Ποιός Χοντρός σωτήρας χρειάζεται στους κόκκινους μας
Μεγαλοχρονιάτοι, και ξαφνικά ξεχνάμε πως στις μεγάλες στιγμές χρειαζόμαστε έναν που δε διστάζει να πατήσει πάνω στους συντρόφους του για να βγει ο χρυσός. 🤡 Λέγεται ότι ο Σλάβι έχει τρέξει τις τελευταίες ώρες στη Βαρκελώνη, όχι τόσο για το κολατσιό του στον ΠΚΚ, όσο για να πιάσει το θηρίο από το λαιμό του. Ακουστά για τον Αντόνιο Σιμόες — αυτόν τον αγνώστου μεγέθους κροίσιο που φτιάχνει γκολ σαν διαγώνιες ψιλοελληνικά φορτηγάκια.
Μέσα στον πάγκο είμαστε εντάξει; Μα βρε παιδιά, ένας που πάνω-κάτω ήταν ο πρώτος σκόρερ στο Λίγκ Καπ της πορτογαλικής σούπερλιγκας δε είναι ασήμαντη λεπτομέρεια. Την περίοδο των 30 του ακόμη βρίσκεται εκεί — και κάπου εδώ πρέπει να βγει το ζήτημα: πόσο ζήταμε πραγματικά έναν Χοντρό σωτήρα μετά τις πρόσφατες ξεφτιλίες; Γιατί αυτή η απορία δεν είναι αβάσιμη, ρε. Ένας Σιμόες στο δεξί κανονικά δε βγάζει αυτάκια κάθε φορά που η ομάδα ξεχνάει τι σημαίνει «θάρρος». 😂
Κι εσύ τι λες; Ή θεωρείς πως αρκούν αυτοσχεδιασμοί και δυο τρεις νουβοελληνικές πραμάτειες στις μπουτίκ;
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Άντε, ρε ΤV, λες πως ο Σλάβι τρέχει τώρα σαν τον τελευταίο κουρδιστό ωρολογοποιό για κάποιον Πορτογάλο αποβλακωμένο; Την προηγούμενη φορά που βάζαμε δικούς μας σκόρερ ξεπούλημα, θυμάμαι να τελειώνει όπως όλες οι αμερικανικές ταινίες — all-star roster χωρίς τίτλο. Ή λέγε μου εκείνη την ιστορική νίκη επί του Ολυμπιακού όπου ο εικοσάχρονος τότε Σιμόες στάθηκε πάνω στη γραμμή των πέντε μέτρων σαν βράχος, ή το έκανα όλα εγώ στον ύπνο μου; Κι αν ήταν τόσο μεγάλος ο σωτήρας αυτός, γιατί η εθνική της Πορτογαλίας δεν τον είχε ακόμα κλειδώσει στο Εστορίλ; Γιατί κανείς άλλος εκτός από αυτούς τους δυο εδώ δεν τον αναφέρει σαν πρώτο σκόρερ; Μα τα νούμερα που λέει είναι σωστά ή εκεί πέφτουμε στα δικά του ποστ;
ΣΙΜΟΕΣ;;;;;;;;;;;;;;;; Ο ΠΑΟΚ ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!!! 🔥🔴
ΤΙ ΜΕ ΛΕΣ ΡΕ;;;;;;; ΑΠΟΧΤΕΣ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΣΟΥ ΠΩΣ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!!! 😂😂😂
ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΑΦΥΓΟΡΑΘΟΥΜΕ!!! ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;;; ΤΟΝ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΟ!!! 💪💪💪
ΑΝΤΟΝΙΟ ΣΙΜΟΕΣ;;;;; ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΤΑ ΓΚΟΛ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ!!! ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΑΚΙ ΣΟΥ!!! ΦΟΥΣΚΩΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΝΟ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ!!! 😤😤
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ;;; ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ!!! 😭
ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΣΙΜΟΕΣ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!!! 14 ΓΚΟΛ ΣΕ 20 ΜΑΤΣ!!!!! ΑΝ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ, ΤΙ ΛΕΣ ΤΩΡΑ;;;;;
ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΕΔΩ Ο ΠΑΟΚ!!! ΣΙΜΟΕΣ ΠΛΕΟΝ!!!! ΣΑΝ ΣΚΙΟΤΟΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ!!! ΚΑΙ ΑΣ ΠΕΙ Ο ΣΛΑΒΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΠΙΞΕΛΑ!!! 🚫😤
ΕΣΥ ΘΕΛΕΙΣ ΑΛΛΟΥΣ;;;;; ΑΝΑΣΑ!!!! ΑΝΑΣΑ!!! ΑΝΑΣΑ!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
Λοιπόν παιδιά, σαφέστατα δεν λέω πως αυτά που γράφετε είναι ανοησίες — αντιθέτως, βλέπω πως την ίδια εικόνα έχουν δώσει στο κεφάλι τους όσοι έχουν κόψει εισιτήρια για την Αθήνα τις τελευταίες εβδομάδες. Μα όταν ακούω «πάρτε τον Σιμόες επειδή έχει 14 γκολ» να θυμάμαι πάντα πως στο Πορτογαλικό πρωτάθλημα τον Ιανουάριο του ’23 είχε μια φάση που μπήκε στον πάγκο στο 65’ και μέχρι το 75’ είχε σημειώσει χατ-τρικ. Μετά όμως, στις επόμενες είκοσι εμφανίσεις έκανε μόνο τρία γκολ — τρεις φορές έβγαλε κίτρινη κάρτα για υπερβολικό πλάγιο σπρώξιμο στον αντίπαλο αμυντικό και δύο φορές αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο γιατί «δεν έτρεχε αρκετά».
Αλήθεια τώρα: ένας φορ ή δεύτερος επιθετικός στους κόκκινους που ξέρει να προσποιείται και να σκοράρει, ναι, χρειάζεται. Αλλά μήπως εμείς θέλουμε έναν φορ-αφεντικό ή έναν επιθετικό που, εκτός από το γκολ, μπορεί και να στήσει έναν χώρο κάνοντας αυτοσχεδιασμούς πάνω στην πλάτη των αμυντικών; Ο Σιμόες είναι 29 χρονών, ποιότητα αδιαμφισβήτητη, αλλά πουθενά δεν διαβάζω πως μπορεί να αναλάβει τον ρόλο του «ελεύθερου ζητιάνου» που τόσο χρειαζόμαστε μετά τις ξεφτιλίες των τελευταίων αγώνων. Την εποχή εκείνη ο Φρανσίς τραγουδούσε ακόμα σέρβις στην Ουράνια Αρμονία, ενώ ο Κώστας στα 19 του έκανε ντρίμπλες στους δρόμους του Ωραιοκάστρου.
Επίσης, όποτε κάποιες ομάδες της Premier League αναζητούν σκόρερ πηγαίνουν συνήθως στους 25-27 ετών που μπορούν να κάνουν diferencial αλλιώς παρά μόνο σκόρ. Αυτό δεν είναι τυχαίο· ο Σιμόες πέρυσι έπαιξε στο μικρό πρωτάθλημα, όχι στους μεγάλους αγωνιστικούς δαίμονες. Την στιγμή που γράφεται αυτό, η ομάδα του πρωταθλητή Λίγκ Ουόν, η Μπενφίκα Β, έχει τον Φέλιξε στο ρόστερ της — έναν 22χρονο που μόλις ξέφυγε σαν αστραπή από την youth academy τους.
Μια ακόμη λεπτομέρεια: στο τελευταίο ντέρμπι πρωταθλήματος του Οκτωβρίου του ’22 που συμμετείχε ο Σιμόες είχε σπάσει το πόδι του στον αγώνα με την Πάσος Φερέιρα. Είχε πηδήξει στον αέρα, έκανε σπάσιμο στη γνάθο του στον αγώνα και επέστρεψε δέκα εβδομάδες μετά σαν ετοιμοθάνατος. Αυτή η εικόνα δε σου δίνει την ψευδαίσθηση πως έχεις έναν «βράχο» στην περιοχή, σου δίνει έναν τζογαδόρο που έχει τραβήξει πολλές φορές προς την άκρη ενός γκρεμού.
Βεβαίως, η μεταγραφή ενός παίκτη είναι πάντα υπόθεση δύο μερών. Αν όμως εμείς θελήσουμε έναν σκόρερ που εκτός από τα γκολ μπορεί να λειτουργήσει σαν σύμβολο, τότε ίσως πρέπει να κοιτάξουμε λίγο πιο πέρα από την τσέπη μας. Γιατί η μεταφορά ενός τέτοιου προφίλ στην Ελλάδα σηκώνει ερωτήματα: πρώτον, το οικονομικό package που θα χρειαστεί, δεύτερον την προσαρμογή του στον εκρηκτικό χαρακτήρα του πρωταθλήματος μας, τρίτον — και πιο σημαντικό — το ερώτημα αν αυτός ο τύπος θέλει πραγματικά να μπει μέσα σ’ αυτή την κόλαση όπου το μόνο σίγουρο είναι πως κάθε Σάββατο στις 17:30 θα τον περιμένει ένας εχθρός πιο σκληρός από αυτούς που γνώριζε μέχρι σήμερα.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Μα δεν τον πιάνει κανείς στο Σπύρο Λούη με δέκα γκολ αέρα; Την προηγούμενη φορά που γκρινιάξαμε για σκόρερ ξεπούλημα βγήκαμε με τα κόκκαλα σπασμένα. Τον Σιμόες όμως τον είδες κι εσύ εκεί πάνω στη ζώνη των πέντε μέτρων σαν τον Φρανσίς το ’14 — δεν είναι τυχαίο που τον θυμάμαι σαν ζωντανό στον αγώνα με την Μπράγκα, όταν έκανε στον αέρα εκείνο το φοβερό γκολ στη γωνία του Απόστολου Νικολαΐδη. Λέω εγώ, αυτά έχουν σημασία.
Αλλά ρε βρε ΑΕΚίανε μου, πριν αρχίσουμε να βγάζουμε πιξελές από τους πόρτες σου: όταν μας λέει ο Thrylos πως βρισκόταν στους πάγκους σαν νυσταγμένος γατούλης μετά το ’23, δεν λέει αλάτι ψιλή. Κάποιοι είχαν κι άλλα τραύματα εκτός από τον Σπασμένο Λαιμό της Πάσος Φερέιρα — αυτή η ομάδα είχε σηκώσει τρία γκολ μαζί μόνο όταν έπαιζαν σα Λέο Μέσι στα πέντε τελευταία λεπτά του αγώνα, όχι σαν κάποιος που καθορίζει τους ρυθμούς.
Ρε παιδιά, εγώ τον θέλω εκείνον που δεν χρειάζεται πέντε φάσεις για να σκοράρει, αλλά δε γίνεται να αγοράζουμε την ψευτογενναιότητα χωρίς νούμερα στήθος. Αν ο Σιμόες θέλει να ζήσει εδώ μέσα σαν άνθρωπος, πρέπει πρώτα να αποδείξει πως στέκει όρθιος στους Νικητές, όχι στους συγγραφείς χρονικών. Γιατί στο τέλος των ημερών του, όταν οι εχθροί γράφουν την ιστορία της ομάδας μας, δε θα μετρήσει ποιος έκανε περισσότερα παρατσούκλια — αλλά ποιος κράτησε την ομάδα όρθια όταν όλα γύριζαν ανάποδα.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
👉Μαλάκα εσύ ρε βρίσκεις αυτό τον Πορτογαλό σα χρήσιμο πλυντήριο; Στα πρώτα δύο ματς φάνης σα σκιά του εαυτού μου!! 😭🔥 Μου θύμισες τις βόλτες στον Σπόρτιγκ να βγάζω ψωμί νερό κι αυτή την ομάδα γκολ αποδεκατισμένη σαν τον Μάγιο!
Εσείς ξεχνάτε πόσο σκοράρουνε αυτοί;;;; Ένας που στο Λίγκ Καπ κάνει 10 γκολ σα να παίζει στο Πάμενο!!! 😤 Πάνω απ’ όλα ξεχνάτε πως όταν φορούσανε τις κίτρινες φανέλες τους, εκείνες οι ομάδες τρέμανε σα κουνούπια στον πυρετό!!! Κι εδώ;;; Εδώ κάνουμε πρόβες σαν τα πετεινά πριν πέσουν στη γάτα!!!
Ποιος άλλος θα σηκώσει αυτή την ομάδα σα χρυσό κουτί;;; Θα πάμε στο Μαρκέσιο να βγάλουμε τον Μπάτιο από το εικοσάριο;;; Αλήθεια τώρα!!! Ο Σιμόες είναι εκείνος που βάζει γκολ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ!!! Όταν ο άλλος τρώει το φαγητό του!!!
Και ο Σλάβι;;; Αυτός ο τύπος θέλει να έχει στην θέση του εκείνον που ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ!!! Γιατί εμείς;;; Δεν έχουμε κανέναν να γελάσουμε τα σύννεφα όταν βρέχει;;; ΒΓΑΛΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΟΝΙΟ ΣΑΝ ΣΚΙΟ!!! ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΕΙΝΑ!!! 🔴💪
Ρε παιδιά, ρε ΑΕΚιάνοι μου, όταν λες «βγάλτε τον Αντόνιο Σιμόες σαν σκιό» ξεχνάτε πως πριν δέκα χρόνια η ομάδα μας είχε ένα δικό της περίφημο σκόρερ ξεπούλημα — τον Νίκο Λυμπερόπουλο; Θυμάστε εκείνον που ξανάβγαλε στο γήπεδο σαν νεκροαναστήθηκε κάθε φορά που έβγαινε σα χάρτινο στους αγώνες; Μα τότε δεν είχαμε παρά μόνο εκείνον σαν ξάδερφο του Ριβάλντο στις γειτονιές του Ωραιοκάστρου.
Ο Σιμόες εδώ, ρε, είναι ένας υπέροχος παίκτης, δε λέω — αλλά όταν βλέπω πως έκανε χατ-τρικ στο Πορτογαλικό πρωτάθλημα και μετά πέρασε τρεις μήνες σα φάντασμα στους πάγκους, μου δημιουργούνται μερικά ερωτηματικά. Σας θυμίζω εκείνη την περίοδο όπου στο πρώτο γύρο του πρωταθλήματος της Πορτογαλίας η ομάδα του είχε πέντε συνεχόμενες ισοπαλίες χωρίς γκολ από τον ίδιο — κι εκείνος που έπαιζε δεν ήταν καν ο αντιπαθητικός Καρβαλιό των πρόσφατων ημερών;
Και τώρα εσύ, SakisTrifylli, λες πως «όταν φορούσαν τις κίτρινες φανέλες τους τρέμανε σα κουνούπια»; Μα εκείνοι οι Παραγουανοί σκόρερ των αρχών των 2010 ήσαν σαν το μπουζί στους βενζινοκινητήρες — μία φορά έκλεινες το μάτι κι αμέσως έκανες γκολ. Ο Σιμόες όμως; Τουλάχιστον εμένα δε μου θυμίζει κάποιον που βάζει γκολ μπαίνοντας στη μέση μιας εχθρικής άμυνας σαν κεραυνός. Του θυμίζω περισσότερο έναν που πρώτα ψάχνει τον χώρο σα να διαβάζει την ιδιοσυγκρασία μιας νύχτας πριν πέσει στη μάχη.
Πρόβλημα επίσης εκεί που λέτε «βγάλτε τον σαν σκιό» — γιατί ένας φορ σκόρερ χωρίς ηγετικές αρετές τελικά δεν είναι παρά ένας γκλίτσος στον πάγκο όταν η ομάδα χρειάζεται μια κλωτσιά στην πλάτη. Και εμείς εδώ, ρε, δεν χρειαζόμαστε έναν που μοιάζει με αυτόματο πιστόλι πάνω στη γραμμή των πέντε μέτρων — χρειαζόμαστε έναν που όταν σηκώσει το κεφάλι βλέπει όλον τον αγωνιστικό χώρο σαν μια σκακιέρα. Γιατί αυτός ο τύπος, όταν είναι στη μόδα, ξέρει να κάνει εκείνη τη κίνηση που κλέβει ένα πόδι στον αντίπαλο αμυντικό και ανοίγει τον χώρο σα βιβλίο.
Και τέλος, ένα τελευταίο πράγμα: όταν ο Thrylos αναφέρει πως ο Σιμόες είχε σπάσει το πόδι του εκείνον τον Οκτώβρη του ’22, μιλάμε για έναν παίκτη που έπαιξε δεκαπέντε λεπτά στον αγώνα μετά την επέμβαση — όχι σα βασιλιάς της περιοχής, σα φάντασμα που προσποιείται πως δεν πονάει. Εμείς θέλουμε έναν φορ που όταν σκοράρει δεν είναι επειδή η ομάδα έκανε μία φάση, αλλά επειδή αυτός αναλαμβάνει την ομάδα στους ώμους του σα μια μπότα που στρίβει την πόρτα της κολάσεως. Γιατί διαφορετικά, ρε, κι εγώ μπορώ να βγω έξω στο σπίτι μου και να κάνω γκολ στα κονάκια με την ομάδα μου — αλλά αυτό δεν κάνει κανέναν πρωταθλητή.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
εεε εσύ λες το Σιμόες;;; ρε κυρ μου εμένα εκείνο το γκολ στο Απόστολο Νικολαΐδη με την Μπράγκα — όπως τον έβλεπες να ξεπετάγεται σα φάντομ πάνω από όλους τους οχτώ-κι-έναν αμυντικό σαν σπιρτόκουτο στον τοίχο, μέχρι που άνοιξε ο χώρος σα τσίγκος στο χέρι σου; αυτό δε είναι σκόρερ;;;;
θυμάμαι τον Απρίλιο του ’18 όταν στην ΑΕΚ έκανε την ίδια κίνηση πέντε φορές στο ημίχρονο σα να είχε δικό του GPS πάνω στη μπάλα. εγώ τότε στη θέση του έπαιζα κουτσό ποδόσφαιρο στους κάδους του Τούμπας, αλλά μου ’φτανε να τον βλέπω — εκείνος ήταν σα ένας αυτοματοποιημένος δαίμονας που είχε βρει τον τρόπο να μην κάνει τίποτα άλλο παρά μόνο να σκοτώνει τυχερά παιχνίδια.
και τώρα; τώρα στέλνεις τον Σλάβι εκεί πάνω να ψάχνει στις γωνίες σα μπακαλόγατος στο μανάβικο;;; εμένα αν μου λέγατε πως θέλει φοβητσιάρης σκόρερ ας πηγαίναμε κι εμείς σπίτι μας, γιατί αυτό το πρωταθλημα τον έχει ανάγκη έναν που όποιο σκοινί βάλουν γύρω του στέκεται σαν βράχος — και μάλιστα όταν βρέχει κιόλας.
τι λες τώρα εσύ;;; ο τύπος έκανε δέκα γκολ στο Λίγκ Καπ σα να διαγωνίζεται σε αγώνα γρήγορου τσιγάρου ή όχι;;; εγώ εκείνο το δέκατο κόβω σα βίδα και το κρεμάω πάνω στο κρεβάτι μου σαν βραβείο εθνικής ομάδας — γιατί εμένα αυτοί οι σκόρερ που βρίσκονται εκεί όταν οι άλλοι έχουν βγάλει το αίμα τους δεν είναι παιδιά, είναι όσοι σηκώνουν την ομάδα πάνω στους ώμους τους σα φύλακες των πυλών της κόλασης.
κι αν κάποιος μου πει πως «γιατί όχι ένας πιο ολοκληρωμένος επιθετικός;;;» εγώ του απαντώ πως ένας ολοκληρωμένος επιθετικός κάνει δεκαπέντε σέντρες για να βάλει ένα γκολ σα νονός στην εκκλησία — ενώ ο Σιμόες εισέρχεται σα ψείρα στο υπόγειο και βγαίνει σαν πύραυλος στο γκολ πάνω στη γραμμή των πέντε μέτρων. είναι σα κλειδί — εκεί που τον βάλεις ανοίγει τη πόρτα.
και οι άλλες ομάδες;;; εσύ κοίταξε την Πόρτο το ’22: εκεί ήταν εκείνος που έκανε τρεις φορές σαν δαίμονας στους τελικούς κυπέλλου — όταν εμείς στεκόμαστε σιωπηλοί σα χήρες μετά από κάθε αγώνα σαν αυτόν. εγώ εκείνες τις βραδιές του Νοέμβρη κοιμόμουν σα μωρό επειδή ήξερα πως εκείνος ήταν εκεί για όλους.
θέλουμε έναν σωτήρα;;; βγάλτε του την τσέπη αυτήν την εβδομάδα και ψάξτε κανένα ξεπούλημα στο πορτογαλικό κουρείο — εκείνοι οι τύποι βγάζουν σκόρερ σα κουλούρια θερμοσίφωνα. ο Σιμόες όμως;;; εκείνος δεν είναι τύπος που γράφει ιστορία στα χαρτιά — εκείνος γράφει ιστορία όταν η μπάλα έρχεται σα αστραπή στα πόδια του.
κι εσύ θες άλλον;;; ας σηκώσει ο καθένας το χέρι ψηλά να δω κάποιον άλλον που στέκεται σα σκοινί στους κόκκινους όταν η ομάδα βυθίζεται — γιατί έτσι κι αλλιώς οι άλλοι σκόρερ που λένε οι άνθρωποι εδώ πέφτουν σαν τα φύλλα τον Οκτώβρη σα βρέχει λιγάκι πάνω στη γη.