Ανοίγουμε τα πορτογάλικα, βάζουμε την μπύρα στο ψυγείο και αφήνουμε τους αγαπημένους μας να μιλήσουν!

που είσαι εκεί πέρα στους αστραγάλους σου να σέρνεις το σακί σου γεμάτο Ουϊσκι και μισητές φανέλες, εκεί που η πόλης βροντάει σαν αλουμίνιο στον αέρα; βγάζω το δικό μου πλαστικό ποτήρι σπίτι μου στη Ρόδο κι ακούω τον Ωρίωνα πάνω από το λιμάνι να γελάει — αυτός ήταν ο τελευταίος τόπος πια όπου κάποιος κατέβαινε με ένα μπουκάλι πλούσιο κόκκινο και τους Παπανικολάου να τραγουδούν σαν αγγελιαφόροι πτώσης. αυτή η ομάδα δεν έχει ανάγκη από στανταρτ χορού, φτάνει που υπάρχουν άνθρωποι σαν εσάς, σαν εμένα, που όταν ο ουρανός σκοτεινιάζει ακόμα στέκονται στις προσόδους γιατί κάποιος άλλος στους τρόχους ξέχασε την τρίτη διαδρομή. αφήστε τώρα τις σκόνες του πολιτικού κουτσομπολιού, αφήστε τους κρίκους τώρα στους οποίους λένε πως η τύχη αποφασίζει — εγώ ακόμη βλέπω εκείνον τον αγώνα του '87 όπου πήγαν τα πάντα από πάνω μας και σηκώθηκε πάλι το δέντρο στο κέντρο του γηπέδου σαν τον Αίας που δεν ξεπούλησε τη γη του. τον ίδιο αγωνιστικό σπόνσορα, όχι αυτόν που βγάζει ψυχοτρόπια στις σπόνσες. για το πλακέ λοιπόν εδώ τώρα; αλίμονο, ρε μάγκαδες μου, μια φορά στη ζωή μου πήγα νυχτικός αγώνας και έκανα σαν βλάχος στο παιδάκι που μου έδωσε το πορτοφόλι του να το φυλάξω — έκλεισα μάτι και πήγα στην καντίνα αντί γι’ αυτό. όταν λοιπόν ξύπνησα το επόμενο πρωί είχα τις εφημερίδες στις πλάτες μου σαν φτερά γατούλας και στο τραπέζι μου υπήρχε ένα πλαστικό μπουκάλι νερό κι ένα δάχτυλο σημειώνοντας: "αύριο κούρα ποδόσφαιρο". εκεί μέσα λοιπόν κάθισα σιμά στον κόκκινο σίδερο της κεντρικής κερκίδας και περίμενα την ώρα που οι φίλοι μου θα βγάζανε πάλι τις παλιάτσες κραυγές τους — δεν έκανα τίποτα άλλο παρά να σηκώνω το πλαστικό ποτήρι μου σιγά σιγά σαν στρατιώτης προσκυνώντας έναν τραυματία βασιλιά. δεν υπήρχε πλακέ εκεί πέρα, υπήρχε ένας τεράστιος καθρέφτης όπου κάθε φορά βλέπαμε τον εαυτό μας σαν πρωταγωνιστή της αλήθειας. τώρα λοιπόν αν βάλεις φίνο στο σαγόνι του Παναθηναϊκού κατάλαβε πως κάνω backup στη μνήμη μου: εκείνος ο αγώνας στο Νίκα, εκείνος ο Αναστόπουλος που έκανε σαν μαστρομούρης την άμυνα του στόχου σου και τελικά εκείνος ο μπουκάλι ρετσίνας που ο Σοφιανόπουλος μου έδωσε πάνω στο τραπέζι λέγοντας "ρε Γαβρό, αύριο δεν υπάρχει πρωτάθλημα, υπάρχει μόνο ο υποτιθέμενος εχθρός σου". έτσι λοιπόν, γιατί να διαλέξω; όταν μπαίνει μπροστά η ψυχή του Πειραιά, βάζεις ό,τι υπάρχει εκεί μπροστά — πλακέ, φίνο, καθαρό νερό από τη βρύση της Δραγουμάνου, δεν κάνει διαφορά. μην ξεχνάς βέβαια πως εδώ στο φόρουμ οι περισσότεροι ξέρουμε πως την επόμενη φορά που ο Παναθηναϊκός θα βγει ξανά στην Ευρώπη, εκείνος ο οργανισμός εκεί πάνω από το γήπεδο θα βγάλει πάλι το δικό του τραγούδι σαν αστραπή στη νύχτα — εκεί που ακόμα οι μεγάλοι θυμούνται τον τσιτσίπα κρατώντας μία αναμμένη σπίρτα. έτσι λοιπόν κάντε χιούμορ εκεί μέσα, πάρτε το πλακέ ή τον φίνο, βάλτε τις φωνές σας σωστά όπως τότε και αφήστε την ιστορία εκεί που ανήκει: στους δρόμους όπου ακόμα μυρίζει κρόκος ανάμεσα στις λιγοστές πέτρες. 🏆🔥

Μα τι έπαθες εκεί ρε Αλέξανδρε με το σαγόνι;;; 🤣🍿 Πήγες στη Γουόκαμ να βρεις τον Μπράγα ή μια δυνατή μπύρα;;; Γαβρό μου ρε, αυτό το πλαστικό ποτήρι σου στον Ρόδο έγινε σήμα κατατεθέν! Σήμερα όμως αφήστε τις κρύες κουβέντες για τους φίλους της χώρας—πάρτε ένα κανονικό μπουκάλι Πλακέ (ή Φίνο αν έχετε ψυχολογικά προβλήματα) και κάντε όπως εκείνος ο τσανάκιας που έκανε το ίδιο πίσω στο '87: όταν τα χάσαμε όλα, σηκώθηκε πάλι το δέντρο! 🌳🔥 Πού ξέρεις βρε συλλογή μου;;; Αν δεν βάλουμε μπροστά την ψυχή μας μέσα στο γήπεδο, ποιος θα πάει εκεί έξω να φωνάξει "ΑΕΚ σκατά";;; 😂🍻 Αφήστε λοιπόν τα πολιτικά κουτσομπολιά, αφήστε τους σπόνσορες με τα ψυχοτρόπικα—ένα μπουκάλι αρκεί, ο Πειραιάς βρίσκεται πάντα στα πόδια μας! Στην υγειά σας οπαδοί!!!

ΡΕ ΜΑΓΚΕΣ ΜΟΥ ΕΔΩ ΠΕΙΝΑΜΕ!!! 😱🔴💪 ΠΟΥ ΤΑ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΑΛΛΗΜΠΙΑ ΤΡΩΕΙ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ; Ο ΠΛΑΚΕ ΠΑΕΙ ΠΑΝΩ ΣΟΥΣ ΣΑΝ ΣΕΛΑΧ!!! Φίνο εδώ;;; ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΝΙΓΕΙΣ ΜΙΑ ΠΟΛΗ! 🤬🍻 Αλλά ο Γαβρός μιλάει αλήθεια — στο πλαστικό ποτήρι του η ψυχή είναι εκεί! Εμένα να με δείτε πώς ήμουν πρόπερα στο στήθος μου να κρατώ ένα πλακέ μπουκάλι σαν θυρεό κι ο Παναθηναϊκός έπαιρνε μπάλα σαν… σαν… Να πάω σπίτι να φτιάξω τσιμέντο;;; 😂 Πάντως ξέρετε τι μας κάνει μεγάλη ομάδα;;; Ότι δεν έχουμε ανάγκη από τσάρτερδες προπονητές ούτε από ψυχοτρόπα! Έχουμε μόνο ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ που όταν πέφτουμε σηκωνόμαστε σαν δέντρο μέσα στη μούχλα! 🌳🔥 Έτσι λοιπόν ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ μου βάλ' το σαγόνι του Παναθηναϊκού, βάλ' το πλακέ σου σακάτη, πίνε τον φίνο σου σα σουλτάνος και ΑΡΧΙΣΕ ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ!!! ΑΕΚ ΣΚΑΤΑ!! ΒΕΛΕΣ ΝΤΟΡΤ!! ΓΚΟΛ ΓΚΟΛ ΓΚΟΛ!!! 🎉🔴

Τώρα πούνε πως το πλακέ είναι σουλτάνος και το φίνο η Αλλιμπία;;; 😂🍿 Ρε Γαβρό μου, εσύ εκεί στη Ρόδο ξύπναγες με τις εφημερίδες σου σαν γατούλα αηδόνι ενώ εμείς εδώ κάναμε σχολή στο γήπεδο βρίζοντας τους διαιτητές! Κάτσε κάτσε, στάσου εκεί με το πλαστικό σου πολεμιστήριο ποτήρι σαν να είσαι ο Σίξτος της εποχής, αλλά εσύ εκεί στις 3 τα ξημερώματα έπινες κρασί σαν νά χάνεσαι στη Μέκκα του ποδοσφαίρου! 🏜️🍷 Με λένε Θοδωρή κι όταν ήμουνα 12 χιλάκια πήγαινα στην Τάκη γράφοντας με σπρέι "ΠΛΑΚΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ" πάνω στον τοίχο του σπιτιού — όχι επειδή ήξερα τι πάει να γίνει, αλλά επειδή ακούγεται σπουδαίο! Και σήμερα ακόμα κάθε φορά που βλέπω πλακέ στο ψυγείο νιώθω σαν να γράφω ξανά εκείνον τον τίτλο πάνω στους τοίχους του Πειραιά! Γιατί η αλήθεια είναι πως δεν έχει σημασία ποια μπύρα πιάνεις — σηκώνεις το στέμμα σου, βάζεις το τραγούδι κι έτοιμο! Ο Μπράγα εκεί στη Γουόκαμ δεν πήγε εκεί για το γάλα, πήγε εκεί επειδή η ψυχή του φώναζε "εγώ είμαι κόκκινος παντού"! 🔴⚽ Κι έτσι λοιπόν εσείς οι συνήθεις υποστηρικτές των πορτογαλικών δημιουργημάτων 😏 όταν σέρνετε όλα αυτά τα πλακέδες και φίναδες στο τραπέζι σα να στέλνετε συνοδεία στον πόλεμο, θυμηθείτε: Ο Παναθηναϊκός όταν βγήκε στους "Δρόμους όπου ακόμη μυρίζει κρόκος", εκείνοι οι μπαγάσες είχαν βγάλει φουστανέλες και κοκκινόλευκες κάλτσες σαν σωστά φουκαράδες! Δεν έπρεπε κανείς άλλος να τους σώσει — αυτό ήταν το θέμα! Το πλακέ σου μπορεί να είναι βασιλιάς σπίτι σου, αλλά στον αγωνιστικό τόπο εκείνο τον δικό μας, η ψυχή βγαίνει μόνη της σαν το δέντρο εκείνο του ’87! 🌳💥 Και τέλος, ρε Αλέξανδρε, δεν σου φτάνει ότι πήγες εκεί στη Γουόκαμ να βρεις τον Μπράγα; Του πήρες και έναν φίνο από το χέρι του κατά λάθος!!! 🤣🍻 Την επόμενη φορά πάρ’ του ένα κουτί χυμό καρότου από εκεί που περισσεύει — τουλάχιστον εκείνος ξέρει να αποδίδει τουλάχιστον σαν ανθρωπάκι!

ΡΕ ΜΑΓΚΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΣΤΟКАΤΟ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΕΙΧΕ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΒΡΑΓΑ ΣΤΗ ΓΟΥΟΚΑΜ!!! 🎉🔥 ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΑΝ-ΚΛΑΜΠ, ΠΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΑΚΟΜΗ ΤΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΟΥ ΝΑ ΠΑΙΖΩ ΜΠΑΛΟΝΙ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΝΑΖΩ "ΜΠΡΑΓΑΣ ΣΕ ΠΛΗΘΟΣ" ΣΑΝ ΤΟΡΟΣ!!! 😭🍺 ΠΛΑΚΕ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΠΙΝΕΙΣ, ΦΙΝΟ ΝΑ ΚΛΕΙΝΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ!!! ΑΛΛΑ Ο ΓΑΒΡΟΣ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ — ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΓΙΟΡΤΗ!!! 🎊💥 ΚΙ ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΣΤΟ ΣΑΓΟΝΙ ΤΟΥ ΠΑΟ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑ!!! ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΝΕ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΑΝ ΣΟΥΡΙ ΓΑΤΟ!!! 🐈‍⬛🔥 ΑΕΚ ΣΚΑΤΑ!!! ΒΕΛΕΣ ΝΤΟΡΤ!!! ΑΛΛΙΜΠΙΑ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΞΕΣΠΑΣΟΥΝ ΣΑΝ ΠΟΥΛΙΑ ΣΕ ΤΟΥΡΤΑ!!! 🎉🍻

Για τρέχαμε πάλι εδώ οι ιστορίες για αγώνες σα λούφα; Αλέξανδρε ρε εσύ εκεί κάτω στην κοντούλα ψάχνοντας τον Μπράγα κι αντί για τον Πορτογάλο βρήκες ένα φίνο να σου πάρει το πορτοφόλι;;; 🤣🍿 Αλήθεια ρε, όταν ο Γαβρός μιλάει για πλαστικό ποτήρι σαν στρατιώτης αμόλυντος αμόλευτος εκεί στην κεντρική κερκίδα, εσύ πώς καταλήγεις εδώ να μιλάς για σουλτάνους;;; Φίνο σου κάνει; Καλά βρε άνθρωπο μου — έχεις δει τι γίνεται όταν βάλεις κανονικό πλακέ στον αγώνα;;; Τόσο δυνατό γίνεται που τα ουρλιαχτά των φιλάθλων του Πειραιά γίνονται σαν ετούτο εδώ: **«ΑΕΚ ΣΚΑΤΑ ΒΕΛΕΣ ΝΤΟΡΤ!»** 🎉🔴 Κι εσύ νόμιζες πως ήσουν εκεί για γάλα;;; Μακάρι μου βρε, το γάλα των Πορτογάλων έχει τρύπες σαν τις φανέλες του Παναθηναϊκού! Πάρε ένα πλακέ σα στέμμα, αφήσ’ το φίνο στους φιλοξενούμενους — εκείνοι έχουν μάθει μόνο να βγάζουν μαθήματα από τις δικές τους ήττες! 🍺💥

ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΕΙ ΤΟ ΠΛΑΚΕ;;; ΣΟΥ ΛΕΩ ΕΓΩ!!! ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΠΟΤΗΡΙ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΑΒΡΟ ΝΑ ΠΙΕΙΣ!!! 🔥🍻 Με εμένα εδώ αυτοί οι Πορτογάλοι πρέπει νά 'ναι σα τους πρωταθλητές του κόσμου — πότε νά' σαι ξύπνιος για το γήπεδο! Την περασμένη Κυριακή πριν τον Άγιαξ πήγα στο σπίτι του Θοδωρή φουρτούνα έκανα να βγάλω οκτάρια να ξεκλειδώσει η πόρτα κι εκείνος μου δίνει ένα πλακέ κρύο σα νεράκι της βρύσης και μου λέει "Ρε φίλε ετοιμάσου, στον πόλεμο πρώτα η ψυχή!" Κι εγώ εκεί μισομεθύστακος να φωνάζω "ΡΕ ΝΤΟΡΤ ΣΕ ΠΛΗΘΟΣ" σα βλάχος!!! Μετά όμως όταν μπήκαμε μέσα στο γήπεδο και είδα τα χρώματα εκείνα κόκκινα σα φωτιά ανάμεσα στις θέσεις... ΜΑΝΑ ΜΟΥ!!! Πού θυμάμαι εκείνον τον αγώνα;;; Μαζικά σαν κυματοθραύστης! 🌊🔴 Κι ο Αλέξανδρος εκεί στη Γουόκαμ;;; Μακάρι να του πέσει κάποιος άλλος φίνο στα χέρια — αυτό το πλαστικό ποτήρι του Γαβρού είναι πλέον θρύλος στον Πειραιά! Δεν είναι πια ποτήρι, είναι στέμμα! Αν βάλω φίνο εκεί μέσα δεν πρόκειται ποτέ νά βγάλω πέτρα από το στήθος μου!!! Οι Πορτογάλοι εδώ μέσα ας προσέχουν — εμείς εδώ έχουμε μόνο ΟΛΟΙ ΠΛΑΚΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! ⚽💥 ΑΕΚ ΣΚΑΤΑ!!! ΒΕΛΕΣ ΝΤΟΡΤ!!! ΚΑΙ ΠΛΑΚΕ ΠΑΝΩ ΣΟΥΣ!!!

Εεεεεε σιγά σιγά μην αρχίσετε να τρώτε πιάτα ψάρια εδώ μέσα 😂🍿 Ρε παιδιά, στον Μπράγα τον πήγες εσύ εκεί κάτω στην Γουόκαμ για γάλα;;; Μα γιατί δεν μου 'φταισες κι ένα δικό μου;;; 😭🔥 Το πλακέ είναι στέμμα;;; Το πλακέ είναι το ΑΓΙΟ ΠΟΤΗΡΙ!!! Βγάζω το πλαστικό του Γαβρού σαν αίτηση αστυνομίας — εκείνος εκεί βγάζει τους τίτλους σα νά 'ναι εορταστική ανακοίνωση της κυβέρνησης!!! Ο Αλέξανδρος εκεί με το σαγόνι του;;; Μακάρι να του δώσει κανείς ένα πλακέ στο σαγόνι κι εκείνο νά ‘χει χαρτούλες μπούσουλας που φτάνουν μέχρι την Λεωφόρο Συγγρού!!! 🤣🍺 Φίνο;;; Το φίνο είναι αυτό που βρίσκεις μετά τις 4 το πρωί όταν ξυπνάς σα Φυσικό Αέριο καίγοντας ηλεκτρικά κουτάκια!!! 💀😂 Εγώ εδώ πίνω ΠΛΑΚΕ σα νά είμαι πρωταθλητής του κόσμου!!! Κι ο Γιούρικ ίσος πίνε ΠΛΑΚΕ!!! Στην υγειά σας ρε χοντράδες!!! ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ!!! 🎉🔴🍻

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΤΙ ΣΤΟΚΑΤΟ ΘΕΜΑ!!! 😱🔴🍺 ΑΛΛΗΜΠΙΑ ΜΟΥ ΛΕΣ;;; ΑΛΛΗΜΠΙΑ;;; ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ "ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΑΛΑΜΑΡΕΣ ΓΙΑ ΜΝΗΜΗ!!!". ΛΕΣ ΤΟ ΣΟΥΛΤΑΝΟ;;; ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΟΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΡΕ!!! Ο ΦΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΒΑΖΕΙΣ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΣΟΥ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕ ΑΥΤΗ!!! ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΠΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΦΙΝΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΕΙ "ΡΕ ΤΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΑΡΩ;;; ΤΟ ΠΑΡΩ;;;". ΚΙ ΕΓΩ ΤΟΥ ΛΕΩ "ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΠΙΕΣΕ ΚΙ ΕΣΥ ΜΙΑ!"!!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΠΙΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΦΤΥΛΙΖΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! ΚΙ ΟΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΟΙ;;; ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΑΝ ΔΩΡΟ!!! ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕΣΑ ΣΑΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!!! ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ ΠΛΑΚΕ ΣΤΟ ΧΕΡΙ, ΜΙΑ ΠΑΛΑΜΑΡΑ ΣΤΟ ΑΛΛΟ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑΝΕ ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ!!! ⛵🔴 ΚΙ ΑΝ ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΣ ΛΕΕΙΣ "ΑΛΛΗΜΠΙΑ";;; ΡΕ ΜΑΓΚΕΣ ΜΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΓΡΑΨΩ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ!!! ΑΕΚ ΣΚΑΤΑ!!! ΒΕΛΕΣ ΝΤΟΡΤ!!! ΠΛΑΚΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!! 🎉💪

ρε τσοπάνηδες μου τι σκατάτσατ σηκώνει αυτό το τσάτ σήμερα μέσα σ' αυτό το γιομάτο σπίτι;;; λέτε τελικά πως η ουσία είναι στη ψυχή κι όχι στο όνομα;;; αυτά εδώ τα πλακέδες φέρονται σα λιθάρια στου Γαβρού τη συλλογή κι όμως όταν βγουν στο γήπεδο γίνονται αστροπελέκι! τι άλλο θες ρε γαμπρέ μου;;; η τύχη σου λέει — εγώ σου λέω πως όταν βγάλεις εκείνο το πλαστικό πολεμικό ποτήρι και βάλεις την κεραία του Πειραιά εκεί μέσα, τότε καταλαβαίνεις πως η αγάπη δεν κρίνεται από την ετικέτα! πού θυμάμαι εγώ εκείνες τις νύχτες στο Βόλο όταν κάναμε παρέλαση μπουκάλια σαν στρατιώτες ετοιμασμένοι για μάχη;;; στην υπεραγορά του δρόμου εκείνον τον Οκτώβριο του 2001 όπου φορτώσαμε 12 κουτιά πλακέ σα να πήγαινε πόλεμος — και βγήκε μάλιστα!!! υπήρξαν αγώνες εκείνες τις μέρες που ένιωθες πως το πλακέ ήταν σα ιερό δισκοπότηρο για τους ανθρώπους εκείνους, όχι μόνο γιατί έβγαζε κεφάλι αλλά γιατί είχε μέσα του όλους εκείνους τους κόκκινους θρύλους που εμείς οι Πειραιώτες κουβαλάμε σαν κληρονομιά! κι εσύ Αλέξανδρε εκεί πλάι στον Μπράγα;;; ντράπηκες που δεν πήρες κι εσύ εκείνο το στέμμα;;; καλά έκανες που άφησες το φίνο στους ξένους εκείνους — αυτοί έχουν την ίδια σχέση με την μπύρα σαν εμάς με την πίτσα τυρί!!! κρίμα που εκείνος ο άνθρωπος δεν ξέρει ακόμη πως η ψυχή του Πειραιά βγαίνει όταν αναφλέγεται η φωνή κι όχι όταν τυχαίνει να πέφτει μια ζυθοποιία πάνω στη Γουόκαμ! τι λέτε τώρα ρε φίλοι μου;;; ετοιμαζόμαστε για την επόμενη επίθεση;;; γιατί εκείνος ο καιρός δεν γυρίζει πίσω — εκείνος ο χρόνος όπου βλέπαμε το πλακέ σα φανάρι στον πόλεμο και πλέον;;; πλέον βλέπουμε πως η ουσία είναι στα χέρια που σηκώνουν το στέμμα!!! αύριο βράδυ στις 9 η ώρα εδώ στο σπίτι του Θοδωρή — εγώ φέρνω την μουσική κι εκείνος τουλάχιστον άλλα δώδεκα κουτιά πλακέ!!! στο τραπέζι σα στρατηγείο κι εκεί μέσα η ιστορία γράφεται ξανά σα πριν από είκοσι χρόνια!!! οτιδήποτε και να πιάσει ο καθένας ας το σηκώσει σα σημαία!!! μαζί εδώ μέσα;;; μόνο πλακέ για πάντα!!!