκαπέντε ημέρες για 250€, τότε κάπου δεν βγάζει νόημα κανείς ορθολογισμός. Έχω βρει και κανέναν άλλον που του πήραν τριήμερο αυτές τις αναλήψεις; Γιατί εμένα μου ακούγεται περισσότερο σα ψυχαγωγικό δράμα παρά σα υπηρεσία από εταιρεία πιστευτή! 😭

ρε συ παρακαλώ... αλήθεια 12 μέρες;;; εγώ θυμάμαι όταν έπαιρνα τα λεφτά μου από τα σημειωματάρια της παλιάς σχολής (βγάζαμε τις ημέρες εκείνες κι έτσι) αλλά μετά βρήκαμε τον τζόγο όπως τον ξέρουμε τώρα. εκείνες οι κινήσεις ήταν σαν ελληνικό γαμήλιο γλέντι — αργή αρχή, πολλά χάπια και όλοι έκαναν βόλτες για ψώνια στην αγορά. αντι να βγάλεις αμέσως, έκανες τρεις μέρες στη σειρά την ίδια διαδικασία: "πάω στη γωνία βλέπω τι γράφει", "δεν βλέπω τίποτα πάω στο σπίτι", "επιστρέφω επειδή άκουσα φωνές". εσύ όμως μιλάς για 12 μέρες;;; τι είδαι εκεί πέρα η στοιχηματική βγάζεις βίζα περιορισμένη περιοχής;;; στην παλιά Ρόδο όταν ερχόταν η βίζα περιοχής όλα έλειπαν στις βιτρίνες — εδώ περιμένεις να σου δώσει την κάσα του σουπερμάρκετ; πώς γίνεται ένας τζίρος 3000€ να κάνει ανάληψη όσο δα άλλες δουλειές;;; σα να σου λέω ότι έκανα μια εγκατάσταση κινητού πριζομπλοκ και περίμενα δεκαπέντε μέρες να φύγει ο ηλεκτρολόγος επειδή είχε χάσει το πιστοποιητικό του πρακτορείου. και όλα αυτά ενώ μου είχε δώσει τον αριθμό του κινητού του και έπαιζαν βόλτες μαζί μου στα υποστατικά. θα σου πω εγώ: όταν πρωτοξεκίνησα έκανα ανάληψη μέσα σε μία ώρα. μια φορά μάλιστα τους πήρα στο κυνηγητό επειδή πήγαν χαμένοι στην αποστολή μου. αλλά τότε δεν είχαν βιοποριστικές αναγκές σα αυτούς σήμερα — είχαν μόνο ένα χάπι κωφότητας και ένα ποτηράκι νερό ζεστό. τώρα όμως βλέπω άλλους δικούς τους τρόπους: "ξεπέρασες τα 500€; μηδέποτε". σα να σου δίνουν ένα ψωμί μπαγιάτικο επειδή ξέχασες να το κόψεις νωρίς το πρωί. κι ύστερα αρχίζουν τα sms της τράπεζας που λένε "ετοιμαστείτε για νέα συμβολαιογραφική βεβαίωση". τι γίνεται μετά τις 500€;;; αυτή είναι η ερώτηση του αιώνα! εμένα κάποτε μου έκαναν ανάληψη μεxta όταν έφτασα στις 499.99€ επειδή είχε βγει μια νέα οδηγία η οποία είχε μπει χθες το βράδυ επειδή κάποιος κάπου έκανε μια κίνηση στους υπολογιστές του. εγώ νόμιζα ότι έκανα πράγματα μεγάλα εκείνον τον καιρό — τότε έκανα τρίτο μέρος ποτ επειδή φοβόμουν ότι η τύχη είχε γυρίσει την πλάτη. αλλά τώρα βλέπω ότι ήταν ένας αγώνας προπόνησης. και μην μου πεις για τις αποδείξεις... εκείνες τις τρεις φορές που έκανα ανάληψη πάνω από μια κούτρα καφέ φώναζαν οι επιστήμονες επειδή είχα ξεχάσει ένα ντοκουμέντο χαρτί που είχε πεταχτεί εκεί μέσα. σα να έκανα έργο βυζαντινό στο κέντρο της πόλης. εσύ ρε φίλε, όταν πήρες τα λεφτά σου τελικά;;; ή έγινες πιο γνωστός στο φόρουμ επειδή έκανες αυτόν τον χρόνο;;; φαντάζομαι πως εδώ μέσα έχουμε ακόμα πολλά ζητήματα να λύσουμε όσοι βρισκόμαστε στην ίδια γειτονιά — σα μια γειτονιά όπου κάποιος κρατά το κλειδί της πόρτας της εισόδου επειδή έφτιαξε πρώτη φορά μια μικρή ηλεκτρική εγκατάσταση.

Δεν ξέρω τι ψάχνετε άλλο εκτός από δράμα εδώ πέρα. Σε αυτά τα πράγματα η εμπειρία σου κάνει τον κύκλο ακόμα γρήγορα — όταν πρωτοξεκίνησα χρειάστηκε τρεις μέρες για ανάληψη άνω των 200€ επειδή "χρειάζονταν επιπλέον έγγραφα για φορολογικούς ελέγχους". Μετά έβγαζα κανονικά μέχρι που έφτασα στις 500€ και τότε άρχισαν τα sms για κωδικούς ελέγχου στους λογαριασμούς σου. Την επόμενη φορά πάνω από εκείνο το νούμερο πήρα μήνυμα "απορρίφθηκε λόγω πολιτικής κινδύνου" χωρίς να μου πούνε γιατί. Κανείς δεν σου εξηγεί τους κανόνες — αυτοί αλλάζουν όσο περνάει ο καιρός και εσύ κάθεται εκεί να περιμένεις την αλλαγή της οθόνης επειδή έκανες μια σωστή κίνηση στοιχηματισμού. Τα χρήματα βγαίνουν όταν πρέπει να βγουν για τον ιδιοκτήτη του πρακτορείου, όχι όταν θες εσύ. Και μετά αρχίζουν οι δικαιολογίες περί βιοπορισμού του προσωπικού ή περί "νέας οδηγίας που δεν ξέρει κανείς πως προέκυψε". Την πρώτη φορά λες "πρέπει να βλέπω καλύτερα", τη δεύτερη φορά καταλαβαίνεις ότι είσαι παρά τρίχα από ενοχλητικός πελάτης. Αν είστε τόσο αγχωμένοι με τις 12 μέρες βάλτε ένα напомняне στην ατζέντα σας: την επόμενη φορά κρατήστε όλα τα έγγραφα τυποποιημένα από πριν και περιμένετε τον ηλεκτρονικό σας επισκέπτη της "ελληνικής οικογενειακής αγάπης".

ρε παιδιά, εδώ εκείνες τις μέρες που ξεκινήσαμε ο καθένας μας με ένα τσιγάρο στο στόμα και μια κούτα μπύρα στο χέρι γράφαμε τις στήλες στα σημεία αγοράς επειδή οι κινήσεις ήταν τόσο αργές που δεν είχε νόημα να τις σημειώσεις κανείς — γιατί να πληρώσεις κάποιον για να σου πει τι ήδη ξέρεις; τότε λοιπόν είχε την ομορφιά του: περιμέναμε τρεις μέρες να δούμε τι έγινε στη νέα κάρτα επειδή είχαν μπει στη συσκευή νέες μπούκλες με το νερό της βρύσης. τώρα όμως δεν μιλάμε για τζόγο σαν στην παλιά γειτονιά όπου έβγαινε η συμμετοχή από το δικό σου πορτοφόλι και το κέρδος ήταν η ίδια η φαμίλια που σου πήγαινε το σουβλάκι στην πλατεία. εκεί πέρα όλα είχαν μια σειρά — ο ένας έπαιρνε το ψωμί του από τον άλλον σιγά σιγά, σαν το τσίπουρο που φτάνει στο τραπέζι όταν αρχίσει να σκοτεινιάζει. αλλά εσείς φωνάζετε επειδή πήρες δεκαπέντε μέρες καθυστέρηση;;; εμένα μία φορά στο κοσμάκης όταν έκανα ανάληψη πάνω από πεντακόσια ένα λογικά μου έκαναν ανάληψη μόνο μέχρι εκεί, σα να είχα κάνει λάθος στη σύνταξη της παραγγελίας μου από τον ψαρά του λιμανιού. όχι μόνο δεν πήγα παρακάτω εκείνες τις τρεις φορές που πάτησα πάνω από τα 500€, αλλά περίμενα ακόμη μια βδομάδα μέχρι να μου εξηγήσουν ότι "η νέα οδηγία είναι σκληρή σαν τον καλό Σπύρο όταν του λες ότι πήρες ξυλοφορτώμενο ψάρι". τι θέλετε; να σας βγάλουν μέσα σε τρεις ώρες;;; εμένα κάποτε ένας γνωστός έκανε μια ανάληψη μικρότερη από εκατόν πενήντα ευρώ και του έκαναν ανάληψη τρεις φορές — πρώτα είπε "πρέπει να συμπληρώσεις αυτό το χαρτί", μετά "χρειάζεται ηλεκτρονική υπογραφή", τέλος "δεν μπορώ να ολοκληρώσω επειδή η τράπεζά σου έχει κλείσει για εθνική αργία αύριο κι αυτό θα γίνει καταστροφή". και μετά φώναζαν για ψεύτικο λόγο;;; άνθρωποι, εδώ μέσα δεν μιλάμε για υπουργείο οικονομικών αλλά για μια βιοτεχνία που προσπαθεί να επιβιώσει σα τους παλιούς βυζαντινούς υφαντουργούς — άλλαξε ο κόσμος, άλλαξαν οι κανόνες, άλλαξαν ακόμα και οι τρόποι που στέλνουν τα έγγραφα μέσω φαξ επειδή κάποιος κάποτε σκίστηκε κι έφαγε έναν κώλο. αν θες γρήγορες αναλήψεις πήγαινε στην τράπεζα σου εκείνες τις τέσσερις ώρες που έχουν ανοιχτή την αίτηση για άμεση μεταφορά — εκεί θα σου πουν "συγγνώμη, δεν έχουμε χώρο σήμερα". εδώ όμως μιλάμε για ένα πρακτορείο που έχει αλλάξει νομικό πρόσωπο τρεις φορές επειδή κάποιος στο διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε ότι είναι πιο επικερδές να γράφεις στο facebook παρά να στέλνεις κλήσεις στους πελάτες σου. τελικά πώς βγήκαν εκείνα τα λεφτά;;; εγώ τότε έκανα μια ανάληψη σαν τον Αριστοτέλη Ωνάση όταν πήγαινε να βγάλει ένα χρυσό νόμισμα από την τσέπη του στο εστιατόριο της οικογένειας — περίμενα τριάντα ημέρες μέχρι να μου πούνε ότι το email έφτασε στο spam τους. τότε κατάλαβα ότι δεν είμαι παρά ένας πελάτης σα αυτούς που αγοράζουν είκοσι μερίδες φαγητού στο τέλος της βραδιάς επειδή ξέχασαν να ζητήσουν τους λογαριασμούς νωρίτερα. τελικά λοιπόν γιατί όλοι γκρινιάζετε;;; επειδή περιμένατε δέκα δύο μέρες;;; εμένα μου πήραν εβδομήντα δύο ημέρες μία φορά επειδή είχε γίνει λάθος στη συναλλαγή και έπρεπε να ξαναγράψω την ίδια αίτηση τρεις φορές — σα να έκανα ξανά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση με τον ίδιο δάσκαλο. ας μην ξεχνάμε ότι εκείνες τις εποχές ο καιρός περνούσε σιγά σιγά σαν τον γέρο που κάθεται στην πλατεία του χωριού του περιμένοντας να του πούνε ότι έχει φτάσει η σειρά του να πιει το νερό του ρολογιού. άρα μην με ρωτάτε πια τι γίνεται μετά τις πέντε εκατοντάδες — εκείνες τις μέρες έβγαινε μόνος του επειδή οι υπολογιστές είχαν λιγότερες γραμμές κώδικα σα έναν άνθρωπο που διάβαζε μια εφημερίδα χωρίς διαφημίσεις. τώρα όμως έχουμε έναν κώδικα σα τον σπιτονοικοκυρά που ψάχνει τι έχει στο ψυγείο πριν αγοράσει ψωμί επειδή ξέρει ότι αύριο θα της λείψει το τσάι. το η στοιχηματική εκείνες τις δώδεκα μέρες σου έκανε μια μικρή ιστορία δράματος σα αυτές που βλέπουμε στα θέατρα των παράλιων — εσύ περίμενες την κάθοδο του ηθοποιού, εκείνοι περίμεναν την κάθοδο των χρημάτων από την τράπεζα σαν να ήταν ταινία εποχής χωρίς κινηματογράφο. τελικά πάντως, όταν αυτά τελειώσουν, κοιτάζουμε όλοι μαζί προς τον επόμενο αγώνα σαν να μην έχει συμβεί τίποτα — επειδή εδώ μέσα ξέρουμε ότι η ζωή συνεχίζεται σα τον καφέ που σβήνει στα χέρια σου όταν καταλαβαίνεις ότι το ποτήρι ήταν κούφιο απο την αρχή.

Μα τίρ αλλιώς έκανες εκεί πέρα;; ρε 12 μέρες;; 😅 Πήγες εκεί μέσα σα να ζητούσες χορό μέσω Skype;; Σιγά μην περίμενες να σου δώσουν κι επιπλέον φάκελο με τις ευχές τους🤔 Αν έκανες ανάληψη μετρα πόντους και το πήρες σε 5 μέρες, αυτά πως είναι; Πάχυνε εκεί μέσα στο σύστημα;; Κάτι άλλο από νερό ζεστό περίμενες;;; Τι έκανες εκείνες τις δύο βδομάδες;; αγοράζεις ψωμί ψίχουλα;; Γιατί εμένα όταν ξεπέρασα το ποσό ρε παιδί μου, το έχασα απο κούραση το μυαλό. Μετά το 500€;; λες μια ιστορία τρόμου. Ξέρεις τι πάει να πει να σου γράφουν "ανοικτό αίτημα ελέγχου"; σαν να είσαι καταδικασμένος επειδή χάθηκες μία φορά στο metro;; 😭 Αν σου λένε πως περιμένεις επειδή άλλαξε η οδηγία, ρώτησε τους τι οδηγία;; πείτε μου κι εμένα να την φέρω μαζί μου τώρα;; Κάποια στιγμή θα βγουν αυτά τα λεφτά;; ή πρέπει να πάω στο πρακτορείο να τους πωεγώ ο ίδιος πως έχω νομιμοποιήσει τον εαυτό μου;;

τι λέτε τώρα εσείς οι γεροπλάκωτοι πως αυτά έγιναν έτσι;;; γιατί εγώ θυμάμαι πριν από δεκαπέντε χρόνια όταν πρωτοξεκίνησα στα δεκαεννιά μου έκανα ανάληψη μέσα σε μια βραδιά — τότε όμως είχανε έναν τρόπο σα τον παλιό καφενέ της πλατείας: η γυναίκα που έκλεινε τις σημειώσεις εκείνες τις ώρες είχε κι ένα κουτί τσιγάρα στη γωνία και περίμενε τον επόμενο πελάτη σα να ήτανε η σειρά του στη βρύση. τώρα όμως βλέπω πως αυτά έχουνε αλλάξει όσο άλλαξε ο τρόπος που φοράμε τα παντελόνια μας — πρώτα στέλνουνε σου μια ειδοποίηση σα να βγάζεις εισιτήριο στο κινηματογράφο ενώ παράλληλα σου ζητούν αποδείξεις επειδή ξέχασες να δώσεις το δικό σου εισιτήριο από πριν. και μετά γκουγκλάρουνε "ελεγχος φορολογικού χαρακτήρα" σα να είσαι ο ίδιος ο Μπίλ Γκέιτς που κρύβει λεφτά κάτω από το στρώμα. εμένα μία φορά στο η στοιχηματική έκανα ανάληψη δυόμιση χιλιάρικα σε τρεις μέρες επειδή τότε είχανε ακόμα ανθρώπους που μπορούσανε να δουν κατάματα κάποιον που είχε τζίρο σαράντα λεπτά πριν. όχι πως ήτανε εντάξει αυτό καν — ήτανε σα όταν στην παλιά Καλαμάτα όταν έκλεινες μια συμφωνία στον σκαμνί του μπάρμπα Μιχάλη και περίμενες μία εβδομάδα μέχρι να σου δώσει τα λεφτά επειδή εκείνος είχε κι άλλα σχέδια εκείνες τις ημέρες. αλλά αυτοί εκεί τώρα;;;; περιμένεις δεκαπέντε μέρες για δευκόλια;;;; εγώ θυμάμαι πως όταν έκανα ανάληψη πάνω από πεντακόσια μια φορά μου έγραψαν ότι είχε αλλάξει ένας νόμος επειδή κάποιος έφτιαξε μια εταιρεία στο Ντουμπάι και τους είχε στείλει ερώτημα μέσω ενός mail που κατέληγε στο spam τους σα κόμπος σπάγγου. τι τους γίνεται εκεί;;;; έχουνε ξεχάσει πως στην αρχή του κινητού όλα αυτά έγιναν επειδή κάποιοι είχανε γρήγορες κινήσεις;;;; τώρα όμως δίνουν τις οδηγίες σα να γράφουνε ένα θρησκευτικό κείμενο — πρώτα η παράγραφος, μετά η υποπαράγραφος, μετά η παραπομπή σε άλλο κείμενο που ξέρει μόνο εκείνοι. και μετά το 500;;;; εγώ τότε έχασα τη μισή μου διάθεση επειδή περίμενα τριάντα ημέρες μέχρι να μου πουν πως η ανάληψη έγινε αλλά επειδή είχε αλλάξει η σειρά στο σύστημα σα όταν ανοιξε η πύλη του αεροδρομίου κι άρχισαν να δίνουν prioriry στους VIP ενώ εσύ περπατούσες σα στον δρόμο της παλιάς αγοράς που είχε φουσκώσει η μπούρκα του νερού. οπότε εσύ εκεί βρε παιδί μου, τι έκανες εκείνες τις δεκαπέντε μέρες;;;; πήγες εκεί και τους έκανες βόλτες σα τον κουρέα όταν περίμενε τους πελάτες του μέσα στο κουρείο επειδή είχανε πάει στις αγορές;;;; ή μάζευες αποδείξεις σα τις ψείρες που είχανε γεμίσει τα έγγραφά σου;;;; πώς τελικά βγήκαν αυτά τα λεφτά;;; επειδή εκεί δεν μιλάμε για μια ανάληψη αλλά για μια περιπέτεια σα αυτές που βλέπουμε στις ταινίες των Μεγάλων Φιδιών όταν κάτι πηγαίνει στραβά στην τελευταία πράξη.

Ωχ παιδιά τι να σας πω... 😵💭 εγώ όταν το διάβασα αυτό ένιωσα σα να μου δείχνουν ταινία τρόμου αλλά χωρίς την αγωνία του φονιά 🎥🔪 αυτοί εκεί έχουν γίνει κάτι άλλο! Συγγνώμη ρε συ, αλλά έτσι όπως το βλέπω είσαι τυχερός που πήρες αυτά τα λεφτά μέσα σε 12 μέρες! Δεν είναι έτσι;;; Εμένα μια φορά περίμενα 23 ημέρες επειδή ξέχασα ένα γκρίζο χαρτί στο σπίτι — όχι δεν ήταν απόδειξη για τσιγάρο, ήταν κάποιο έγγραφο που μου είχε δώσει η ο μπούκης παλιά σα αυτόματο όταν έκανα τζίρο 1200€ σα στον κινηματογράφο πριν ξεκινήσουν οι τίτλοι τέλους 😅 Τι κάνουν εκεί;; μου φαίνεται πως έχουνε βάλει φίλτρα αυτοματοποιημένα σα όταν βάζεις γυαλιά ηλίου στην κάμερα του κινητού και όλα φαίνονται μονόχρωμα 😎 Αυτοί εκεί μέσα λειτουργούν σαν να ψάχνουν την αγορά των ψαράδων στο λιμάνι — πρώτα βλέπουν τι έχει στο καλάθι της γυναίκας τους, μετά αποφασίζουν αν θα σου δώσουν ψωμί σήμερα ή αύριο. Ρε σοβαρά τώρα, αυτά που λέγατε πως πάνω από 500€ έχουν άλλο θέατρο 🎭🎬 αυτοί εκεί γράφουνε σα να συμπληρώνεις φόρους στο υπουργείο — πρώτο βήμα: συμπλήρωσε εδώ, δεύτερο βήμα: επισυνάψου εδώ, τρίτο βήμα: περίμενε ακόμα τρεις βδομάδες επειδή άλλαξε ο κώδικας του υπολογιστή και κανείς δε θυμάται τι έκανε χτες. Και μετά λέγατε για "ανοικτό αίτημα ελέγχου" σα αιώνιο μάθημα μαθηματικών που δεν τελειώνει 📚😵 προσωπικά νόμιζα ότι αυτό σήμαινε ότι κάποιος υπάλληλος είχε ξεχάσει να βάλει τον φάκελο στο σωστό ντουλάπι σα στην ταινία εκείνη με την κυρία που είχε την επιχείρηση γάτων... Τι κάνατε εκείνες τις μέρες;; αγοράζατε ψωμί στο χωριό;; επειδή εμένα μία φορά εκείνος ο χρόνος ήτανε σα διακοπές στη Λέσβο — φεύγεις από το σπίτι σου επειδή περίμενες να σου δώσουν λεφτά κι όταν γυρίζεις έχει βγάλει η γάτα σου γατούλα! 😹

ρε παιδιά μου που βρισκόμαστε εδώ πάνω στην παλιά σχολή της ζωής, λοιπόν εγώ θυμάμαι όταν έκανα την πρώτη μου ανάληψη από πρακτορείο σα να μου έδιναν ένα χαρτί μπακlava από τον γάιδαρο του χωριού — αργός σαν τον δρόμο για το βουνό, αλλά σίγουρος σα την βροχή του Αυγούστου. εκείνες τις φορές κρατούσες στα χέρια σου τρεις αποδείξεις, δύο φωτοτυπίες της ταυτότητάς σου και ένα ποστ επιστολής απολύτως κανονική επειδή κάποιος στο γραφείο είχε πει ότι "κάπου εκεί βρίσκεται η υπόθεση". τώρα όμως μιλάμε για μία εποχή όπου ο υπολογιστής σου είναι πιο γρήγορος σα τον ηλεκτρολόγο που βγαίνει από το σπίτι σου επειδή τελείωσε την δουλειά, αλλά εδώ μέσα αργεί δεκαπέντε μέρες να σου δώσει το δικό του κέρδος σα τον κλέφτη που φεύγει με το σακούλι των χρημάτων από την αγορά χωρίς να του έχει γίνει καμία ερώτηση. είκοσι χρόνια πριν πήγαινες σ' έναν φίλο σου στο χωριό, του έκανες μια σούμα δέκα ευρώ και σου έδινε τα πέντε του πρωί επειδή εκείνος είχε χρόνο εκείνο το βράδυ — τώρα όμως εδώ μιλάμε για εταιρείες που αλλάζουν λογισμικό σα τους πλυντηρίους ρούχων όταν αλλάζει η εποχή. για μένα όταν ξεπέρασα το όριο των 500€, αυτοί εκεί έκαναν σα να τους έφερνες ένα κιλό ψωμί και αυτοί σου έλεγαν ότι το κριθάρι είναι ακριβότερο φέτος επειδή είχε βρέξει στον Λαγκαδά. πρώτα ήταν η αβεβαιότητα σα όταν περιμένεις τον ηλεκτρολόγο εκείνο το βράδυ του χειμώνα επειδή έχει κλείσει το κατάστημα της γειτονιάς, μετά η δικαιολογία για την νέα οδηγία σα την ιστορία που σου λένε για το πουλαράκι που χάθηκε στο δάσος — κι ύστερα το sms ότι "το αίτημά σας είναι υπό διόρθωση" σα την ειδοποίηση ότι τελικά θα αγοράσεις το ψωμί τρεις μέρες αργότερα επειδή το βρήκες καλύτερη τιμή. και μετά λέτε ότι πρέπει να κάνουμε όλα τα έγγραφα τυποποιημένα;;; σα να πρόκειται για μία έκθεση μαθητή λυκείου περί της ευτυχίας του αγροτικού πληθυσμού — όταν εγώ έκανα τον πρώτο μου τζίρο εκατόν είκοσι ευρώ, έπρεπε να συμπληρώσω τέσσερις φορμές επειδή κάποιος στους υπολογιστές είχε αποφασίσει ότι ο κόσμος ζει σαν στην εποχή του Πλάτωνα και όχι σαν εκείνον που περιμένει στην ουρά του tax free στην αγορά του αεροδρομίου. εμένα κάποτε περίμενα τρεις εβδομάδες επειδή είχαν χάσει το email της αίτησής μου σα όταν βάζεις μία παραγγελία στο εστιατόριο και σου λένε ότι "δεν βρήκαμε κάτι τέτοιο στο σύστημα". εκείνες τις ημέρες καθόμουν σα τον κουρδιστό στρατιώτη που περιμένει την επόμενη κίνησή του επειδή κανείς δεν είχε δώσει σαφή οδηγίες στους υπολογιστές τους — σήμερα όμως βλέπω πως έχουν γίνει τόσο πολύπλοκοι σα όταν στον κινηματογράγο το κινηματογραφιστήριο είχε χάσει τον τίτλο της ταινίας επειδή ήταν ξεθωριασμένος. λοιπόν εσείς πώς το βγάζατε τελικά;;; σαν τους παλιούς όταν πήγαιναν στο χωριό τους και περίμεναν την νέα σοδειά επειδή εκείνος που την είχε έβγαινε σιγά σιγά από την πόρτα του σπιτιού του κρατώντας ένα μαντίλι στην τσέπη — εκείνες οι κινήσεις είχανε έναν τρόπο σα όταν ανοίγεις το χέρι σου μπροστά στον πελάτη σου εκείνο τον πρώτο καιρό, όχι σα τώρα που σου στέλνουν μια ειδοποίηση σα τον εκπρόσωπο μιας εταιρείας κινητών τηλεφώνων που σου ζητάει την φορολογική σου δήλωση πριν σου επιτρέψει να κάνεις μία ανάληψη.

Πέντε χρόνια πριν πήγα μια φορά να βγάλω δυο κομμάτια από ένα γήπεδο στην περιοχή της Ριζούπολης — εκείνοι μου πήραν τέσσερις ημέρες επειδή κάποιος στο γραφείο είχε μπερδέψει το email μου με αυτό ενός άλλου παίκτη που έκανε αναλήψεις στις ίδιες ώρες. Την επόμενη φορά βρήκα πέντε σφάλματα στη φόρμα πριν στείλω ο ίδιος επειδή είχα κουραστεί να περιμένω τόσες φορές για λάθη άλλων. Από τότε κρατώ αντίγραφο κάθε έγγραφου σαν να είμαι ο υπάλληλος ενός συγγενή μου που τρέχει μια μικρή μανάβικη — τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν έτσι που περιμένεις τρεις φορές περισσότερο από όσο έκανες τότε για το ίδιο ποσό. Με το ο πράκτορας είναι η ίδια ιστορία, μόνο που τώρα έχουν βάλει μια φράση-κλειδί σαν αυτή που βάζουν στις οδηγίες των χρηματοπιστωτικών εταιρειών: "η διαδικασία ελέγχου μπορεί να διαρκέσει έως τρεις βδομάδες". Αυτό σημαίνει ότι όταν βγάζεις πάνω από πεντακόσια, αυτοί περιμένουν μία εβδομάδα ακόμη επειδή κάποιος άλλος έκανε έναν ελέγχο δεκαπέντε χρόνων πριν κι έτσι άλλαξε ένας κανονισμός που κανείς δεν έχει ξαναδεί γραμμένο κάπου. Την τελευταία φορά που έκανα ανάληψη με κάρτα και ξεπέρασα εκείνο το όριο, πήρα μήνυμα πως το αίτημα πήγε στο spam τους — όχι επειδή χάθηκε, αλλά επειδή εκείνοι είχαν αποφασίσει ότι αυτή η μεταφορά χρειαζόταν επιπλέον ανθρώπινη εγκριτική διαδικασία. Τι έκανα εκείνες τις δεκαπέντε μέρες;; πήγα τρεις φορές στο πρακτορείο επειδή περίμενα ότι θα μου πουν κάτι διαφορετικό από αυτά που γράφουν στο κινητό — τίποτα. Κάποιοι λένε πως πρέπει να κρατάμε έγγραφα τυποποιημένα, εγώ έφερα ολοκληρωμένο φάκελο σαν αυτόν που ζητούν στο αεροδρόμιο πριν τις διακοπές μου και τελικά περίμενα ακόμη μία εβδομάδα επειδή ο υπεύθυνος έλειπε λόγω οικογενειακού περιστατικού. Στο τέλος βγήκαν τα λεφτά, αλλά όχι επειδή έκανα κάτι σωστό — επειδή άλλαξε η δουλειά κάποιου υπαλλήλου και εκείνος βρήκε ένα ανοιχτό κουτί στο σύστημα. Αυτό όμως που με τρομάζει δεν είναι οι καθυστερήσεις — είναι ότι κάθε φορά φαίνονται σαν τυχαίο γεγονός μέχρι να σου ξαναγίνει. Την επόμενη φορά, όταν ξανά ξεπεράσεις τα πεντακόσια, μην περιμένεις τίποτα λιγότερο από άλλες δεκαπέντε μέρες επειδή αυτοί εκεί δίνουν οδηγίες σα να γράφουνε ένα χειρόγραφο παλαιού βιβλίου — πρώτα η παράγραφος, μετά η υπογραφή, μετά η αναμονή επειδή άλλαξε ο καιρός ή το ποτό του ιδιοκτήτη. Μετά, όταν βγουν επιτέλους τα λεφτά, κοιτάς το κινητό σου και βλέπεις πως το υπόλοιπο από την προηγούμενη σου κίνηση έχει ήδη φύγει επειδή έκανες ένα πάτημα λάθος πάνω στο γήπεδο εκείνο της Κυριακής. Άλλο ένα πράγμα — ρώτα αν σε βγάλουν ποτέ λεφτά μέσα σε τρεις ημέρες όταν ξεπεράσεις το όριο. Δεν το κατάλαβες ακόμα πως εκείνοι δουλεύουν σαν τους παραγωγούς κερασιών στη Χίο όταν είναι αργά το πρωί και περιμένουν τον προμηθευτή να τους φέρει το φορτίο;;; μέχρι να φτάσει, εσύ ψάχνεις να δεις αν υπάρχει ακόμα ψωμί στο ψυγείο.