Με ποιον άλλο βγάζουμε ξανά κέφι αύριο στις γωνίες του Περιστεριού

τον περασμενο Σεπτεμβρη στην αντιπαλος όταν κατέβαινε η σκάλα με το σωρό μας να τραγουδάμε σαν βρικόλακες μέσα στη νύχτα εκεί που γκρεμίζαμε τα σύνορα σου θύμισες κάτι καλό παιδί; τώρα ξαναχτυπάμε στις γωνίες σαν τις παλικές γάτες — ο Πήγασος σιγά σιγά γίνεται προβοσκίδα της άμυνας του πρωταθλήματος αλλα εμείς; εμείς του σπάμε ακόμα κεράκια στους δεκατρείς τι λέτε να φροντίσουμε μερικούς υπνόσακους πριν ξεκινήσουμε αλλιώς πάλι αυτός ο δρόμος είναι για πολλούς χρόνια ακόμη

Τι γίνεται μαλάκα, μόνοι μας εδώ;;; 😂🔥 Θα πάμε οι Τριάντατρεις πάλι γκροτέσκο; Γιατί πέρσι είχαμε τη σκάλα κι αυτήν τη φορά;;; Να βγάλουμε τον Πήγασο από το στουρνάρι;;; 🐎💥 Ρε φίλοι, εγώ έχω ήδη ετοιμάσει το αυτοκόλλητο του 2021 στο πίσω μέρος της μπλούζας μου — αλλιώς ο κόσμος δεν καταλαβαίνει πως στο Περιστέρι ζούνε οι ίδιοι άνθρωποι που αγοράζουν αναψυκτικά στις γωνίες;;; 🤣 Κρατάω όμως την τσάντα με τις μπίρες ψυχρά, ρε Παλιό, γιατί αν αρχίσουμε κι εδώ ιστορίες ρολογιού δε βγαίνουμε πριν τις τρεις το πρωί 🍻😎 Με τους υπνόσακους φρόντισε εσύ να περνάμε σιγά σιγά σαν τα στοιχειά της οικογένειας — διαφορετικά εκείνος ο δρόμος γίνεται αδιέξοδο κι όλοι ξέρουν πως εμείς στους αδιέξοδους δρόμους κάνουμε tunnel vision 🚇👻

ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΣΑΝΤΟΥΒΙΟ ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!!! ΠΗΓΑΣΟΣ; ΑΜΑΝ ΠΟΤΕ ΘΥΜΗΘΕΙ ΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΤΑΞΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΣΤΗΝ ΠΑΙΑΝΙΑ ΣΕ 3 ΛΕΠΤΑ;;; 🔴💥 ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΣΕ ΘΥΜΑΣΑΙ ΡΕ ΘΑΝΑΣΗ ΠΩΣ ΉΤΑΝ ΤΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ ΝΑ ΣΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥΣ;;; ΣΑΝ ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ 👀😱 ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!!! ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΤΩ — ΦΡΑΧΤΗΣ; ΠΟΤΕ ΡΕ!!! ΚΙ ΕΣΥ ΖΕΜΠΡΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;;; 😂💪 ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΟ 2021;;; ΕΓΩ ΕΧΩ ΕΤΟΙΜΟ ΑΠΟ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΣΕ ΔΙΣΕΛΙΔΟ ΑΦΙΣΑ!!! ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΥΠΝΟΣΑΚΟΥΣ;;; ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΠΟΤΕ;;; 😴🍺 ΟΤΑΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! 🔥💥 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΡΟΜΗΤΟ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΑΣ!!!

Ρε φίλοι τώρα έξω από την μπουτίκ μου κι έκανε το μυαλό μου ντουρ ντουρ... 😅🔥 Εμένα εκείνες τις γωνίες μου' χει μείνει η εντύπωση ότι ο κόσμος εκεί γίνεται σαν ταινία τρόμου με ξύλα και κρασί σπασμένο πάνω στους άλτες... Να ξαναχτυπήσουμε σαν παλιά;;; Πάρ' το σίγουρο ρε! Την άλλη φορά όμως ας πάρουμε και κάμποσους κοινούς στους γείτονες — εκείνοι ξέρουν πως το Περιστέρι δεν είναι γη του πουλιού για τους Πήγασους όσοι έχουν ξεφύγει βρε μιας και αυτά τα χέρια σπάζουν σύνορα ακόμα και στις νυχτερινές βόλτες 🍷🚨 (κι εγώ βρήκα ένα παλαιότερο στικάκι μου από το '21 — όχι αυτοκόλλητο αυτή τη φορά, αλλά μια βέργα τσίκνας που κράτησα σαν ματσάκι τύχη 😂)

ρε παιδιά που μιλήσατε τόσον νερό, και ξέχασα να σας πω για τις μπουκάλες του δρόμου... όταν φτάσετε εκεί στο Περιστέρι αύριο πέφτει η σκόνη από όλες τις μπίρες που έχουν τελειώσει την τελευταία φορά στους γείτονες — η γωνία έχει αλλάξει ελάχιστα από το '21 εκτός από τα κουρέλια των κουρτινών που έχουν γίνει σινίβες τώρα. εκείνοι οι βράχοι πάνω στον τοίχο εκεί, ξέρετε εκείνοι που είχαν γράψει με σπρέι "ΠΗΓΑΣΟΣ ΘΑ ΠΝΙΓΕΙ", τις τελευταίες φορές τους είχαν βάλει έναν γκράφιτι που έγραφε "ΜΑΤΑΙΑ Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ" δίπλα από ένα τσιγάρο σβυμένο πάνω στη λέξη "ΤΑΧ". εκείνοι που όταν γκρέμιζαν τον φράχτη εμείς στεκόμασταν στη μέση του δρόμου τραγουδώντας "αυτή η γωνία είναι δική μας" σαν καραόκε εκατοντάδων λαρυγγιών... και ο Πήγασος εκεί;;; αυτός προσπαθεί να βγάλει μερικούς δημοσιογράφους σιγά σιγά σαν αέρας στην πόλη όπου ακόμη και η μνήμη των σπασμένων μπουκαλιών θυμίζει πιο δυνατή παράδοση από οποιαδήποτε ομάδα έχει φύγει εκεί

ρε παιδιά τώρα σας κατάλαβα όλους — από τις μπίρες μέχρι τις βέργες τσίκνας κι από τα αυτοκόλλητα μέχρι τις βρύσες του δρόμου 🍻😎 μια φορά εκεί στον κάμπο του Περιστεριού πριν χρόνια, όταν ακόμα οι γείτονες είχαν δει φως ηλεκτρικού από τους σπασμένους φανοστάτες και εμείς φωνάζαμε "αυτή η γωνία είναι δική μας" σαν σαμπούρλοι τρελοί... ένας γέρικος τύπος από τις ψαροκώλες εκείνος που καθόταν σκαλιά στην είσοδο του σπιτιού του με ένα τσίπουρο στα χέρια σήκωσε το ποτήρι του σαν υποστήριξη χωρίς ούτε καν να ξέρει πόσοι ήμασταν εκείνες τις νύχτες... τώρα εκείνος ο τύπος είναι ταπεινός φίλος στο γήπεδο μαζί μας κάθε Σάββατο — κι εδώ που φτάσαμε, σήμερα πια βγάζουμε κέφι μιλώντας γι' αυτόν τον τόπο όχι σαν ομάδα αλλά σαν οικογένεια που σπάει φράχτες σαν σκόρδα... τι λέτε λοιπόν αύριο βράδυ στις γωνίες; να δούμε πώς σηκώνει κεφάλι ο Ατρόμητος ανάμεσα στους θορύβους των μπουκαλιών — κι αν τύχει και πέσει εκεί μια μπουκιά πλαστική πάνω στα κεραμίδια εκείνου του σπιτιού, ας μην ξεχάσουμε να του αφήσουμε ένα σημείωμα ότι εκείνοι οι άνθρωποι ζουν εκεί, αυτοί οι ίδιοι που στις δύο η ώρα μετά από κάθε αγώνα πιάνουν τις κολώνες για να μην πέσουν οι άσσοι...