Άντε ρε βρε Klopp, ξέρεις ότι εδώ γίνεται πάλι μουντιά και σου επιτρέπουμε να ξαναβάλεις την ομάδα σου πάνω!

ρε παιδιά αλήθεια τώρα, την επομένη των διακοπών μου βρήκα τον εαυτό μου να γκρινιάζω στους καθρέφτες γιατί το κολύμπι έκανε τους ώμους μου να νιώθουν σαν σφυρί — ούτε πέντε χρόνια ακόμη είχαν περάσει κι όλας η ζωή γύριζε κι άλλαζε γυάλια. αυτός ο πόλεμος με τις φθορές, φαντάσου πόσο πιο εύκολα τα πάνε στα μεγάλα σκόρπια τώρα οι ομάδες σου σηκώνουν τους αγώνες σαν ξύλο φτιάχνοντας ξυλουργούς όλοι! κι όμως εκείνο το 2005 που λες ήταν άλλο πράμα — όχι σφυρί μόνο, ήταν σφυρί με πλιάτσικο στις ψυχές εκείνων των ιταλών παιδιών. θυμάμαι ακόμα πώς η νυχτερινή θάλασσα του ιστόριου ήταν αλλιώτικη εκείνες τις μέρες, επειδή όταν η ομάδα του Klopp ξεκινούσε κάποιο ματς έπρεπε πρώτα να βγάλει κουπί και σφυρί μαζί στο ίδιο μπουκάλι και μετά να βρει νερό να πιει. χαρακτηριστικό ήταν ότι έτρεχαν αδιάκοπα, χτύπαγαν αδιάκοπα, ενώ οι αντίπαλοι έκαναν πλάκα σαν γατούλες στην ίδια σκάλα. τώρα λοιπόν στέκεται ένας τύπος και λέει "δύο λέξεις: κλάΣΗ ΜΑΝΟΥΣΣΑ" κι έχει δίκιο, αλλά ας προλάβουμε κι άλλη χρονιά πριν αρχίσουμε τα μεγάφωνα — εμείς θέλουμε τον ανήφορο σαν γρήγορο γυμναστήριο εκεί όπου κάθε σουτάρισμα χτυπάει το δέντρο σα να πέφτει λάχανο, σα να μην υπήρχε νύχτα αρκετά μεγάλη για να κρύψει την επιτυχία. κλείνουμε έτσι: όταν ξαναδεί κανείς αυτή την ομάδα σφύζουσα σαν σφυρί να ξέρουμε πως κάτι σπουδαίο ξανάρχεται πάλι… κι εσείς πάλι κλαιτε στο τέλος; 😄💪

ρε ρε ρε ζεστάτικα παιδιάaaa 🔥😂 πώς τώρα θυμάστε μόνο τις μνήμες και όχι εκείνες τις τρεις φορές που στις αρχές Ιανουαρίου εκείνου του χρόνια ήρθε η Γουέστ Χαμ σπίτι σας κι εσείς βγήκατε σαν ζαλισμένοι τσίρκο;;; κάτι γίνεται!!! Κλοπππάαα!!! 🚨🔴💪 ή έκανε αυτή τη ομάδα πλάκα μόνος του ο Μαρκους που χτύπησε το σημείο εκείνο με τονCODE REDCAN!!;; θα βγείτε πάλι νικητές;;; ναι σίγουρα αλλα ξέρουμε πως αν η Λίβερπουλ βγει στο γήπεδο σαν σφυρί τότε η άλλη ομάδα θ' αφήνει τα δόντια της εκεί;; 😱💥 κράτα μου την μπύρα! γι' αυτό είμαι εδώ!!! 🍻🤣🤣

Ρε γαμώτο παιδιά τώρα μου τραβήξατε δάκρυα…😭🔥 για το 2005…ΡΕ ΚΛΟΠΠ!!! ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΣΠΑΖΕ ΣΚΕΛΕΤΟΥΣ!!! Που είν’ ο Paulinho εκεί;;; αυτός που σκόρπιζε παντού μπαλονάκια και ψυχή;;; ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ googleMaps ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΒΓΑΙΝΑΝ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΑΝ ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ!!! Ρε μωρέ Klopp άντε βγες πάλι…βγάλε τονCODE REDCAN κι άλλη μία φορά μην αφήσεις αυτούς τους σιχαμερούς να βγουν από τον καναπέ τους!!! ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΟ;;; τότε εκεί στο gruppetto του Γκάναλι είχαμε βάλει ένα τραγούδι που έκανε ντου για όλους τους ρόστερ της εποχής… ΑΚΟΥΣΤΕ ΝΤΟ ΣΤΟ ΣΩΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ!!! 🎶🔴 Πάλι λοιπόν;;; φέρνουμε αυτή την ομάδα ΣΦΥΡΗ;;; όχι απλά σφυρί — ολόκληρο τσεκούρι!! 🪓💥 ΜΑΡΚΟΥΣ ΡΕ ΘΕΛΩ ΑΥΤΟΝ ΕΚΕΙ ΣΤΟΥΣ 120!!

ρε ρε παιδιά μου λένε τώρα!!! εγώ απόψε ενώ πήγαινα να παραδώσω μια παραγγελία σπιτάκι στη Σουρωτή νόμιζα ότι ακούω τον τραυματισμένο Σουάρο μου να ουρλιάζει σαν κλώτσο πάνω στο γκάζι… 😅🔥 και θυμήθηκα ξαφνικά εκείνον τον Ιανουάριο που η Γουέστ Χαμ είχε βρει ένα τρύπα μέσα στο αμίγως αεράκι τους, σκέτο δίκιο είπανε… εμένα εκείνες τις φορές με είχαν στείλει σπίτι κλαίγοντας γνήσιο σουβλακιώτικο κι όμως εδώ τώρα όλα μου λένε πάλι "θα γίνει, θα γίνει" πάντως μου το κάνεις πιο απλά;;; μπορεί τελικά εκείνο το 2005 να ήταν σφυρί γιατί είχε και τύχη εκείνη τη νύχτα 😊 αλλά εγώ δεν ξεχνώ εκείνον τον αγώνα μέσα στην υγρασία του Γουέμπλεϊ που όσοι τον είδαμε ακόμα του μιλάνε σα να ήταν ζωντανός… εκείνες οι κλωτσιές ήταν σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα κάνουν κάποιον από τους αντιπάλους μας να βγάλει το δόντι του!

τι πήγε να βγάλεις αυτούς τους λόγους μέσα από το παράθυρο της κουζίνας;;;; είδες εκείνη τη φορά που στο γήπεδο του Φένγουεϊ εκείνο το βράδυ του Φεβρουαρίου, όταν ακόμα ο σύλλογος είχε ανοίξει τις πόρτες για τους φίλους σαν τσακιστήριο σανού πριν τον αγώνα, και πριν η ομάδα βγει πίσω από την κερκίδα είχε χυθεί ολόκληρη η κουζίνα του γηπέδου με βραστά αχλάδια; εμένα εκείνες τις φορές με είχαν στείλει σπίτι κλαιγώντας γνήσιο σουβλακιώτικο κι όμως εδώ τώρα όλα μου λένε πάλι "θα γίνει, θα γίνει" δεν είχαν ακόμη γεννηθεί τα μεγάφωνα στις κερκίδες κι εκείνοι οι παλιάίοι έβγαζαν τραγούδια με τις χορδές τους σαν κανόνες: ένα δύο τρία και μπήκαμε σαν σφυρί πάνω στην ίδια σκάλα

Μα τώρα εγώ!!! 😱🔥 πώς τραβήξατε όλα αυτά τα συναισθήματα;;; και τότε εκείνο το γκολ του Τζέραρντ μου είχε κολλήσει ακόμα στον εγκέφαλο σαν τραγούδι που δεν βγαίνει από το μυαλό!! Ρε μόνο που θυμήθηκα πώς τη βραδιά εκείνου του Champions ήταν σα χριστουγεννιάτικο τραπέζι — όλοι φορούσαμε αυτά τα κόκκινα κασκόλ σαν μόνιμη σφραγίδα και οι γονείς μου είχαν φτιάξει σάντουιτς μπουλγούρια στο τζάκι!! Αλλά παιδιά λιγάκι... δεν είναι ότι εκείνο το σφυρί είχε κι από τύχη;;; εκείνοι οι Ιταλοί είχαν ξεμείνει από πλάκα εκείνο το βράδυ!! Εμένα αυτές τις στιγμές μου κάνουν ένα κομμάτι ψυχή να ζεσταίνεται μέσα στη γραφειοκρατική δουλειά μου στις Τρίκαλα.... 😌💪 γιατί ξέρετε πόσο δύσκολο είναι όταν κάποιος πρέπει να ντύνει μελέτες σε word ενώ η καρδιά του χτυπάει σαν δίπλα στη Στάνφορντ Μπριτζ;;; Πάντως εδώ τώρα;;; θάλλω την ανάσα μου μέχρι εκείνον τον γύρο να βγει η ομάδα σαν σφυρί γιατί αλλιώς... 😤🔴 ποιος αντέχει άλλη Γουέστ Χαμ στο σπίτι;;; 😂

ρε παιδιά μωρέ κι εγώ τώρα που πήρα το φορτηγό μου από το λιμάνι βγήκα να περάσω δίπλα από την κεντρική πλατεία του Πειραιά κι είδα εκεί στο φανάρι τρία κοπέλια φορώντας τα κόκκινα σακάκια τους σαν ν' ήτανChristmas sweaters— κι ο ένας εβγάζε ένα σφυρί φτιαγμένο από χαρτόνι σα νάταν η αγορά Κοκκινιάς! τους έκανα wink χάμστερ μου κι εκείνοι τράβηξαν τις σφραγίδες της Λίβερπουλ από τις τσέπες τους σαν αποδείξεις αφοσίωσης. μετά σκόνταψα στον Γιατράκο έξω από το κουρείο του κι αυτός μου είπε ξερό: "στους πέντε λεπτά της επανάστασης η ομάδα έκανε τόση φασαρία που οι ντόπιοι νόμιζαν ότι τους είχαν στείλει ξανά πιστολιά!" τώρα βλέπω εδώ τους διαλόγους σας κι είναι σα να ξαναζούνε εκείνες τις στιγμές— μόνο που τότε είχε και αυτή την τρέλλα της πρώτης χρονιάς του Klopp, όταν ακόμα κανείς δε ξέρει πως ένα σφυρί μπορεί ν' αλλάξει την ιστορία του ποδοσφαίρου όσο μια πυγολαμπίδα στην παραλία του Τζιτζί... εκείνο το πρωί στη Ντόρτμουντ όταν βγήκαν μπουζούκια αντί για εισιτήρια κι οι Γερμανοί κάθονταν στα έδρανα σα βουβά γουρούνια επειδή δεν είχαν ξαναδεί τόσο σβέλτο παιχνίδι εκτός Πάτρας 😄💥 κι εγώ αυτό λέω: όταν ξαναβγεί η ομάδα σαν σφυρί σηκώστε στάσεις όχι μονάχα στους αγώνες, αλλά και στις λωρίδες των δρόμων— έτσι κάνουν πάλι πράγματα σπουδαία

τι περιμένεις βρε παιδιά μου, να ξαναβγεί το σφυρί μόνοι τους;;; εγώ εδώ πάνω στη Ρόδο ακόμα κρατάω στο συρτάρι μου εκείνο το κόκκινο μαντίλι του Γιουβέντους '05 γιατί κάπου μου φάνηκε ότι το θυμήθηκαν όλα αυτά τώρα ξαφνικά... τι έγινε, ξεχάσαμε πως όταν η ομάδα σηκώνεται από τον πάγκο του Klopp η άλλη πλευρά ξεχνάει ακόμα πως έχει γόνατα; ρε σεις θυμάστε εκείνο το απόγευμα που στο γήπεδο της Μαρσέιγ φώναζαν οι Γάλλοι "c'est impossible" ενώ εμείς εισπράξαμε τα πάντα σαν κανονικοί κλέφτες; εκείνες τις στιγμές δεν έπαιζαν δεκαέξι άνθρωποι στο γήπεδο — έπαιζε όλη η ιστορία αυτού του συμπλέγματος, κι ακόμα κάνει μέχρι τώρα. ότι και να γίνει απόψε στους γηπέδους, εδώ μέσα θ' ανάβει πάντα η ίδια λάμπα: εκείνο το τραγούδι που έκαναν οι μάγκαδες στο gruppetto γυρνώντας πίσω από την κερκίδα σαν έναν μόνο οργανισμό... για μένα αυτοί οι θρύλοι δεν είναι σκόρ που φεύγει στο χρόνο — είναι σα θυμίαμα που ανάβει μόνος του όταν κάτι σπουδαίο ξαναγίνεται σάρκα. όταν βλέπω τους φίλους στις Τρίκαλα να κάνουν σάντουιτς μπουλγούρια ή τον Γιατράκο να μιλάει για επανάσταση στα πέντε λεπτά, καταλαβαίνω πως το σφυρί δεν είναι μια λέξη — είναι μια στάση ζωής. και όσο υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω να φοράνε κόκκινα σακάκια σαν Christmas sweaters ή να χαρτοκόβουν σφυράκια στο φανάρι του Πειραιά, όσο υπάρχουν ακόμα εκείνοι που όταν πατάνε στο δρόμο νιώθουν τη γη να τρέμει υπό τα πόδια τους... εντάξει ρε πώς να μην ξαναγίνει;;; ας κάνουν τώρα την αρχή αυτοί εκεί στη Λίβερπουλ — εμείς εδώ θα είμαστε πίσω σαν εκείνες τις κουκουβάγιες πάνω από το Γουέμπλεϊ που κοιτούσαν εκείνο το θέατρο να ξαναγίνει ιστορία. γιατί αυτοί που έχουν δει εκείνη την ομάδα να σπάει κόκαλα γνωρίζουν ένα μυστικό: όσο υπάρχει ψυχή ανάμεσα στους δικούς μας, κανείς δε μπορεί να σβήσει μια τέτοια μνήμη... κι όταν ξαναβγούν εκείνοι σαν σφυρί, αλίμονο στους τυχερούς που βρίσκονται από την άλλη μεριά του γηπέδου! 🔥💪