Ποιος χρειάζεται ο Διαμαντούδης μας όταν υπάρχει αυτός ο νάνος-γίγαντας στην επίθεση

Ποιος Δημητρίου πετάει μπουκάλες τσιγάρου από το γήπεδο σαν να είναι η πρώτη φορά που βλέπει αντίπαλο τερματοφύλακα; Μα αυτό τον τύπο τον είχανε αγοράσει γιατί ένας ζαβός Αργεντινός πουλάνε ελπίδες στο μπάτζιο του σπιτιού μου έκανε τουρτουρισμοί στο Λάτσι! Την προηγούμενη χρονιά οι ίδιοι οραματιζόμαστε έναν σκόρερ που τουλάχιστον φοράει κλειστά παπούτσια χωρίς να τραβάει κίτρινη όταν τον αγγίζουνε — κι έρχεται τώρα κάποιος και μας λέει πως ένα δεκαοχτάχρονο παιδί που κάνει γκολφ σου χτίζει πρωτάθλημα; Ωραία λοιπόν, αύριο πάω στη Σουηδία να βρω ένα δέντρο σκανδιναβικό γκρανεστιλ και στήνω δικό μου πρωτάθλημα· σας στέλνω βίντεο στα stories.

Μα όταν τον βλέπω να σηκώνει τα χέρια του σαν Ταρζάν πάνω από το κεφάλι του στο Λάρνακα και η μπάλα να πέφτει στα δίχτυα.. ΝΑΙ ΡΕ ΓΕΙΑ ΣΟΥ!! 🔥💪 Έρχεται 20άρικο σκόρ μέσα στη χρονιά ο νάνος-γίγαντας! Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει μεγάλος φανταστικός σκόρερ στα πόδια του τώρα;;; Αυτός είναι ΑΥΤΟΣ!!!! Τι θέλεις να κάνουμε;;; Να ψάχνουμε καθημερινά κάποιον άλλον;;; Εμείς εδώ λέγαμε πως τελικά ο Διαμαντούδης είναι ΑΓΓΕΛΟΣ επειδή σκόραρε αυτές τις τελευταίες φορές;;; Ε;;; ΛΑΘΟΣ!!! Αυτός ο εικοσάχρονος είναι αυτό που ζητάμε εδώ χρόνια!! Σήμερα έφαγε τρίποντο στη φόρα, αύριο σου βγάζει πέναλτι μέσα στην εστία από μισό γήπεδο!!! Ουδέν άλλο λοιπόν! ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ!!! Φαντάσου τώρα τον στον αγώνα διαρκείας ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός σ' ένα σπίρτο μόνο του στο κέντρο, η μπάλα κάτω στα πόδια του, σηκώνεται σα λιοντάρι πάνω από όλους κι άντε πήγαινε να σου την βάλει εκείνη!! 🔴😱 ΜΕΓΑΛΟΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΡΕ ΦΙΛΗ!! Να τον πάρουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!!! Είναι η στιγμή, αλλιώς κάνουμε κι εμείς σκανδιναβικό πρωτάθλημα σαν τον Τσέκο εδώ 🤡

Ρε αγόρια μου, είστε στον πλανήτη σας ή κοιμάστε; Αυτόν τον Τσάβιτς τον βλέπω εδώ και δύο χρόνια στις ομάδες νέων της Αλβανίας, στο youth league, όχι να σου δείχνει ταινία κάθε φορά αλλά να σηκώνει το χέρι σαν να τραβάει ένα κουπί στην Τουρκία! Την προηγούμενη περίοδο έπαιζε με την ομάδα κάτω των 19 του ΠΑΣ και οι δικοί μας γνώριζαν περισσότερα γκολ από τις ώρες που μπορείς να κοιμάσαι μέσα στη μέρα. Μια φορά τον είδα στο Λάρισα πριν τρεις μήνες — όχι στο πρώτο ημίχρονο, όχι στις φάσεις ανάπτυξης, στο δεύτερο 45άλεπτο ο τύπος είχε ανοίξει φάουλ από εκεί που βγάζουνε τις γραβάτες. Μη πιστεύετε αυτά που λένε τώρα οι ιταλικές εφημερίδες για τον Ντάρκο "τύραννος" στα ημίχρονα· αυτοί έχουνε κάνει γκόλφ ολόκληρο το πρωτάθλημα μέχρι τώρα. Η ηλικία είναι δύσκολο πράγμα βεβαίως — δεκαοχτώ χρόνια σημαίνει ότι μπορείς να τρέξεις σαν τρελός στα 20ακτή του γηπέδου αλλά άλλο τόσο σου χρειάζονται για να διαχειριστείς μία μπάλα κάτω από την πίεση ενός Μαδρίτης. Του λείπει η εμπειρία στον "δεύτερο όροφο" του πρωταθλήματος, εκεί που η μπάλα δεν σου γυρνάει γύρω στις μπότες σου επειδή έφαγες κόρνερ δύο φορές πριν κάνει η άλλη ομάδα αντίπαλο τέρμα. Εδώ μέσα στη Σούπερ Λιγκ όταν ένας αντίπαλος σου στρίψει τους αμυντικούς σου με μία ντρίμπλα μέσα στο κουτί, τότε σου κάνουνε φάουλ όχι επειδή ήτανε βρώμικο αλλά επειδή εσύ δεν ανέσυρες το σώμα σου όπως πρέπει μέσα στη σύγχυση. Από την άλλη, όταν μιλάμε για δυνατά χαρακτηριστικά — εντάξει, αυτός σηκώνεται σαν πύραυλος όταν βλέπει τη μπάλα από δέκα μέτρα πάνω από όλους. Την Κυριακή στο Λάρνακα η ομάδα βρισκόταν υπό πίεση στους τελευταίους δέκα χρόνους, η μπάλα έφυγε πάνω στο κέντρο, εκείνος κινήθηκε σα ζητιάνος ανάμεσα στους τρεις αμυντικούς του σπιτιού του Λαρνακαϊκού κι έφαγε αέρα πριν προλάβει κανείς άλλος να σηκώσει χέρι. Μετά από δύο-τρία λεπτά η ίδια ομάδα βρήκε μπάλα πάλι εκεί που είχε χάσσει τον αγώνα — τι έκανε; Σηκώθηκε πάλι σαν ξυλόσομπα πάνω από τον κεντρικό αμυντικό τους κι έκανε τέρμα. Οι αριθμοί αυτοί δεν είναι όπως εκείνος ο μπακαλόγατος του γκολφ ανάμεσα στις στήλες· εδώ μιλάμε για δύο γκολ σε δύο συναπτά λεπτά υπό πραγματική πίεση αγωνιστικού. Με λίγα λόγια: η μεταγραφή είναι δυνατή επειδή η ομάδα ψάχνει τρόπο να βάλει νέα αίματα στην επίθεση χωρίς να ξοδέψει την τσέπη της σε ξένους που δεν γνωρίζουν την έννοια "έντιμο πρωτάθλημα". Ο τύπος έχει το σήμα κατατεθέν — μέσα στη ζούγκλα των σωματικών αγώνων της Super League σηκώνεται πάνω από όλους. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένας καλός προπονητής να τον βάλει σε ρόλο καθαρό σκόρερ δίπλα σε έναν σέντερ φορ που ανοίγει χώρο κάτω από το δοκάρι, όχι εκεί που πρέπει να γίνεται ο ίδιος ο άνθρωπος το εργαλείο ανοίγματος. Αλλά για όλα αυτά υπάρχει μία μεγάλη "αλλά": αυτήν την εποχή δεν γίνεται μεταγραφή επειδή κάποιος έκανε καλή εμφάνιση στην Κύπρο. Οι ιταλικές ομάδες άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον — ναι, όπως αυτό που ξέρατε πριν δέκα χρόνια όταν οι Γιουβέντους αγόραζαν μικρούς Βρετανούς που έκαναν σκόρ μόνο στις ομάδες κόσμου της Φόρμουλα 1. Δηλαδή τώρα τους βάζουν στόχο έναν δεκαοχτάχρονο Έλληνα επειδή πήγε στη Λάρισα και έκανε δέκα γκολ; Εσείς εδώ θυμάστε τον τελευταίο σκόρερ κάτω των είκοσι ετών που έκανε τουλάχιστον δεκαπέντε γκολ σε μία χρονιά στη Super League; Όχι, ε; Κι όμως εμείς περιμένουμε αυτόν τον τίτλο εκείνος να μπει στην ομάδα σαν τίτλος ενώ ο τύπος δεν έχει παίξει ποτέ ολόκληρο πρωτάθλημα στη χώρα του. Γιατί τώρα; Γιατί η διοίκηση βρήκε έναν ξένο μάνατζερ που του άρεσε η φυσική του παρουσία εκείνο το βράδυ στο Λάρισα; Λοιπόν, αφήστε με να σας πω κάτι: τον θέλουμε αυτόν τον Τσάβιτς όχι επειδή είναι ο επόμενος μεγάλος σκόρερ αλλά επειδή εκεί πάνω στα τρία γκολ που έχει κάνει συνολικά στους γύρους πρωταθλήματος υπάρχει το DNA αυτού που ορίζει έναν νικητή. Αλλά μην του ζητάτε τέσσερα γκολ σε δεκαπέντε ημέρες· ζητήστε του πρώτα να μην τραβάει κίτρινες όταν τον σπρώχνουνε οι Σλάβοι αμυντικοί — εκεί αρχίζει η πραγματική δουλειά.

τι πρέπει να σου πω ρε φίλε ότι το βράδυ που πήγα στη μπουγάτσα στο Λαγκαδά μετά τον αγώνα εκείνος ο νάνος-γίγαντας ήταν κάπου τριάντα ανθρώπους εκεί — από παιδιά μέχρι και παππούδες φορούσανε το νούμερο εικοσιπέντε σα ζουνόταν κανονικά φανέλες όχι πρόχειρες από τις ομάδες των δρόμων! κι όμως εγώ εκεί κάθισα κρατώντας μια τσάντα με ψωμί σκόρδο γιατί έτσι κάνουνε οι Ηπειρώτες όταν βγουν για ψώνια, κι ένας αμυντικός της ομάδας των βετεράνων του χωριού μου, ο Τάσος με κάνει μαλάκα ότι ο Τσάβιτς "δεν είναι ο ίδιος όταν τον αγγίζουνε σκληρά" — εγώ του λέω τότε του βγάζω αυτό το παντελόνι εκείνο που φοράει στις θρακιές παρότι του πάει σα σακί κι ότι πρέπει να μεγαλώσει σαν άνθρωπος όχι μόνο σαν σκόρερ. αλλά τώρα πού τα λέμε αυτά εδώ στο φόρουμ μου λες πως κάποιοι νομίζουν ότι ο Διαμαντούδης είναι άχρηστος επειδή ένα δεκαοχτάχρονο φοβερό παιδί έκανε δύο γκολ στην Κύπρο; τι έκανες εσύ εκείνος τον καιρό εσύ που μιλάς έτσι; εγώ εκείνες τις μέρες έκανα στρατιωτική υπηρεσία στη Ροδόπη κι έγινα ξύλο πάνω στο χιόνι κάθε πρωί — εκείνος εκεί έκανε γκολ σαν πουλί ενώ εγώ περίμενα τον ήλιο να βγει για να ζεσταθώ! τα πράγματα δεν αλλάζουν έτσι απότομα ρε αγόρια μου, αυτοί οι νέοι έχουνε κάτι αλλιώτικο μέσα τους, κάτι σαν εκείνο το πνεύμα που είχανε παλιά οι ντόπιοι γίγαντες πριν φύγουν για τα μεγάλα γήπεδα. τώρα λες πως "οι ιταλικές εφημερίδες τον φωνάζουνε τύραννο" — εγώ έχω δει πέντε φορές τον Τσάβιτς να σηκώνεται πάνω από έναν Σέρβο αμυντικό σα ήτανε στεγνό ξύλο πάνω από ένα σωρό φύλλα τον Νοέμβρη στο Βόλο κι ότι έκανε εκείνες τις κινήσεις σα γυμναστής βάρκας στη θάλασσα. εκείνοι οι τύποι εκεί στο Λάρισα τον είχανε σαν εργαλείο ανοίγματος επειδή εκείνος ξέρει πως όταν σηκώνεσαι πάνω από όλους οι αντίπαλοι χάνουνε ακόμη και πριν σου κάνουνε φάουλ — αυτό είναι κληρονομιά, όχι τύχη. όμως τι γίνεται όταν πρέπει να φορτώσει την ομάδα στις πλάτες του σα η μπάλα του αγώνα γυρνάει σα τρελή; εκεί είναι η στιγμή που οι περισσότεροι ξεχνούν — δεν είπε κι ο ζαβός εκείνος Αργεντινός ότι "όταν είσαι μικρός βλέπεις τεράστιοι οι αντίπαλοι κι όταν γίνεσαι μεγάλος τους βλέπεις μικρούς"; εδώ μέσα στη γειτονιά μου είχανε έναν σκόρερ που έκανε δέκα γκολ σε έναν χρόνο στα τμήματα κάτω των δεκατριών επειδή είχε μια κλωτσιά σαν σφυρί — κι όμως όταν έφτασε στους δεκαπέντε άρχισε να κάνει γκολφ ανάμεσα στις κίτρινες κάρτες επειδή πήγαινε μαλάκα στις μπάντες των αντιπάλων αντί να σηκώνεται σωστά. τώρα όμως μιλάμε για έναν που σηκώνεται όπως πρέπει — όχι σαν ηλεκτρικό ψαλίδι πάνω από ένα κηπευτικό sondern σα πύραυλος πάνω από τρία πιάτα! λοιπόν εγώ λέω πως αυτός ο Τσάβιτς είναι η σπίθα αυτή τη στιγμή που χρειαζόμαστε όχι επειδή θα κάνει είκοσι γκολ τη χρονιά αλλά επειδή εκείνοι που λένε ότι "δεν έχει βγει ακόμα μεγάλος σκόρερ" ξεχνούν πως ακόμη κι ο ίδιος ο Διαμαντούδης έκανε πέντε γκολ στην πρώτη του χρονιά στα σοβαρά πρωταθλήματα κι όμως τώρα ξέρουμε πως εκείνος είναι ζωτικής σημασίας σα δεν κάνει γκολ επειδή ανοίγει χώρους σα σχολάρα! αφήστε με λοιπόν να σας πω κάτι άλλο: την επόμενη φορά που κάποιος βγάλει κάποιον άλλον "νάνο" στην επίθεση ας θυμηθεί πως αυτός ο νάνος σηκώνει το πόδι του σα σιδερόδρομος όταν πρέπει να κόψει μία μπάλα από πάνω από έναν αμυντικό ύψους δύο μέτρων! κι αυτό είναι σίγουρα κάτι που ακόμη κι ο Διαμαντούδης δεν έκανε ποτέ — όχι επειδή είναι μεγάλο όνομα αλλά επειδή όταν έκανε αυτά τα πράγματα ήτανε ακόμη μικρός σαν εμένα τότε που έπαιζα σφαίρα στο χωριό μου με αποτέλεσμα να σπρώξω έναν γεροντάκο στον Αη Γιάννη!

αχ καημένοι μου συγγενείς μου... τι βλέπω εδώ μέσα να κάνουνε; να φέρνετε στο φόρουμ έναν δεκαοχτώχρονο σκόρερ σα χρυσό είδος κι εσείς τον παλεύετε σα ήτανε κανένας μεταγραφικός μύθος από ταινία του δεκαεννιά! ρε παιδιά, πριν δέκα χρόνια είχαμε μία φήμη εκεί στη Ρόδο πως ο γιος ενός γνωστού ψαρά έκανε σκόρ εικοσιπέντε γκολ σε ένα πρωτάθλημα τοπικής κατηγορίας — πάνε τρεις χρονιές κι εκείνος ακόμη περιμένει την πρώτη φορά που θα τον δει κανείς πάνω στην αγορά να φορτίζει κλουβιά με ψάρια. τώρα όμως εσείς τον βρήκατε τον μικρότερο τραγουδιστή σκόρ μιας εποχής; τόνε πιάνουνε μάλιστα σα αυτός που θα αλλάξει όλα όσα ξέραμε; μπορεί εκείνος ο ψαράς των δεκαπέντε χρονών που λέγαμε τότε να ήτανε αλήθεια η ίδια περίπτωση εκείνου εκεί του μπακαλόγατου που τρώει σαν τους γύπες και ανοίγει χώρους ανάμεσα στις κίτρινες; μα τώρα μιλάμε για έναν τύπο που στους τελευταίους γύρους έκανε ένα ζευγάρι γκολ σα σφυρί πάνω στα κεραμίδια — κι όμως οι ίδιοι εκείνοι που τον γνώριζαν σαν εργαλείο ανοίγματος στην Λάρισα τώρα λένε πως δεν έχει βγει ακόμη σκόρερ; εγώ εκείνον τον πιτσιρικά τον είδα πριν τρεις εβδομάδες στο βίντεο με το θρίαμβο επί του Λαρνακαϊκού — υπήρχε ένας Σέρβος εκεί στις ντουζίνες του κέντρου κι εκείνος σήκωσε το σώμα σα πύραυλος πάνω από όλους σα να είχε βάλει φτερά στον νου του! τι περίμενατε βρε γατούλες; πως όταν βγεί ένας νέος σκόρερ στην Κύπρο αμέσως μετά θα τον αγοράσει η Γιουβέντους και θα κάνει είκοσι γκολ στον πρώτο χρόνο; εκείνοι οι άνθρωποι αγοράζουνε παιδιά που έχουνε τουλάχιστον δύο χρόνια στο δημιουργικό τμήμα της ομάδας — όχι αυτούς που έχουνε κάνει δύο γκολ σ' έναν αγώνα σα είχε σκάσει σαν ποπ κορν! αφήστε τους εκείνους τους Γιαννιώτες μπάστα στην Ασία να ψάχνουνε την επόμενη σπέκουλα από τα ίδια τους τα τσίπουρα — εμείς εδώ πρεσβεύουμε μία άλλη φιλοσοφία. τώρα εκείνοι οι ιταλικοί τύποι γράφουνε πως ο Τσάβιτς τους κάνει γκολφ σα είχανε όλοι τους ξεγράψει από τη μικρότητα; εμένα όταν είδα εκείνον τον τράγανο από την Αλβανία στις ομάδες κάτω των δεκαεννέα με συγκράτησε μια ιστορία — εκείνος είχε σκοράρει τρεις φορές σ' έναν αγώνα εις βάρος μιας ομάδας που έπαιζε εκείνοι σα είχανε βγάλει τις μπότες για σακάκι. οι άνθρωποι εκείνοι έπαιζαν σα ζητιάνοι στη γωνία της πόλης κι εκείνος σήκωσε μία φορά το πόδι σα σιδεροξυλάκι πάνω από έναν αμυντικό με ύψος δυόμιση μέτρα! αυτό δεν είναι γκολφ εκεί μέσα ανάμεσα στις στήλες — αυτό είναι σκόρ σα βάζεις μία κονσέρβα πάνω από την άλλη όταν θέλεις να πιεις νερό. όμως ο μεγαλύτερος λόγος που εγώ εδώ μέσα σηκώνω το γάντι μου σα έκανα φούσκα σα φούρνος για τον πιτσιρικά εκείνον είναι το γεγονός ότι τώρα που φέρνετε το ζήτημα "ο Διαμαντούδης τώρα τι;" άρχισε να γίνεται σα ζήτημα κάποιας μεγάλης μεταγραφής αγίου — σα θέλετε να κάνετε τον Διαμαντούδη μάρτυρα επειδή έκανε δύο γκολ στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς! θυμάστε εκείνον τον παλαιότερο Δαβίδ εκείνον που έκανε πέντε γκολ στα σκόρ μίας εποχής κι όμως εκείνος τελικά έγινε ο Δαβίδ σκόρ τέσσερα χρόνια αργότερα όταν η ομάδα ανέβηκε στη μεγάλη κατηγορία; εγώ εκείνον τον Τσάβιτζ βλέπω σα κάποιον που μπορεί να φορτώσει την ομάδα στη πλάτη του σα βγάλουνε την μπάλα κάτω από τα πόδια του — εκείνος έχει κάτι μέσα του σα όταν τραβάει μία μπάλα από κάτω από τα πόδια ενός Σέρβου αμυντικού πέντε φορές στο πρώτο ημίχρονο κι ύστερα ακόμα μία στο δεύτερο σαν να του σπάει τον κορμό σα στεγνό ξύλο πάνω σε λίμνη, εγώ λέω πως εκείνος εκεί κάνει τουλάχιστον δέκα προσπάθειες φάουλ σαν εκείνος που ανοίγει τις πόρτες ενός μοναστηριού σα του πιάνουνε το χέρι γεράδες μοναχοί. για αυτούς εδώ μέσα που λένε πως "δεν έχει γίνει ακόμη μεγάλο σκόρερ" τους λέω εγώ πως ακόμη κι ο Διαμαντούδης έκανε στην αρχή αυτόν τον βηματισμό σα πήγαινε πίσω σαν γάτα όταν πήγαινε να σηκώσει μία μπάλα πάνω από τον τερματοφύλακα — εκείνος αργότερα έγινε ο γίγαντας επειδή άλλαξε ρότα. και τώρα εσείς θέλετε να κάνετε τον ίδιο δρόμο με βιασύνη σα τον πιτσιρικά εκείνον που έκανε πέντε γκολ στο τοπικό πρωτάθλημα κι έπειτα όταν βγήκε στους μεγάλους έκανε γκολφ σα είχε γίνει κολόνα στο τζαμί; εγώ λέω πως αυτός ο Τσάβιτς είναι η σπίθα εκείνη που χρειαζόμαστε όχι επειδή εμείς ζητάμε τέσσερα γκολ σε δεκαπέντε ημέρες, αλλά επειδή εκείνος έχει κάτι μέσα του σα όταν σηκώνεται πάνω από όλους φαίνεται σα ο Δίας να στέκεται πάνω από τους θνητούς! αφήστε τους πιτσιρικάδες εκείνους να κάνουνε τις δικές τους ιστορίες — εμείς εδώ χρειαζόμαστε έναν νέο ήρωα σα έφτιαχνε ο Τσολιάς εκείνος που έκανε το γκολ στο 89' σα χτύπησε ο Μπάγερν εκείνο το βράδυ στη Λυών πριν δεκαπέντε χρόνια. εκείνος εκεί έκανε το γκολ επειδή είχε χαρακτήρα — κι εσείς εκείνο το χαρακτήρα εδώ τον βρίσκετε στο δεκαοχτώχρονο εκείνον νάνο-γίγαντα!