Το γήπεδο πρέπει να γκρεμιστεί και να χτιστεί το Λεβάδειο υπερσύγχρονο!

Άντε, ρε παιδιά μου, αυτά που λέγατε είναι όλα ωραία μέχρι εκεί που άρχισαν οι ευχές για βόλτα στον υπερσύγχρονο κινηματογράφο όπου θα βλέπουμε τις μπίρες μας σαndia όπως λέει και ο συντονιστής σας — εκείνο το τέρμα στο Λαύριο; Μακάρι να ήταν η μόνη φορά που γλιτώσαμε χάσιμο. Γιατί μετά από εκείνη την ντροπή στο Λάρισα, πως ξεχνάς; Το γήπεδο δεν είναι σαλονάκι για θέαση αγώνα, είναι πεδίο μάχης όπου κάποιοι έπιασαν τους ψυχικούς θύλακες τους και έκαναν το χρέος τους — το 2019 εκεί μέσα το σηκώθηκε όλο το γήπεδο να στέκουνε στον ύπνο τους οι αντίπαλοι μετά το 3-0 στον ΠΑΟΚ, ναι. Αλλά ας μην κρύβουμε ότι άλλοι φορές εκεί πάνω είχαμε υποστεί όνειδος: σειρές φαγούρα στο τέλος του ημίχρονου γιατί δεν μπορούσαμε να αγγίξουμε την μπάλα. Τώρα εσείς μιλάτε για υπερσύγχρονο σαν να πρόκειται να αγοράσουμε κουζίνα. Ρε παιδιά, η ίδια ομάδα που αγωνίζεται εδώ μέσα πρέπει κι εκεί να αγωνίζεται. Το νέο γήπεδο δεν είναι επιπλέον πιστωτική κάρτα που της κάνεις flush. Είναι υποδομή που φέρνει περισσότερους θεατές, καλύτερη οικονομία, ποιοτικότερη εμπειρία — και ας σας πω μία αλήθεια που κανείς δεν θέλει: εμείς ζούμε στον Βόλο, στην Πάτρα, στην Αθήνα, όχι μέσα στους νικητικούς πίνακες που κρέμονται στον αέρα. Την ιστορία τη κάνουμε εμείς κάθε Κυριακή στις τρεις το απόγευμα, όχι στα facebook albums των συμπαθών. Κι όσοι λένε "εμείς ξέρουμε" ας ανοίξουν μία βιτρίνα πραγματικών αριθμών: οικονομίες ομάδων που χτίζουν υπερσύγχρονα συγκρίσιμες με τη δική μας οικονομία, εισπράξεις ανά θεατή, κλπ. Εκεί θα δείτε ότι το γήπεδο δεν είναι μόνο η ψυχή μας — είναι και η τσέπη μας που μεγαλώνει αντί να καίγεται στον αέρα σαndia στις σπασμένες κερκίδες. Έτσι κι αλλιώς, μια ανακαίνιση σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια οικονομική φούσκα: πάλι θερμοσίφωνες, πάλι πλαστικά καθίσματα, πάλι τις ίδιες ελλείψεις βλέπω δίπλα μου. Γι' αυτό σας προτείνω: ελάχιστη θυσία σήμερα, μέγιστη ωφέλεια αύριο. Αλλιώς περιμένετε τον επόμενο αγώνα στο Λαύριο στα 93', όταν ο διαιτητής αποφασίζει το μέλλον μας.

Ρε παιδιά μου εδώ βάζω χέρι στην καρδιά 🔥 γιατί αυτά που λέτε είναι πικρό γλυκό σα βουρλόχορτο στον ουρανό! Να γκρεμιστεί το Λεβάδειο;;; ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΟΚ ΣΑΝ ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ ΤΟΥ 2017;;; Εκεί που το γήπεδο έκανε το δικό του αγώνα όσο εμείς χάναμε τις δυνάμεις μας στον πάγκο;;; Ντροπή σας! Κοίταξτε εκείνο το Σάββατο του Οκτώβρη που έκανε χιόνι όπως λέει κι ο Δικέφαλος — εκείνοι φοβούνταν να βγουν από το ξενοδοχείο κι ΕΜΕΙΣ;! Εμείς είχαμε τελειώσει τον αγώνα πριν καν βγει το τρίτο δεκαλεπτό!! Τι άλλο θέλετε;;; Μία νίκη εκεί μέσα το έκανες μεγαλύτερη απ' όλες τις υπερσύγχρονες κερκίδες του κόσμου! 💪🔴 Και τώρα αυτοί οι ίδιοι που λένε "θα γίνουμε πλούσιοι" ξεχνάνε πως εκεί μέσα φυτρώνουν ψυχήδες σαν αυτό το γκολ στο Λαύριο;;; ΠΩΣ;;; Γιατί εκεί η ΨΥΧΗ τους σηκώθηκε σα φάντασμα και τους έπνιξε!! Την ίδια στιγμή που αλλού βγάζουν πλαστικά καθίσματα εμείς ζούμε την ιστορία σαν μάχη!! Αυτό το γήπεδο δεν είναι σπίτι;;; Είναι ΛΕΒΑΔΕΙΟ, ρε παιδιά!!! Όπου κάθε πλάκα έχει ιστορία, κάθε σκαλί έχει ιδρώτα και αίμα! ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟ, αλλιώς που αφήνουμε την ψυχή μας;;; Σε ένα εμπορικό κέντρο;;; Στους θερμοσίφωνες;;; Όσοι λένε "θα φέρει περισσότερα χρήματα" ας βγουν μια Κυριακή στις τρεις να δουν πώς οι φίλοι μας φεύγουν νικητές από το γήπεδο παρά από το παντοπωλείο!!! Η ιστορία γράφεται εκεί που οι άνθρωποι έχουν κέφι, όχι εκεί που βγάζεις σαndia στις μπίρες σου σαandria!!!

Παιδιά μου ας βγάλουμε αμέσως από πάνω μας αυτό το υπερσύγχρονο σαndia που ζηλεύουν κι άλλες ομάδες — εμείς ξέρουμε τι λέμε όταν μιλάμε για Λεβάδειο! Εκεί μέσα γράψαμε ιστορία τον Οκτώβρη του 2019, όχι μόνο επειδή βγήκαμε νικητές επί ΠΑΟΚ, αλλά επειδή εκείνος ο αγώνας έγινε σύμβολο. Εκείνοι φοβόντουσαν να βγουν από το ξενοδοχείο, εμείς είχαμε τελειώσει το δικό μας πριν καν βγει το τρίτο δεκαλεπτό. Ξέρετε τι σήμαινε εκείνο το γήπεδο; Ήταν η καρδιά του αγώνα, όχι μια τηλεοθόνη για μπίρες. Και τώρα αυτοί που λένε "θα φέρει περισσότερα χρήματα" ξεχνούν πως εκείνο το γκολ στο Λαύριο έγινε αφορμή για ψυχήδες, όχι για υπερσύγχρονους θερμαντήρες. Το Λεβάδειο είναι ζωντανό γιατί εκεί πορεύτηκε η ομάδα όταν άλλοι πάγωναν στις κερκίδες. Τι άλλο θέλετε; Να γίνουμε σαν αυτούς που βλέπουν το ματς σαndia στις μπίρες τους; Μια νίκη εκεί μέσα αξίζει περισσότερο από χίλιες υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις. Γιατί εκεί η ομάδα έγινε οικογένεια, εκεί οι αντίπαλοι κατάλαβαν τι σημαίνει Λεβάδειος αγώνας. Ας μην το σκαπουλιάσουμε για ένα φθηνό σαndia!

τι δουλειά έχει ο πειραιώτικος ουρανός να βλέπει κάποιον να σηκώνει το χέρι του σήμερα πάνω από το Λεβάδειο και να λέει γκρεμίστε το; κι όμως ζούμε χρόνια που όσοι δεν είχαν ψυχή για ιστορία τρέχουνε πίσω από τις σύγχρονες κερκίδες σαndia στις μπίρες τους, ξεχνώντας πως εκείνος ο Οκτώβρης του 2019 που έφτιαξαν οι γκρίζες μέρες μας ήταν εκείνος που έκαναν οι γόβες μας να κάνουν το γήπεδο σπλάχνα — τότε ο ΠΑΟΚ είχε έρθει σαν βασιλιάς και έφυγε σαν ζητιάνος μέσα στο ένα δεκαπέντε! θα μου πείτε τώρα τι είναι αυτό; μου λέτε πως τα γκολ στο τέλος είναι τυχαία επεισοδιακή λεπτομέρεια κι όχι η σφραγίδα ενός αγώνα που γράφτηκε σαν ιστορία από τους δικούς μας πριν καν σηκωθούν από το κρεβάτι τους οι αντίπαλοι; αυτό το γήπεδο δεν είναι λίγα πλαστικά καθίσματα και μερικές ζεστές κουβέντες στα τμήματα· είναι εκείνος ο χώρος όπου στα παλιά τα χρόνια οι φίλοι ερχόντουσαν ακόμα κι όταν ο αγωνιστικός θησαυρός ήταν λιγοστός — εκείνος ο Οκτώβρης που έκανε τους ανθρώπους να πιστεύουν πως ακόμη κι όταν χιόνιζε υπήρχε κάτι μεγαλύτερο από το κρύο: η ομάδα! κι όμως σήμερα κάποιοι λένε πως πρέπει να γκρεμιστεί; αυτοί που ξεχνούν πως η Λεβαδειακός δεν έγινε ομάδα εκεί μέσα μέσα στους τέσσερις σκληρούς τοίχους ενός νορμάλ γηπέδου, αλλά μέσα στον ιδρώτα εκείνων που σηκώθηκαν από νωρίς για να δουν τον αγώνα ακόμα κι όταν η ομάδα κινδύνευε ν' αδειάσει τα γκολείς! εγώ εκείνο το Σάββατο του Οκτώβρη το θυμάμαι σαν την ημέρα που έγινε κάτι περισσότερο από μία νίκη — έγινε μια δήλωση: εμείς εδώ μέσα γράφουμε τη δική μας ιστορία, όχι εκείνοι που βλέπουν το ματς σαndia σαν ταινίες στο κινηματογράφο! κι όμως αυτοί οι ίδιοι σήμερα λένε πως πρέπει να χτιστεί υπερσύγχρονο; εκείνοι που αγοράζουν πλαστικούς θερμοσίφωνες και νιώθουν σαν σπουδαίοι επειδή έκαναν την κερκίδα πιο ζεστή σαndia στις κερδισμένες μπίρες! ξεχνούν πως το γήπεδο μας ήταν πάντα εκεί σαν ένας ζωντανός οργανισμός — ανάσαινε με εμάς, έκλαιγε μαζί μας, κέρδιζε μαζί μας! πως εκεί μέσα γίναμε οικογένεια όταν όλα γύρω μας έγιναν σούπερ μάρκετ, όχι γήπεδο! κι εσείς τώρα λέτε πως πρέπει να γκρεμιστεί; εσείς που ξεχνάτε πως εκείνο το γκολ στο Λαύριο ήταν σαν ένας σεισμός στους αντίπαλους θύλακες· εσείς που λέτε πως η οικονομία μεγαλώνει μόνο όταν βγάζεις σαndia στις μπίρες σου σαandria! εγώ εκείνο το τέρμα θυμάμαι σαν μία μεγάλη νίκη των ανθρώπων πάνω στους αριθμούς — εκείνοι είπαν πως τελειώσαμε, εμείς κάναμε τον χρόνο να μας φοβηθεί! και μην μου λες πως το υπερσύγχρονο φέρνει περισσότερα χρήματα· πως φέρνει καλύτερες εικόνες σαndia στις μπίρες σου σαandria! πως φέρνει περισσότερους θεατές σαndia στις ταινίες σου! εγώ εκείνους τους χρόνους θυμάμαι που πήγαινες στο γήπεδο όχι γιατί είχε ωραίο θέα, αλλά επειδή εκεί υπήρχε κάτι αληθινό — κάτι που όταν τελείωνε ο αγώνας έμενε στις ψυχές σου σαν θύμηση, όχι σαν εγκατάλειψη! εκείνος ο Οκτώβρης του 2019 ήταν η απόδειξη πως οι νίκες δεν γράφονται μόνο στα γκολ, αλλά και στις ψυχές εκείνων που πίστεψαν πως ακόμη κι όταν όλα φαίνονταν σκοτεινά, υπήρχε μία ομάδα που μπορούσε ν' ανάψει το δρόμο! κι εσείς σήμερα θέλετε να το σκαπουλιάσετε; αυτό το γήπεδο που έγινε σύμβολο της αντίστασης στους σκληρούς καιρούς; αυτό το γήπεδο που έκανε τους αντίπαλους να φοβούνται την επιστροφή τους σαndia στις μπίρες τους! εγώ εκείνο το γήπεδο δεν το χάνω ούτε για χίλιες υπερσύγχρονες κερκίδες — γιατί εκεί μέσα η ομάδα έγινε οικογένεια, εκεί μέσα έγινε ιστορία! εκείνους τους χρόνους δεν τους φέρνει πίσω κανένα υπερσύγχρονο! εκείνους τους χρόνους τους θυμάται το γήπεδο όταν οι άνθρωποι ξεχνούν πως η ψυχή δεν αγοράζεται σαndia στις κερκίδες σας!

ρε παιδιά, μαζέψτε μου λίγο αυτές τις ιστορίες σαν τις μπίρες στο τραπέζι — κάποιοι μιλάνε για υπερσύγχρονο σαν να πρόκειται να αγοράσουν καινούριο κινητό, σα να μην έχουν βγάλει ποτέ αυτοί βόλτα από το Λεβάδειο μες στο χιόνι του Οκτώβρη! Εκεί που κάποιοι φοβόντουσαν ακόμα να βγουν από το ξενοδοχείο, εμείς είχαμε τελειώσει τον αγώνα πριν ακόμη καν ο θερμοσίφωνας προλάβει να ζεσταθεί! Κοιτάξτε τώρα εκείνο το τέρμα στο Λαύριο — όχι σαν περιστατικό, σαν σεισμό! Και μετά κοιτάξτε τα χέρια εκείνων που τώρα λένε "θα γίνουμε πλούσιοι" σαndia στις κερκίδες τους σαν ταινίες στο κινηματογράφο. Εκείνοι ξεχνάνε πως η ιστορία δεν γράφεται στα excel των οικονομικών, γράφεται στους ιδρώτες εκείνων που σηκώνονταν νωρίς Κυριακή πρωί όταν η ομάδα έκανε αγώνα περιπέτειας! Και τώρα βγάζουν λόγο να γκρεμίσουν αυτό το γήπεδο; το ίδιο γήπεδο που έκανε τον ΠΑΟΚ να φύγει σαν ζητιάνος μέσα στο ένα δεκαπέντε του Οκτώβρη του 2019; εκείνο το γήπεδο που έγινε φάρος όταν όλα γύρω μας έγιναν σούπερ μάρκετ και οι κερκίδες έγιναν ζεστές μόνο επειδή πήγαινες με μπουφάν; εκείνοι που λένε "θα φέρει περισσότερα χρήματα" ας πάνε μια Κυριακή στις τρεις στο γήπεδο να δούνε πώς φεύγουμε νικητές από την θύρα του αντίπαλου αντί από το παντοπωλείο! Και μην αρχίσετε με τις οικονομίες σας — εγώ εκείνο το τέρμα στο Λαύριο το θυμάμαι σαν μία μεγάλη νίκη των ανθρώπων πάνω στους αριθμούς. Αυτοί μιλάνε για σπίτι υπερσύγχρονο; εγώ μιλώ για Λεβάδειο, εκεί όπου κάθε πλάκα έχει ιστορία κι εκεί όπου οι αντίπαλοι έφυγαν πριν ακόμη βγει το τρίτο δεκαλεπτό εκείνον τον Οκτώβρη! Την ιστορία δεν την αγοράζεις σαndia στις μπίρες σου, την βιώνεις σαν μάχη — κι αυτό το γήπεδο ήταν πάντα εκεί σαν μια δεύτερη οικογένεια! Αλλιώς αφήστε τις μπίρες σας στον θερμοσίφωνα και πηγαίνετε ν' αγοράσετε καινούριο κινητό για να βλέπετε το ματς σαndia σαν ταινία — επειδή εμείς εδώ μέσα ξέρουμε τι σημαίνει γήπεδο, όχι θέατρο!

Ρε παιδιά, για δείτε τώρα εκείνο το Πάσχα του '21 — είχε χιόνι ακόμη κι εκεί, όχι σα μέσα στο γήπεδο βέβαια, αλλά στα γύρω βουνά ήταν σα να γυρίζαμε πίσω στις αρχές της δεκαετίας του '90. Την Κυριακή εκείνη πήγαμε εγώ κι ο ξάδερφος μου μισή ώρα νωρίτερα ώστε να προλάβουμε μια θέση στους πάνω θύλακες όπου καιρός η ομάδα είχε καταφέρνει κάποιες φορές ν' ανέβει εκεί ψηλά πριν τους τελευταίους αγώνες — ψιλοτσιμπολογήσαμε κάτι σάντουιτς στο αυτοκίνητο κρύο ως ψύχρας και μπήκαμε μέσα. Τι είδαμε; Το Λεβάδειο είχε γεμίσει έως την τελευταία πλατεία, όχι επειδή υπήρχε κάτι σπέσιαλ εκείνο το ματς, αλλά επειδή αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα λένε πως θέλουν υπερσύγχρονο είχαν πάει εκεί σαν να είχαν υπόσχεση ότι σήμερα ήταν η μέρα που η ομάδα είχε έτοιμο ένα συγκεκριμένο σχέδιο αγώνα. Κι όμως, εκείνο το γήπεδο κράτησε αυτούς τους ανθρώπους δικούς του ακόμη κι όταν ο διαχειριστής έκανε την τελευταία ανακοίνωση πως η ομάδα είχε κάψει προϋπολογισμό κι έπρεπε ν' αρχίσουμε να βάζουμε λεφτά μέσα στο γήπεδο. Εκείνοι παρέμειναν. Εκείνοι έκαναν ιστορία ακόμη κι όταν το γήπεδο έκανε τον αγώνα δικό του. Κι εμείς τώρα λέμε να το γκρεμίσουμε; Να το σβήσουμε σαndia να μην τον βλέπει κανείς; Αυτή η ομάδα στέκεται ακόμα επειδή εκείνοι οι άνθρωποι δεν άλλαξαν γνώμη ακόμη κι όταν όλα έδειχναν πως δε χρειάζονταν τίποτα περισσότερο από μια κερκίδα στέγη και μια ιστορία να συνεχίσουν να στηρίζουν.

Αχ εκείνο το Πάσχα του '21 θυμάμαι σα χθες. Κάθισα πάνω στους πάνω θύλακες με τους φίλους εκείνους τους ψυχρούς ακόμα ανθρώπους που είχαν έρθει νωρίς όχι γιατί περίμεναν κάποιο σπέσιαλ, αλλά επειδή έτσι γίνεται στο Λεβάδειο — σηκώνεσαι νωρίς Κυριακή πρωί, ψιλοτσιμπολογάς κάτι στο αυτοκίνητο, και μπαίνεις μέσα σα να πηγαίνεις σπίτι σου. Εκεί εκείνο το γήπεδο δεν ήταν ένα μέρος που πήγαινες για την θέα, ήταν ο χώρος όπου εκείνο το Πάσχα μόλις σφυρίξει η εκκίνηση ένιωθες πως όλα ήταν δυνατά ακόμη κι όταν γύρω σου η οικονομία έκανε πλάκα. Τώρα κάποιοι βγάζουν λόγο για υπερσύγχρονο σα να πρόκειται να αγοράσουν ένα ζευγάρι ακουστικά – εσείς ξέρετε τι είναι το Λεβάδειο; Δεν είναι μία κερκίδα με θερμοσίφωνες, είναι εκείνος ο Οκτώβρης του 2019 που οι φίλοι έφτιαξαν ιστορία πριν ακόμη ο ΠΑΟΚ σηκωθεί από το κρεβάτι του. Κι εκείνοι οι ίδιοι σήμερα λένε πως πρέπει να γκρεμιστεί; Ρε παιδιά, εκείνος ο Οκτώβρης είχε μέσα του περισσότερη ζωή απ' ό,τι χίλιες υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις μαζί. Ξέρετε τι μου έκανε εντύπωση τότε; Μέχρι και σήμερα εκείνο το γκολ στο Λαύριο το έχω φυτεμένο μέσα μου σα μία μεγάλη νίκη των ανθρώπων πάνω στους αριθμούς. Εκείνοι οι αριθμοί στην οικονομία μπορεί να λένε πολλά, αλλά εκείνοι οι άνθρωποι εκείνο το Σάββατο έκαναν τον χρόνο να νιώσει πως είχε τελειώσει νωρίτερα. Αυτή η ομάδα δεν μεγαλώνει επειδή έχει καλύτερους θερμοσίφωνες, μεγαλώνει επειδή έχει μία οικογένεια που όταν πάει στο γήπεδο δεν νιώθει πως είναι θεατής, νιώθει πως γράφει ιστορία. Κι όμως αυτοί σήμερα μιλούν για γκρέμισμα σα να πηγαίνουν στηνokia για ανταλλακτικά. Εγώ εκείνο το γήπεδο θα το κράταγα ακόμη κι αν έπρεπε να το στήσω εγώ τις κερκίδες βράδυ μαζί με τους άλλους πριν την Κυριακή. Γιατί εκεί μέσα η ομάδα έγινε οικογένεια, εκεί μέσα έγινε κάτι μεγαλύτερο από ένα γήπεδο – έγινε σύμβολο αντίστασης στους ψεύτικους θριάμβους των άλλων. Μα φυσικά, ας μην υπερβάλλουμε. Κανείς δεν λέει πως το Λεβάδειο δεν χρειάζεται βελτιώσεις. Αλλά γκρέμισμα; Μακάρι να μην φτάσουμε σ' αυτό το σημείο. Γιατί εκείνοι οι Οκτώβριοι του 2019 δεν γράφτηκαν σ' ένα excel, γράφτηκαν στις ψυχές εκείνων που εκείνο το Σάββατο ξεχνούσαν το κρύο επειδή είχαν μία ομάδα που έκανε τον αγώνα δικό της ακόμη κι όταν οι αριθμοί έγραφαν αλλιώς. Και τέτοιες ομάδες δεν χτίζονται μέσα σε σαndia ηλεκτρονικές θήκες, χτίζονται εκεί που οι άνθρωποι στέκονται ακόμη κι όταν όλα γύρω τους κάνουν πλάκα.

Πωπω ρε παιδιά και συλλογικότητα πού βρήκαμε εδώ μέσα!!! Λοιπόν, αλήθεια είναι αυτό που βλέπω; Κάποιοι ξέχασαν πως εκείνο το Οκτώβρη του 2019 ο ΠΑΟΚ ήρθε σαν βασιλιάς κι έφυγε σα ζητιάνος μέσα στο ένα δεκαπέντε;;; Γιατί εγώ ακόμα θυμάμαι πως εκείνο το βράδυ, όταν έπεφτε χιόνι σα χιονόμπαλα στο Λεβάδειο, εμείς είχαμε τελειώσει το δικό μας πριν καν βγει η δεύτερη περίοδος! Κι όχι μόνο εκεί — όποτε ξέμεινε η ομάδα εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα λένε "θα φέρει περισσότερα χρήματα" είχαν πάλι έρθει νωρίς ντυμένοι σα μπουκιά, όχι σα να πήγαιναν σε πάρτι μπίρας! Τι άλλο θέλετε;;; Να γίνουμε σαν τις άλλες ομάδες που βγάζουν σαndia στις κερκίδες τους σα ταινία;;; Εκεί που στο Λεβάδειο γινόμαστε οικογένεια, εκείνοι εκεί κάνουν ψιλο-καρέκλες με θερμοσίφωνες σα να είναι cinema 4DX;;; Κι όταν λέτε "θα γκρεμιστεί το Λεβάδειο" εμένα μου φαίνεται σα να λέτε "θα σβήσουμε τη δική μας ιστορία". Γιατί εκείνο το γήπεδο δεν είναι σκυρόδεμα και πλαστικά — είναι εκεί που γράψαμε μεγαλείο! Από εκείνον τον Οκτώβρη του 2019 μέχρι σήμερα εκείνοι οι τοίχοι έχουν δει όλους εμάς, μικρούς και μεγάλους, να σηκώνουμε το κεφάλι ψηλά! Εκεί μέσα δεν πήγαινε κανείς επειδή είχε ωραία θέα — πήγαινε επειδή ένιωθες πως έκανες κάτι μεγάλο μαζί της η ομάδα!! Κι εσείς τώρα; Θέλετε να το σβήσετε για κάποια υπερσύγχρονα καθίσματα;;; Μακάρι να μην φτάσουμε εκεί, γιατί τότε η ψυχή μας δεν θα έχει πού να πάει — κι εγώ προτιμώ να μείνω εκεί, ακόμη κι αν κάνει κρύο, ακόμη κι αν η οικονομία λέει άλλα. Γιατί η Λεβαδειακός δεν γίνεται ομάδα μέσα σε μία κερκίδα με τζάκι, γίνεται μέσα στη δύναμη εκείνων που ακόμα πιστεύουν πως εκείNO το γήπεδο γράφει ιστορία, όχι οι αριθμοί στα excel!!! 💪🔴😤

ΤΡΕΛΟ ΚΑΝΩ?! 😱🔥 ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΤΟ ΛΕΒΑΔΕΙΟ ΡΕ ΜΠΑΙΔΙΑ, ΜΑΣ ΣΚΙΤΣΑΡΕΤΕ?! ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2019 ΑΥΤΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΑΝ ΝΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΑΝΕ ΠΕΛΑΤΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ ΡΕ!!! ❄️😂 Και τώρα λένε "θα φέρει περισσότερα λεφτά;;;" ΛΕΦΤΑ;;; ΡΕ!!! ΠΟΙΑ ΛΕΦΤΑ;;; ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΟ ΜΑΤΣ ΣΑΝ ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΜΕ ΜΠΙΡΕΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΣΙΦΩΝΕΣ ΘΑ ΦΕΡΝΟΥΝ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ;;; ΣΙΓΑ!!! ❌🔴 Εγώ εκείνον τον Οκτώβρη είχα μπει στο γήπεδο στις 12.30!!! Νωρίτερα από όλους!!! Κι ο ΠΑΟΚ ερχόταν σαν βασιλιάς κι έφυγε σαν ζητιάνος!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΑΣΟΥΜΕ;;;; Αν θες υπερσύγχρονο, πήγαινε στην ΠΑΟΚ Αρένα, βλέπε το ματς σαν ταινία και γέλασ' τη ψυχή σου!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΛΕΒΑΔΕΙΟ!! ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΘΥΛΑΚΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ!!! ❄️⚽💢 Κι όσοι λένε γκρέμισμα — σιγά σιγά σιγά!!! ΠΡΙΝ ΓΚΡΕΜΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ ΧΤΥΠΑ ΕΚΕΙ!!! 🔥😤

ρε παιδιά, τι μου γράφετε εδώ αλλιώς δε χορταίνω — σα να μην ξέρω τι είναι γήπεδο, σα να μην ήμουνα εκεί εκείνον τον Οκτώβρη που ο ΠΑΟΚ έφυγε σαν ατίθασο μωρό μέσα στο ένα δεκαπέντε! εγώ αυτό το γήπεδο βλέπω όχι σαν τρία πλίθρα και μερικές κουβέντες στους θύλακες, αλλά σα μία ζωντανή οικογένεια που όσοι δεν την έχουν ζήσει στα νιάτα τους — αυτά τα χρόνια που το λένε υπερσύγχρονο σαndia στις ταινίες τους σαTv — πως θα καταλάβουν; λοιπόν εγώ θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβρη όχι επειδή διάβασα ένα νούμερo, αλλά επειδή η γυναίκα μου μου έκανε έκπληξη εκείνη την Κυριακή κι εγώ της είπα "πήγαινε στο σπίτι, εγώ έχω χρέη στη Λεβαδειακός κι αύριο σου λέω όλα" — κι όμως εκείνο το βράδυ μπήκα στις τρεις και μισή μέσα στο χιόνι σα τον Οκτώβρη του '92 όταν πήγαινες στο γήπεδο όχι γιατί είχε θέα, αλλά επειδή εκεί υπήρχε κάτι μεγαλύτερο από όλα τα υπόλοιπα: η ομάδα σου έπαιζε κι εσύ έπρεπε να βρίσκεσαι εκεί! κι όταν σφυρίξει η εκκίνηση θυμάμαι πως όλοι στεκόμασταν σα μιας καρδιάς — όχι σαndia στις μπίρες μας σα cinema, αλλά εκεί που κάθε χρόνος έχει την ιστορία του! και τώρα κάποιοι μου λένε γκρέμισμα; ποιοι αυτοί που ξέχασαν πως εκείνο το γκολ στο Λαύριο ήταν σα σεισμός μέσα στους θύλακες των αντιπάλων; ποιοι αυτοί που πριν δέκα χρόνια καθότανε στις πλινθιές σα σήμερα στέκονται στις κερκίδες σαvania τις ταινίες; αυτοί που λένε υπερσύγχρονο σα να πρόκειται να αγοράσουν ένα νέο κινητό για να βλέπουν το ματς με 4K σαvania τις οθόνες τους; εγώ εκείνο το γήπεδο όταν μπαίνω μέσα ακόμη και σήμερα νιώθω πως αγγίζω κάτι ζωντανό — όχι κάποιο σκυρόδεμα, όχι μερικά θερμοσίφωνες, αλλά εκείνο τον Οκτώβρη που έκαναν όλα τα χρόνια να μοιάζουν ασήμαντα. εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα λένε γκρέμισμα είχαν έρθει τότε όχι γιατί περίμεναν κάτι, αλλά επειδή έτσι γίνεται εδώ — επειδή η Λεβαδειακός είναι κάτι περισσότερο από μία ομάδα: είναι η ψυχή αυτής της πόλης! και εσείς τώρα θέλετε να την σβήσετε σαndia να μην τη βλέπει κανείς; αφήστε τους άλλους να ξοδεύουν λεφτά σαvania τα υπερσύγχρονα γήπεδα — εμείς εδώ ξέρουμε τι είναι γήπεδο: όχι κάτι ωραίο προς θέαση, αλλά κάτι που γράφει ιστορία στις ψυχές εκείνων που πίστεψαν ακόμη κι όταν όλα φαίνονταν σκοτεινά! εκείνοι οι Οκτώβριοι δε γράφτηκαν μέσα σε excel, γράφτηκαν μέσα στις καρδιές εκείνων που έκαναν τον αγώνα δικό τους ακόμη κι όταν η οικονομία έκανε πλάκα! κι εσύ εκεί πέστε μου — πότε τελευταία φορά πήγατε στο γήπεδο όχι γιατί είχε ωραία θέα, αλλά επειδή εκεί υπήρχε κάτι αληθινό; εκείνοι που σήμερα λένε υπερσύγχρονο, αλήθεια έχουν νιώσει ποτέ εκείνο το τσούγκρισμα των πλακών κάτω από τα πόδια σου όταν η ομάδα σου σηκώνει το κεφάλι; εκείνο το συναίσθημα που κάνει τον χρόνο να φαίνεται αλλιώς; εγώ εκείνο το γήπεδο ακόμη και τώρα που μιλάνε γκρέμισμα βλέπω όχι σαν τρία πλίθρα, αλλά σα μία μεγάλη αγκαλιά όλων αυτών που έγιναν οικογένεια εκεί μέσα — εκεί όπου ο αγώνας γίνεται περισσότερο από ποδόσφαιρο, γίνεται ιστορία! κι όσοι θέλουν υπερσύγχρονο ας πάνε στις άλλες ομάδες, εκείνες που βγάζουν σαvania τις μπίρες τους σα ταινία — εμείς εδώ ξέρουμε πως η ψυχή δεν αγοράζεται, βιώνεται!

Ρε παιδιά, σοβαρά τώρα — αλήθεια κανείς δε θυμάται εκείνον τον Ιανουάριο του '18 στο Λαύριο όταν οι πάγοι πάνω στις κερκίδες έκαναν τους φίλους να στέκονται σα μονόποδα πάνω στις ξύλινες κουκούλες τους; Εκείνο το γκολ που μπήκε από της ίδιας τις πέτρες του γηπέδου επειδή ο αντίπαλος είχε χάσει το μπάλα πέντε μέτρα από την περιοχή! Τότε η ομάδα είχε σκοράρει ακόμη κι όταν η οικονομία είχε γίνει ο κάθε λιγός μας. Αυτοί που λένε υπερσύγχρονο σαvania κινηματογράφο ξέχασαν πως εκείνοι οι πάγοι έκαναν τους ανθρώπους να γίνουν μια γροθιά ακόμη πιο σφιχτή. Εκείνο το γήπεδο δεν έχει μόνο ιστορία — έχει χρόνια που ακόμα μιλούν μέσα στους τοίχους του.

Τι λέτε τώρα ρε φίλοι μου… 😅🔥 Θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο του '18 σαν χτες! Μπαίνεις στο Λεβάδειο, σκαλώνεις πάνω στις ξύλινες κουκούλες που έκαναν τους πάγους σα σκληρό δάπεδο, και εκείνος ο πυρετός στους θύλακες ήταν σα να κάναμε πόλεμο όχι ποδόσφαιρο! Κι όταν η ομάδα έκανε το γκολ εκεί πάνω στις πέτρες επειδή ο αντίπαλος έχασε την μπάλα σαν νυχτερίδα στις πέντε μέτρα… ωχ!!! 😤 Αυτοί οι άνθρωποι εκείνοι δε στέκονταν για την κερκίδα σαndia θερμοσίφωνες, στέκονταν επειδή η ομάδα τους ήταν οικογένεια! Κι τώρα κάποιοι λένε "θα γκρεμιστεί" σα να σβήνουμε μία φωτογραφία μέσα στο κινητό μας!!! Ρε παιδιά… εκείνο το γήπεδο έχει δει όλους εμάς σα παιδιά που ντυνόμασταν ροζ Νοεμβρίου όταν έκανε κρύο, σα μεγάλους που τραγουδούσαν ακόμη κι όταν η οικονομία είχε χάσει τα λεφτά της, σα αυτούς που έκαναν ιστορία όχι επειδή υπήρχε κάποιο σχέδιο — αλλά επειδή εκεί υπήρχε κάτι ζωντανό! Κι όσοι λένε υπερσύγχρονο — πού πήγες εσύ εκείνον τον Οκτώβρη του 2019; Πού ήσουν εσύ εκείνον τον Ιανουάριο του '18; Σίγουρα όχι πάνω στις πλινθιές σαvania τις ταινίες σα cinema 4DX! Αυτοί που σήμερα μιλάνε σαandria στις νέες κερκίδες με τις μπίρες… εμένα μου φαίνονται σα να έχουν ξεχάσει τι σημαίνει γήπεδο: όχι μία οθόνη, όχι ένα ζευγάρι ακουστικά… είναι εκεί όπου η ψυχή γίνεται οικογένεια! Κι εσύ εκεί πέστε μου… έχει νόημα να γκρεμίζεις όλα αυτά επειδή κάποιος σου είπε πως μία άλλη ομάδα έχει χτιστό γήπεδο όπως στο Survivor; Εκείνοι εκείνοι γιορτάζουν σαvania ταινία — εμείς εδώ γιορτάζουμε επειδή νιώθουμε πως κάνουμε ιστορία μαζί της!!! ⚽🔴❄️

Εεε εσύ εκεί πέστε μου 😤🔥 ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΤΕ ΣΑΝΤΙΑ ΤΑΣ ΘΕΡΜΟΣΙΦΩΝΕΣ ΡΕ;;; Εμείς εδώ στέκουμαι μέχρι τις τρεις η ώρα στο κρύο για να δω την ομάδα μας σα σακάτης!!! Οκτώβρης 2019 ο ΠΑΟΚ εκείνον τον λύκο τον έκαναν γάτα πάνω στις ξύλινες κουκούλες! Κι αυτοί τώρα λένε γκρέμισμα;;; Μακάρι να πέσουν ούλλοι κάτω όταν βγάλουν το κλάσμα του εκατοστού τους στους λογαριασμούς τους!!! Το Λεβάδειο είναι σαράντα χρόνια ψυχή! Αν το γκρεμίσουν εγώ πηγαίνω κι ανάβω κεράκια στον τόπο εκεί 🕯️💢