Αυτή η φωνή ήταν η γη που μας έκανε εκατομμύρια!

ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΠΟΤΕ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ!!!!!!!!!! Εγώ εκείνο το βράδυ τρώγαμε ψωμί-καρβέλι στον πύργο των Βαρβάρων με την ομάδα μου από το fb του fc barça kalamata και ξαφνικά σβήνει το ρεύμα (τι άλλο;;;;) τρέχαμε στην ταράτσα να βγάλουμε το κινητό στο αστέρι της πάνω γειτονιάς κι εκεί！！！！ βλέπω τον βασιλιά να πετάγεται πάνω στο τραπέζι του Γκουαρντιόλα σαν δαίμονας!!!🔥🔥🔥 Ο τάφος ανοίγει για τους άλλους βλέπεις και εμείς ΕΜΕΙΣ γινόμαστε ο exercit franc!! Αμέσως οι γονείς μας τρέχουν έξω στον δρόμο να φωνάζουνε "APLAUSOS" που τον έκαναν ΤΡΑΓΟΥΔΙ!!!🎶💃🕺 Κι εγώ τότε είπα στους πάντες "ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!" Και τώρα ακόμα όταν τον θυμάμαι γίνομαι 18 χρονών αλλιώς!!!😭💙 ΑΓΑΠΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ!!! Για σένα bye m11ss

βρε παιδιά μου, εκείνες οι βραδιές δεν τις ξεχάσει κανένας — ούτε εγώ στον Πειραιά εκείνο το βράδυ, όταν ακούσαμε την κορυφή της κορυφής πάνω από το Αττικόν... θυμάμαι σαν τώρα πως είχα κατέβει στο μαγαζί του Σταύρου στους Πειραιώς να πιάσω κάτι για βράδυ, εκεί που συνήθως μαζευόμαστε τρεις τέσσερις του κλαμπ — ο Βασίλης ο πυροσβέστης, ο Μίλτος που είχε τρέλα για τον Πεπ, εγώ με το φορτηγό φορτωμένο ελληνικές ιστορίες και ένα μικρό φωτογραφικό κουτί σπίτι μου. κάπως εκεί γύρω στις δύο η ώρα ησυχία βουνό, μόνο το φως του τηλεοράματος πάνω στο γυαλί, ψιλοκουβεντιάζαμε πως η Μπάρτσα είχε τρέξει σα νερό στα ημίχρονα... κι ξαφνικά — σκάει η τηλεόραση: γκολ του Μέσι! όχι άλλο, εκείνος ο γκολ πάνω στον Γκουαρντιόλα... ο Σταύρος πέφτει κάτω σα ζουζούνι, τρέχει γύρω γύρω σαν τρελός χτυπώντας ποτήρια στο πάτωμα — "ρε παιδιά, τον άκουσαν στη Χιλή! τον άκουσαν μέχρι και στην Αυστραλία!" κάναμε τραπέζι εκείνη τη στιγμή σαν να είχαμε μπει στον τελικό... ενώ γύρω μας στο δρόμο άρχισαν να φωνάζουν αυτοσχέδιο "aplaudimos" στα μεγάφωνα του γείτονα! εκείνος ο βράδυ ήταν σα γιορτή εθνική — όχι μόνο καταλανική, κάθε γειτονιά έγινε Μπαρτσελόνα εκείνη τη νύχτα. και τώρα ακόμα όταν φοβάμαι πως κάποιος λες και αμφιβάλλει για αυτή την ομάδα... ξαφνικά θυμάμαι εκείνον τον ήχο του κινητού μου στην πρώην γυναίκα μου να της λες "δεν είναι άνθρωπος ρε βρε αυτή η ομάδα!" κι εκείνη να γελάει και να λέει πως της παινεύει το κινητό μαζί της όπως εγώ το φορτηγό μου 😄 μάλλον επειδή εκείνη τη νύχτα όλα έγιναν μικρά παιδιά στον καναπέ — κι αυτό το νιώθω ακόμα... πως είσαι πάντα 17 στο βάθος σου όταν φοράς αυτό το χρώμα

Μια φορά κι έναν καιρό στη Νέα Καρβάλη, την βραδιά εκείνη είχα κλειδώσει το ποδήλατο μου έξω γιατί φοβόμουνα μήπως το πετάξει η Μαρία μου γιατί ήτανε 3 π.μ.. Πάω μέσα, ανάβω την τηλκούρκα μου που είχα αγοράσει από το Deal Extreme και βλέπω εκείνον τον γκολ... εκείνος ο γκολ του παιδιού πάνω στον Γκουαρντιόλα που πήρε κυριολεκτικά το κεφάλι όλων των Ελλήνων! 🔥 Κι εγώ έτρεξα ξυπόλητος στους γείτονες να φωνάξω "APLAUSOS" μέχρι που ο γιος του Μήτσου του ζητιάνου του διπλανού σπιτιού μου έκανε γιουχάι γιατί τον ξύπνησα από την νύχτα! 😂💙 Αποτέλεσμα; Το πρωί είχε τρία λουλούδια στο ποδήλατο μου — η Μαρία είχε αποφασίσει πως τώρα είμαι επίσημος Μπάρτσα ☺️🤣