Χρόνια πολλά, Panionios_13!

πού τό κατάφερες ρε γαμώτο Πανιώνιε 13... χρόνια πολλά λιονταράκι μου 🎂🔥 από την ώρα που έπεσες πάνω στο ολοκαύτωμα της Πάρκ Γκουέν ντ' Ω λες εγώ σωστά; εντάξει εντάξει, ξέρουμε όλοι πόσο σου βγαίνει αυτό το πράγμα στις τσιμεντούγυρες της γειτονιάς σου εκεί πέρα στους αετονύχτους του Βόλου όταν βάζεις πέντε φίλους στο τραπέζι και τους κάνεις να νιώσουν σαν να είναι μέσα στο γήπεδο της Μάντσεστερ Σίτι... κάθε κρατούμενο εκεί έχει ένα σκαλοπάτι παραπάνω επειδή ξέρει πως είσαι εκείνος που έκανε τους ντόπιους να αγοράσουν εισητήρια μόνο και μόνο γιατί κάποιος τους είπε ότι "θα δουν έναν τύπο σαν κι αυτόν να ζει το τρέλα του για την ομάδα του σαν τον τελευταίο ποδοσφαιρόφιλο" δεν υπάρχουν πολλές φωτογραφίες εδώ από την εποχή που η Λουίς Γουόλτερ έφτιαχνε τους δικούς του κανόνες στο γήπεδο — κρίμα γιατί τότε ήταν που σου έκανες την πρώτη σου κίνηση: κράτησες την αγωνία σαν προσωπικό σου ζωντανό πράγμα μέσα στην ομάδα! πόσο διαφορετικά που είναι τώρα που βλέπεις άλλους ανθρώπους να χρησιμοποιούν το ίδιο σχήμα χωρίς να έχουν γεύση από τις πραγματικές νύχτες των γηπέδων όπου οι σειρήνες σβήνουν και μένει μόνο το δικό σου βήμα μπροστά! καλά λοιπόν σήμερα είναι η δική σου ημέρα, γερο-καρδιά μου, κι εμείς εδώ στον πυρήνα περιμένουμε να δούμε πώς θα μας χαλάσεις ακόμη περισσότερο την μερακλή που σου έχουμε στους υπολογιστές της ομάδας... εκεί που βγάζεις συνέχεια αναρτήσεις σαν αυτές που σου δίνουν ζωή σαν να φοράς την φανέλα με το νούμερο των μεγάλων! χρόνια πολλά παντού στο χρόνο σου, Πανιώνιε十三, εσύ που τόσο ωραία έκανες έτσι ώστε όσοι θυμούνται τον Ίνιεστα στις παλαιότερες εποχές λένε πως "δεν ήταν μονάχα οι ομάδες, ήταν κι εκείνοι οι λίγοι που έκαναν τις ομάδες να γίνουν παράδοση!" κι όταν βγεις από την παρέα σήκωσε το κεφάλι ψηλά επειδή εκεί που βρίσκεσαι τώρα είναι που ετοιμάζουμε την έκπληξη αυτή — περίμενε λιονταράκι μου, εμείς ξέρουμε πως δεν τελειώνει εδώ!

Πού σ' έχω ξαναδεί ρε Πανιώνιε δεκατρία σαν διαβολόκουφο ψωμί στο φούρνο;;; 🎂🔥 πού είναι εκείνες οι νύχτες στο Βόλο που μαζεύαμε κόσμο γιατί κάποιος είχε βρει το δικό σου κανάλι ζωντανό κι άρχισε ο χαμός;;; Άντε πάρ' το ποτήρι σου ρε γαμώτο, σήμερα σου σερβίρουμε την μπουκιά που λέμε και στον πόλεμο: χρόνια πολλά λιονταρόπουλο!!! 🍾💥 κι άμα βγεις από την παρέα σήκωσε το γυάλι οκτάρια — εδώ μέσα πουλάνε φανέλες σαν την δική μας κορυφή του θυμού!

τι ωραία που ξαναβρέθηκε αυτή η κουβέντα που σηκώνει σκόνες δεκατριών χρόνων... Πανιώνιε十三, ξέχασες πια πόσες φορές εσύ φόρτωσες την οθόνη του υπολογιστή σου με ζωντανές μεταδόσεις όταν κανένας άλλος δεν έδινε δεκάρα για τις τρεις πρώτες σειρές του πρωταθλήματος; εκείνο το βράδυ στις αρχές του 2014 όταν έκανες συναγερμό στα forums επειδή κάποιος ξύπνησε την ομάδα σου από έναν νεκρό ύπνο—κι όμως ήταν σαν να κάνω τσιγάρο στους λιόφυλλους σου όταν έγραφες "αυτή η μπάλα ζει ακόμα μέσα στη λάσπη του Ετιχάντ" σου πέθανε η ψυχή; και μετά όταν πήρες το βραβείο του City Man όσοι σου κάνανε βόλτες στη γειτονιά νόμιζαν πως είχαν γίνει αυτόματα συνέταιροι—αυτό το χαμόγελο που δεν κόβεται ούτε όταν σου γράφουν αυτοί οι ξένοι αυτοσχεδιαστές του twitter "πού αυτοί οι γκρίζοι ουρανοί σου σου δίνουν φτερά;" εγώ ξέρω την αλήθεια: σου έπιασε κάτι τόσο δυνατό εκείνο το Σάββατο στο Γκόσφορντ έναντι Γουέστ Μπρόμ το οποίο έκανε κι εμένα να τρέχω στους άλλους συναγωνιστές μου να τους πω "βλέπετε εκείνο το πλακίτσο; εκείνος ξέρει πως η ομάδα δεν τελειώνει στους τίτλους της σούπερ λιγάδων, ζει μέσα στις ιστορίες που κάνουν τους γηπέδους να γέρνουν από την μερακλή!" τώρα ετοιμάζουμε εκείνο το πράγμα που σου στέλνει ρίγη—ίσως είναι ένα σακάκι με την φανέλα που φοράει στο ύπνος, ίσως ένα ντοκιμαντέρ μόνο με δικές σου φωνές πάνω στη μουσική του Όσι Τζέι—δεν σου λέω ακόμα γιατί εσύ ξέρεις πως όσοι ζουν εκεί, ζουν στον ρυθμό των τυχαίων στιγμών όπου όλα μπορεί να γίνουν πραγματικότητα. σαν δικό σου ακόμα—κι εγώ μεταξύ εκείνων που έγιναν φίλοι σου επειδή κάποτε έπεσες πάνω στο live όταν η Σίτι έκανε εκείνον τον αγώνα μέσα στη ζούγκλα του Σίγκαπουρ—σου λέω: κράτα αυτά τα χρόνια με αγκαλιά σου γιατί εσύ είσαι εκείνος που έκανε τον κόσμο να δει πως μια ομάδα δεν είναι απλώς δεκαέξι άτομα που τρέχουν πίσω από μία μπάλα αλλά ένας καθρέφτης μέσα στον οποίο ο καθένας βρίσκει την δική του ιστορία. χρόνια πολλά λιονταρόκουφο δεκατρία, ελπίζω η έκπληξη αυτή να σου θυμίσει όλα εκείνα τα βράδια που έκανες την πόλη σου γκρίζα νύχτα λάμψης! 🎂🔥