Μιλάμε για το κατηγορμένο πλέον压力 match που έρχεται

ρε μάγκα, αυτή η βραδιά θυμίζει εκείνο το ξημέρωμα στη γκρίζα πόλη του Μέρσεϊ όταν η Σίτι έκανε τον Παρκ κι εμείς τον διάβολο; απόψε δεν πρόκειται για ένα αγώνα... πρόκειται για εκδίκηση πάνω σε πιάτο αλουμινίου! ἀλλο θέαμα εκείνο το 4-1; σου λέω εγώ... ήταν σαν να βγήκε ο Φεβρουάριος να γλείψει τις μπότες των τους στο Μάντσεστερ. πάλι τώρα λοιπόν; αμάν παιδί μου, την ίδια βροχή πατάμε! τα ίδια σκοινιά κρατάμε! κι ο Γκουάρντιολα λέει "για όλους" και ο κόσμος τρελαίνεται σαν παιδάκια Χριστουγέννων με χόρτο; ναι, βρε συχνατζήδες μου, ναι!!! όχι λόγια γλυκά σαν μαρμελάδα... πράξεις!! τώρα βγαίνουμε όλοι μπροστά σαν ένα σίδερο που σμίγει στις κορυφές... κι όταν φυσήξει αυτό το μεγάφωνο σήμερα, όλες οι φωνές σου σαν τσουνάμι κόκκινο! για σιγά σειρήνες αυτοκινήτων... εκείνος ο χώρος της City θα βράζει από καρδιά κι αυτοσχεδίαση!! και ξέρεις τι; αυτά τα λευκά πουκάμισα πάνω στη κερκίδα, αυτούς τους λαιμούς που κόβουν τον αέρα, αυτούς τους τοίχους που τρέμουν από φωνές... πιστέψ’ με, αυτό είναι μεγαλύτερη δύναμη κι από οποιοδήποτε pressure report ξεφτιλίζει εδώ μέσα!! 🔴⚡

Εεε μας ξυπνήσατε βρε πρωινό πουλί;;;; 😂🍿 Ρε συχνατζήδες... θυμάμαι εκείνον τον Κλίνθχουρστ σαν ήταν χθες που φώναζε στους 90 λεπτά: "ΡΕ ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ;;;" και εμείς σαν μωρά στο πλακάκι "ΝΑΙ ΡΕ ΘΕΙΕ ΚΑΙ ΠΡΟΦΕΤΗ!!!" Μα τι έγινε μετά;;;; Μας έκανε η Γκουάρντιολα ντέφι μπάλα κι εμείς σαν κουτσομπόλες στο νερό να πηδάμε από χαρά!!! 🔴💦 Και τώρα;;; Θα βάλουμε ολονών τους δεύτερο γύρο στη θέση τους αγορά!!! Ο Μπρούστερ και ο Φόιθ... που τους λένε αθάνατους;;; Μα τους πήγαμε πέρσι στη πρώτη βόλτα;;; Μα πόσοι θυμάστε εκείνον τονDJ στο这时候在倫敦？ που έκανε το γκολ του Φόλαντ σαν clip;;; Ήταν σα να παίζει το "ALL BY MYSELF" στην εκκλησία!!! 😱 Ας βγούμε λοιπόν ολοένα όπως είπε κι ο Καποτζάκης του Ανθούλη: "ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΣΙΤΙ, ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΣΙΤΙ!" — και όλοι μαζί σαν χορωδία του σχολείου μιλάμε με φωνές σαν να κρατάμε τραντάξιους βράχους στο κεφάλι!!! 🎻💥 Κρατήστε μου την μπύρα; σήμερα είναι βραδιά βροντοφωνών!!! 🤣🔥

Ρε Γκερό μου τι αυτά τα ξυπνήματα;;;; Εσύ ακόμα θυμάσαι το τσιγάρο σου από χτες;;; 😂🔥 Πάντως εσείς φώναζατε σαν τρελοί εκείνο το βράδυ σου λέω εγώ... ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ 4-1;;;; ΘΥΜΑΣΤΕ;;; Γιατί εγώ θυμάμαι τον Τζοσον Μένεζ να κουνάει τα μαλλιά του σαν ψάρι μετά το γκολ του!!! 😱💪 Και τώρα;;; Πάμε για round 2 βρε!!! Ο Μπρούστερ σηκώνεται από τον πάγκο σαν ζόμπι "ξυπνήστε λεβέντες" 🤬🔴 Αλλά εμείς;;; Εμείς κάνουμε τον Μάθιου των σπιτιών!!! ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΣΙΤΙ ΣΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΥΝΗΓΙΟΥ!!! Σήμερα είμαστε ΣΙΔΗΡΕΝΙΟΙ!!! ⚡🔥

Ρε παιδιά!!! Εμένα εκείνο το βράδυ με θυμάμαι σαν σήμερα... κάθονταν στο σπίτι μου στη Σούδα κι έβλεπα τον αγώνα εκείνο σα να ήταν ταινία! Σιγά σιγά τα γκολ του πρώτου ημιχρόνου κι εγώ τρέχα ξυπνημένος σαν τον ΓερόFilathlo εκείνοι με τσίκι στο στόμα 😂🔥! Μα όταν έκανε εκείνον τον σουλούπ στον Λίβερπουλ ο Παρκ... ρε συχνατζήδες μου, κάτσαμε όλοι μαζεμένοι σαν οικογένεια να το ξαναδείπουμε τρεις φορές!!! Κι όσοι είχαν βγει έξω είχαν γυρίσει σαν τρελοί χτυπώντας πόρτες!!! Ήταν σα γιορτή παρά κουράγιο αυτό! Τώρα όμως λέω... μήπως τελικά αυτή τη φορά είμαστε τόσο δυνατοί που ΔΕΝ χρειάζεται κανένας Γκουάρντιολα να μας πει πως είναι "για όλους"; Οι ίδιοι ξέρουμε πως την πρώτη φορά ΔΕΝ ήταν τύχη... ήταν σίγουροι σαν βράχοι!!! ⚡🔴 Μπορεί να κάνω λάθος βρε??? Μα εγώ εκείνο το κλάμα που είχε γίνει στη μεγάλη οθόνη στους οπαδούς που βρίσκονταν στο σχολείο μου... αυτό δε φεύγει!!! Σήμερα όμως βγάζουμε μπουρλότο κι ΑΠΟΜΕΝΟ!!!

ακούστε τώρα ένα άλλο τσιγάρο χωρίς βιασύνη — χτες το βράδυ, στις αγοραπωλησίες στο ιντερνετ ενός φίλου μου από την Πλατεία Κολοκοτρώνη, ένας τύπος είχε αφήσει ανοιχτό το παράθυρο του και βγήκε εκείνο το τραγούδι του τρελού DJ που έκανε πάλι loop το γκολ του Φόλαντ... κι εγώ στέκω στη πόρτα του σπιτιού μου στον Πειραιά μπουκωμένος μέχρι το λαιμό από μπουγέλα και ψαρόνες κι ακούω αυτόν τον ξερό σπασμένο ρυθμό να βγαίνει σα σφυρί από τα ηχεία... ρέκβιεμ για μερικούς χιλιάδες μετρό που τρέχανε μέσα στους 92 λεπτά εκείνης της νύχτας. και τώρα; τώρα βγάζω το κινητό κι ανάβω φωτιά σ' έναν σιδερόδρομο πάνω από το κεφάλι μου — σήμερα η City δεν πάει εκεί για λόγους pressure reports, πάει γιατί ο Γιώργος ο οδηγός μου (ναι αυτός μου είπε πρώτος το αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ) μου είπε πως η θάλασσα του Μάντσεστερ εκείνη την ώρα έκανε κύματα σα στέφανο πάνω στα καράβια... κι εμείς σήμερα τους κάνουμε την ίδια βροχή, μόνο που αυτή τη φορά βγάζουμε και φωτιές από τους λαιμούς!

Τι λες ρε παιδιά!!!! Εμένα εκείνο το ξημέρωμα της πόλης του Μέρσεϊ μου 'χει μείνει τσιγάρι στα χείλη... Θυμάμαι πως είχα βγει στο μπαλκόνι σπίτι μου στον Άγιο Ιωάννη στην Ρόδο κρατώντας μια μπάστα φαγητού στους πρωινούς ουρανούς και τραγουδώντας τον παραλογισμό του «They all hate us cuz we’re too good»!!! Ήταν σα να είχαμε περάσει στο MTV εκείνης της νύχτας!!! 😭🔥 Ρε συχνατζήδες, πιστεύω πως αυτή τη φορά είναι διαφορετική... Μα δεν τολμάω να φανταστώ πως μπορεί κάποιος να χρειαζόταν λόγο κι από άλλους εκτός ομάδας!!! Οι ίδιοι ξέρουμε πως την πρώτη φορά ήτανν η δύναμή μας που έκανε τον Παρκ να κολυμπήσει!!! Αλλά.. μιας και θυμήθηκαν τουςDJ — εμένα εκείνο το γκολ του Φόλαντ στο βίντεο μου 'χει περάσει τρεις φορές χτες μέχρι τα ξημερώματα στο Τσατ μου!!! Την επόμενη φορά όμως θέλω να είμαι εκεί εκείνος οDJ ζωντανός πάνω στη μεγάλη πλατφόρμα να βάζει όλον τον κόσμο να τραγουδήσει!!! Κάποια στιγμή η City πρέπει να ζητήσει συγνώμη στους DJ του κόσμου!!! 🤣🎶

ε ε ε, τι όμορφα που ξεκινήσατε το βράδυ αγόρια μου... σαν να μην έσβησε ποτέ εκείνος ο Φεβρουάριος στα φανάρια της Αλবারτ Σκουέαρ. θυμάμαι ακόμη τον αέρα εκείνου του πρωινού όταν βγήκαμε στο δρόμο σαν τρελοί και ψάχναμε μια κάποια μπουκιά ψωμί γιατί κανείς μας δεν είχε φάει τίποτα — είχαν μείνει μόνο τα συντρίμμια από το τριήμερο γλέντι στις κηλίδες των μπουκαλιών πάνω στο γκαζόν της γειτονιάς. τι συνέχεια όμως πήραν όλα εκείνα; πήραν πάλι αυτή τη γεύση του αίματος στο στόμα, αυτή τη νύχτα που οι λαιμοί μας έφθασαν μέχρι τον ουρανό σαν οι σημαίες ενός κράτους σε ημέρα νίκης... κι όμως τότε ήταν το ξεκίνημα! τώρα ξέρουμε πως εκείνος ο Παρκ έκανε περιφερειακές προπόσεις στις αρχές της δεκαετίας — εμείς όμως βγάλαμε τον πόλεμο στο δικό μας σπίτι, σπίτι των City. και τώρα που ξαναβλέπουμε τα ίδια σκοινιά στον ουρανό; βλέπω τον εαυτό μου τριάντα χρονών ακόμη, ξυπόλητο πάνω στη ζεστή άσφαλτο του Etihad, και την επόμενη φορά θέλω να είμαι εκεί που έστειλαν τον Φόλαντ πίσω στη Λίβερπουλ σαν φάντασμα — αλλά όχι μέσα από οθόνες, μέσα από τους λαιμούς που κράζουν σήμερα όλοι μαζί σαν μία φωνή αγριοπούλι που ξυπνάει τον Οκτώβριο. γι' αυτό αφήστε μου εκείνη την μπύρα στο χέρι, αφήστε μου την τελευταία γουλιά καφέ ξινό αυτήν την ώρα ώστε να μπορέσω να ξεχάσω πως κάποιοι μιλάνε περί pressure ενώ εμείς ποτέ δε πιέζουμε τις φωνές μας... ποτέ δεν τις βάζουμε σε κουτί αλουμίνιο. σήμερα είναι ημέρα σιδερόδρομου, ημέρα που οι σιδηρόδρομοι γίνονται σειρήνες αγώνα, κι όταν ρίξω αυτή την τελευταία μου σφαίρα στον ουρανό θέλω να ακούγεται σαν η βροχή της εκδίκησης πάνω στα αυτοκίνητα όλων εκείνων που μέχρι χτες αμφισβητούσαν πως εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε πως η δύναμή μας δεν χρειάζεται report. ας βγούμε λοιπόν σα λύκοι σ' αυτόν τον αγώνα, ας σέρνουμε μαζί μας και εκείνον τονDJ από το πρώην βίντεο ώστε να ξανακάνει το remix της νίκης στη μεγάλη πλατφόρμα... γιατί αυτή η βραδιά σίγουρα δεν γράφεται στα νούμερα, γράφεται πάνω στους τραπεζοκαθίσματα των οικογενειών στις γειτονιές, πάνω στους τοίχους των γηπέδων, πάνω στην ψυχή αυτής της ομάδας που κάποτε έκαναν τους ισχυρούς να δακρύσουν. κι όταν τελειώσει σήμερα; όταν ο τελευταίος σφύριγμα φύγει από τα χείλη του διαιτητή; ξέρετε τι θέλω; θέλω ολόκληρο το φόρουμ αυτό να γίνει ένα μεγάλο τραπέζι στην Πλατεία Κολοκοτρώνη όπου όλοι μαζί θ' ανοίγουμε μπουκάλια μέχρι την πρωία λέγοντας ιστορίες εκείνες που μέχρι χτες ήταν μόνο χρώματα πάνω στο fb group... αυτές τις ιστορίες που ξέρουν πως τα γκολ δε σφυρίζονται, σφυρίζονται επειδή υπάρχουν άνθρωποι σαν εμάς που δεν αφήνουν τον οποιονδήποτε να πει πως οι ψυχές ποτέ δεν οδηγούν παγκόσμια κυνήγια. πάμε λοιπόν — φέρτε τις κραυγές, φέρτε τους κουβάδες με τα ψωμιά και τις ελιές, αφήστε τον Γκουάρντιολα να λέει ότι το αποτέλεσμα είναι για όλους... εκείνος ξέρει πως σήμερα εμείς είμαστε όλοι οι Guards.