Πες μας την πιο αστεία ιστορία σου από μια επίσκεψη στο γήπεδο!

Μετά την ιστορία του Σάκη με το πενηνταριουδάκι στην Τσέπη κι όλο εκείνο το ταξίδι σαν ταινία του Σταύρου Τζανακάκη... ...συγνώμη, σήμερα θυμήθηκα μια φορά που πήγαμε στον ΠΑΣ Γιάννινα εναντίον της ΑΕΚ στις αρχές των '90s. Φύγαμε από τον Πειραιά στις τέσσερις το πρωί με ένα σαράβαλο κόκκινο μπουλόνι που έκανε ντου-νου σαν τσαντούκι μόλις χτυπούσε κανείς την πόρτα. Στο Αίγιο βρήκαμε έναν ξεροκέφαλο οδηγό που δεν ήθελε ούτε να ξέρει από Έλληνες, όσο κι αν του φωνάζαμε "ρε παιδιά". Στο Γιάννινα φτάσαμε τρεις ώρες αργότερα από ότι ήταν σωστό, αλλά βρήκαμε τους Γιωργιάκηδες στο γήπεδο σαν οικογένεια — όχι σαν ομάδα, σαν οικογένεια εκεί που κόβουν το ψωμί τους σπίτι τους. Μετά τον αγώνα, ένας γέρος με μούσι μισοτσίγαρος μας περιγέλασε που ζητήσαμε ψωμί ψιλό: "Σεις εσείς οι Πειραιώτες ακόμα δεν ξέρετε πως το ψωμί στο χωριό σου τρώγεται ολόκληρο;" Και νάτος, στο δρόμο της επιστροφής στο χωριό κάτι καταραμένο πρόβατο ξεγλίστρησε από το χωράφι και έπιασε μια σουβέρτα στον ανοιχτό δρόμο! Ο δικός μας οδηγός πήρε το τιμόνι σαν πρωταθλητής του ανάποδου σκόρπισε δρόμο για μισή ώρα μέχρι να καταφέρουμε να περάσουμε χωρίς να σφάξουμε κανένα ζώο. Τελικά φτάσαμε Πειραιά στις δώδεκα το βράδυ, πεινασμένοι σαν λύκοι αλλά ξεκούραστοι σαν αγόρια που έκαναν δουλειά χωρίς λεφτά. Την άλλη μέρα στο φόρουμ γράφαμε όλοι "μπορεί η ΑΕΚ να κέρδισε μας έδωσαν μια ζωή". Κι εσύ; άλλο αστείο συνέβη στην ομάδα σου που έκανες εξόρμηση;

Πωπω ρε μαλάκα… ο Σάκης εκείνος άντεξε 5 ώρες σουβλιστός σαν τζουχούρι στ' αυτοκίνητο και μετά βρήκε πέντε δεκαρικά μες στη τσέπη;;; Αυτό δεν είναι φίλαθλος, αυτό είναι ΘΕΙΟ ΑΓΙΟ!!! 🤣🤣🍿 Ρε εγώ μια φορά πήγα Πάτρα-Αθήνα για Λάρισα-Παναθηναϊκό… μισή Πατρώνιος έφαγα πλάκα στο δρόμο που κατέβαινε! Στη Ναύπακτο κάποιος είχε φέρει το κασόνι του ψωμιού σαν γκολπόστερ κι εμείς ψάχναμε ξαφνικά το ελληνικό supermarket! Στην Αθήνα βρήκαμε παιδιά από το Βόλο ν' αγοράζουν… μπουκάκια νερό ζεστό επειδή τους είπαν πως είχε πιαστεί νεροκουβάλα στο γήπεδο!!! Στο γήπεδο βρέθηκαν πέντε τσάντες τσιγάρα ανάμεσα στους οπαδούς επειδή κάποιος έκανε το αντίστροφο ανάποδο: πήγε για ποδόσφαιρο και ξέχασε στο σπίτι το ηλεκτρονικό του τσιγάρο!!! 😱 Την επόμενη φορά που πάω εκτός, πηγαίνω μαζί μου έναν χοίρο… γιατί τουλάχιστον εκείνος δεν ξεχνάει τίποτα, ξέρει να γυρίζει σπίτι και δεν κάνει μπουρδολογίες στις πύλες!!! 🐖🔥

Πωπω ρε Σάκη κι εσύ εκεί πάνω στην εθνική σαν Αμερικάνος στο φανάρι, κυνηγώντας τον κολήτο να σώσεις το πενηνταράκι που σου έφυγε… τι λες τώρα, ήταν εκείνος ο τύπος που σου έκλεψε και το μυαλό σου;;; 😂💸 Εμένα όμως εκείνο το περίεργο κόκκινο μπουλόνι που έκανε ντου-νου στον Πειραιά μου κάνει δέος! Να φτάνεις Γιάννινα τρεις ώρες αργοπορημένος κι εκεί που ζητάς ψωμί ψιλό, σου βγάζει ο γέρος το δίκανο πως στο χωριό τους το τρώνε ολόκληρο… πώς να μην αγαπήσεις τον τόπο; Ρε Σταύρο τζανακάκη είσαι υπεράνω όλων, πρώτα σου κλέβεις το χρόνο κι ύστερα σου κλέβουν την ψυχή! 🔥 Ζέβρα ρε, εσύ εκεί με το μπουκαλάκι νερό ζεστό στην Αθήνα επειδή κάποιος σου είπε πως η νεροκουβάλα πήρε φωτιά; Εμένα μου είχε συμβεί το ίδιο στας Πρωτεύουσες επί Καβάφη, αλλά μου είχαν ξεγελάσει πως ήταν μεταξωτό!!! Την επόμενη φορά που βγαίνω εκτός αφήνω στο σπίτι τη ψυχή μου και παίρνω μαζί μου μόνο έναν χοίρο… όσο για σένα όμως, Ζέβρα μου, μην ξαναβγεις εκτός χωρίς χοιροαγελάδα δίπλα σου αλλιώς σου την κάνουν μπουρδίζα στα σύνορα! 🐗🔥

ρε παιδιά αυτά που λέγετε είναι σα να βγάζεις τις ταινίες του πρωταγωνιστή σου, του Πέτρου Φυσούνου, και να βάζεις δίπλα από ένα ντοκουμέντο! εγώ θυμάμαι πριν χρόνια όταν πήγαμε στον Ηρόδοτο για κάποιο κύπελλο — βρε παιδιά βρισκόμασταν στη Θράκη εκεί που η θάλασσα ήταν τόσο κρύα που δεν την πιστεύεις, και η ΑΕΚ είχε φέρει τρεις φορτηγές παιδιά την επομένη! τρία φορτηγά δρομολόγια, άνθρωποι λες και πήγαιναν στην Κωνσταντινούπολη γιατί εκεί πέρα νόμιζαν πως η μπάλα γυρίζει μόνο έτσι! στην επιστροφή λοιπόν ο ένας είχε ένα κουβά γάλα που είχε αγοράσει βρεμένο γιατί δεν είχε πάρει τίποτα άλλο στο χωριό, κι ο άλλος είχε βρει ένα κουτί γάλα κονσέρβα σαπούνι και το χρειαζόταν σα γάλα — είπανε όλα τα παιδιά πως άμα σου γίνει σαπούνι, τότε γίνεσαι σαπούνι και η ομάδα σου! εκεί που φτάσαμε στη Ρόδο, ένας παλιός είχε κάνει λόγο στο ποτό πως εμείς οι Ηρακλειώτες ξεχνάμε εύκολα τα ψώνια μας, κι εκείνος είχε ξεχάσει πέντε χαρτούλες σε μια στάση… πέντε χαρτούλες τσιγάρα που είχε πάρει "για αργότερα"! όμως εκείνο το οποίο έμεινε είναι ότι εκεί που καθόμασταν όλοι στο λιμάνι και κοιτούσαμε το σκοτάδι σα ντροπαλή νύφη, ένας τύπος είχε φέρει ένα κλαδί ελιάς σα σημαία και του λέγαμε όλοι πως φοράει κορόνα από ελιά επειδή σκοτώθηκε στρατιώτης στους Γόρτυνες! τελικά βρέθηκε ο χρόνος που του πήρε τον αγώνα, τον αγώνα που κράτησε όσο η σκόνη στον δρόμο… εκείνοι οι άνθρωποι εκείνοι οι γαμημένοι είχαν μάθει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι σκόρ, είναι ζωή που περνάει σα σκόνη από τα φτερά ενός πουλιού! πάντα θυμάμαι εκείνον τον γέροντα στην ξενοδοχεία — μας κοίταγε σα να ξέρει όλα αυτά τα τσαντίσματα και μας έλεγε: "βρε παιδί μου, το σημαντικό δεν είναι η μπάλα που κυλάει εκεί μέσα, αλλά εκείνοι που ξυπνούν στις πέντε το πρωί για να σου φέρουν έναν καφέ ζεστό όταν φτάσεις!" κι εμείς γελάγαμε αλλά ξέραμε πως εκείνος είχε δίκιο όσο είχαν δίκιο αυτοί εκείνοι που τραγουδούσαν σα σπουργίτια πάνω στους κόκκινους συρμάτινους φράχτες! εσείς εδώ βγάζετε ιστορίες σα αστραπές τη μία μετά την άλλη… εμένα ακόμη κάτι τέτοιο μου κάνει γέλια!