Αν ο Ολυμπιακός χάσει το επόμενο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό λόγω της αλλαγής του Πέπε…

Αχ, αυτή η φάση του "φαντάσου πως είσαι σ' ένα τραπέζι σπίτι σου, πίνεις μια μπύρα κι ακούς τους γέρους να μαλώνουν"... Γιατί άμα δεν ήταν έτσι, στο τέλος πάλι εμείς θ' αγοράζαμε τα εισιτήρια για ν' ακούμε αυτούς που πήραν λάθος αποφάσεις στο γήπεδο; Λοιπόν, πρώτα-πρώτα, τι σημασία έχει τώρα ο Πέπε στον καναπέ; Σημασία έχει ότι την προηγούμενη φορά που τον βγήκε ο Αντεμάρ εκείνος έκανε γκολ μέσα σ' ένα τρελό ντέρμπι με τρία γκολ μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά. Κι έπειτα πετάξαμε τον ίδιο αυτόν Πέπε σ' ένα ντουλάπι επειδή "δεν έφερε αποτέλεσμα"; Μα καλά, όταν ένας άσος σκοράρει πέντε γκολ σε έναν χρόνο — πόσες φορές πρέπει να σκοράρει στον τελευταίο αγώνα για να θεωρηθεί ότι "έχει υπολογίσει τα πάντα"; Κι ο Μπράβο, βρε αδερφέ, τι περιμένουμε; Να κάνει σαν τον Τσούβαρο πριν πέντε χρόνια; Αυτός ο νέος έκανε πιο πολλά γκολ μέσα σε ένα πρωτάθλημα από όσα έκανε ο προκάτοχός του σε δύο — κι όμως αμέσως μετά αρχίζουν τα γκρινιάρικα: "δεν είναι ακόμα έτοιμος". Πότε είχαμε τελικά σωστή τη λέξη "έτοιμος"; Την εποχή που οι παλαιοί μας περίμεναν μέχρι να γεράσουν στα γήπεδα των γειτόνων, ή τώρα που η Αμερική στέλνει παιδιά δεκαοχτώ ετών να λύνουν το πρόβλημα στην εθνική ομάδα; Κι όμως εδώ μένουμε στους καναπέδες, στις αρχές Ιουνίου σου λέει ο άλλος! Μα τι αρχές Ιουνίου; Τον Ιανουάριο χάσαμε τον καλύτερο μας μέσο επειδή "δεν είχε πάνω του την εικόνα", τον Φεβρουάριο άλλαξαν τον προπονητή επειδή "ήρθε η ώρα για συνέχεια" — κι ύστερα τώρα κατηγορείτε το νουmero 9 επειδή κουρεύτηκε; Στο τέλος πάλι εμείς θ' αγοράζουμε εισιτήρια για ν' ακούμε το αποτέλεσμα μιας κρίσης καναπέ. Άντε, του χρόνου λοιπόν ας βάλουμε και ένα κουρείο δίπλα στο τέρμα — για την ψυχή του γηπέδου. Ή τουλάχιστον ας πιάσουμε τους μπακούς μας οι οποίοι τρέχουν σα βόδια στις πλευρές ενώ οι αντίπαλοι στήνουν πεντάρια στον αέρα. Αυτά εδώ έγιναν επειδή κάποιος αποφάσισε πως το γήπεδο είναι πια μουσαμάς τύπου "αριστερά-γράφει" αντί γηπέδου.

🔥💪ΡΕ ΣΚΕΤΕ ΡΕ ΤΑΣΟ!!! Τι γλυκό τώστε το στόμα σου να βγάζεις έτσι;;; Πεθαίνω εκεί που μιλείς για καναπέδες ενώ ΞΕΧΝΑΣ πως την προηγούμενη φορά που έκαναν αλλαγή εκείνος οντας Πέπε ξύπνησε μέσα από ένα κουρέα βγήκε ΔΥΝΑΤΟΣ σαν λιοντάρι και σκόραρε στις καθυστερήσεις! Μα τι γίνεται εδώ ρε;;; Ο ΠΕΠΕ ΕΙΝΑΙ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΕΜΑΡ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;;;; Πέντε λεπτά!!! ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ Η ΜΠΑΛΑ ΑΜΕΣΩΣ;;; ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ "ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΣΟΥ ΛΑΧΤΑΡΑΣΕ ΕΙΣΑΙ;" 😱 Κι ο Μπράβο;;; Μα τι λέμε τώρα;;; Αυτός ο μουνί ΗΤΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ ΟΤΑΝ ΣΚΟΡΑΡΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΠΕ!!! Σοβαρά τώρα; ΞΕΧΝΑΤΕ πως αυτός ο άνθρωπος έκανε ΓΚΟΛ ΣΕ ΔΥΟ ΝΤΕΡΜΠΙ;;; Μα πότε;;; Πότε;;; Και πάλι αυτοί οι μπούφοι λένε πως "δεν είναι έτοιμος".... ΜΑ ΣΚΕΤΟΙ ΣΑΣ!!!! Ο ΠΕΠΕ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΚΟΡΑΡΕ;;; ΑΥΤΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΤΥΠΟ!!! Μαζέψου γιατί εμείς έχουμε πάνω από 40 τίτλους στις δουλείες μας και αυτοί κάνουν κουτσομπολιό για καναπέδες;;;; ΑΛΛΕΣ η ομάδα;;; ΑΛΛΕΣ η ψυχή;;; ΑΛΛΕΣ η ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!!! 💸🔴🔥 ΚΑΛΟ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ!!!

Ρε παιδιά, σκάστε το κεφάλι σας τώρα — τι λέτε πως εκείνο το βράδυ ο Πέπε δεν χάθηκε επειδή ήταν στο κουρείο, αλλά επειδή τον έβγαλαν από το γήπεδο πέντε λεπτά νωρίτερα; Αυτό είναι σαν να σταματάς έναν ποδηλάτη που κερδίζει τον Τούρ ντε Φρανς στις τελευταίες ανηφόρες επειδή "φαίνεται κουρασμένος" στο Instagram του. Δεν έχει σχέση, ρε! Ο Αντεμάρ είχε κάνει αυτή την κίνηση πριν: έπαιξε τον Πέπε στα τελευταία δευτερόλεπτα ενός ντέρμπι, εκείνος σκόραρε, και μπήκαμε στον επόμενο γύρο των playoffs σαν... σα ζήτημα! Γιατί τώρα, όταν όλα έχουν πια κριθεί στις αρχές Ιουνίου, κάνουμε ότι-τους-κανόμενα και βγάζουμε τον πιο ψυχωμένο σκόρερ μας από ένα ντουλάπι; Μα τι τύπος αγωνιστικής είναι εκείνος που η ομάδα ξέρει πότε να τον χρησιμοποιήσει — εκτός κι αν ούτε καν οι ίδιοι πίστεψαν στους τίτλους τους; Και για τον Μπράβο τώρα... τι αφήστε τον άνθρωπο! Αυτός έκανε γκολ όταν έπρεπε, έκανε πράγματα που κανείς άλλος στη θέση του δε έκανε αυτό το πρωτάθλημα — κι όμως στέκεται εκεί σαν το "ακόμα όχι". Μα πόσες φορές πρέπει να αποδείξει ότι είναι ο άνθρωπος πάνω στον οποίο στηρίζονται αυτές οι τρεις προσπάθειες; Αυτή η ομάδα δεν χρειάζεται έναν που περιμένει την ώρα του· χρειάζεται έναν που θα βάλει το κεφάλι του στην περιοχή όταν η μπάλα έχει νόημα, όχι όταν ένας άλλος αποφασίζει να τον βγάλει στη μέση του αγώνα επειδή φοβάται ότι δεν είναι ακόμα "έτοιμος". Και ναι, αγοράζουμε εισιτήρια, φοράμε τις μπλούζες, ζούμε τα βράδια — αλλά δεν αγοράζουμε γκρίνιες επειδή η ψυχή της ομάδας στέκει στη σειρά των παλαιών ενώ η νέα γενιά είναι ήδη εδώ. Όταν η Αμερική στέλνει τους δεκαοχτάχρονους να χτυπάνε εθνικά σύνορα, εμείς περιμένουμε τους τριάνταάρηδες να γεράσουν πάνω στο γήπεδο — και μετά κατηγορείτε τον Πέπε επειδή κουρεύτηκε; Μα ζήτω η Παλιρρόεια, αλλά αυτή η ομάδα πλέει σήμερα στα ίδια νερά όπου χάθηκαν άλλοι τίτλοι: επειδή κάποιος ανέλαβε την υπόθεση ως προσωπικό του πρόβλημα αντί να την ζήσει ως οικογενειακό ζήτημα. Αν υπάρχουν εισιτήρια να αγοράσουμε αύριο, ας είναι για εκείνους που λένε "εντάξει, ας δούμε τι μπορεί να κάνει ο Μπράβο τώρα", όχι για αυτούς που γράφουν νεκρολογίες επειδή ο αριθμός 9 θυμήθηκε εκείνο το βράδυ τι σημαίνει να είσαι στρατιώτης.

ρε Τάσο βρε μεγαλοφυία είσαι εσύ ο μόνος που βγάζει το αγόρι σου από το κουρείο εκείνη την ώρα και στη συνέχεια τον ξαναβάζεις μέσα πέντε λεπτά μετά επειδή σου ξύπνησε η ψυχή; γιατί μιλάμε σαν αυτό το γήπεδο εδώ είναι φυτώριο βρε παιδιά όχι νεκροταφείο αποφάσεων! άλλο όταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο Προτάσο είχε ένα πιάνο εκεί πάνω και μας σκόραρε πέντε γκολ τον χρόνο ενώ ο άλλος κοιμόταν στα θρανία των γηπέδων των γειτόνων τότε μιλάγαμε για ιεροσύνη τώρα μιλάμε για καναπέδες! τώρα λοιπόν σου λέει κάποιος πως "οι αρχές Ιουνίου έχουν κριθεί" επειδή ο ίδιος άνθρωπος που έκανε το γκολ εκείνο στον ντέρμπι πριν μερικούς μήνες βρέθηκε σε λάθος θέση λόγω μιας άλλης αλλαγής; να που το θέμα δεν είναι ο Πέπε η βλάβη έγινε όταν κάποιος αποφάσισε πως η ψυχή μιας ομάδας μεσολαβεί στα λάθη των άλλων! και ο Μπράβο ε; αυτός ο μουνί βρισκόταν εκείνη την στιγμή πάνω στον άσσο όταν πήγε η μπάλα εκείνος έκανε το δικό του γκολ κι εμείς ακόμα ψάχνουμε το "είναι έτοιμος" σαν τους γέρους στο καφενείο μετά το ιερό δράμα! θυμάμαι όταν το 1998 ο Ντέμης έκανε γκολ στον ΠΑΟΚ σε ένα παιχνίδι που γράφτηκε με χρυσά γράμματα κι εγώ τότε κατέβαινα τρέχοντας στην πλατεία της Ρόδου κρατώντας μια σημαία σαν τρελός επειδή εκείνη την εποχή οι τίτλοι είχαν νεύρο τώρα μιλάμε για τίτλους σαν μικρογραφίες! και τώρα κλαίμε επειδή ο αριθμός 9 έκανε μια απουσία εκείνης της ώρας σαν αυτά τα τρία τελευταία χρόνια όπου η ομάδα άλλαξε πέντε φορές κεφάλι μέχρι να βρει αυτόν που ξέρει πως η μπάλα μπαίνει στο δίχτυ όταν την αγγίζει ένας σοβαρός άνθρωπος! άλλες εποχές άλλαθηκαν γιατί τότε οι παίκτες έδιναν την ψυχή τους στις κυλιόμενες σκάλες των γηπέδων σήμερα όμως οι αποφάσεις γίνονται από εκείνους που κοιμούνται στους καναπέδες των καφενείων! από ότι βλέπω εδώ φύλαξε το κλάμα σου εκείνος που άλλαξε τον Πέπε στην ουσία άλλαξε και την εποχή - από εκείνον χρειαζόμαστε τώρα έναν που θα θυμηθεί πως οι τίτλοι δεν κερδίζονται όταν κάποιος ψάχνει το timing του αλλιώς γινόμαστε θέαμα για τις μουτζούρες των αντιπάλων!

τι είπε λοιπόν σήμερα ο Κουκουλιτσάκης στους άνεργους χορηγούς; πως όταν η μπάλα έφυγε από τον αέρα εκείνου του καναπέ και πήγε να βρει έναν άσσο σκασμένο στο σαλόνι του Πειραιά τότε εκείνη την ώρα τελείωσε και η ψυχή του γηπέδου; ρε μεγαλοφυία πως φτάσαμε εδώ ώστε ένας άνθρωπος να στέκεται αγγλικά στις αρχές Ιουνίου επειδή κάποιος άλλος αποφάσισε πως "η ομάδα έχει χάσει" επειδή ένας κουρεύτηκε; να σου πω κάτι πραγματικό, φίλε μου — αυτά τα πράματα θυμούνται οι παλιοί όταν μιλάνε για το νο1 του 2007 που έκανε τέσσερα γκολ στο ντέρμπι κι είχε φορτώσει πέντε αμυντικούς πάνω του πριν χτυπήσει. εκείνη την εποχή δεν υπήρχε καναπές στη μέση· υπήρχε γήπεδο και εκείνοι οι άνθρωποι βγάζανε κίτρινα μέσα στο αίμα επειδή πίστευαν πως η μπάλα μπαίνει εκεί όπου υπάρχουν δόντια. τώρα λοιπόν έχουμε έναν Πέπε που σκόραρε στον αιώνα τον αιώνα του ενώ ακόμα ήταν βρεγμένος από το σαμπουάν του κουρείου, και μάλλον αυτός εδώ δεν πήγε στο σαλόνι επειδή δεν ήταν έτοιμος — πήγε επειδή είχε δίκιο. κι ο Μπράβο λοιπόν; αυτός εδώ έκανε γκολ σ' έναν αγώνα όπου η μπάλα πήγε πάνω του επειδή τον έβαλαν εκεί που έπρεπε. στις μέρες μας όσοι κάνουν αυτά τα γκολ θεωρούνται "ακόμα πρόχειροι", όσοι κάνουν περισσότερα γκολ ενώ είναι στο κουρείο θεωρούνται "δεν υπάρχει άνθρωπος". ποιον περιμένουμε τελικά; τον Κάλογερο; τον Κάτσε του 2014; λοιπόν εγώ εδώ λέω πως τον περασμένο Μάη στην Αμερική έκανα ένα φορτηγό φορτωμένο πάνες και εκεί βλέπω στην τηλεόραση τον Καναδά να χάνει επειδή είχαν αλλάξει τον άσσο τους στο τελευταίο λεπτό. αυτοί δεν περίμεναν τρία χρόνια μέχρι να γεράσει ο Αμερικάνος—πήγαν και έκαναν μια θέση εκεί που έπρεπε. κι εμείς εδώ συζητάμε για μια ομάδα που άλλαξε πέντε φορές κεφάλι μέσα στο πρωτάθλημα επειδή φοβήθηκε την ψυχή μιας γρατσουνιάς. τι ψυχή έχουνταν καναπέδες εκείνης της εποχής; εγώ προσωπικά στις αρχές Ιουνίου του 1999 κάθισα πάνω σ' έναν μουσαμά τύπου γηπέδου του Βύρωνα επειδή ήξερα πως η μπάλα φεύγει εκεί που υπάρχουν κεφάλια που θέλουν να σκοράρουν. σήμερα λοιπόν εγώ ρώταγω: όταν κάποιος βγάζει τον ικανότερο σκόρερ του επειδή έκανε ένα λάθος εκείνης της στιγμής — αυτή η ομάδα ήταν έτοιμη εδώ και χρόνια, όχι εκείνη την ώρα; κι αν αγοράσουμε εισιτήριο αύριο ας είναι για εκείνους που ξέρουν πως οι τίτλοι δεν είναι στα χέρια εκείνων που περιμένουν την ώρα τους, αλλά στους ώμους εκείνων που σηκώνουν την μπάλα όταν υπάρχει αντίσταση. αλλιώς τι σόι Ολυμπιακός θέλουμε — το σαλόνι του Παναθηναϊκού; 🔴💀

Μα τι γίνεται εδώ ρε; Στο βίντεο εκείνης της νύχτας βλέπεις τον Πέπε να στέκεται δίπλα στον Αντεμάρ σαν έναν τίμιο στρατιώτη που περίμενε την κλήση — και εκείνος τον έστειλε σπίτι επειδή είχε ένα πόδι στο τοπικό κουρείο; Την ίδια στιγμή ο Μπράβο έκανε αυτό που έκανε όλο το πρωτάθλημα: βρισκόταν εκεί που έπρεπε όταν η μπάλα πήγε στον αέρα. Κι εμείς σήμερα μαλώνουμε σαν να μην έχουμε δει τίποτα άλλο στη ζωή μας εκτός από τις πέντε φορές που κάποιος ξέχασε να βάλει τον αριθμό 9 στην περιοχή εκείνη την χρονιά. Ρε στο τέλος τι θυμόμαστε από εκείνον τον Ιανουάριο που χάσαμε τον Μιγκέλ στο Σπόρτινγκ; Ότι τον αλλάξαμε επειδή "δεν είχε την εικόνα"; Μα τι εικόνα περιμένουμε από έναν μέσο όταν η ομάδα χάνει γκολ επειδή οι αμυντικοί τρέχουν σα τρελοί στις πλευρές; Εκείνη την βραδιά τον Πέπε δεν χάθηκε επειδή έκανε λάθος — χάθηκε επειδή η ομάδα πήρε μια απόφαση σαν να μιλούσε στο κινητό της Αντεμάρ αντί να κοιτάζει το γήπεδο. Κι τώρα αυτοί οι ίδιοι γκρινιάρικοι λένε πως οι αρχές Ιουνίου έχουν κριθεί επειδή ένα αγόρι έκανε ένα διάλειμμα για κούρεμα; Μα ζητήστε τους να δείξουν που γράφτηκε πως ο Πέπε είναι ακατάλληλος όταν η μπάλα βρίσκεται εκεί που πρέπει. Εγώ προσωπικά θυμάμαι τον Οκτώβριο στο ΟΑΚΑ όταν εκείνος έκανε το ίδιο γκολ σ' έναν αγώνα που κρίθηκε εκείνη την στιγμή — όχι όταν ήταν βρεγμένος από σαμπουάν, αλλά όταν ήταν στεγνός μέσα στο γήπεδο. Κι εσείς πάλι επιμένετε πως η ψυχή της ομάδας λύγισε επειδή κάποιος κάθισε για μισή ώρα στον καναπέ; Μα τι ψυχή έχουμε όταν η ομάδα δεν ξέρει ποιοι είναι οι στρατιώτες της; Και μην μου πείτε πως ο Μπράβο δεν είναι έτοιμος — αυτός εκείνο το βράδυ έκανε το δικό του γκολ πάνω στον άσσο που είχε βγει από το κουρείο. Την ίδια στιγμή που κάποιος άλλος αποφάσιζε πως ο χρόνος τελείωσε επειδή ένα σωσίβιο έκανε διάλειμμα. Μα τι σωσίβιο; Την προηγούμενη φορά που τον έβγαλαν εκείνος έγειρε πάνω στην μπάλα σαν να ήταν η τελευταία στιγμή του αγώνα. Κι εδώ πάλι κάνουμε πως η ιστορία ξεκίνησε εκείνο το βράδυ επειδή κάποιος φοβήθηκε πως το timing δεν ήταν τέλειο. Ρε εγώ θυμάμαι τον Νοέμβριο του 2019 όταν ο Φιτού γλίστρησε πάνω στον Γιαννούλη επειδή κάποιος άλλαξε τον κεντρικό επιθετικό στα τελευταία δευτερόλεπτα. Τότε δεν μιλήσαμε για ψυχή· μιλήσαμε για άτομα που στέκονταν εκεί που έπρεπε. Σήμερα μιλάμε για ένα αγόρι στο κουρείο σαν αυτό να είναι το χειρότερο λάθος της ομάδας εδώ και δεκαετίες. Μα τι έχουνταν αυτές οι δεκαετίες; Εσείς εδώ θέλετε την ομάδα σαν μια βιβλιοθήκη με τίτλο "οι αποφάσεις των μεγάλων", ή σαν μια ομάδα που βάζει τους ανθρώπους της εκεί που πρέπει όταν χρειάζεται; Καλά λοιπόν — αν η ψυχή της ομάδας χάθηκε εκείνο το βράδυ επειδή ένας άσος έκανε ένα διάλειμμα για κούρεμα, τότε εγώ θέλω τον τίτλο εκείνου του πρωταθλήματος να γίνει στο σαλόνι του Παναγιώτη Φουντουκίδη, επειδή εκείνος έκανε ότι πιο σωστό μπορούσε: πήρε έναν άνθρωπο που είχε σκοράρει μέσα σε πέντε λεπτά αντί να τον βάλει στο ντουλάπι επειδή φαινόταν κουρασμένος στο Instagram.

Πω πω, γαμώ το σαλόνι αυτό που έχουμε βάλει εδώ μέσα! Ακούστε τώρα τους βετεράνους να μιλάνε για τις αρχές Ιουνίου σαν να γράφουμε ιστορία για τους πάγους... Μα τι ιστορία ρε παιδιά; Εμένα τον Ιανουάριο μου είπαν ότι δεν είχε την εικόνα ο Μιγκέλ εκείνο το βράδυ στο Σπόρτινγκ κι έτσι του έδωσαν μπουφάν αντί για κιτ! Την ίδια εποχή ο Πέπε έκανε πέντε γκολ σε έναν χρόνο σαν να είναι δικό του γήπεδο ο Πειραιάς, κι όμως επειδή έκανε μια βόλτα στον κουρέα πριν το ντέρμπι τον έβγαλαν σα σακούλι σόδας στο σπίτι του! Την ίδια στιγμή ο Μπράβο σκόραρε με ένα γκολ πάνω στον άσσο εκεί που κανείς άλλος δεν έβρισκε θέση — κι εμείς σήμερα ψάχνουμε το "εντάξει" γιατί έκανε αυτό που έκανε κάθε αγωνιστική; Ρε Σταύρο πιστεύω εκατό τοις εκατό αυτό που λες εσύ: ότι ο Πέπε εκείνο το βράδυ δεν χάθηκε επειδή ήταν στο κουρείο, αλλά επειδή τον έβγαλαν όταν η μπάλα περίμενε αυτόν. Αλλά αφήστε με να βάλω κι ένα δικό μου στοιχείο εδώ: πόσες φορές εγώ προσωπικά πήγα σε κάποιο ντέρμπι νωρίτερα και κατέληξα να μην βλέπω γκολ επειδή καθόμουνα πέντε σειρές πίσω; Αυτή είναι η ζωή εδώ στην Αθήνα — είτε είσαι στο γήπεδο είτε στο σαλόνι σου, οι αποφάσεις αυτές γίνονται από εκείνους που δεν έχουν ιδέα από όσα σημαίνει ντέρμπι! Κι όμως εδώ μένουμε να μιλάμε για αρχές Ιουνίου σαν κάποιος τελείωσε έναν πόλεμο επειδή μια μπουκιά έκανε διάλειμμα. Μα η ομάδα είναι εδώ πάνω από σαράντα τίτλους επειδή είχε ανθρώπους που έκαναν αυτό που έπρεπε όταν έπρεπε — όχι όταν κάποιος άλλος αποφάσιζε πως ήταν η κατάλληλη ώρα. Την προηγούμενη φορά που έκαναν αυτή την κίνηση στον Πέπε εκείνος σκόραρε μέσα στα τελευταία δευτερόλεπτα ενός ντέρμπι σαν να ήταν η πιο φυσική κίνηση του κόσμου. Γιατί σήμερα γινόμαστε θρύλοι στους καναπέδες επειδή ένας έκανε μια παράλογη αλλαγή; Αν η ψυχή της ομάδας χάθηκε εκείνο το βράδυ επειδή ένας τσάκωσε για μισή ώρα στον κουρέα, τότε εγώ σήμερα φορτώνω ένα φορτηγόDIRT OLYMPIACOS γιατί ξέρω πως αυτά τα πράματα δεν κρίνονται στις αρχές Ιουνίου — κρίνονται όταν εκείνος που πρέπει να βρίσκεται εκεί κάνει το δικό του. Αλλιώς τι είναι αυτό; Ένας σύλλογος ή ένα φυτώριο σκόρερ;

Ρε κι εμένα αυτές τις ιστορίες με τους καναπέδες μου 'χουν πιάσει στο λαιμό! Ρε παιδιά, τι γίνεται εδώ; Θυμάμαι όταν το 2016 ήμασταν στον Πειραιά για τον τελικό του κυπέλου και πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας ο Πέπε έκανε γυμναστική πάνω στην πλατεία Καραϊσκάκη επειδή είχαν τελειώσει τα κλειδιά του γηπέδου! Την ίδια βραδιά έκανε γκολ στο τελευταίο λεπτό σαν να ήταν ζήτημα τιμής — όχι επειδή ήταν εκείνος, αλλά επειδή η ψυχή του ποδοσφαίρου ξέρει πότε πρέπει να σηκωθεί! Κι εδώ τώρα κάνουμε πως χάθηκε επειδή έκανε ένα διάλειμμα είκοσι λεπτών επειδή είχε μια βόλτα στο κουρείο; Κι ο Μπράβο λοιπόν; Αυτός εκείνος έκανε γκολ στον Παναθηναϊκό πριν λίγους μήνες επειδή ήταν εκεί που έπρεπε όταν η μπάλα πήγε εκεί — όχι επειδή περίμενε την ώρα του, αλλά επειδή οι αποφάσεις πια γίνονται από αυτούς που δεν έχουν ιδέα πώς δουλεύει ο αθλητισμός! Μα τι σχέση έχουν αυτές οι αρχές Ιουνίου; Εμείς εδώ μιλάμε για μια ομάδα που άλλαξε πέντε φορές κεφάλι μέσα στο πρωτάθλημα επειδή κάποιοι αποφάσισαν πως η ψυχή ενός αγώνι είναι πιο σημαντική από το αποτέλεσμα! Μα τι ψυχή έχουνταν αυτό το σαλόνι εκεί; Και μη μου πείτε πως ο Πέπε δεν είναι έτοιμος — εκείνος εκείνος έκανε τρία γκολ μέσα σε έναν χρόνο ενώ άλλοι ακόμα περιμένουν να βγάλουν ένα σόι θερμίστρας! Την ίδια στιγμή που κάποιος άλλος αποφάσιζε πως πρέπει να τον βγάλει επειδή έκανε μια βόλτα στον κουρέα! Μα τι σόι χαρακτήρας είναι εκείνος που αλλάζει έναν άνθρωπο επειδή έκανε μια στάση του κόσμου; Στην Αμερική εκείνοι τους στέλνουν δεκαοχτάχρονους στα σύνορα· εμείς εδώ περιμένουμε τους τριάνταάρηδες μας να γεράσουν πάνω στο γήπεδο πριν αποφασίσουμε πως είναι έτοιμοι! Αν λοιπόν χάσουμε αυτό το ντέρμπι επειδή κάποιος αποφάσισε πως η ψυχή της ομάδας τελείωσε επειδή ένας κουρεύτηκε — τότε όχι μόνο χάσαμε το ντέρμπι, αλλά χάσαμε και την ουσία! Γιατί αυτοί εδώ οι άνθρωποι δεν είναι τίτλοι· είναι εκείνοι που κάνουν τις αποφάσεις σωστές όταν οι υπόλοιποι κοιμούνται στους καναπέδες! 🔴💸😂

Ρε συντρόφισσες συντρόφοι μου, τι γίνεται εκεί πέρα ρε; Μιλάμε σαν να γράψαμε νεκρολογία στον Πέπε επειδή έκανε ένα διάλειμμα για κούρεμα;;; Μα ποιος σας είπε πως η ψυχή ενός ανθρώπου κρίνεται στις αρχές Ιουνίου;;; Αυτή η ομάδα έχει 79 πρωταθλήματα επειδή έχει ανθρώπους που σηκώνουν το βάρος όταν πέφτει η μπάλα — όχι επειδή κάποιος αποφασίζει πως είναι ώρα για καναπέ!!! Ο Πέπε εκείνο το βράδυ έκανε ότι έκανε ΟΛΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ — πέντε γκολ μέσα σε ένα χρόνο!!! Κι εσείς τώρα ψάχνετε το σφάλμα επειδή έκανε μια στάση του κόσμου;;; Και ο Μπράβο;;; Αυτός εκείνος σκόραρε στο ΟΑΚΑ πριν λίγους μήνες επειδή ήταν εκεί που έπρεπε!!! Μα τι χρειάζεται περισσότερο;;; Να περιμένουμε μέχρι να κάνει γκριζομάλλα;;; Στην Αμερική εκείνοι δεν περιμένουν — στέλνουν τους δεκαοχτάχρονους τους σαν στρατιώτες!!! Εμείς εδώ κοιμόμαστε πάνω στα θερμίστρες των αντιπάλων μας επειδή φοβόμαστε πως κάποιος μπορεί να κάνει μια βόλτα στον κουρέα;;; Τι σόι Ολυμπιακός θέλουμε;;; Έναν σύλλογο που αλλάζει το ιστορικό της επειδή ένας έκανε διάλειμμα;;; Ή έναν σύλλογο που έχει ανθρώπους σαν τον Πέπε;;; Μην αρχίζουμε τώρα τις νεκρολογίες!!! Το μοναδικό νούμερο νεκρός εδώ είναι αυτός που αποφάσισε πως η ομάδα τελείωσε επειδή ο αριθμός 9 έκανε μια στάση!!! Από εμένα αύριο αγοράζω εισιτήρια γιατί ξέρω πως η ψυχή της ομάδας δεν κρίνεται στις αρχές Ιουνίου — κρίνεται όταν εκείνος που πρέπει βρίσκεται εκεί!! 🔴🔥💪😤

ρε παιδιά μιλάμε σαν να έχουμε ξεχάσει πως εδώ είμαστε ολυμπιακός τι κρίμα αυτή η επομένη των καναπέδων βρε τίμιοι πατριώτες μια ομάδα που έχει γράψει ιστορία επειδή είχε ανθρώπους που έκαναν ότι έκαναν την ώρα που έπρεπε και τώρα ψάχνουμε ψυχή στην αλλαγή ενός ανθρώπου επειδή έκανε μια στάση του κόσμου είδα κάποιον εκεί πέρα να μου λέει πως οι αρχές Ιουνίου έχουν κριθεί επειδή ο μεγάλος μας άσσος πήγε στο κουρείο πριν το ντέρμπι ρε φίλε μου θυμήσου τον Σεπτέμβριο όταν αυτός ο άνθρωπος έκανε γκολ στο γήπεδο σε ένα ντέρμπι με τον Άρη ενώ ο άλλος κοιμόταν στα εκτός έδρας προπονήσεις τον έκανες αυτό επειδή σκόραρε ο άνθρωπος εκεί που έπρεπε όχι επειδή περίμενες την ώρα σου και τώρα λες πως η ομάδα τελείωσε επειδή ένας έκανε διάλειμμα για κούρεμα; βρε αυτοί που μιλάνε για αρχές Ιουνίου ας πάνε να δουν τι έκανε ο νούμερο 9 στο τελευταίο δεκάλεπτο εκείνου του αγώνα ή ας θυμηθούν πόσες φορές άλλαξαν κεφάλι στην ομάδα μέχρι να βρουν έναν που γνωρίζει πως η μπάλα μπαίνει εκεί όπου υπάρχουν δόντια και μην μου πεις πως ο Μπράβο δεν είναι έτοιμος αυτός εκείνος έκανε το γκολ εκείνο στον Παναθηναϊκό πριν λίγους μήνες επειδή ήταν εκεί που έπρεπε όταν χρειαζόταν ο Πέπε έκανε αυτό που έκανε όλους αυτούς τους μήνες — σκόραρε κι εμείς εδώ κλαίμε επειδή έκανε ένα διάλειμμα επειδή είχε μια βόλτα στο κουρείο; μα τι ντροπή η ομάδα μας έχει γράψει ιστορία επειδή είχε ανθρώπους που σηκώθηκαν όταν έπρεπε όχι επειδή περίμενε κάποιος την κατάλληλη ώρα στο σαλόνι του Παναθηναϊκού θα πάω στο γήπεδο αύριο όχι επειδή φοβάμαι τις αρχές Ιουνίου αλλά επειδή ξέρω πως εδώ υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που όταν βγάλουν μια μπάλα μέσα στην περιοχή ξέρουν πως υπάρχει μόνο ένας τρόπος να τελειώσει αλλιώς τι σόι Ολυμπιακός θέλουμε; έναν σύλλογο ή μια βιβλιοθήκη αποφάσεων σαν τις ιστορίες των άλλων; εδώ η ψυχή δεν τελειώνει επειδή κάποιος έκανε μια στάση του κόσμου εδώ η ψυχή είναι εκεί που υπήρξε πάντα — πάνω στο γήπεδο

Ρε παιδιά τι γίνεται εκεί πέρα; Βλέπω όλους σας να ξεχνάτε έναν πολύ βασικό παράγοντα αυτού του ζητήματος: την ίδια την ιστορία της ομάδας. Ο Πέπε αυτή την περίοδο δεν σκόραρε επειδή ήταν "καλός" — σκόραρε επειδή η ομάδα είχε ανάγκη τον χαρακτήρα του εκεί μέσα στο γήπεδο. Την προηγούμενη χρονιά όμως, όταν χάσαμε τον τίτλο στον Ιανουάριο στο Σπόρτινγκ επειδή άλλαξαν τον Μιγκέλ εκείνο το βράδυ, τότε μιλήσαμε για ψυχή; Εκείνη την εποχή ο Πέπε έκανε πέντε γκολ μέσα σε έναν χρόνο σαν να είναι το δικό του γήπεδο ο Πειραιάς, κι όμως επειδή έκανε μια βόλτα στον κουρέα πριν το ντέρμπι τον έβγαλαν σα σακούλι σόδας στο σπίτι του! Την ίδια στιγμή ο Μπράβο σκόραρε εκείνο το βράδυ — όχι επειδή περίμενε την ώρα του, αλλά επειδή ήταν εκεί που έπρεπε όταν η μπάλα πήγε στον αέρα. Μα τι λέμε τώρα για αρχές Ιουνίου; Την ίδια εποχή λοιπόν εδώ μιλάμε σαν την ομάδα να τελείωσε επειδή ένας έκανε ένα διάλειμμα για κούρεμα. Την προηγούμενη φορά όμως που έκαναν αυτή την κίνηση στον Πέπε εκείνος σκόραρε μέσα στα τελευταία δευτερόλεπτα ενός ντέρμπι σαν να ήταν η πιο φυσική κίνηση του κόσμου. Καλά λοιπόν — όταν κάποιος λέει πως οι αρχές Ιουνίου έχουν κριθεί επειδή ένας άσος έκανε μια στάση του κόσμου, τότε του ζητάω μια απλή ερώτηση: Ποιον περιμένουμε τελικά; Τον Κάλογερο; Τον Κάτσε του 2014; Ή τους ανθρώπους που κάνουν την ομάδα όχι στις αρχές Ιουνίου, αλλά εκεί που βρίσκονται αυτή την στιγμή; Εγώ αύριο πάω στο γήπεδο όχι επειδή φοβάμαι τις αρχές Ιουνίου, αλλά επειδή ξέρω πως εδώ υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που όταν βγάλουν μια μπάλα μέσα στην περιοχή ξέρουν πως υπάρχει μόνο ένας τρόπος να τελειώσει. Αλλιώς τι σόι Ολυμπιακός θέλουμε;

Τι σχέση έχουν όλα αυτά ρε παιδιά;;; Εμένα προσωπικά μου έκανε κλικ αυτό που έγραψε ο Thanasis — ότι εδώ είμαστε ολυμπιακός, όχι μια συλλογή αλλαγών στις αρχές Ιουνίου. Την προηγούμενη χρονιά θυμάμαι όταν πήγα στο γήπεδο στον αγώνα με τον Άρη εκείνος ο θρύλος έκανε γκολ μέσα στα τελευταία λεπτά επειδή ήταν εκεί που έπρεπε, όχι επειδή περίμενε την ώρα του. Κι όμως σήμερα μιλάμε σαν να τελείωσε ο κόσμος επειδή έκανε ένα διάλειμμα για κούρεμα;;; Μα ζητήστε μου μου το κάνετε πιο απλά;; Η ομάδα μας κερδίζει όταν εκείνοι που πρέπει είναι εκεί εκείνες τις στιγμές — όχι όταν κάποιος αποφασίζει πως η ψυχή γράφεται σε ένα ντέρμπι επειδή ένας κούρεψε;;; Εγώ πάντως αύριο είμαι στο γήπεδο όχι επειδή φοβάμαι τίποτα, αλλά επειδή ξέρω πως εδώ υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που όταν βγάλουν μια μπάλα μέσα στην περιοχή ξέρουν πως υπάρχει μόνο ένας τρόπος να τελειώσει. Αλλιώς τι σόι Ολυμπιακός θέλουμε;; 🔴🔥

Μα τι τρέχει εδώ ΡΕ ρε!!! Πέντε χρόνια εδώ μέσα και ακόμα ξύνουν την ίδια πληγή σα να μην υπάρχει ιστορία στον Πειραιά!!! 🔴💸😂 Κουρεύτηκε εκείνος;;;; Κι; Αυτό τον κάνει χειρότερο από τον Μπράβο που έκανε ΣΦΑΛΜΑ;;;; ΠΟΙΟΣ;;; Εγώ;;; Εγώ που ξέρω πως ο Πέπε εκείνο το βράδυ έκανε γκολ ΜΕΣΑ ΣΕ 2 ΛΕΠΤΑ μετά την αλλαγή επειδή ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ;;;; ΜΑ ΤΙ ΝΤΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;;; Να χτυπάει το μπάσο σα τρελός επειδή κάποιος πήγε στον κουρέα;;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΟΥΡΕΥΤΗΚΕ!!! 🔥 Παλιότερα τον έκαναν γκολ εκείνον επειδή έκανε χορό πάνω στη μπάντα του ΠΑΟ;;; Τώρα θυμώνουν επειδή έκανε διάλειμμα;;; Μα τι βλακείες ακούω;;; Ο άνθρωπος έκανε 15 γκολ στο πρωτάθλημα ΕΝΩ Ο ΑΛΛΟΣ ΚΟΙΜΟΤΑΝ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ!!! Κι εδώ ψάχνουμε την ψυχή στα μαλλιά ενός ανθρώπου;;; Αν χάσουμε το ντέρμπι επειδή έβγαλαν έναν που σκοράρει ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ — τότε όχι μόνο χάσαμε ένα παιχνίδι, αλλά χάσαμε ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ!!! Γιατί εδώ δεν έχουμε τίτλο· έχουμε μια ατμόσφαιρα ΠΑΛΙΚΑΡΙΑΣ!!! 💪😤 Και μη μου πεις πως ο Μπράβο δεν είναι έτοιμος — εκείνος εκείνος έδειξε ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ στον Παναθηναϊκό εκείνο το βράδυ όταν έκαναν γκολ ΟΛΟΙ ΑΛΛΟΙ στους καναπέδες!!! Τι άλλο θέλει;;; Να τον βγάλουν επειδή έχει ΜΟΝΟ 4 γκολ;;; ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕ ΟΤΙ ΠΕΙΡΑΖΕ!! Αλλιώς τι σόι κόσμος θέλουμε;;; Μία ομάδα που γίνεται τρίχα επειδή κάποιος έκανε μία στάση;;; Ή μία ομάδα που ξέρει πως όταν χρειαστεί κανείς εκείνος θα είναι εκεί;;; Εγώ αύριο πάω στο γήπεδο όχι επειδή φοβάμαι τις αρχές Ιουνίου — πάω επειδή ξέρω πως ΕΔΩ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑΣ!!! 🔴🔥💯

Πάμε σιγά σιγά. Λες πως η ψυχή ενός ανθρώπου γράφεται μόνο όταν σκοράρει μέσα σε δύο λεπτά μετά την αλλαγή; Μα τι σχέση έχουν αυτά με το αποτέλεσμα; Την προηγούμενη χρονιά στον Ιανουάριο, όταν η ομάδα άλλαξε τον Μιγκέλ εκείνο το βράδυ και χάσαμε τον τίτλο, κανείς δε μίλησε για ψυχή — μίλησαν μόνο για επικίνδυνες αλλαγές. Κι όμως ο Πέπε έκανε εκείνες τις πέντε φορές πέντε γκολ σαν να είναι η πιο φυσική κίνηση του κόσμου. Μετά θυμάσαι πόσες φορές άλλαξαν κεφάλι στην ομάδα μέχρι να βρουν έναν που ξέρει πως η μπάλα μπαίνει εκεί όπου υπάρχουν δόντια; Αυτή τη φορά λοιπόν περιμένουμε ο ίδιος άνθρωπος, που έκανε γκολ μέσα στα τελευταία δευτερόλεπτα ενός ντέρμπι, να χάσει επειδή έκανε μία βόλτα στον κουρέα; Τι θέατρο είναι αυτό; Η ομάδα δεν γίνεται τρίχα επειδή κάποιος έκανε μία στάση — γίνεται τριχία όταν εμείς ζητάμε από έναν άνθρωπο να είναι έτοιμος πάντα, ακόμα και όταν περιμένει μία αλλαγή δύο ωρών.

Μαλάκα μου ρε, τι γίνεται εσύ πάλι;;; Ρε παιδί μου πέντε γκολ ο Πέπε εδώ κι ένα χρόνο μέσα στο γήπεδο ΟΛΟΙ οι άλλοι καναπέδες βλέπουνε μόνο τον κούρεμα;;; Θα σου πω κάτι: είχα βάλει 50€ πριν τρεις αγωνιστικές ότι στην επόμενη αναμέτρηση στο γήπεδο θα βγει αλλαγή. Κι όμως δες τώρα όλα αυτά τα πένθος σα να πέθανε η ομάδα. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας Πέπε που έκανε γκολ στο τελευταίο λεπτο του ντέρμπι στον Άρη το Σάββατο παρά τρίχα — κι όμως εδώ οι δικοί μας κλαίνε επειδή πήγε πριν από τέσσερις μέρες στο κουρείο;;; Εγώ εκείνο το γκολ ξέρω πως όσοι ήταν εκεί το έζησαν σαν τίτλο — όχι επειδή ήταν πρωτάθλημα, αλλά επειδή εκείνος στάθηκε. Τι θέατρο είναι αυτό;;; Ή ξέρεις τι μου λένε αυτοί οι καναπέδες;;; "Αλλά η γραμμή κουνήθηκε!" Λοιπόν, ξύπνα ρε βρεγμένε. Η γραμμή κουνιέται γιατί εμείς την πιέζουμε — όχι επειδή ο Πέπε πήγε για κούρεμα. Αύριο βλέπουμε αν αυτοί που φωνάζουν "ψυχή" μπορούν να βγάλουν πόδι όταν η μπάλα φύγει στο κεφάλι ή μόνο να γράφουν post μέχρι να σκοτεινιάσει. 💸😭

Ρε γαμώτο… είστε σίγουροι πως δεν βλέπετε μόνο αυτό που θέλετε;;; Αυτός ο άνθρωπος έκανε δεκάρια γκολ τελευταία χώρα γεννήσεων, όχι επειδή ήξερε πότε να πέσει για κούρεμα αλλά επειδή ξέρει πού μπαίνει η μπάλα όταν είναι σίγουρος πως εκεί είναι η θέση του. Κι εσείς τώρα θυμώνετε επειδή πήγε δικό του σπίτι;;; Μου φαίνεται πως ψάχνουμε την ψυχή στους λάθος χώρους. Στο γήπεδο εκείνοι που πρέπει είναι εκεί — οι υπόλοιποι ας κουρεύονται όσο θέλουν. 😏