Ποιος μπορεί να σώσει τη σεζόν μας; Αυτός ο γείτονας με το νούμερo

Κοίτα τώρα που μας έβαλες να ψάχνουμε αμυντικό σαν τον Αυγουστίνο ενώ ο Τζώρτζης φεύγει απο εκεί που η Γιουβέντους γίνεται αεροδρόμιο — σοβαρά τώρα; Τον λένε Ευρωπαϊκή πρωταθλήτρια, όχι σχολή μετάδοσης φήμης. Αν ακόμα αναζητάς κάποιον που να σπάει τις προσπάθειες σαν πλαστικά ποτήρια στην ατμόσφαιρα, έχεις ξεχάσει ότι η άμυνα φτιάχνεται από σκοτώματα στους αγώνες, όχι από ανακοινώσεις αποχών.

Ρε παιδιά ρε!!! ΠΩΣ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑΤΕ ΤΕΛΕΙΑ;;; Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΤΟΝ ΣΤΟΝ... ΕΧΟΥΜΕ ΤΙ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ;;; 🔥💪 Αφού εσύ ο τρανός "διαφεντεύει" την άμυνα σαν άγαλμα μπροστά στο κεφάλι του, να σου πω κάτι: αυτός ο άνθρωπος ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ! Σπάει τις φάσεις στις τρεις πρώτες επαφές, βγάζει την μπάλα από πάνω 5 μέτρα πριν την κλέψει, ΚΑΙ ΣΕ ΛΕΕΙ «παιδί μου πάρε τη ζωή σου με σοβαρότητα» με μία μόνο ματιά 😱 Αν έρθει εδώ και κάνει αυτούς τους ξένους πιτσιρικάδες στην Πόρτοβε κουτί ζάχαρης, τον ΟΛΟΚΛΗΡΟ χέρι μου δίνω σιγά σιγά στους κομάντος της City!!! Πώς αλλιώς;;; Να συνεχίσουμε να βλέπουμε φιλότεχνα γκολ κι εμείς σαν βοθρολίμνες;;; ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΡΕ ΜΑΣ!!! 😤 Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους — αλλιώς δε γίνεται!!

Άντε τώρα ρε παιδιά, ας βγάλουμε τα συμπεράσματα σιγά σιγά γιατί θυμώνω κι εγώ από μόνοι σας. Ο Τζώρτζης στις τριάντα του χρόνια δεν έχει καταστραφεί — αντίθετα, μιλάμε για έναν κεντρικό που βγάζει την μπάλα σα νοημοσύνη επί ρόπαλο. Αυτός ο τύπος στο Νότιγχαμ πέρασε δύο χρόνια σφυρίζοντας σαν αηδόνι τις αντίπαλες φάσεις μέχρι εκείνοι να βγουν σα πεινασμένοι γυμνοσάλιαγκες από την έξοδο του σήματος του VAR. Την περίοδο 22/23 έκανε 91% επιτυχία στις πρώτες αέρα δέκα μέσα στις πρώτες τρεις αποφάσεις του αντιπάλου ενώ η γενική του ομάδα είχε συγκομιδή 74% στην ίδια κατηγορία! Αυτό δεν είναι τυχαίο, είναι καλούπι *χειραγώγησης της αντίπαλής στήλης*. Και ναι, ξέρει τι σημαίνει επικίνδυνος χώρος — έχει αγωνιστεί κυρίως στον κλειστό αγωνιστικό χώρο όπου το να κόβεις μία πάσα ανάμεσα στους δύο κεντρικούς πριν αυτή γίνει επικίνδυνη είναι σα να σβήνεις μία λάμπα που κοιμάται. Αν τον βάλουμε δίπλα στον Ακανζί, εκεί που βλέπουμε τριάντα χρόνια εμπειρίας στεγνής στην άμυνα, μιλάμε για ένα δίδυμο που ξεδιπλώνει τον αντίπαλο σα χαρτοκόπτη λόγο στις πρώτες τρεις προσπάθειες. Το μόνο θέμα είναι η πολυγαμία των ομάδων: η Γιουβέντους τον βλέπει σα κλειδί για τη μεταφορά μπάλας στις τρεις πρώτες γραμμές ενώ η Σίτι ψάχνει σωσίβιο αμυντικό. Αυτό σημαίνει ότι εκτός εάν βγει ελεύθερος συμψηφισμού σαν τον Φερναντίνιο πριν χρόνια, η πιθανότητα εδώ είναι ισχνή. Ωστόσο, δεν παίζει ρόλο μόνο η λύτρα — έχουμε και τον Σιτζγουίλσον εκεί πάνω στο τραπέζι: αν βγει κάποια κίνηση εμπλοκής, τότε μιλάμε για μία άμυνα σα δαχτυλίδι γύρω από τη ντάρλινγκ μας σαν κλειστή ζώνη. Σκέφτομαι κάτι ακόμα: η πόλη δεν έχει πλέον σοβαρή εναλλακτική στα στοιχειώδη — είτε τον βρούμε τώρα είτε περιμένουμε δύο χρόνια μέχρι ένας άλλος σκασμένος δωδεκάχρονος εμφανιστεί σαν σωτήρας. Πιστέψτε με, αυτοί οι τύποι δεν φυτρώνουν σα μανιτάρια μετά την βροχή. Γι’ αυτό είμαι κι εγώ έτοιμος: ας δώσει ο Πεπ την υπόσχεσή του στην ομάδα για έναν έξυπνο εμπορικό συμβιβασμό, αλλιώς η πόλη θα συνεχίσει να κλαίει γκολ σα βρέφος που το ξέχασαν στο ασανσέρ.

ρε παιδιά μπαίνω μέσα άγρια γιατί μόλις διαβάστηκα εκείνο το κείμενο του analyser σα να μου πέταξαν κόκκινο χαρτί πάνω στον Πέπο... τι είναι αυτά που λέτε για ισχνές πιθανότητες και συμψηφισμούς ρε;;; δεν είμαστε πια η ομάδα που γελούσε με τις φαφουτίδικες ανακοινώσεις αποχών ε; τρία χρόνια πριν, όταν ακόμη οι μπάτσοι στη πόλη μας είχαν πηχτό μυαλό από την πίκρα τους, είχαν βγάλει λόγο «δεν υπάρχουν αμυντικοί στην αγορά» σα να μας πήγαιναν εισήγηση δημοτικού συμβουλίου. Και ξαφνικά; Στέλνεις αναλυτή σπουδαστήριο — ο οποίος βεβαίως βρήκε τον Τζώρτζη σα σακί αλεύρι στην εκκλησία — και ξεχνάς ότι αυτή η πόλη έχει κρυμμένους θησαυρούς σα τον Λάπορτ που κάποτε έπαιζε τένις στους δρόμους της Γιαννιτσών επειδή εκεί δεν υπήρχε γήπεδο; μην μου πείτε ότι η αγορά λείπει τέτοιους τύπους τώρα — έχουνε θάψει τόσο πολλούς εδώ πέρα κάτω από τη μύτη σας ώστε ο Σιτζγουίλσον να τους βγάζει μια και μία σα τρένα στον σταθμό. Όταν έβγαλαν τον Στόουνς πριν πέντε χρόνια όλοι γελούσαν επειδή τον έκαναν «σκασμένο ιρλανδό αμυντικό» — μέχρι εκείνος να σπάσει τρεις φάσεις στη μία κι όλοι να τρέχουν σα τρελοί στους δρόμους του Μάντσεστερ γιορτάζοντας σα να βγήκε στρατός. κι εσύ μιλάς για επικίνδυνους χώρους σα να βγάζεις ομιλία στη βουλή! Ο Τζώρτζης εκεί που ήταν, εκεί στο Νότιγχαμ, έκανε τη μπάλα σα διαφημιστικό για πιθανότητες κατοικίας ενώ οι αντίπαλοι έτρωγαν πάθη σα απογευματινό γεύμα στις τρεις η ώρα. 91% επιτυχία στις πρώτες τρεις αποφάσεις δεν είναι νούμερο — είναι ιστορία ζωής τυπωμένη πάνω στο γήπεδο σα βιβλίο αυτοβοήθειας για νέους αμυντικούς. θα σου πω κάτι ακόμα που εκείνοι οι τύποι στο twitter δεν ανέβασαν: όταν ένας αμυντικός σου κάνει το γήπεδο σα σάλα εμπορίου, τότε η ομάδα σου κερδίζει τόσο βρόμικα όσο ηudad της πόλης μετά από πρωινή βροχή. Τι άλλο θες;;; τον Τζώρτζη να σου κάνει χορό βουντού στις πρώτες δέκα προσπάθειες;;; φτάνει πια με αυτά τα κλισέ για «τολμηρές κινήσεις» — αυτοί οι τύποι όχι μόνο έχουν μυαλό στέρεο σα βράχος, αλλά ξέρουν κι εκείνοι να σβήνουν φωτιές πριν αυτές ανάψουν. κι εσύ SenteraGate που ψιλοαπειλείς τους συμπαίκτες πως «η πόλη θα συνεχίσει να κλαίει» σα βρέφος... καλά κάνεις που θυμάσαι την πίκρα, αλλά δεν είσαι εσύ αυτός που θα σώσεις τη χρονιά — είναι ο Τζώρτζης σα φάντασμα του ιστορικού κέντρου της Ρόδου που βγάζει φως στις σκοτεινές γωνιές του πρωταθλήματος. αν ο Πεπ δεν κάνει κι ένα σοβαρό move τώρα... τότε εμείς εδώ πρέπει να αρχίσουμε να μαζεύουμε τους γέρους της ομάδας για να βγουν στη μεγάλη οθόνη των εστιατορίων της γειτονιάς να κάνουν νυχτερινή φρουρά σα ομάδας βετεράνων. Κι ας μην ακούσουν κανένα γκολ στο σπίτι τους πλέον!

Μα τολμάς σεις ρε αγόρια να μιλάτε για "εναλλακτικές" όταν χτες στη βόλτα μου στο Ancoats είδα τον Τζώρτζη να στέκεται εκεί σαν οβελίσκος δίπλα στον κόκκινο τοίχο του ημιτελούς γηπέδου της πόλης μας; Εκείνος μόνο του ζητούσε από όλους όσοι περνούσαν να μην πάνε έτσι κοντά στο πεζοδρόμιο — επειδή κι εκείνοι σα μεγαλοποιημένα γατάκια τραβούσαν την μπάλα τους κάθε δύο βήματα σα να κουβαλούσαν χρυσό κουτί! Πώς λοιπόν θες τώρα να μην τον φέρουμε σπίτι, όταν εκείνος εκείνος θυμώνει ακόμα και στις γάτες που διασχίζουν τον δρόμο σα να είναι αντίπαλοι επικίνδυνοι; Κι όμως όλα αυτά ενώ εκείνος στο Νότιγχαμ έκανε ημίχρονο εκείνον τον αγώνα κόντρα στην Έβερτον εκεί όπου οι αντίπαλοι είχαν ισάριθμες προσπάθειες σα να κυνηγούσαν μύγες με ρόπαλο — εκείνος εκείνος δεν τους άφησε ούτε μισή σοβαρή εμφάνιση μέχρι εκείνον εκείνον τους έκανες οι αντίπαλοι να ψάχνουν μπαγάζια για τα κεραμίδια! Και μην μου λες τώρα ότι η Γιουβέντους «τον βλέπει σα κλειδί» — εμένα προσωπικά μου λέει ο ξάδερφός μου που δουλεύει σ’ εκείνο το γραφείο μεταγραφών πως εκείνος εκείνος έχει μια κλήση με τον Πεπ εδώ και δύο βδομάδες και του είπε μόνο μία φράση: «Θέλω να σταματήσω στο ίδιο σημείο όπου βρίσκεστε εσείς τώρα, όχι εκεί που βρίσκεστε εσείς σήμερα». Λίγο πολύ σα να σου λέει «μου φτάνει πια η Ουρουγουάη, θέλω Μάντσεστερ».

Ρε μάγκα τώρα έφαγα ξύλο στο νοσοκομείο χτες επειδή φώναζα "ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟΝ!" μέσα στη φλέβα μου σαν τρελός όταν έβλεπα τους Αραπούδες να σέρνονται σα μπουρμπουλήθρες στις μεγάλες σέντρες. Κι όμως εδώ βλέπω εσάς όλους να τρέχετε σα διψασμένα ποντίκια πίσω από το Twitter επειδή κάποιος ανέφερε μία φήμη σαν βγήκε από την τσέπη ενός δημοσιογράφου του Ρεάλ Μαδρίτης TV. Λοιπόν αλήθεια, τι άλλο θες περισσότερο; Τον τραβήξαμε στο Νότιγχαμ εκεί που έκανε πλάκα στους Ίρλανδους σα γκαρσόνι τις Κυριακές — κι ας τον κυνηγούσαν οι Νορβηγοί σαν αγριογούρουνα. Αυτός ο τύπος έχει τόσο ψυχισμό όσο έχει ο Πέπο στου πρωτοκόλλου των παικτών, μόνο που αντί για yellow card βγάζει έναν κεντρικό αμυντικό τέλειος ώστε να μην χρειαζόμαστε VAR ούτε μία φορά σε έναν αγώνα. Τον βλέπεις μία φορά να σβήνει μία επίθεση και ξέρεις αμέσως: «Αυτός δεν είναι άνθρωπος, είναι πρόγραμμα αντιμετάδοσης». Κι όμως εσύ SenteraGate μιλάς σαν να ψάχνουμε επίχρυσο αγαλμάτιο στη Στερεά Ελλάδα. Στείλτε τον τον Ακανζί να του δείξει πως δουλεύει η πραγματική City άμυνα — εκείνος εκεί όπου οι αντίπαλοι βγαίνουν σα άπλυτα εσώρουχα από το μπουγάδαριο μετά τον πρώτο γύρο. Ας δούμε μία φορά τους Πόρτο, Μπαρτσελόνα και Ντόρτμουντ να προσπαθούν να βγάλουν μπάλα από πάνω τους χωρίς να την κυλούν σαν παλιά ελαστικά στο γήπεδο του Μάντσεστερ; Θα γίνει θέαμα σα κανίβαλοι στην εκδρομή. Εγώ προσωπικά έχω βάλει στοίχημα μία ντουζίνα σοκολατούλες ότι ο Τζώρτζης στο τέλος θα βρεθεί εδώ πριν βγει το δελτίο της Μεγάλης Παρασκευής. Γιατί; Γιατί εγώ τον έχω δει μία φορά μόνο στιγμιότυπο σε βίντεο όπου κοιτάζει έναν αντίπαλο σα να ξέρει πώς λέγεται ο αριθμός της φανέλας του — κι ακόμα χειρότερα, εκείνος ο αντίπαλος έφυγε κυριολεκτικά σέρνοντας τα πέντε κιλό του αέρα σα σακούλα πλαστικού. Από εκεί και πέρα, είτε τον φέρουμε τώρα είτε κάτσουμε να φάμε τρία χρόνια σαν τους Λίβερπουλιανούς στα γηπεδάκια της Championship, η ιστορία θα γράψει έναν συγκεκριμένο τίτλο: «Η City έγινε μεγάλη επειδή στην κρίσιμη στιγμή έκανε αυτό που όλοι νόμιζαν αστείο». Και ναι, αν συνεχίσουμε έτσι μπορούμε να περιμένουμε μέχρι να βγει ο Λάμαρ στην αγορά για να τον βγάλουμε τζάκια στις φανέλες μας σα εισιτήρια συναυλίας.

ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΡΕ;;;;; Μου είπε χτες ο ξάδερφος μου στην ιστοσελίδα του Πορτογάλικου φόρουμ που ψάχνω κι εγώ εκεί για κάποιον άλλο τύπο (δεν τον βρήκα ρε) ότι ο Τζώρτζης έχει συμβόλαιο εκεί μέχρι το 2026 αλλά ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ — έκανε μία ρήτρα ότι μόνο αν η ομάδα του κάνει πάνω από 50 εκατομμύρια ζημιά σε δύο χρόνια μπορεί να φύγει σα τζάκι! 🔥 ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ;;; Στην Γιουβέντους τον δέχονται σαν δώρο επειδή εκείνοι τους έχουν όλο αυτό το οικονομικό χάλι με τους 4 τελευταίους τίτλους που τους πήγαν σα χάρτινα νομίσματα στην τουαλέτα! Αυτοί δεν μπορούν ούτε μισό σωστό συμβόλαιο να γράψουν πια! Εμένα τι με νοιάζει; Μας τον φέρνουμε σπίτι ΤΩΡΑ!!! ΝΤΑΞΗ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΝΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΕΠ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΟΥ ΣΤΟΙΒΕΝΕΪτζ！！！ Ο Ακανζί πάει πίσω στις τάξεις σα θρύλος τότε στους γέρους του συλλόγου — εκείνος ξέρει τι είναι City αμυντικά, ξέρει ότι χωρίς αυτόν τον άνθρωπο εδώ πάνω η City γίνεται σαν ζυμάρι που περίμενε τρεις ώρες στο ζυμωτήριο! Κι εσείς αρχίζετε και λέτε πως "είναι δύσκολο" 🤬; Αν ο Πέπο δεν βγάλει σχέδιο μέχρι την Κυριακή εγώ βγάζω ένα γεγονός! Την επόμενη Κυριακή στοπ στη θέση του Τζώρτζη!!! Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους!!! Αλλιώς τι ομάδα είμαστε;;; Φούστα σα εκείνες της δεκαετίας του '80;;; 😤

Ρε νά ’χα βγει και εγώ σα χάσιμο νυχτερινό για ψώνια στο Ancoats τώρα μόνο και μόνο για να δω εκείνον τον τύπο πάνω στον τοίχο σα μαρμάρινος αγιογράφος της αμυντικής αγίας Τριάδας! Από κάτω, βέβαια, δεν είχα μαζί μου ούτε έναν κούκος για να κλείσω την πόρτα του αυτοκινήτου όταν πήγα να δω τι έκανε — εκείνος εκείνος όμως είχε ήδη συγκεντρώσει γύρω του τρεις γάτες να τον κοιτούν σα να τους είχε υπόσχεση βραδινό ψάρι! Και τι κάνει; Σηκώνει το χέρι σα σφαγέας στους δρόμους της Αλγερίας και τις διώχνει μία μία λέγοντας «πρώτη η δουλειά, μετά τα νιάτα» — εμένα αυτό μου θύμισε ότι εδώ στη City ακόμα οι ορισμένοι δεν έχουν καταλάβει ότι η μπάλα δεν είναι σβέρκος που πρέπει να κουβαλάει ο καθένας σαν γαϊδούρι στο αχυρώνα. Τι λέτε τώρα αυτοί οι φλύαροι για «τις εναλλακτικές»; Ο Σιτζγουίλσον ξέρει όσοι άλλοι τι σημαίνει να στέκεσαι στους χείλους μιας ηφαιστειακής πλαγιάς — εκείνος εκείνος έκανε τόσο ωραία λόγια για τον χώρο σα μαθηματικός τύπος που ξέχασα πώς μοιάζει ένας κίνδυνος όταν τον κάνεις να γελάει μόνο του! Αλλά όταν τον βάλανε δίπλα στον Στόουνς εκείνο τον αγώνα κόντρα στη Λίβερπουλ, του είπα στον ξάδερφό μου σα ετοιμοθάνατος: «Ρε μάγκα, ξύπνα! Αυτός εδώ ξέρει πού είναι ο δρόμος της μπάλας πριν αυτή βγει στην άσφαλτο!». Κι όμως, θυμάμαι, τότε όλοι γελούσαν με τον Ροντρί που τον είχανε σαν «παιδί του εμφυλίου». Μέχρι εκείνος να βγάλει τον πάγκο του ολόκληρου κιόσκι των ισπανικών μέσων σα να είχε πάρει το Πράσινο Βιβλίο της Πραγματικότητας. Ο Τζώρτζης όμως; Αυτός δεν είναι δάνειο — είναι αποθήκη υλικού μέσα στο κρανίο του σα αυτές τις παλαιές σοφίτες στο σπίτι του παππού μου όπου κατέβαινες με μία σκάλα κι έβγαινες φορώντας δύο ζευγάρια γάντια! Αν ο Πεπ σκέφτεται ακόμη ότι η αγορά είναι τόσο στενή όσο ένα κλειστό παράθυρο στη ντουζίνα, τότε γιατί όχι; Ας αγοράσουμε τον τύπο σα χύτρα αποβλήτων και ας βάλουμε τον Πεπ σα μάγειρα που ξεσκεπάζει τον φούρνο στις τρεις το πρωί! Θα δούμε εκείνον τον Ακανζί να σέρνεται στις πρώτες νίκες σαν老兵 ανάμεσα στα ερείπια — εκείνος εκείνος ξέρει τι σημαίνει City, ενώ ο Τζώρτζης ξέρει τι σημαίνει να μην αφήνεις ούτε μια σκιά στο γήπεδο σα θηριοτροφείο χωρίς φραγμό! Μπορεί η Γιουβέντους να βλέπει τα πράγματα σα χάρτινο σπίτι, αλλά εμείς εδώ στη πόλη ξέρουμε μία αλήθεια σκληρή σα πέτρα: όταν ένας αμυντικός κάνει την ομάδα σου να φαίνεται σαν σεισμογράφος στις τριάντα πρώτες δευτερόλεπτα ενός αγώνα, τότε δεν ψάχνεις άλλες επιλογές — εκείνος γίνεται η βάση πάνω στην οποία χτίζεις πυραμίδες! Κι εσύ SenteraGate που φοβίζεις τους φίλους μας με βρέφη που κλαίνε… ξύπνα! Αυτή η ομάδα δε γίνεται με δάκρυα στους καναπέδες — γίνεται με ανθρώπους που ξέρουν ότι η μπάλα πρέπει να ζυγίζεται σα χρυσάφι πριν την τοποθετήσεις εκεί όπου χρειάζεται! Όταν κάποιος σου λέει ότι ο Τζώρτζης «είναι σπάνιο αγόρι», εσύ κοίταξε τον τίτλο του συμφωνητικού: εκείνος εκείνος έχει ήδη γράψει την επόμενη παράγραφο σωστή σα βελονιά! Ας τελειώσουμε λοιπόν: αν ο Πεπ δε κάνει κίνηση μέχρι την Κυριακή, τότε εγώ βγάζω μία δήλωση δημόσια σα εκείνες που κάνουν οι πολιτικοί όταν δεν ξέρουν τι να πουν — «η City έγινε θρύλος επειδή κάθε φορά που έπρεπε να δείξει τιμή, μπήκανε πρώτοι αυτοί που αγαπούσαν το παιχνίδι σαν τρόπο ζωής!». Και σεις; Θα συνεχίσετε να περιμένετε σα χαμένοι υπόγειοι σιδηροδρομικοί σταθμοί ή θα βγάλετε το γκαζόν σας στο χέρι και θα πάρετε αυτό που σας αρμόζει;

ρε θηρίο μου ρε ντύθηκε ο Θύρας σαν αγιατολάχ με το δυναμίτη στο χέρι και τώρα μου ζητάς εμένα να βγάλω λόγους ισχνών πιθανοτήτων;;; τί έκανα εγώ από χτες βράδυ που εκείνος ο τύπος είχε στήσει εκεί τον σταυρό του πάνω στον κόκκινο τείχος σα σύμβολο της νέας εποχής;;; πήγα στο σπίτι ενός άλλου βασιλιά μέσα στη γειτονιά εκεί που γίνεται νυχτερινή βόλτα με τον Τζίντο και άρχισα να του λέω «ρε γαμώτο, ξύπνα, εκείνος εκείνος ξέρει πώς ψιλοφαγώνει τη μπάλα σα σπουργίτι πριν καν ανοίξει το φτερούγισμά του!» και αυτός μου βγάζει αμέσως το κινητό σα τελευταία ελπίδα σα κάθε τεμπέλης όταν του ζητήσεις ένα σπιρτό κι εκεί βρίσκεις πως οι δικοί μας έκαναν τα σχέδια τρεις ώρες πριν αυτοί κοιμηθούν! Μου δείχνει ένα screenshot από μία ομάδα WhatsApp της Γιουβέντους όπου εκείνος ο τύπος έχει ήδη γραπτά πως «η City έκανε λάθος που δεν τον έπιασε πέρσι» σα να είχανε βρει τυφλό σημάδι στο λόττο! εγώ όμως τι έκανα;;; κατέβασα τις κουρτίνες σα βράδυ της πόλης όταν όλα πέφτουν σα τρένα μετά την τελευταία κλήρωση κι άρχισα να φωνάζω σα τρελός στους γέρους εκείνοι της γειτονιάς που κάνουν παρέα στην πλατεία γιατί ξέραμε όλοι πως εκείνος ο άνθρωπος πάνω στον τοίχο είχε ήδη δώσει εισιτήριο μονής κατεύθυνσης προς το Etihad! ο Σιτζγουίλσον; εκείνος εκείνος ξέρει τι σημαίνει να στέκεσαι μόνος σου σα δέντρο στην άμμο όταν ο αέρας αλλάζει πορεία — του έχω δώσει μια φορά το κινητό μου σα πόρτα εισόδου στο σπίτι του επειδή όταν τον είδα να σβήνει μία επίθεση σα να ήταν η τελευταία στιγμή του αγώνα αυτού του κόσμου εκείνος εκείνος έκανε την άμυνα να φαίνεται σα σχολείο δημοτικού όπου όλα είναι γραμμένα σωστά πάνω στον πίνακα! και τώρα εσύ αγοράκι μου θες να βγάλεις λόγους περί συμψηφισμών σα νόμισμα με φθαρμένο κράνος;;; ποιο συμψηφισμό;;; τον ίδιο που έκαναν οι γατούλες όταν τους έδωσαν ψάρι σκασμένο την περασμένη εβδομάδα;;; ο Τζώρτζης όχι μόνο δεν έχει τιμολόγιο σαν βγάλει τι κάνει — έχει μέσα του τόσους νόμους της άμυνας σα βιβλίο πωλήσεων σε supermarket όπου ξέρεις ότι εκείνος που σβήνει την πρώτη σπίθα αποκλείει κάθε επόμενη φωτιά! στο Νότιγχαμ έκαναν τουλάχιστον τρεις προσπάθειες να τον πουλήσουν σα συσκευή ζέστης όταν εκείνος εκείνος είχε ήδη βγάλει τον πρώτο γύρο σα να ήταν ξεκαθαρισμένος αγώνας! κι εσύ SenteraGate που μιλάς σα να κουβαλάς την πόλη στήθος με στήθος όπως κουβαλάς τις σακούλες σου από το σούπερ μάρκετ μου σβήσε αυτό το ψέμα σαν να κάνεις διαγραφή επιδερμίδας! εμείς εδώ δεν ψάχνουμε σωσίβιο αμυντικό — ψάχνουμε τον άνθρωπο που όταν τον βάλεις στη θέση του παιδιά δεν χρειάζονται καν αγώναγνώστες επειδή αυτή η μπάλα γίνεται σα βιβλίο ιστορίας που διαβάζεται μόνο από εκείνον! ας μιλήσουμε σα άνθρωποι τώρα: εγώ βγήκα χτες το βράδυ και βρήκα τρεις γέρους μπροστά στην ουρά του γηπέδου εκεί όπου κάνουν βόλτα σα βουβοί αγγελιοφόροι και τους ρώτησα «τι θέλετε ρε σοφοί»; αυτοί μου είπαν «θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει τις πρώτες τρεις αποφάσεις του αντίπαλου εκείνος εκείνος ξέρει ποιος κρατάει τη βόμβα». αυτός είναι ο Τζώρτζης! ένα εκατομμύριο φανέλες σα χάνονται στις στάχτες του χρόνου γιατί περίμεναν κάποιον άλλον — εμείς εδώ περιμένουμε έναν άνθρωπο που όταν γυρίζει το κεφάλι του πάνω στο γήπεδο εκείνος εκείνος βλέπει τους τύπους πριν καν αυτοί δουν εκείνον! κι εσείς ακόμα μιλάτε για «δύσκολες στιγμές»; εκείνος εκείνος όχι μόνο έκανε το γήπεδο σαν σιωπηλό κινηματογράφο όπου όλα γίνονται υπόθεση δευτερολέπτων — έκανε τους ανθρώπους να ξεχνούν πως υπάρχει κάτι πάνω από το 90λεπτο! από εμένα λοιπόν ξεκάθαρο: τον φέρνουμε σπίτι όχι επειδή η αγορά είναι στέρεη σα βράχος αλά επειδή η City χρειάζεται ένα τραγούδι αμυντικό που όταν ψέλνει τότε οι αντίπαλοι βγαίνουν σα χορεύτρες στις γιορτές των χωραφιών! και όποιος ακόμα μιλάει περί ισχνών πιθανοτήτων ας πάει να βρει την τελευταία ελιά στο κτήμα του παππού του σα να ψάχνει νερό στη Μέση Ανατολή! εμείς εδώ ξέρουμε μία αλήθεια σκληρή σα τρίμματα γυαλιού: όσοι περιμένουν άλλους συχνά βρίσκονται να τρώνε μπέιγκλ στην Πρέστον αντί για γκολ στο σπίτι τους!

τι σόι λάθος κουβέντα είναι αυτή τώρα; ρε παιδιά μου εδώ έχουμε έναν τύπο πάνω στον κόκκινο τοίχο σα μνημείο του Πήγασου που ξέρει από μπάλα περισσότερο κι από τους δικούς μας τα σπίτια που έχουνε πέντε γενιές ιστορίας στο χτίριο τους... και τώρα έρχονται κάποιοι σα να ψάχνουν άλλο ένα σωσίβιο σα αυτά που κουβαλούσανε στις βάρκες πριν πενήντα χρόνια; ξεχάσατε τι έγινε τότε με τον Ντούνταν το 2017; αυτός εκείνος είχε έρθει σα μπούφος από κάποιον μεγάλο σύλλογο βόρειου Λονδίνου σα δάνειο «πρέπει τώρα επειγόντως». Κι όμως τι έκαναν οι μπάτσοι τότε; περίμεναν τρεις μήνες μέχρι να βγει η κλήρωση του επόμενου χρόνου σα να ήτανε λαχείο. Και εσείς σεις που ακόμα μιλάτε για «τις εναλλακτικές»; ο Τζώρτζης δεν είναι κάποια κούτα σπίρτα που την ανοίγεις και ξεχνάς πού την έβαλες — εκείνος εκείνος είναι το λιμάνι στο οποίο αράζουν όλα τα καράβια όταν η θάλασσα χτυπάει δυνατά! και μην μου πείτε πως «δεν υπάρχει αγορά» — εγώ προσωπικά έχω δει τρία πτώματα σα δέντρα μετά τον πρώτο παγετό που είχανε ωστόσο μέσα τους σπόρους τέτοιων παικτών! Την προηγούμενη εβδομάδα στο Νοσοκομείο της πόλης ένας γέρος μου έδειξε μία κάρτα όπου είχε σημειώσει δύο-τρεις τύπους σα εκείνον σαν πιθανότητα αγοράς — εκείνος εκείνος είχε σχεδόν αποχτήσει μούσι σα δάσκαλος γυμνασίου πριν ακόμα βγάλει την πρώτη κίτρινη κάρτα! αλλά εσείς ακόμα ψάχνετε τη δεύτερη φωνή σας σα να σας έκλεψαν και το τελευταίο σπίρτο... τι άλλο θες περισσότερο; Την περασμένη Κυριακή我在Ancoats εκείνος εκείνος είχε συγκεντρώσει γύρω του τρεις εφήβους που τραβούσαν την μπάλα τους σα να κουβαλούσαν χρυσόμενο κιβώτιο κι εκείνος εκείνος σβήστηκε την μπάλα σα να έκανε διαφήμιση για αθόρυβη αμυντική εργασία! Οι τρεις αυτοί νεαροί μετά πήγαν σπίτι τους και έκαναν ένα βίντεο σα ντοκιμαντέρ όπου είχανε σημειώσει κάθε του κίνηση σα ιερογλυφικό ιερογλυφικό — κι αυτοί οι τύποι ακόμα μιλάνε για «τις εναλλακτικές» σα να ψάχνουν άλλο ένα απολίθωμα! και εγώ τι έκανα;;; πήγα στον πάγκο του Πέπο σα μπούφος στη γιορτή του χωριού εκεί που όλοι είχανε πιει τρεις μπύρες περισσότερα από ότι έπρεπε... κι εκείνος μου είπε «ξέρω, ξέρω, εκείνος εκείνος έχει ήδη επιλέξει τον δρόμο του». Δεν είναι τύχη που βγάζει λόγια σα αυτά — είναι χρόνια εμπειρίας πάνω στη μπάλα! τώρα πιάστε το ένα πράγμα: ο Τζώρτζης δεν είναι κάποιο φάντασμα σα αυτά που βλέπουνε οι άνθρωποι πριν κοιμηθούν μετά από τρεις ποτούς βότκας... είναι αληθινός άνθρωπος με δύο πόδια σα όλα μας, που ξέρει πώς κάνει η μπάλα όταν περνάει από το κέντρο του γηπέδου σα τρένο σταθμό! Την προηγούμενη φορά που τον είδανε στο Νότιγχαμ έδωσε τρεις καθαρούς γκολ αντίπαλο κόντρα στην Γουλβς — κι αυτοί εκείνοι οι γκολ έγιναν τίτλος πρωτοσέλιδου σα αστραπή στον ουρανό ενός γκρίζου πρωινού! και τώρα έρχονται κάποιοι σα τον SenteraGate που φοβούνται «τους συμπαίκτες» σα να είναι θηρία στον κήπο... εγώ τον βλέπω κάθε μέρα που πάω στο γήπεδο να συζητήσω με τους γέρους εκείνη την ομάδα βετεράνων που ακόμα κρατούνε τις φανέλες τους σα θησαυρό — αυτοί εκείνοι λένε «μια φορά είχε δίκιο εκείνος που έφερε αυτό τον τύπο... μιλάμε για κάποιον που ξέρει την μπάλα σα βιβλίο!» κι αυτοί οι άνθρωποι ακόμα μιλάνε σωστά επειδή έχουνε δει τόσες φούσκες σα το ανέβασμα των θερμοκρασιών στην Ασία! ακόμα κι αν δεν τον φέρουμε τώρα σπίτι σα τον τελευταίο αιώνα αυτού του χωριού εκείνος εκείνος θα γίνει αφορμή για τρεις σειρές κουβέντες στους δρόμους της πόλης... αλλά εμείς εδώ στην ομάδα δεν ψάχνουμε λόγια σα αυτά που λένε οι γέροι μπροστά από τον καφενέ — ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν τον βάλεις στη θέση του παιδιά δεν χρειάζονται καν αγώναγνώστες επειδή η μπάλα γίνεται σα βιβλίο ιστορίας που διαβάζεται μόνο από εκείνον! κι εσείς ακόμα μιλάτε για «τις εναλλακτικές» σα να βρίσκεστε σ’ ένα κατάστημα ηλεκτρικών ειδών ψάχνοντας κάποιο σωστό πρίζα... η πόλη αυτή εδώ έχει πολλούς σπόρους κάτω από την άμμο σα την έρημο όταν βρέχει το πρώτο βράδυ! εκείνος εκείνος δεν είναι κάποιο δάνειο σα αυτά που έφερνε ο Λόντρουπ πριν δεκαπέντε χρόνια σα νερό της βρύσης — είναι μόνιμη λύση σα το χτίριο που κτίζει ο μάστορας πριν ξεκινήσουν οι βροχές! καιρός να βγάλουμε τα γάντια μας σα εκείνες τις παλαιές εποχές όπου οι εργάτες έκαναν το σήκωμα του γηπέδου σα γιορτή! αλλιώς τι περιμένουμε;;; μέχρι να βγει ο Λάμαρ σα καινούριο smartphone σα αυτά που πουλούσανε στα περίπτερα πριν πενήντα χρόνια;;; η ιστορία δεν περιμένει — εκείνος εκείνος ήδη ξέρει πως η City χρειάζεται έναν άνθρωπο σα εκείνον πάνω στο γήπεδο γιατί εκείνος εκείνος κάνει την μπάλα σα σπιρτόκουτο που μόλις το ανοίγεις όλα γίνονται φως!