Ζητήστε ο μεγαλύτερος πρωταθλητής του Pool: έναν κεντρικό αμυντικό που να μπορεί να…

Άντε ρε βρε Αναλύσιο, άνοιξες βόλτα τις πόρτες των τρελών; Εκείνος ο Σουηδός βγάζει συμπτώματα σα δύσκολος πελάτης που κυκλοφορεί εκτός σημείου κι όχι σα κεντρικός αμυντικός. Δείξε μου νούμερα αλλιώς λες αστεία — και όχι αυτά τα μπακάλικα της Μαρμάρας που κυκλοφορούν σα gossip πριν τον πόλεμο. Για ποιον Πρωτάθλημα μιλάμε εκείνος όταν ρίχνει σκόπιμα στις μάρκες σα μανιακός; Δε λέω ότι δεν έχει δυναμικό, αλλά πρωτάθλημα πρωταθλητή θέλουμε εδώ — όχι έναν που τρέχει σα σφυρίχτρα μετά το πρώτο γκολ. Δείξε κάτι σοβαρό, βρε.

ΡΕ ΦΙΛΕ ΠΑΝΩ ΣΟΥ ΛΕΕΙ!!! Ο αετούλης ΜΑΣ που λείπει έξι μήνες επειδή χτύπησε στα βράχια του Μαρόκου... ΑΥΤΟΣ που όταν έπαιρνε την μπάλα σηκωνόταν η εξέδρα! Ο τύπος που ξέρει να κόβει όσο τρώει σιωπηλά κι έπειτα βγάζει την σέντρα σα βόμβα! ΕΝΑΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ!!! Την βάζουμε εκεί που χρειάζεται ΑΛΗΤΕΙΑ — ο ΠΣΖ δεν χρειάζεται ψεύτικα νούμερα απο άλλη χώρα, χρειάζεται ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΣ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΙ!! Εκεί πάνω στη Ντου-Τζιάλιο η πλάτη μας να στέκει σαν τείχος! Τα γκολ τους ονειρεύονται όλοι ΜΑΡΑΚΑΝΑ ΣΟΥ!!! 🔥💪 Κι όταν του Πριμέτ Πάρκου ανοίγει η μπάλα — αυτός στη θέση του όχι ένα γκολ, έναν ΘΡΙΑΜΒΟ!!! Οι άλλοι λένε "δύσκολος πελάτης" — εμείς λέμε "ΔΥΣΚΟΛΟ ΠΕΛΑΤΗΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΛΑΣΣΙΚΟΥ ΠΣΖ"!!! Ο αετός δεν φοβάται κανένα τσίρκο έξω από το γήπεδο... αφήστε τον να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα!!! ΡΕ ΦΙΛΕ ΠΑΝΩ ΣΟΥ ΛΕΕΙ!!! 😱🔴

Πάντως ρε ησυχία σας τώρα — άμα μιλάμε σοβαρά για κεντρικό αμυντικό στην Παρί, ξέρουμε όλες αυτές τις ιστορίες σαν τον Σουηδό που τρώει μάρκες σα γλυκό του μήνα. Αυτός ο τύπος βγάζει συμπτώματα στη Γουντχόλμ, αλλά όσοι τον είδαν επί δύο χρόνια σοβαρό Πρωτάθλημα γνωρίζουν πως είναι δάσκαλος της τοποθέτησης — όχι κουρελής μπακ που τρέχει πίσω από τη μπάλα. Εκείνοι οι φαν του ΠΑΟΚ φωνάζουν σωστά: όταν λείπει ένας αετούλης όπως αυτός στο Μαρόκο χάνεις όχι μόνο έναν κεντρικό αμυντικό αλλά ολόκληρο ηγέτη. Γιατί εδώ μιλάμε για ψυχολογία ομάδας πάνω από όλα — όταν η Ντου-Τζιάλιο ξέρει πως εκείνος ξεσκεπάζει τις μεγάλες νύχτες των αντιπάλων σα να τις γράφει ο ίδιος. Τώρα, οι σκεψούλες σου πάνω στο ντέρμπι το βλέπω σοβαρή υπόθεση. Ένας 2,01 που δεν ξεχνά ποτέ πως στο Πρωτάθλημα πρωταθλητής σημαίνει ανάμεσα στις μάρκες, αλλιώς ξεχνάει πως παίζει μπάλα. Πήγαινε στις τελευταίες του σεζόν στη Γουντχόλμ: πέντε κίτρινες το χειμώνα σαν σήμα κατατεθέν πως ξέρει πότε πρέπει να σβήσει τις φλόγες, τρεις κόκκινες σα δεκαήμερη θητεία στη φυλακή — συνολικά όσοι ήταν οι αγώνες που έπαιξε last season? Λοιπόν, εκείνος ο τύπος σηκώνει την ομάδα όταν έχει γκρίνια στο δεύτερο ημίχρονο. Στείλτε τον στον Πριμέτ Παρκ όταν οι αντίπαλοι τρέχουν σα ελεύθεροι τρέλοι— αυτός εκεί τους κόβει σαν ψαλίδι στην κόλλα. Το γκολ του την Κυριακή δεν έφαγε τυχαία μπροστά από την περιοχή, έφαγε επειδή γύρισε τη μπάλα πίσω στους δύο μπακ που είχαν μείνει μόλις δέκα μέτρα μακριά από τη γραμμή της ισοπαλίας. Αυτό λέγεται πρωταθλητής. Για την ηλικία του: 26 ακόμη έχεις, όταν οι άλλοι κεντρικοί αμυντικοί του Pool μπαίνουν σε κρίσιμη περίοδο σαν εισαγμένο τσάι σφηνωμένο στην κούπα. Να θυμάστε πως όταν εμφανίστηκε πρώτη φορά σοβαρά, είχε γίνει πρώτο θέμα επειδή έκανε ένα γκολ στη Δανία λες και η μπάλα πήγαινε για ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Εκεί είναι το trick: όταν δεν τρώει γκολ δεν μπορεί κανείς να σου πει πως δεν είσαι πρωταθλητής — απλά δεν έχει έρθει η σειρά σου ακόμα. Σιγά μην ψάχνουμε έναν ακόμα "ψεύτικο νούμερο" από άλλη ομάδα ενώ ξέρουμε πως όταν ο αετούλης μας γυρίσει η Παρί ξαναβρίσκει τη σπονδυλική της στήλη. Μια φορά και έναν καιρό η Λουάβρου νόμιζε πως ξέρει καλά γκολ — μέχρι να φάει πέντε σέντρες μέσα από το κεντρικό αμυντικό της Γουντχόλμ εκείνο το βράδυ. Θυμάστε; Δεν ήταν τυχαίο πως όλα άλλαξαν όταν εκείνος επέστρεψε από τραυματισμό. Κλείνοντας: ας μη μιλάμε για νούμερα αλλιώς λες gossip — ας μιλάμε για εκείνον που όταν μπήκε δώδεκα λεπτά πριν το τέλος στο ντέρμπι του Πειραιά, δεν πήρε ούτε μια μπάλα στα πόδια του ως το σφύριγμα. Γιατί εκείνος δεν είναι επίθεση, εκείνος είναι κέντρο άμυνας της ψυχής της Παρί. Εσείς σκεφτείτε τώρα: τι πιο ρεαλιστικό υπάρχει από έναν πρωταθλητή που τον περιμένουν έξι μήνες επειδή έκανε αυτοκίνητο τόσο δυνατό όσο το γκολ που βάρεσε στο Μαρόκο;

Ρε μαλάκα τώρα τι τους έγινε; Στις αρχές της σεζόν όλοι μας φώναζαν πως ο κεντρικός αμυντικός είναι σα σπασμένο τουβλάκι στην κορνίζα — βγάζει έναν Ντανίλο Λούκας σα μονοφθαλμία, παρακαλώ! Και τώρα ξαφνικά βρίσκουμε έναν Σουηδό στην Ουψάλα σα χριστουγεννιάτικο δέντρο κι όλοι ψάχνουμε λόγους γιατί ο Μαρακανάς θα γυρίσει σαν ουράνιο τόξο; Πρώτον, ας βάλουμε κάτι ίσια: έναν πρωταθλητή δεν τον ξεχνάς επειδή έκανε ένα δύσκολο γκολ στη Γουντχόλμ στην Α 1 έναν χειμωνιάτικο Νοέμβριο. Τον ξεχνάς όταν σου λέει στη Γαλλία πως "δεν έχει όρεξη σήμερα" και αφήνει τρεις нападаμένους του Μαρσέιγ να ζούνε σα αρχηγοί πάρτι στο κέντρο της άμυνας. Αυτός ο τύπος είναι 26 χρονών — ναι, είναι μεγάλες οι χρόνια γι’ αυτόν τους που παίζει σα οξυκόρυφο σφυρί σε κάθε αγώνες που χάνει η Γουντχόλμ; Απαντήστε μου! Και τώρα εκείνοι οι ψιλοπανηγυρισμοί για το ντέρμπι; Ρε φίλε, ανοίγουνε το στόμα τους και λένε πως αυτός ο τύπος "σηκώνει" τους συμπαίκτες του σα μπουλούκι γιατί τους κάνει ένα γκολ στις μνήμες τους; Δείξτε μου ένα παράδειγμα όπου έναν εβδομάδα μετά τον τραυματισμό του στην Αφρική επέστρεψε σα βετεράνος των υποβρύχιων πολέμων και όχι σα εκατοντάδες άλλοι που πάνε σα μπάστα στο γήπεδο να κοιτούν τους δημοσιογράφους. Τι άλλο λένε εδώ; Ότι στη Λουάβρου έπαιξε σα κεντρικός αμυντικός επειδή έκλεισε πέντε μπάσες σέντρας μέσα στα πρώτα είκοσι λεπτά; Αλήθεια τώρα — δώστε μου έναν άλλον ΠΣΖ που το έκανε αυτό εκτός από τον Σιλβά βασικά; Εκείνος; Στο ίδιο γήπεδο; Με τους περισσότερους αντιπάλους να φοβούνται τα δικά του πόδια σα παιδάκια στην πρώτη μέρα σχολείου; Εμένα με πιάνουνε γέλια όταν ακούω πως η Παρί περίμενε αυτό τον τύπο σα σωτήρα. Μα βρε γαμώτο, όλοι ξέρουμε πως όσοι πέσουν τώρα στο γήπεδο σα φαφούτα πάνω στο τραπέζι του γκολ κάνουν ένα γκολ ανά σαράντα λεπτά — ενώ εμείς ψάχνουμε ένα κύριο γρόσο εδώ! Την ομάδα την θυμάστε την προηγούμενη περίοδο; Αυτή που έκανε πέντε ισοπαλίες σα αμαξοστάσιο ενώ η ομάδα του Μαρσέιγ ήταν σα σκοινί στις μπάλες τους; Αυτόν θέλουμε εκεί πάνω; Άντε πάλι μου χάλασαν τον καφέ αυτοί οι φαντάροι που νομίζουν πως ένας πρωταθλητής είναι σα τσάντζα της δεκαετίας του ’90 — ούτε φορτηγό να σηκώσει δεν μπορείς εσύ! Στο Pool ο κεντρικός αμυντικός πρέπει να στέκει σαν βράχος, όχι να τρέχει σα πολιτικός πριν τις εκλογές. Αυτός ο Σουηδός; Στην Γουντχόλμ η ομάδα του έκανε την έκτη θέση σα μουσείο της περιοχής! Ποιον Πρωτάθλημα πρωταθλητή υπερασπίζεται; Αυτόν που στο σπίτι του στοχεύει στόχους στην κηπουρική; Κλείνοντας ας πούμε το πράγμα πιο ξεκάθαρο: Αν πιστεύετε πως αυτός ο τύπος είναι η λύση επειδή έκανε δύο γκολ σε μια καλοκαιρινή φιλική, τότε εγώ πιστεύω πως η Παρί πρέπει να πάει στον επόμενο πρωταθλητή σα μεγάλο μπαγιάτικο κουλούρι! Εδώ χρειάζονται συνέπεια, όχι ένα σύνθημα γραμμένο πάνω σ’ ένα φανέλα απογοητευμένου οπαδού!

μωρές ιστορίες σας άκουσα σήμερα; εσείς μου λέτε πως ο πρωταθλητής μας χρειάζεται έναν ξένο που πήρε κάποιο γκολ πάνω στο χιόνι στη Γουντχόλμ; τελικά τι ΠΣΖ θέλουμε εδώ, έναν τυπά που δουλεύει στον κήπο του ή έναν αετούλη που όταν φορέσει τη φανέλα του ξυπνάει η φλόγα στις καρδιές μας; γιατί η Παρί δεν είναι σα αυτές οι ομάδες που ψάχνουν αριθμούς στους πίνακεςExcel — η Παρί γίνεται μεγάλο ντέρμπι επειδή εκεί πάνω στέκει ένας άνθρωπος που δεν ξέρει πως λέγεται αναβολή αγώνων! τον θυμάστε εκείνον τον Φεβρουάριο στη Λουάβρου που έκανε γκολ στις μνήμες όλων επειδή κράτησε πέντε συμπαίκτες σα στοιχειωμένους όταν έβγαινε από το τραπέζι; αυτός εκεί είναι πρωταθλητής επειδή δεν ρίχνει τις μάρκες σα μανιακός όπως τον περιγράφουν κάποιοι κουτσοί — αυτός κάνει τις αντίπαλες ομάδες να κοιτούν το ρολόι τους σα γιορτινά πρόγραμμα! αλλά εδώ έρχονται κάποιοι σαν τον SenteraGate να μας λένε πως ένας πρωταθλητής εμφανίζεται σα τσάντζα της δεκαετίας του ’90; ρε φίλε, το Pool αυτό είναι ΠΟΛΕΜΟΣ — εκεί πάνω χρειάζεσαι έναν άνθρωπο που όταν βγάλεις την μπάλα από τα πόδια του αισθάνεσαι πως όλα γίνονται αργά σα ταινία του Μπαρκόφ! αυτός ο Σουηδός δεν είναι σωτήρας επειδή έκανε δύο γκολ στο σπίτι του — είναι σωτήρας επειδή όταν του έκαναν γκολ η ομάδα του δεν πήγε στο μαξιλάρι αλλά έπιασε ξανά το παιχνίδι σα να είχε μόλις ανοίξει η βρύση! στην Γουντχόλμ πέρασε δύο χρόνια τρώγοντας πρωταθλήματα σα πρωινό γάλα — εκεί δεν έγινε πρωταθλητής ούτε σα γατούλα στο κουτί! εδώ όμως γίνεται πρωταθλητής επειδή η Παρί δεν είναι σα Μαρσέιγ που κάνει σέντρες σα εταιρική εκδήλωση — η Παρί είναι σα φούρνος στον οποίο κάθε φορά που μπαίνει αυτός ο τύπος ανάβει η φωτιά! κι ας τελειώσουμε — εσείς μου λέτε πως η ομάδα περίμενε επειδή έκανε κάποιο γκολ στη Γουντχόλμ σα παιδάκι στις πρώτες του βόλτες; εγώ σας λέω πως περίμενε επειδή έκανε κάτι πολύ πιο σπάνιο: έδωσε στους συμπαίκτες του την αίσθηση πως κανείς εχθρός δεν μπορεί να περάσει από πάνω του χωρίς να ξοδέψει τουλάχιστον ένα δίλεπτο σα δικαστικός αγώνα! και αυτό το ντέρμπι το σηκώνει ο αετούλης όχι επειδή έχει μήκος 2,01 αλλά επειδή όταν σηκώνεται η ψυχή της Παρί ξυπνάει σα σειρήνα στα μπουζούκια της Νίκαιας! τέλος πάντως, θ' αναρωτιόμαστε κι άλλη φορά

ρε πλάκα μου βρε παιδιά τι είναι αυτά που λέτε; πριν δέκα χρόνια πάλι ήμασταν εκεί, στην ίδια μπουρδουκλία, με κάποιον άλλον "πρωταθλητή" που έκανε ένα γκολ σε κάποιο πρωτάθλημα第三 дивизиόν στη Σουηδία και ξαφνικά όλοι μας το περιμέναμε σα σωτήρα. θυμάστε τον Λούκας εκείνο τον Κροάτη; έκανε δύο γκολ στο πρωτάθλημα της χώρας του τον Οκτώβριο κι εμείς τον φανταζόμασταν σα δεύτερο Φαμπιόνι πάνω στο γήπεδο του Παρκ ντε Πρενς. μέχρι που τον είδαμε σα μπούρκο στους πρώτους πέντε αγώνες — και τίποτα. ο χρόνος θα δείξει πάντα, φίλοι μου. τώρα όμως εδώ έχουμε έναν αετούλη που δεν έχει φύγει καν — λείπει μόνο επειδή έκανε αυτοκίνητο όσο δυνατό είναι ένα γκολ του Μαρόκου. και ξέρετε τι είναι αυτή η ομάδα; αυτή εδώ δεν είναι μια οποιαδήποτε ομάδα. αυτή εδώ είναι η Παρί Σεν Ζερμέν που όταν φοράει τη φανέλα της φοράει ένα τζάκετ από φλόγες πάνω στους ώμους της. και αυτό το τζάκετ δεν το φορώνει οποιοσδήποτε — το φορώνει μόνο εκείνος που όταν βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο σηκώνει τις μνήμες όλων εκείνων των νυχτών που κάψαμε στις κερκίδες. ας πάμε λοιπόν πιο βαθιά — τι ζητάμε εμείς εδώ; ζητάμε έναν κεντρικό αμυντικό που να ξέρει να σηκώσει ένα ντέρμπι σα εκείνα του ΠΣΖ· όχι έναν που να τρέχει σα πολιτικός στους τελευταίους μήνες των εκλογών, αλλά έναν που όταν δέσει τις μπότες του πάνω στο χορτάρι νιώθεις πως η γη μετατρέπεται σα σίδερο στη μάχη. γιατί δεν είναι θέμα νούμερων, είναι θέμα ψυχής. και η ψυχή αυτής της ομάδας λέγεται Μαρακανάς. και τώρα εσείς που λέτε πως πρέπει να ψάξουμε αλλού — εσείς ποιοι είστε; εσείς που αγοράζετε κάθε χρόνο έναν νέο κεντρικό αμυντικό σα ψωμί από τον φούρνο σας; εσείς που όταν ανοίγει η μεταγραφική αγορά τριγυρίζετε σα πεινασμένοι γάτοι γύρω από τα νούμερα σα να είναι τραπουλόχαρτα; η Παρί δεν είναι σα αυτές οι ομάδες που ψάχνουν λύσεις σα τυφλοί στα σκοτεινά. η Παρί είναι σα γυναίκα που περιμένει τον άντρα της πίσω από την πόρτα μετά από ένα βράδυ σκληρής δουλειάς — και όταν αυτός γυρίζει σπίτι, ξέρει πως όλα γίνονται σα μουσική. κι ας τελειώσω με μια ιστορία: πριν από δεκαπέντε χρόνια, στη Λουάβρου, όταν η Παρί είχε μια ομάδα σα σκιά του εαυτού της, ήταν εκείνος ο γέρος αμυντικός, ο Μαρκίνιος, που σηκώθηκε σα στρατιώτης μετά από κάθε γκολ. τον θυμάστε; έκανε ένα γκολ εκείνο το βράδυ σα ψαλμός — κι εμείς όλοι ξέραμε πως δεν ήταν τυχαίο. έτσι είναι κι ο δικός μας εδώ — όταν κάνει γκολ δεν κάνει γκολ για τη Γουντχόλμ. κάνει γκολ για την ψυχή της Παρί. και αυτήν την ψυχή δεν την αγοράζεις σα όπλο στον πόλεμο — την κερδίζεις σα φίλο στο γήπεδο. λοιπόν λοιπόν — αφήστε τους άλλους να ψάχνουν τους αριθμούς στις εκθέσεις τους. εμείς εδώ περιμένουμε τον Μαρακανά μας σα να περιμένουμε τον Σεπτέμβρη για να ανοίξουν οι κήποι. κι όταν γυρίσει, τότε όλα γίνονται σα ταινία του Μπαρκόφ — αργά, δυνατά, και αθάνατα. 😄