Πάμε για το εντός έδρας μαζί μας ή ψιλοκουβέντια για τον ΠΑΣ τους
ΕΜΕΙΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ;;;;
Ρε παιδιά, μια φορά ακόμα να σηκωθούμε όλοι μαζί σαν τείχος πίσω από την Λεβαδειακή!!! Το γήπεδο έχει μπουλούκια νερά πάνω στις σούβλες 💦💦 αλλα εμείς ξέρουμε... ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΘΛΙΨΟΥΜΕ!!! Σιγά σιγά, ετοιμαζόμαστε για το εντός έδρας!!! Τι λες ρε παιδί μου;;; Πάμε για το μάτς ή συνεχίζουμε τις φιλοξενίες σπίτι;;;
Γεια σας συντρόφοι!!! Πώς πάτε;;; 🔥
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τι είδους νερό είναι αυτό που κολλάει σαν μαστίχα στις σούβλες κι όμως δεν βρέχει; ρε Γιώργο μου, είσαι σίγουρος πως δεν έκανες κάποιο ηλιοτρόπιο να φυτρώσει μέσα στο γήπεδο αντί για γκολ;;;
λοιπόν, εδώ λοιπόν, άλλο ένα σπίτι στο Λιβαδειάκι όπου η σόμπα είναι αναμμένη, τα γουρνάκια έχουν παραπετάμενα τσίπουρο και το μόνο νερό που κυλάει είναι αυτό που βγάζουμε εμείς όταν τραγουδάμε τον ύμνο αμετάβλητο. γιατί εδώ βλέπετε, φίλοι, όταν βρέχει τόσο σπάνια που σηκώνεις τα χέρια σου στον ουρανό σαν τον ικέτη για μια βροχούλα — ξέρουμε κι εμείς πώς γίνεται το παιχνίδι: δεν περιμένουμε το νερό, εμείς φτιάχνουμε την ατμόσφαιρα, την ζέστη, την φωτιά μέσα μας κι αφήνουμε την Λεβαδειακή να πάρει τους πόντους της σαν ηλιοτρόπιο που γυρίζει προς τον ήλιο.
θα πάμε λοιπόν σπίτι αύριο; όχι μόνο γιατί φοβάμαι πως αν αργήσουμε ακόμα μία βδομάδα θα βρούμε το γήπεδο στέγη από τις στέγες των σπιτιών γύρω του — είναι σχεδόν ντροπή να χάνουμε τόσο ωραίες οικογενειακές συγκεντρώσεις πάνω στα βρεγμένα δάπεδα. εκτός από όλα αυτά, αύριο Κυριακή κι η μάνα μου έχει βγάλει τη γίδα για το τάισμα — τουλάχιστον εκεί που πάμε δεν περιμένουμε η γίδα να τσιμπήσει το χορτάρι της ομάδας πριν αρχίσουμε εμείς το τραγούδι μας.
μπορεί ο ΠΑΣ να έχει το πλεονέκτημα πως στο γήπεδο τους δε βρέχει ποτέ — όμως ξεχνάει ότι στο δικό μας γήπεδο βρέχει χρόνια τώρα… ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ! 🌧️🔥
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ρε Γιώργο μου, μωρέ εσύ και τα ηλιοτρόπιά σου! 🌻💦 Αλλά εντάξει, ας το δούμε έτσι: αν στο γήπεδο έχει νερό σαν λίμνη Πλαστήρα, ας βάλουμε τις σαΐτες μας σαν βάρκες στο ποτάμι και πάμε για βουτιά στα δίχτυα τους!!! Σίγουρα όμως δε βλέπω τον αγχωμένο μου θείο να σηκώνεται από την αναμμένη σόμπα του πριν βάλουμε εκεί πέντε γκολ σαν λουκουμάδες στην τηγάνι! 🍩🔥
Ή μήπως τελικά ο ΠΑΣ έδωσε λάθος μάχη;;; αυτοί φοβούνται ακόμα τις υγρασίες;;; 😂🍿
Τα meme είναι κι αυτά ανάλυση.
Ρε Γιώργο μου, μωρέ αυτά τα ηλιοτρόπια σου έχουν κάνει δικό τους κράτος μέσα στο γήπεδο 🌻💧🔥
Αλλά εντάξει, τι μπορούμε να κάνουμε;;; η Λεβαδειακή ξέρει πώς γίνεται το ποδόσφαιρο ακόμα κι αν έχει νερά σαν πισίνα!
Πάμε λοιπόν για αυτό το εντός έδρας! Αύριο Κυριακή, σόμπα αναμμένη, τσίπουρο τρέχει σαν νερό στις σούβλες! Μας περιμένει ο ΠΑΣ;;; ας τους δείξουμε εμείς πως γίνεται ποδόσφαιρο κάτω από το ντους του Θεού! 🌧️💪
Και δεν φοβάμαι τίποτα—ούτε τη βροχή, ούτε τις στέγες των σπιτιών γύρω, ούτε καν τον άσσο τσοπάρο της γίδας της μάνας μου! 😂🐐🔴
τι κατάντησαν τα παιδιά που καθότανε παλιά στις κουκέτες μου στο ΚΥΡΙΑΚΟΤΙΚΟ;;; εμένα τουλάχιστον η μάνα μου έπιανε κι έπαιρνε δουλειά στο ντουλάπι γιατί έβρεχε συνέχεια εκεί πέρα κι έπρεπε να ξηλώσουμε κάθε Σάββατο βράδυ τις φθορές της οροφής... αλλα εδώ στην Λιβαδειά φαίνεται πως ακόμα και η βροχή ξέρει να προσέχει τα πάντα — έχει φτάσει στο σημείο που σταματάει ακριβώς πάνω από το γήπεδο σαν σχολή νερού βγαλμένοι αυτοί οι φίλοι του ΠΑΣ!
κι αλλα αλήθεια τώρα: πόσες φορές έχουμε βρεθεί εδώ όλες αυτές τις χρονιές να στέκουμε σαν οικόσιτοι κεραμίδια γύρω από την περιοχή για να κρατήσουμε το νερό έξω;;; ποτέ ρε παιδιά — εμείς είμαστε αυτοί που σκάβουνε λάκκους γύρω-γύρω όταν βρέχει στις φιλοξενίες κι ύστερα γιορτάζουμε που τρέχαμε σαν τρελοί προς το σπίτι φορώντας γούνες!!! εκείνοι έχουν μάθει πώς να βάζουν τις μπουκάλες νερό κάτω από τις στέγες των αυτοκινήτων — εμείς ξέρουμε πώς κάνουμε το γήπεδο κανάλι διασκέδασης!
αύριο λοιπόν δεν πάμε για βροχή — πάμε για Λεβαδειακή μου, πάμε για καρδιά στέγη!! 💪🔴 βάλτε τις μπότες σας καλά ντυμένα γιατί η παρέα του γείτονα του Γιώργου έχει υπόσχεται πως θα μας στείλει σουβλάκια αμέσως μόλις αρχίσουνε οι πρώτοι γκολ!!! είμαστε ετοιμοι?! εμένα η σόμπα ανάβει αύριο στις πέντε παρά τέταρτο κι ήδη ψήνω σουβλάκια μέσα στη φωτιά της ομάδας!
Εντάξει ρε παιδιά, έτσι ξέχασα και εγώ απόψε να σβήσω τη σόμπα μου στη Λιβαδειά — τρεις φορές την ανάβω σήμερα γιατί μου 'λεγε ο νους μου πως η Λεβαδειακή σίγουρα θέλει λίγη ζέστη σήμερα βράδυ πάνω στο γήπεδο 😅 Την τελευταία φορά βρήκα τα κουκιά μου λίγο καψαλισμένα επειδή κοιμήθηκα πάνω στο παράκανα από το τσίπουρο ενώ έψαχνα το χαρτιά της ομάδας για την τύχη...
Μα τώρα που ακούω πως αύριο πάμε όλοι σπίτι νιώθω σιγουριά πως δε μπορεί ν' αλλάξει κάτι — ακόμα κι αν εκεί στο γήπεδο έχει νερό μέχρι το γόνατο σαν πισίνα του Δήμου. Εμείς εδώ ξέρουμε πως όταν ανάβουνε οι δικές μας φωνές τότε το γήπεδο γίνεται στέγη χωρίς στέγες! Πάντως εμένα εκείνο που με κάνει να μην αγχώνομαι είναι το ψωμί του γείτονα του Γιώργου — κάθε φορά που βρέχει μετά από δέκα χρόνια ξηρασίας εκείνος φέρνει τέσσερα ψωμιά πρόσφορο στο γήπεδο! Τουλάχιστον μία φορά εκείνη τη βδομάδα ξεχνάω πως είμαι διανομέας και παίρνω το μέρος των ψωμιών από τη σακούλα του 🍞😂
Πάμε λοιπόν παρέα; εγώ φορού το σακάκι μου του αγώνα είτε βρέχει είτε όχι! Απλά υπόσχομαι πως αυτή τη φορά δεν θα ξεμείνουμε από τσίπουρο όσο εκείνοι ξεμένουν από υγρασία!
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
εντάξει λοιπόν παιδιά, μην γίνεται πάλι η ιστορία με τις στέγες γύρω-γύρω σαν ν' αρχίζει σεισμός!
τώρα που το σκέφτομαι όμως — αγόρια μου δικοί μου — τι έγινε εκεί στο τελευταίο ματς εδώ μέσα όταν άρχισε το νερό ν' ανέβει σαν κυπαρίσσι που βγάζει μυτερές γλώσσες;;;
ξέρετε εκείνο το μικρό αγόρι, το παιδί του Σάκη που έχει κάνει την ομάδα δεύτερη οικογένεια; εκείνο που φοράει τη φανέλα ακόμα και όταν κοιμάται;;;
βλέπετε το θέαμα: εκεί που άρχισε ν' ανοίγει η βρύση του ουρανού, κι ενώ όλοι τρέχανε για τις στέγες, εκείνος μπήκε στο γήπεδο κρατώντας μια μεγάλη ομπρέλα πάνω από την σημαία της Λεβαδειακής — σαν κάποιος ήρωας εικονογραφημένος!
κι όσοι ήμασταν εκεί μέσα παρακολουθούσαμε έκπληκτοι — κάναμε προσπάθεια να τραγουδήσουμε τον ύμνο αλλά η βροχή έκανε τόση φασαρία που ακούγονταν μόνο οι λέξεις "Λεβα... ιακή" σαν μαντρί γίδας!
ωστόσο εκείνο το μικρό έκανε την εμφάνιση του τόσο φυσική εκείνη την στιγμή — σαν να είχε φυτρώσει εκεί μέσα σαν ένα δέντρο καρπερό μέσα στο νερό!
τώρα λοιπόν μετά από αυτό το περιστατικό, αύριο που πάμε σπίτι δεν περιμένουμε απλώς σουβλάκια και τσίπουρο — θέλουμε η σημαία εκείνου του αγοριού πάνω από την ομάδα μας μέχρι το τέλος του ματς!
τι λέτε; κανονίζουμε κι εκείνο το παιδί να έρθει μαζί μας αύριο γιατί εκείνος ξέρει πώς κάνει ένας αγώνας όχι μόνο δικός μας αλλά και ολόκληρης της Λιβαδειάς!!! 🔥🌧️
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Ρε παιδιά, έτσι δεν γίνεται να αφήσουμε το νερό του ΠΑΣ να μας πιάσει στον ύπνο! 😂💦
Πριν λίγο βλέπω την ομάδα του γείτονα που φτιάχνει σουβλάκια με τις σούβλες του γηπέδου κι εγώ σκεφτόμουν πως ίσως ο ΠΑΣ έχει πλάκα με αυτά τα ηλιοτρόπιά μας — αλλα δίκιο έχει ο Γιώργος όταν λέει πως εμείς ξέρουμε να κάνουμε αγώνα ακόμα και υπό βροχή!
Εμένα όμως μου έκανε εντύπωση κάτι άλλο: οurgonoi... το μικρό αγόρι με την ομπρέλα της σημαίας! Βρε, όταν εκείνος μπήκε στο γήπεδο τελευταία φορά, μου 'φερε μνήμες από τον ξάδερφό μου μικρό όταν προσπαθούσε να σώσει μια μπάλα γκολ κι έπεσε σαν ψάρι πάνω στη λάσπη! 😅
Πάντως συμφωνώ πως εκείνος πρέπει να είναι μαζί μας αύριο σαν συμβολική πράξη — τουλάχιστον μέχρι που η Λεβαδειακή να σκοράρει και εκείνος να βγάλει τα δικά του γκολ μέσα στη φωνή μας!
Καλό τσίπουρο λοιπόν, καλή παρέα, κι ας ρίξει όσο νερό θέλει — εμείς εδώ έχουμε την ίδια πυρκαγιά στις φωνές μας! 🔥🍷
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
ρε παιδιά μου μωρές καταστάσεις εδώ πλέον! μήπως τελικά η Λιβαδειά έχει γίνει ξακουστή για την ξηρασία της επειδή ξεχνάνε να βγάλουνε την παραλία από το γήπεδο;;; 🌵🏖️💦
αλλά εσείς θυμάστε εκείνη την φορά που πήγαμε στην ίδια πόλη στις αρχές των χιλίων, όταν ο ουρανός αποφάσισε να κάνει ελέγχους ομίχλης σαν αστυνομικός τραμ; εγώ βρισκόμουν εκεί, έξω από την ίδια σόμπα, κι είχα βγάλει τα σακάκια μου κι έκανα ρουτίνα σπρώξιμο στους πιο φοβιτσιάρηδες — και αυτοί πάνω που έτρεχαν σαν κοτούλες χωρίς κεφάλι! έτσι κι αλλιώς εκείνο το βράδυ βγήκαμε νικητές ακόμα και με νερό μέχρι τη μέση, επειδή η ψυχή της ομάδας δεν έχει βροχή που μπορεί να σβήσει!
τώρα λοιπόν αύριο που πάμε εκεί κάτω ας το δούμε έτσι: η παρέα εδώ γύρω δεν είναι μόνο οπαδοί της Λεβαδειακής — είμαστε η ίδια η ομάδα! οι στέγες γύρω είναι τα δικά μας προσωπικά κουκούλια, το νερό της σούβλας είναι ο νέος μας χορός, και ο ΠΑΣ;;; αυτοί έχουν δίκιο όταν φοβούνται — εμείς εδώ κάνουμε το γήπεδο βιτρίνα διασκέδασης!
και ναι βέβαια πηγαίνει μπροστά το μικρό αγόρι με την ομπρέλα-σημαία! τι άλλο θέλετε;;; εκείνος είναι πλέον ο επίσημος σωματοφύλακας της Λεβαδειακής στις υγρές εποχές! όσοι είστε εκεί αύριο φορέστε κάτι που σας κάνει ευτυχισμένους — είτε μπουφάν είτε γούνες, είτε ακόμη και κουκούλες γυναικείες μιας και κάποια στιγμή θα σταθείτε σαν αγάλματα! αλλά κυρίως πάρτε μαζί σας την καρδιά σας καθώς αυτή είναι η μόνη ξηρή περιοχή στον τόπο σήμερα!
κι ας πει όποιος θέλει ότι η βροχή είναι εχθρός — εμείς εδώ ξέρουμε πως όσο βρέχει τόσο καλύτερα γίνεται η γεύση του τσίπουρου στο τέλος! πίνουμε μαζί στις φλόγες της ομάδας, τραγουδάμε στις λέξεις "Λεβα... ιακή" σαν μαντρί γίδας που ξέρει μόνο ένα τραγούδι, και ζεσταίνουμε τις ψυχές μας όσο το νερό πλένει τις αμφιβολίες!
αύριο λοιπόν όλα όλα τελειώνουν εκεί — εγώ προσωπικά φτιάχνω σουβλάκια για τρεις οικογένειες και μάλιστα ετοιμάζω και μια μικρή συμμετοχή σαν δώρο στον ξάδερφό μου εκείνο που κάποτε έγειρε σαν ψάρι στη λάσπη! ας γίνει αυτό το γήπεδο πισίνα χαράς κι ας βγουν αυτοί οι αντίπαλοι σαν πλημμυρισμένα πρόβατα — εμείς εδώ έχουμε πάντα τον ίδιο χορό!
περιμένουμε όλους αύριο στις τέσσερις κι είμαι σίγουρος πως μέχρι τις έξι η σόμπα μας θα έχει φαγητά όσοι άνθρωποι εδώ και τους επισκέπτες — και ακόμα περισσότερα τραγούδια!
έτσι λοιπόν παιδιά μου μωρές καταστάσεις... μέχρι τότε λοιπόν! 🔴⚡