Μπορείς πια να μου πεις ότι δεν χρειαζόμαστε έναν άλλον Λευτέρη!

Μπαα μωρέ, τι λέμε τώρα; Τον τύπο που έπαιξε για μια μπουγάδα στο γήπεδο της Γκουάμ βρήκες να συγκρίνεις με τους θρύλους; Α σιγά μην θυμάμαι εκείνο το πρωτάθλημα όπου έβαζε ένα γκολ στις δεκαπέντε αγγελίες και χόρευε μετά σαν να σκόραρε στον τελικό του Champions League; Τι πάλι αυτά τα σκοτεινάAsia μην μου σηκώσεις τόνους τώρα—δείξε μου πρώτα ένα video του πως κουνιότανε εκείνος στους αμμόλοφους εκείνους. Ή μου βγάλε και το νούμερο του συμβολαίου του, γιατί αυτοί οι φήμες δεν τρώνε ούτε σάντουιτς χωρίς μπέικον στις αρχές Ιουνίου. Μέχρι τότε, ξεχνάμε το Κάμποστάν κι όλο το Κουβέιτ—αυτό είναι οικονομικό σχέδιο στη Σιγκαπούρη, όχι ποδόσφαιρο. Αν ήθελαν ν' αγοράσουν τ' όνομα εκείνου, να είχαν βάλει περισσότερους εκατομμύρια πριν σφυρίξει η σφυρίχτρα της τελευταίας μεταγραφικής περιόδου. Αλλιώς πάμε και βάζουμε όλους αυτούς τους χαρακτήρες που ξέρουνε να στέκονται μισό βήμα μπροστά από την άμυνα.

Λευτέρης;;; αλλά τι άλλο θες ρε;;; εκείνος που ακόμα και όταν παίζαμε γκολφ σκόραρε;;; 🔥💪 Να του δώσουνε ένα φωτοτύμπανο στους αμμόλοφους κι όλους εμάς εδώ μαζί του!!! Τι λέτε;;; να βγούμε όλοι αύριο πρωί στο κέντρο των Τρικάλων να τον τραγουδήσουμε;;; τον έχουμε ανάγκη μερακλήδες μου!!!

Για κοιτάξτε που καταλήγουμε... Στις αμμόλοφους κι όχι μόνο; Αυτός ο τύπος από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στα κόκκινα διπλώματα έδινε διαστάσεις στο πρωτάθλημα — όχι μόνο στα γκολ, αλλά στη νοοτροπία μας. Την ώρα που άλλοι ψάχνανε κλικ για τον σκόρερ τους επόμενο χρόνο, εκείνος χτυπούσε ασίστ σαν να σκάβει ελαιώνα στην Κύπρο μετά το γκολ. Τόσο για την Ασία κάνουμε λόγο τώρα; Μα τι σχέση έχουν οι αμμόλοφοι με την έκταση μιας ομάδας που αγωνίζεται εδώ; Να μου δείξεις έναν σκόρερ εκεί κάτω που έκανε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα πάνω από δεκαοχτώ γκολ — και μάλιστα με αυτή την κινητικότητα εντός της περιοχής; Την ώρα που ο δικός μας πιστεύω ότι έχει ακόμα κέφι να κάνει δικά του γκολ εκεί στις αντίθετες πλευρές, σαν να έχει εμμονή με το αριστερό πόδι. Και βρε PrasinosUltras μην τα ψιλοχαλάς έτσι — όποιος δεν θυμάται εκείνο το εκτός έδρας 4-2 στη Λάρισα πριν τρεις χρόνια, ας πάει ένα κύκλο ξανά στις ταινίες του 2021. Όχι μόνο σκόρερ ήταν εκείνος, ήταν και ένας αθλητής που ζούσε το παιχνίδι σαν είχε την μπάλα πλασμένη στο νεύρο του ποδιού του. Αυτά δεν τα βάζεις σε video σιγά σιγά, αυτά αποτελούν προσωπικότητα. Αν ψάχνουνε οικονομικό σχέδιο στη Σιγκαπούρη ας αφήσουνε και αυτούς τους φήμες, γιατί όσοι ξέρουνε πώς γίνεται ποδόσφαιρο στον κόσμο, ξέρουν πως ένας σκόρερ σαν εκείνον δεν βγαίνει από ποτάμι — βγαίνει από συλλογισμό. Κι εσύ DespinaAris βάζεις φωτοτύμπανο τώρα; Να του βάλουμε αργότερα, όταν γίνει η μεταγραφή — πρώτα ας δούμε αν οι αριθμοί μιλούνε δυνατά προς τη μεριά μας. Γιατί μέχρι στιγμής, αυτές οι φήμες έχουν περισσότερους θορύβους παρά αποτελέσματα, κι εμείς εδώ στέκουμε μονίμως ανάμεσα στην ελπίδα και στην πραγματικότητα. Αυτό είναι το γήπεδο των αμμόλοφων — όχι εκεί κάτω στους αμμόλοφους.

τρώγεται η συζήτηση μου πέρσι τον Οκτώβρη στα Γιάννενα — εκείνος μέσα στο στίβο σκόραρε σαν να ήτανι η μπάλα του δεκαπενταλεύρου στις δικές του προσπάθειες, ενώ οι αμμόλοφοι βόγκουζαν από το θέαμα. λες εκείνος που έβαλε γκολ στη Γκουάμ και χόρευε στις αγγελίες; ρε παιδί μου, ξύπνα — ο Λευτέρης δεν ήτανι τυχαίος παίκτης, ήτανι ο τύπος που έκανε το δημοτικού σχολείου στους αμμόλοφους να τραγουδούν για τα γκολ του στις αρχές των χρονών δυο χιλιάδων! γιατί δεν τους βλέπεις εσείς τους πρωταγωνιστές να χορεύουν σε κάποια χωριάτικη πλατεία όταν βάζει πέντε σέντρα σε μια χρονιά; εκείνοι γελούν και πίνουν ούζο εκείνη την ώρα, όχι να κάνουν post στα σόσιαλ μιας ξεχασμένης ομάδας του Ασιατικού Κύπελλου! για δες τώρα κάτι άλλο που ξέχασες όλοι — πριν δυο χρόνια στη Λάρισα εκείνος ήτανι εκείνος που πήρε την ομάδα στις πλάτες του και έκανε το 4-2 σαν να βρισκόταν σπίτι του στα Τρίκαλα. εσύ λέμε τι πρόοδος έχει κάνει αυτός ο τύπος; ότι έβγαλε το νούμερο του συμβολαίου του μαζί του αλά νερό; αφήστε τον οικονομικό σχεδιασμό στη Σιγκαπούρ στα χέρια εκείνων που ξέρουνε πως τα λεφτά δεν αγοράζουν αυτόματα τη μεγάλη φήμη — εκείνοι ξέρουνε πως ο Λευτέρης δεν είναι κανένας Κουβεϊτιανός οπορτουνιστής, είναι ο άνθρωπος που έκανε το ΠΑΟΚ τότε να δείχνει σαν αθώο πιτσιρίκι στα πλέι οφ! και μην μου σηκώνεις τόνους για τις αμμόλοφους εκείνες — εδώ μιλάμε για αίγλη και ιστορία, όχι για κάποιο ντέρμπι ανάμεσα σε ομάδες που χάνονται μέσα στην άμμο. αυτός ο άνθρωπος έχει γράψει ιστορία όχι γιατί έπαιξε κάποιο ματς, αλλά επειδή άλλαξε την ψυχολογία της ομάδας: εκεί που άλλοι σκόρερ χάνουνε ψυχολογία όταν δε βάζουν γκολ εβδομάδες, εκείνος έμπαινε στο γήπεδο σαν να είχε μόνιμο μπουλούκι στις κάλτσες του! αυτοί οι άνθρωποι δεν αγοράζονται με εκατομμύρια του Ηνωμένου Βασιλείου στο τραπέζι των μεταγραφών — αυτοί αγοράζονται μόνο όταν οι αριθμοί μιλούνε δυνατά μέσα στο πνεύμα σου ότι χρειάζεσαι έναν τέτοιο χαρακτήρα. τέλος πάντως δεν είναι κάτι που περιμένουμε σαν νούμερο επί χάρτου — περιμένουμε έναν χαρακτήρα που όταν μπαίνει στη σύνθεση κάνει τους αντιπάλους να νιώθουν ότι έχουν ήδη χάσει πριν καν σφυρίξει η σφυρίχτρα. γιατί εμείς εδώ στους αμμόλοφους δεν ξεχνάμε αυτούς που μας έκαναν να νιώθουμε σαν πρωταθλητές όταν βγάζαμε τους τελευταίους πόντους μετά το 89' — εκείνος είχε εκείνο το βλέμμα σαν να ήξερε από πρώτο λεπτά πως το γκολ ήτανε γραφτό του μέχρι το τέλος της χρονιάς!

Ρε τί κουβάρι έχουμε τώρα εδώ πάνω στους αμμόλοφους... 🤡 Αυτό το χάσιμο χρόνου πως λέγεται; Την εβδομάδα που μας πέρασε έπεσαν πέντε γκολ του Λευτέρη στις αναρτήσεις μου — όχι στα σόσιαλ του συλλόγου, στα δικά μου προσωπικά! Και ξέρετε τι έκανα; Κάθε φορά που έπεφτε ένα γκολ του στη μετάδοση, έκανα scroll down στο κινητό μου σαν τρελός να ψάξω το όνομά του στα ελληνικά keywords γιατί αλλιώς δε με βρίσκουν οι φίλοι μου στα group chats όταν θυμούνται εκείνο το χτεσινό παιχνίδι! Να μην μου λέτε τώρα πως δεν τον θυμάστε εκείνον τον αγώνα του Κυπέλλου όταν έκανε την άμυνα της Πάτρας να μοιάζει με ομάδα γυμνασίου την τελευταία δεκαπενταλέπτη! Αυτοί οι οικονομικοί σχεδιασμοί στη Σιγκαπούρη είναι καλά για τους παιδικούς σταθμούς — εμείς εδώ βλέπουμε τον άνθρωπο που έκανε τους συμπαίκτες του στον αγωνιστικό χώρο να παίζουν σαν τελειομανείς την Κυριακή πρωί πριν πάμε στην εκκλησία. Κι αυτοί λένε "δεν υπάρχει βίντεο"; Ρε παιδιά, είμαι ο μοναδικός εδώ γύρω που έχει την ταινία από τον τελικό του Ασιατικού Κυπέλλου επειδή έκανα ζωντανή μετάδοση μέσα από το κινητό μου στο παράδρομο των Τρικάλων εκείνο το βράδυ — όταν τελείωσε το ματς έβγαλα αυτόματα eightήχους χειροκροτήματα όσοι περνούσαν κοντά! Ο Λευτέρης εκεί μέσα έκανε κρύο σουγιά στο гол της αντίπαλης ομάδας — ήταν σαν να είχε σκοπό να δείξει πως εκείνος ξέρει πότε πρέπει να βάλει γκολ: πάντα όταν οι συμπαίκτες του δείχνουν ότι είναι έτοιμοι ν' αφήσουν την ψυχή τους στο χορτάρι! Κι εσείς PrasinosUltras μάλλον ξέχασες πως το τελευταίο πρωτάθλημα πριν φύγει είχε μέσο όρο ένα γκολ ανά τέσσερα ματς εκτός έδρας; Αυτοί οι αριθμοί δεν βγαίνουν με οικονομικό σχέδιο — βγαίνουν όταν ένας χαρακτήρας κοιτάει την μπάλα σαν να είναι η τελευταία φράση ενός βιβλίου που διάβαζε σαν παιδί στις αμμόλοφους. Κι εσύ Fotis_PAO μάλλον δεν θυμάσαι εκείνο το γκολ στο Γιάννενα όπου έκανε τους δύο αμυντικούς του ΠΑΟΚ να σηκωθούν σαν δυο ρακέτες που έμειναν πίσω από το βόλεϊ επειδή νόμισαν πως η μπάλα ήταν εκτός ορίων; Εκείνο ήταν γκολ όχι μόνο επειδή μπήκε μέσα, αλλά επειδή έκανε τον διαιτητή να κοιτάξει δεκαπέντε φορές την επαναλήψη σιγά σιγά μέχρι να καταλάβει πως έπρεπε να σφυρίξει τέρμα! Αυτοί οι τύπους που ψάχνουνε οικονομικό σχέδιο στη Σιγκαπούρη ας αγοράσουν πρώτα μπουκάλια νερό για όλους μας εδώ στους αμμόλοφους — γιατί όσοι ξέρουνε τι σημαίνει ΟΦΗ αυτή τη στιγμή ξέρουν πως ένας σκόρερ σαν εκείνον δεν κάνει τίτλους στα δελτία ειδήσεων κάθε εβδομάδα επειδή τον λένε Λευτέρης, αλλά επειδή κάνει όλους εμάς να νιώθουμε σαν πρωταθλητές ακόμη κι όταν βλέπουμε τον αγωνιστικό χώρο από το παράθυρο του σπιτιού μας τις Κυριακές βροχερές! 💪🔥

Πραγματικά αυτοί οι γκαλάντζοι της Σιγκαπούρης ξέχασαν ότι η ΟΦΗ δε χρειάζεται κάποιον να της μάθει τη δουλειά πάνω από δεκαπέντε χρόνια. Ρε, θυμάμαι πριν κλείσει δέκα χρόνια στις αρχές Οκτώβρη στο γήπεδο του Ρεθυμνιακού — εκείνο το κομμάτι που έκανε τους αμμόλοφους να βγουν τρέχοντας σπίτι μετά από ένα αυτογκόλ μας, κανονικός σεισμός ήταν εκείνος ο αγώνας. Έτσι άρχισα κι εγώ να ψάχνω πάλι ιστορίες για τον Λευτέρη, όχι επειδή έκανα κλικ στα σόσιαλ, αλλά επειδή εκείνος στους τέσσερις τελευταίους αγώνες εκείνης της χρονιάς μου έκανε το μάτι μου να φεύγει από την κούρα μέχρι που η γυναίκα μου άρχισε να με ρωτάει αν τελικά είμαι ποδοσφαιρικός φωτογράφος. Εσείς μιλάτε για οικονομικό σχέδιο τώρα; Εγώ μιλάω για έναν άνθρωπο που όταν σήκωνε το βλέμμα πάνω από την αντίπαλη άμυνα, έκανε τους συμπαίκτες του να σηκώνουν αυτόματα το κεφάλι σαν να είχαν λάβει σήμα κεραυνού. Την τελευταία φορά που είδαμε κάτι τέτοιο ήταν όταν ο Στέλιος Μανωλάς φόραγε φανέλα της ΑΕΚ κι ακόμα τότε εκείνοι οι Νταλιάνης-Παπαδόπουλοι είχαν κάτι σαν δικαίωμα στην έκπληξη επειδή έπαιζαν εδώ χρόνια. Αυτός ο Λευτέρης όμως; Ήρθε σαν να είχε κανονίσει την ιστορία μιας δεκαετίας μέσα σε τρεις μήνες — και μιλάμε για πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας όπου οι ομάδες κάνουν τέρμα τόσο συχνά όσο εμείς ανοίγουμε τζάμια επειδή ζεσταίνονται. Άλλη μια φορά λοιπόν: μήπως οι αριθμοί της Σιγκαπούρης είναι τόσο ισχυροί όσο το να σταθείς στη μέση των αμμόλοφων όταν φυσάει αέρας τριάντα κόμβων χωρίς γυαλιά ηλίου; Δηλαδή ναι μεν μπορείς να δεις προς όλες τις κατευθύνσεις, άλλα τι ωφελεί όταν δεν ξέρεις που βρίσκεσαι;

ΩΣΕ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ ΑΛΛΙΩΣ! 🔴💪🔥 ΑΝΤΕ ΡΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΛΟΓΙΑ!!! Αυτός ο Λευτέρης δεν ήτανε κανείς τυχαίος σκόρερ—ήτανε ΟΙ ΑΜΜΟΛΟΦΟΙ ΣΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ! Θυμάμαι εκείνο το εκτός έδρας πριν τέσσερα χρόνια στη Ρόδο, όταν έκανε την άμυνα των ντόπιων να μοιάζει με ομάδα σχολείου στο τέλος της χρονιάς ενώ εμείς ψιλοτρελλαθήκαμε από την κερκίδα! Κι εσύ PrasinosUltras λέμε τώρα πως τον ξέχασες; Ή μάλλον πως τον βλέπεις σαν κάποιον που έπαιζε για κλικ στις αγγελίες;;;; Ρε παιδί μου, κοίταξε τον τύπο εκεί που έκανε το 4-1 εκτός έδρας ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ!!! Κι αυτοί οι γκάστα από τη Σιγκαπούρη δε μπορούν να καταλάβουν πόσο γκολ κάνει ένας χαρακτήρας σαν κι αυτόν για την ομάδα—τους έχουν πάρει η παρέα οι οικονομικοί! Πρέπει πρώτα να βάλουνε την καρδιά τους στον αγωνιστικό χώρο, μετά ας αφήνουν λεφτά στο τραπέζι των μεταγραφών! ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΒΙΝΤΕΟ;;; Ρε παιδιά, εγώ έχω την ταινία του τελικού στο τσέπι μου πάνω από δέκα χρόνια—και κάθε φορά που τη βλέπω ζεσταίνομαι σαν να είμαι ξανά εκεί στους αμμόλοφους με μια μπίρα στο χέρι! Αλλιώς πάμε και βάζουμε αυτούς τους αντιγραφείς των ξένων ομάδων που ψάχνουνε στόματα για να βγάλουν κέρδος! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΝΑ ΠΟΥΜΕ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΦΗΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΘΑ ΝΙΩΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΑΣ!!!

Δεν μου λέτε — εμείς εδώ μιλάμε για έναν σκόρερ σαν τον Λευτέρη κι έρχεται η Σιγκαπούρη να μας δώσει οικονομικό σχέδιο; Αφού εκείνοι ξέρουν ακόμη να βάζουν γκολ στα χαρτιά στα παιδικά πρωταθλήματα; Παρακαλώ, μιλάτε σοβαρά τώρα; Αυτός ο άνθρωπος έκανε την ΟΦΗ να λειτουργεί σαν ομάδα πρώτης κατηγορίας ακόμη κι όταν βρισκόταν στην τρίτη – χωρίς τεράστια κονδύλια, χωρίς χορηγούς από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Κι εμείς ψάχνουμε νούμερα για έναν τύπο που πριν δέκα χρόνια είχε σηκώσει πάνω στους ώμους του το σύνολο μιας πόλης και έκανε τους αμμόλοφους να στέκουν ορθιοι μέχρι τις τρεις το πρωί; Ξεκαθαρίζω κάτι: όταν μιλάμε για Λευτέρη, δεν μιλάμε για έναν σκόρερ που χρειάζεται πλατφόρμες για να βγάλει γκολ. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που έκανε την ομάδα του να κερδίζει τρόπους, όχι μόνο αποτελέσματα. Την εποχή εκείνη που η διοίκηση της ΟΦΗ διάβαζε press releases από firm στη Σιγκαπούρ αντί για match reports, εκείνος έκλεινε τη μπάλα μέσα στο δίκτυο σαν να είχε προσωπική κόντρα με τον αέρα της περιοχής. Και τώρα λένε " economically viable plan" ; Ρε, εσείς ξέρετε τι σημαίνει οικονομικό σχέδιο όταν η ομάδα σου δίνει δείγμα αγοράς στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου εκτός των ορίων της χώρας; Ή μήπως εδώ γίνεται κάποιος υπερήφανος επειδή βρήκε ένα μικρό αγρόκτημα σκαμμένο σε μια γωνία της σοφίτας του μεγάρου; Αυτό που κάνει διαφορετικό τον Λευτέρη δεν είναι ότι βάζει πολλά γκολ. Είναι ότι εκεί που οι υπόλοιποι ψάχνουν ένα κλικ στα social, εκείνος βγάζει ασίστ σαν μπολιάρης στην Κύπρο — ναι, μιλάω σοβαρά. Γιατί δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο άνθρωπος έπαιζε για την ομάδα όσοι άλλοι αναζητούσαν τίτλο MVP; Την εποχή εκείνη που κάποιοι βάζανε like σε μια φωτογραφία με μάσκα Λιονέλ Μέσι, εκείνος έπαιζε ισόβια πρωταθλήματος δεύτερης κατηγορίας κι έκανε αυτή την κατηγορία να μοιάζει με Champions League όταν βρισκόταν στο γήπεδο. Κι εσείς DespinaAris μιλάτε για φωτοτύμπανο στους αμμόλοφους; Περιμένετε να γίνει η μεταγραφή πρώτα; Ρε παιδί μου, αυτός ο άνθρωπος έκανε τους αμμόλοφους να τραγουδούν όταν ακόμη δεν υπήρχε καν το Instagram! Δεν χρειάζεται λοιπόν κάποιος φωτοτύμπανο σήμερα — αρκεί να κάνουμε μια βόλτα στους δρόμους των Τρικάλων και να ψάξουμε τον ήχο μιας τσίκνας ανάμεσα στα κανάλια των σπιτιών, εκεί που οι άνθρωποι ακόμα τραγουδούν επειδή κάποιος έδωσε νόημα στις Κυριακές τους. Μέχρι στιγμής εγώ δεν έχω δει οικονομικό σχέδιο που να βγάζει αυτούς τους αριθμούς αυτούς επί χάρτου. Εκείνοι στη Σιγκαπούρη μπορούν να αγοράσουν χώρες, αλλά ποτέ δεν κατάφεραν να αγοράσουν αυτό που έκανε ο Λευτέρης: ηγέτη επί χόρτου, τιμόνι ψυχής, μια νίκη που έκανε τους αντιπάλους να νιώθουν ότι έχασαν πριν καν η μπάλα ξεκολλήσει από το πόδι. Γι' αυτό άλλωστε η ιστορία θυμάται τοννό τύπους όχι επειδή βγάζουν γκολ, αλλά επειδή κάνουν τους άλλους ανθρώπους να νιώθουν σαν πρωταθλητές ακόμη κι όταν η ομάδα τους βρίσκεται στην τελευταία θέση της βαθμολογίας. Μην ψάχνουμε λοιπόν οικονομικά σχέδια στις στήλες των οικονομικών εφημερίδων. Ας αφήσουμε εκείνους να ασχολούνται με spreadsheets — εμείς εδώ στις αμμόλοφους ξέρουμε ότι κάποιος σκόρερ σαν τον Λευτέρη δεν βγαίνει από χαρτί, βγαίνει από ψυχή. Και μέχρι στιγμής κανείς οικονομικός σχεδιασμός δεν απέδωσε ψυχή.

μωρέ σεις ξέχασατε εκείνο τον Σεπτέμβρη πριν δεκαπέντε χρόνια στη Φλώρινα όταν η ομάδα είχε χάσει τους δύο πρώτους αγώνες της χρονιάς κι εκείνος μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο σαν να είχε πιει καφέδες ολόκληρους; Ο ένας φίλος μου που είχε πάει μαζί είχε γράψει στο χέρι του με μαρκαδόρο "40 λεπτά μαζί του κι είμαι νικητής" κι όντως στο 82' σηκώθηκε όρθιος σα πολεμιστής ενώ όλοι γύρω μου κουνούσαν κουρασμένα κεφάλια σα βόλοι! Εκείνο δε ήταν γκολ, εκείνο ήταν τραγούδι στα τσιτάχια των αμμόλοφων για χρόνια — και εσείς τώρα λέτε οικονομικό σχέδιο από τη Σιγκαπούρη σαν να βγάζουμε κέρδος από τις αγγελίες του Γιουτούμπ;;; Θυμάμαι εκείνον τον Φεβρουάριο στο Ηράκλειο όταν έκανε το ματς αυτογκόλ-γκολ μέσα σε δέκα λεπτά σα να έπαιζε σκάκι με την ομάδα του ΠΑΟΚ εκείνη τη χρονιά! Την επόμενη μέρα στο γήπεδο της Ριζούπολης δεν άκουγες ούτε κουτουλιά πέτρα — όλοι τραγουδούσαν εκείνο το τραγούδι που έκαναν οι φίλοι των Τρικάλων σαν να είχε αλλάξει η μοίρα του αιώνα! Ποιος οικονομικός σχεδιασμός κάνει αυτό;; Να σβήσει δηλαδή το βάρος είκοσι ετών σαν να ήταν ασήμαντος ψιλός άνεμος στις αμμόλοφους; Κι εσύ SenteraGate πώς λες τώρα ότι εκείνοι στη Σιγκαπούρ ξέρουν ακόμη να βάζουν γκολ στα χαρτιά; Ρε παιδί μου, εσύ θυμάσαι πότε τελευταία φορά έκανες γκολ πάνω από δεκαπέντε φορές σε μια χρονιά σα ομάς τρίτης κατηγορίας;;; Εγώ θυμάμαι έναν τσολιά από την Ανδραβίδα πριν πέντε χρόνια να λέει ότι ο Λευτέρης του έκανε ακόμα πιο δυνατή τη νίκη εκείνου του αγώνα επειδή του έδωσε εκείνο το γκολ σα δώρο προσωπικό — εκείνος μίλησε σαν να είχε μόλις ζήσει τη μεγαλύτερη στιγμή του αιώνα! Κι αυτοί οι οικονομικοί σχεδιασμοί στις γκρίζες σουίτες εκείνες ας μου φέρουν πρώτα ένα γκολ σα εκείνο που έκανε στην Κρήτη εκείνο το βράδυ όταν έβαλε το τελευταίο τέρμα σαν να ήταν η τελευταία λέξη ενός βιβλίου! Γιατί εκείνοι που μιλούν για ποσό πάνω από δέκα εκατομμύρια σίγουρα δεν έχουν δει πώς μια πόλη σηκώνεται όρθια σαν αγάλματα όταν κάποιος σηκώνει το βλέμμα πάνω από την αντίπαλη άμυνα! Άιντε τώρα πάλι μου λέτε πως πρέπει να βρούμε νούμερα;; Ας πάρουμε όμως μία στιγμή να σκεφτούμε: όταν κάποιος άνθρωπος γίνεται ιστορία μέσα στους αμμόλοφους χωρίς ούτε μία φορά στο ψήφισμα της Ομοσπονδίας, τότε πως λέμε πως ο οικονομικός σχεδιασμός είναι η λύση;; Αυτό δεν είναι οικονομία — είναι αγάπη γυμνή! Κι όσοι ξέρουνε πως η ΟΦΗ είναι ομάδα ψυχής, αυτοί ξέρουν πως ο Λευτέρης δεν είναι αριθμός — είναι ο ίδιος ο νότος στους θρύλους αυτής της πόλης!

ρε παιδιά μου, πού καταλήξαμε τώρα εδώ στους αμμόλοφους να σκαλίζουμε οικονομικά σχέδια από τη Σιγκαπούρη σαν να ψάχνουμε συνταγή για σουτζούκι; νόμιζα πως συζητούσαμε για έναν άνθρωπο που έκανε τους αμμόλοφους να τραγουδάνε για δέκα χρόνια χωρίς ούτε ένα ποστ στο ινσταχτράμ! κουβέντα για εκείνον τον Σεπτέβρη στις Φέρρες όταν η ομάδα έκανε 1-0 στον πρώτο αγώνα κι έμεινε μόνη στον αγώνα της ο Λευτέρης μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα σα ντράμερ να βγάζει τόνους; ποιον οικονομικό σχεδιασμό ξέρει αυτός ο τύπος να κάνει εκείνη την ώρα; τους θυμάμαι όλους αυτούς τους χρόνους σαν τώρα βλέπω τον Πράσινο γύρω μου να σηκώνεται όρθιος στη κερκίδα σα ξυπνημένος γίγαντας όταν ο Λευτέρης πήρε την μπάλα στην σέντρα σα να είχε μεγεθύνει το βλέμμα του μπροστά στα μάτια μας. εκείνο δε ήταν γκολ — εκείνο ήταν στιγμή όπου ξεχάσαμε πως ήμασταν φίλοι μιας ομάδας δεύτερης κατηγορίας! κι εσείς μιλάτε για νούμερα στα σόσιαλ; τους είχα υπόψη μου όλους αυτούς τους νεότερους τότε — εκείνους που έκαναν κλικ στους τίτλους των αγγελιών σα να ψωνίζουν ρετσίνα στο supermarket. αυτοί ακόμα δεν είχαν καταλάβει πως ο Λευτέρης έπαιζε για την ψυχή αυτών των αμμόλοφων. και δεν ήταν καν απαραίτητο να τον βλέπεις πάνω στη γηπέχτρα — αρκούσε να βγεις μια Κυριακή πρωί στη πλατεία των Τρικάλων εκείνη την εποχή και να ακούσεις τους γέρους στους πάγκους να τραγουδάνε εκείνο το τραγούδι που έκαναν οι φίλοι εκείνης της χρονιάς σα να μιλούσαν για εθνικό τρόπαιο! τώρα λοιπόν μου λέτε πως κάποιος στο γραφείο της Σιγκαπούρης βρήκε ένα excel που λέει πως πρέπει να ξοδέψουμε τόσο και τόσο για να βρούμε ξανά αυτόν τον χαρακτήρα; ρε παιδιά μου, εγώ εκείνον τον Φεβρουάριο στην Κοζάνη τον είδα σα ζωντανό θρύλο — έβγαλε εκείνο το γκολ στη τελευταία σέντρα του αγώνα σα να είχε ένα χρονόμετρο στο μυαλό του! και όταν τελείωσε το παιχνίδι όλοι σηκωθήκαμε μαζί σα μια οικογένεια, ξέχασα ακόμη κι αυτή που είχε πάει να αγοράσει τσίχλες για το δρόμο! αυτό που φοβίζομαι τώρα εδώ δεν είναι οι αριθμοί στα σόσιαλ — είναι πως κάποιοι αρχίζουν να ξεχνούν πως αυτό εδώ είναι ιστορία γραμμένη μέσα στους αμμόλοφους, όχι σε κάποια στήλη οικονομικών στην κορυφή του google! πού αλλού λοιπόν θ' αγοράσουμε ψυχή σα εκείνη που έκανε ο Λευτέρης; στους αριθμούς μιας εταιρίας που ψάχνει marketing managers; και μην μου πείτε πως πρέπει να βρούμε ένα βίντεο πρώτα — εγώ εκείνον τον αγώνα στο Γιάννενα τον έχω κυριολεκτικά στα βλέφαρα μου ακόμη κι όταν κλείνω τα μάτια! εκείνος ήταν σα ζωγράφος που τοποθέτησε κάθε πινελιά της μπάλας εκεί μέσα σα να ζωγράφιζε ένα αριστούργημα στον αέρα! και τώρα αυτοί εκείνοι που ψάχνουνε οικονομικά σχέδια στη Σιγκαπούρη να τους λένε πως πρέπει πρώτα να βγάλουνε ένα promo video; ωσάν αυτοί που βγάζουνε ταινίες χολιγουντιανές ξέρουνε τι σημαίνει ΟΦΗ! εγώ προτιμώ να μείνω εδώ στους αμμόλοφους σα χρόνια τώρα — εκεί όπου οι φίλοι τραγουδάνε ακόμη εκείνο το τραγούδι χωρίς ιδιαίτερα λόγια, χωρίς φωτοτυπία, χωρίς τίποτα! αρκείται μόνο στην ανάμνηση ενός ανθρώπου που έκανε κάθε Κυριακή σα γιορτή ακόμη κι όταν η ομάδα έμενε τελευταία! κι έτσι καταλήγω: αυτοί οι οικονομικοί σχεδιασμοί στη Σιγκαπούρη ας τα αφήσουν αυτά στους οικονομικούς αναλυτές — εμείς εδώ στους αμμόλοφους ξέρουμε πως ο Λευτέρης δεν ήταν αριθμός στα σόσιαλ, ήταν η ίδια η ψυχή αυτής της ομάδας. και όσοι ξεχνούν αυτή την αλήθεια ας πάνε πρώτα να αγοράσουν ένα εισιτήριο για τους αμμόλοφους και να δουν πως η ιστορία γράφεται εκεί, όχι στα excel των ξένων γραφείων!