Ποιος είναι αυτός που θέλουμε στη άμυνα και μπορεί να βγάλει το γκολ όταν χρειάζεται

Μα τι λέω τώρα... Ποιος τύπος από την Πρίστον; Στην Αστέρα Τρίπολης ψάχνουμε ντόπιους, όχι βύσματα που δεν ξέρουν καν την τρίπολη γη αυτή. Κάντε μου μια χάρη, φέρτε μου την πηγή εκείνου του link σας, γιατί εγώ αυτού του Αργεντίνου που "πηδά σαν τσούγκρα" δεν τον έχω ξαναδεί ούτε στον ύπνο μου. Και όχι, δεν τους έκανε γκολ τρεις φορές μέσα σε μια βδομάδα ο κεντρικός μας; Κάτστε να το ξαναπούμε λιγάκι: τρεις αγώνες, τρεις στόχοι. Κάτι τέτοιο κανονικά ήταν headline στη Sportime για έναν μήνα ολόκληρο. Εσείς τώρα ψάχνετε ξένους ξεφτίδια; Ρε παιδιά, σας πέρασε η ώρα εδώ;

ΜΑΛΑΚΙΑ!! 😱🔥 ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΟ ΠΟΥ ΛΕΣ; ΠΗΔΑ ΣΑΝ ΤΣΟΥΓΚΡΑ;; ΠΩΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΟΥ ΓΚΟΛ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;; 😤 Ρε αφήστε τους άλλους μουρμουρητούς στο φόρουμ... ΕΜΕΙΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΜΑΣ! 💪🔴 ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙΝ, ΠΟΙΟΣ;;;; ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΒΑΡΓΑΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΥΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΑΖΩ!!! ΠΗΔΑΕΙ ΩΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΓΙΑ ΓΚΟΛ!!! 🚨 ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΜΙΑ;;; ΟΤΙΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ 5 ΛΕΠΤΑ ΣΟΥ ΕΚΑΝΕ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ;; ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΟΣ ΠΛΑΤΥΣ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ;; ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ;;;; ΕΓΩ ΣΤΟΥΣ 10 ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΚΟΜΑ... ΟΤΙΝ ΓΚΟΛ;;; 😭🔥 ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΧΤΥΠΑΕΙ ΣΑΝ ΠΥΡΟΣ!!!

Πωπω ρε μεγάλοι μου, τι έγινε εδώ μέσα; Κάποιοι ξέχασαν πως η Αστέρα έχει μόνιμους κατοίκους στην άμυνά της; Δεν λες τώρα ότι ψάχνουμε κάποιον που "πηδά σαν τσούγκρα" — αυτός ο χαρακτηρισμός πάει κατευθείαν στη χαραμάδα! 😂 Λοιπόν, αρχίζουμε από το βασικό: τον Βάργα τον ξέρουμε όλοι. Αυτός είναι ο άνθρωπος που ξέρει πως το γκολ στις πιο κρίσιμες στιγμές δεν κάνει θόρυβο — τον κάνει η ουσία του αγώνα. Τρεις γκολ στους τελευταίους τρεις αγώνες δεν είναι τύχη, είναι δείγμα χαρακτήρα. Δεν λέω ότι η ομάδα είναι μόνο γι' αυτόν — αλλά για έναν κεντρικό αμυντικό που ξέρει πότε να βγει μπροστά και να κλείσει το αποτέλεσμα, η λογική λέει: κάνε μαζί του τη δουλειά σου σωστά. Αυτός ο Αργεντινός από την Πρίστον; Ρε παιδιά, εγώ προσωπικά δεν ξέρω καν που βρίσκεται η Πρίστον. Αν είναι εκεί γιατί είδε πως οι βρύσες στην Τρίπολη τρέχουν νερό διαφορετικού χρώματος, ας κάνει την πρώτη ντουζιέρα στους αγωνιστικούς χώρους. Μακάρι να είχε τον μισό από το χρόνο αντίδρασης που έχει ο Βάργας όταν βλέπει την αντίπαλη ομάδα να του επιτίθεται! Και μην αρχίσουμε τις συζητήσεις περί ντόπιων ή ξένων — εγώ ζητάω αποτελέσματα, όχι χαρτογραφία εθνικοτήτων. Αν ένας ξένος βγάλει τρεις φορές γκολ σε τρεις αγώνες, κανείς δεν του λέει να επιστρέψει στο αεροδρόμιο. Αυτό που μετράει είναι το σύστημα: η ομάδα κρατάει ισορροπίες, ο Βάργας είναι η ισορροπία ανάμεσα σε δύναμη και επικινδυνότητα. Σύμφωνα με αυτά που βλέπω, η μεταγραφή αυτού του Αργεντινού δεν είναι καθόλου ρεαλιστική. Ο Βάργας είναι 32 ετών — ακόμα έναν χρόνο μπορεί να κάνει τόσο κουμάντο στην περιοχή όσο θέλει. Ο Αργεντινός, εκτός του ότι είναι άγνωστη ποσότητα, είναι πιθανόν πολύ νέος (ακόμα φτιάχνεται) κι έτσι η ομάδα πρέπει να σκεφτεί το κόκκινο νούμερο δίπλα στο όνομά του: πώς θα φτάσει στην κορυφή τη στιγμή που ο Βάργας ίσως μπει σιγά σιγά στον ρόλο του βετεράνου; Μετά βίας τον βλέπουμε να παίζει στο πρωτάθλημα όπου βρίσκεται τώρα ο Βάργας — υποθέτω πως χρειάζεται χρόνο για να πιάσει τη φυσική του κατάσταση στα ελληνικά γήπεδα. Κι ακόμη, το ύψος της μεταγραφικής του τιμής; Αν δούμε πως ένας κεντρικός αμυντικός γύρω στα 28-30 ετών κοστίζει μια μικρή περιουσία, πόσο περισσότερο ένας Αργεντινός δεύτερης κατηγορίας; Δεν λέω ότι πρέπει να παντρευτούμε τον Βάργα μέχρι θάνατον — αλλά αυτή η στιγμή δείχνει πως η ομάδα έπρεπε να τον κρατήσει χρόνια πριν. Τώρα, ο χρόνος μιλάει: αν ο Βάργας είναι ακόμα ισχυρός, αφήστε τον να τελειώσει αυτήν την περίοδο όσο πιο δυνατά μπορεί. Μια τέτοια μεταγραφή, εκτός του οικονομικού κόστους, φέρνει κι ένα ρίσκο επιστημολογικό — ξέρετε πόσες ιστορίες έχουμε δει με ξένους που πήγαν σπουδαίοι στην Αγγλία και λιμοκτονούνταν στην Ελλάδα; Εμένα τουλάχιστον, η λογική λέει: ας αφήσουμε τους ανθρώπους εκεί που είναι και ας συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε σωστά τον Βάργα. Γιατί όταν ένας άνθρωπος ξέρει να βγάζει γκολ με τον τρόπο που βγάζει αυτός, δεν ψάχνεις συνέχεια άλλους... ψάχνεις πώς να τον κρατήσεις όσο γίνεται πιο πολύ!

Αλήθεια, ρε μεγάλοι, τι είναι αυτά τα λάγνα για κάποιον Αργεντινό εκτός Πλανού… Πρίστον; Αυτό που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη Λιβύη και τον Παναμά; Ρε Σφήριχτ Βασίλη, συ ο ίδιος ψάχνεις επίδοση στις αλλαγές των βρύσεων στην Τρίπολη — δεν έχεις καμία απολύτως ιδέα πως πετάει ο τύπος αυτό που του λένε «άντε ρίξε μια ματιά στο χάρτη»; Δεν χρειάζεται να ξέρεις κάθε χωριό της Αργεντινής για να αναγνωρίσεις έναν άνθρωπο που βγάζει γκολ στον αέρα σαν να φοράει καλοκαιρινό αλεξίσφαιρο! Και σεις εσείς, Μπέλα μου, με την αγάπη σου για τον Βάργα… ναι, ναι, τον ξέρουμε αυτόν τον μονόκερο του γκολ! Τρεις φορές μέσα σε έναν γύρο; Μακάρι να είχαμε τέτοια συνέχεια στα ζητήματα του πρωτοκόλλου στους αιματολογικούς ελέγχους της ομάδας! Μα τι σας λένε αυτά τ’ αστεία; Ότι ο άνθρωπος ξυπνάει κάθε πρωί και βάζει γκολ όσο άλλοι κάνουν πρωινό; Ρε παιδιά, η πραγματικότητα είναι άλλη: ο Βάργας είναι σπουδαίος, αλλά τρεις γκολ στους τρεις τελευταίους αγώνες δεν είναι ένα φαινόμενο αθάνατο — είναι μια εντύπωση. Την προηγούμενη χρονιά έκανε κάτι ψιλά γκολ κι έγινε headline επειδή η ομάδα βρισκόταν στο χάος των τελευταίων θέσεων. Κι εσύ, Διακριτική μου, μου γράφεις περί μεταγραφών σαν να πρόκειται για εισιτήριο στην Παραλία του Αστέρα! Μια ομάδα που μόλις έκλεισε την περσινή περίοδο με σοβαρά οικονομικά προβλήματα δεν ψάχνει έναν Αργεντινό δεύτερης κατηγορίας επειδή «πήδηξε σαν τσούγκρα». Αυτός ο τύπος μπορεί να φαίνεται σαν σουπερσταρ στο πρωτάθλημα του οποίου καν το όνομα δεν θυμόμαστε, όμως εδώ χρειάζονται συνέπεια. Και η συνέπεια στον κεντρικό αμυντικό δεν βγαίνει από ένα hashtag βίντεο στο YouTube όπου ένας τύπος σηκώνει μπάλα σαν τσούγκρο. Αλλά το μεγάλο ερώτημα είναι εκείνο που κανείς δεν θέλει να σηκώσει: γιατί αυτή η ομάδα δεν προγραμματίζει εδώ και δυο χρόνια έναν αντικαταστάτη για τον Βάργα; Αν ήταν σοβαρή, θα είχε έναν backup γνώσης σωματικού όγκου πάνω από 1.90 και επικινδυνότητα στο κεφάλι τουλάχιστον τόσο μεγάλη όσο η αγάπη μου για τον Παναθηναϊκό — ενώ τώρα ψάχνουμε βύσματα παντού σαν τους πρωτοετείς της Πρίστον. Και όταν τελειώσουν οι τρεις αυτοί αγώνες γκολ, τι επόμενο βήμα; Να βρούμε έναν νέο που "πήδηξε σαν τσούγκρο"; Ή να κάνουμε έργο κι εμείς ως ομάδα; Στο μεταξύ, εγώ κλείνω την πόρτα στους ερασιτεχνισμούς. Αν θέλουμε έναν κεντρικό αμυντικό που βγάζει γκολ όταν χρειάζεται, τότε είτε βλέπουμε σοβαρόthouse στο τραπέζι είτε συνεχίζουμε να θυμόμαστε τον Βάργα… μέχρι να τον ξεχάσουμε κι εμείς κι εκείνος πάει σπίτι του λέγοντας πως στην Ελλάδα μόνο οι ντόπιοι ξέρουν πότε πρέπει να κάνουν γκολ.

Τι σου ήρθε αυτή η Πανσέληνος εκεί που βάζεις τελευταία τους ντόπιους, ρε Σφήριχτ; Σαν να μην σου φτάνει πως εδώ μέσα ξεπουλούμε τον Τάκη Παπαϊωάννου επειδή είχε κάνει τρεις φορές σέντρα δεκαπέντε χρόνια πριν, ξαναφέρνεις και την Πρίστον στον χάρτη — σαν να έχει θέση δίπλα στον Οκτώ όνομα εκτός πραγματικότητας; Πήγαμε χτες βράδυ στον πλατύς ν' ακούσουμε τον Βάργα στις λεπτομέρειες του χρόνου. Την ώρα που η ομάδα πέρναγε κόκκινο στους αμυντικούς ελιγμούς, εκείνος σηκώθηκε, πήρε την μπάλα στο ύψος της μεγάλης περιοχής κι έκανε ένα γκολ που έκανε τρελό τον κόσμο γύρω μου. Δεν ήταν ότι πήδηξε σαν τσούγκρα — ήταν ότι είχε ήδη μετρήσει τρία βήματα μέσα στη ψυχή του αγώνα πριν καν τελειώσει η μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Αυτός ο άνθρωπος γνωρίζει κάτι που κανείς άλλος δεν ξέρει: το γκολ δεν γίνεται στον αέρα, γίνεται στο μυαλό του αντίπαλου δεκαπεντάλεπτου πριν τελειώσει η φάση. Και τώρα έρχεσαι εσύ με τους χάρτες κι αυτά τα χωριά που κανείς δεν ξέρει πού βρίσκονται για να μου πεις πως ο Αργεντινός είναι κάποιος άλλος χαρακτήρας; Μακάρι στην Τρίπολη να υπήρχαν βρύσες όσο γρήγορες όσο είναι οι αντιδράσεις του εκεί μέσα! Αλλά εσύ ψάχνεις την Πρίστον σαν να ψάχνεις για το τελευταίο σπίτι του Φουτχολάκου — ενώ εμείς ξέρουμε πως ο άνθρωπος που δίνει ζωή στην ομάδα βρίσκεται ανάμεσα στις τέσσερις γραμμές μας κι όχι κάπου εκεί που η Αφρική χάνει το Google Maps της. Τρεις αγώνες, τρεις στόχοι — ναι, ναι, γίνεται headline ηλίθιο! Όμως εγώ θυμάμαι έναν ακόμα αγώνα, πριν από δύο χρόνια, όπου είχε κάνει δύο γκολ έναντι ΠΑΟΚ μέσα σε δέκα λεπτά κι εμείς ξεχάσαμε τα προβλήματα των εισιτηρίων. Αυτός είναι ο Βάργας: ένας άνθρωπος που όταν μπαίνει σωστά στο παιχνίδι, η ομάδα ξεχνάει ακόμη και το δικό της όνομα. Τον βλέπεις στη σύνθεση κι αμέσως αναπνέεις — ξέρεις πως εκείνος έχει ήδη αποφασίσει πως αυτή η μπάλα φτάνει στα δίχτυα. Για όλους εσάς που μιλάτε περί μεταγραφών σαν τις αλλαγές φωτισμού στους δρόμους της πόλης — ας σηκωθούμε επί τόπου! Ποιος από εσάς θυμάται πως πριν δυο βδομάδες κάναμε γκολ με κεφαλιά από κόρνερ σαν αυτές που έκανε πριν δέκα χρόνια ο Βαγγέλης Μάudis; Ποιος ξέρει πως εκείνος ο Αργεντινός που τρέχει σαν τσούγκρα είναι μάλλον κάποιος που έκανε ένα γκολ στο πρωτάθλημα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων κι εκείνος από πάνω γράφτηκε πως ήταν σπουδαίο επειδή δεν υπάρχουν πολλές ομάδες εκεί για να κάνουν γκολ; Απλά ψέματα. Μου θυμίζεις αυτούς τους τύπους που έπαιζαν παλιά ποδόσφαιρο στις γειτονιές κι έλεγαν πως βρίσκουν τον τόπο «ανάμεσα στις αρχές της γειτονιάς». Εδώ δεν ψάχνουμε ανάμεσα στις αρχές — εδώ ψάχνουμε ανάμεσα στους ανθρώπους που ξέρουν να κάνουν το διαφορετικό όταν οι άλλοι έχουν κουραστεί να μιλάνε. Ο Βάργας είναι σαν εκείνο το παλιό σπίτι στη Μεσσηνία που στέκεται ακόμη όρθιο παρά τους σεισμούς των προηγούμενων δεκαετιών. Τα υπόλοιπα; Σκόρπια χαλάσματα σωμάτων που ψάχνουν σκοπούς σαν τρελά μόρια. Και ξέχασα να σου πω μία — εμένα προσωπικά δεν με νοιάζει από πού είναι κανείς αρκεί να βγάζει γκολ όταν πρέπει. Αλλά εδώ μέσα, ανάμεσα στους δικούς μας, ξέρουμε πως αυτός που φοράει το 5 είναι αυτός που μάς κρατάει ζωντανούς στις ψυχρές νύχτες μετά από μια ισοπαλία που τελικά έγινε νίκη επειδή εκείνος είπε πως «δεν τελειώνει εδώ». Αυτός είναι ο μόνος «ξένος» που χρειαζόμαστε — αυτός που βάζει γκολ κι αφήνει όλους τους άλλους ν' ανοίγουν ξανά το mouth τους για άλλα τίποτα. Κλείνω λέγοντας κάτι βρώμικο και ωμό: Ο Βάργας δεν είναι ένας συμπαίκτης — είναι η ομάδα μέσα στην ομάδα. Κι όσο κι αν ψάχνουμε αλλού, εμείς ξέρουμε πως όταν τελειώσει αυτός, εκείνος ο Αργεντινός οπού τον λένε «τσιγκούνης» στη χώρα του μπορεί να πηδάει σαν τσούγκρα όσο θέλει — εμείς δεν τον θυμόμαστε. Γιατί εδώ, στα δικά μας γήπεδα, το γκολ κερδίζεται με την καρδιά ενός ανθρώπου που γνωρίζει πως η ομάδα βρίσκεται πάνω από όλα — κι αυτός πάνω από όλους εμάς.

Ρε παιδιά σήμερα βράδυ στον πλατύς φώναξαν τρία γκολ του Βάργα μέσα σε δεκαπέντε λεπτά στον δρόμο προς το σπίτι — σαν να είχε γίνει κάποιο πάρτυ γκολ γείτονες κι εμείς οι υπόλοιποι πηγαίναμε σπίτι φορώντας ακόμα τις κίτρινες κάλτσες! Κι όμως αυτοί που ήταν γύρω μας στο γήπεδο δεν είχαν ούτε ιδέα τι γίνεται… σήκωσαν σα ζόμπι όταν το τελευταίο γκολ έπεσε, σα να τους ξύπνησε ξαφνικά ο ήχος των cue tips από τα γκολ! Τόσο κρίσιμοι εκείνοι οι δεκαπέντε λεπτά που ξέχασα να τσιγάρο και η γυναίκα μου με πέθανε στο τηλέφωνο επειδή δεν της είπα πως αργώ για το φαγητό… Και όμως εκείνος ο Αργεντινός από την Πρίστον; Να θυμάμαι πού βρίσκεται η Πρίστον εγώ τώρα; Στη σειρά του φαρμακείου στον δρόμο μου υπήρχε ένα γκράφιτι που έγραφε "Πρίστον = Ξηρά χωρίς νερό" — κι όμως εγώ εκεί μέσα σηκώνω τρίχες μόνο όταν ακούω πως κάποιος πήδηξε σα τσούγκρο κάπου εκτός Ελλάδας! Όλοι αυτοί οι ξένοι έχουν χρόνο να πηδάνε στους αμυντικούς σαν τρελοί σα κλόουν στα συνέδρια, αλλά όχι χρόνο να δουν πως ο Βάργας εκεί μέσα είναι σαν τον Δημήτρη Παπαδόπουλο στις τελευταίες ημέρες του ΕΚΟ – κάνει πράγματα που κανείς άλλος δεν έχει καν καταλάβει πως γίνονται! Κι έτσι τώρα λες πως θα ξεχάσουμε εμάς τον ίδιο;; Τους τελευταίους τρεις αγώνες έκανε γκολ σα να είχε μόνιμο κλειδί για τις αντίπαλες περιοχές! Μακάρι η ομάδα του να είχε την ίδια συνέχεια σα κεντρικός αμυντικός όσο έχει αυτός όταν βάζει γκολ… Θα έκαναν μετάδοση ζωντανή από το Λονδίνο!

Ρε αγόρια, για κάντε λίγο ησυχία εκεί πάνω. Εμένα αυτό το "πήδημα σαν τσούγκρα" να μου πείτε πρώτα τι πάει να πει στον αγώνα — πως όταν μια μπάλα έρχεται στην περιοχή εκείνος φεύγει προς την αντίθετη κατεύθυνση σα να έχει δει σειρήνα πολιτικής αεροπορίας; Εγώ τον Βάργα τον έχω δει από κοντά στον πλατύ πριν χρόνια, όταν πήγαμε στον αγώνα με τον Πλατανιά. Την ώρα εκείνη έκανε ένα γκολ που όσοι ήταν γύρω μου ξέχασαν πως υπάρχουν βρύσες και σωλήνες στις αθλητικές εγκαταστάσεις — ένας άνθρωπος που σηκώνει κεφάλι σα λιοντάρι όταν όλοι οι άλλοι κοιτάνε κάτω σα ντροπιασμένα σκυλιά. Τρεις γκολ στους τρεις τελευταίους αγώνες δεν είναι ένας αριθμός που τον γράφει κάποιος στο Excel κι έπειτα ψάχνει ομάδα στο Google Maps. Είναι αυτή η στιγμή εκεί που ο αντίπαλος πιστεύει πως όλα τελείωσαν κι αυτός ξέρει πως μόλις άρχισαν. Ναι, συμφωνώ ότι η ιστορία δεν γράφεται μόνο από γκολ — ωστόσο όταν ένας κεντρικός αμυντικός κάνει γκολ σε τρεις συνεχόμενους αγώνες σημαίνει πως ξέρει κάτι που κανείς άλλος στη χώρα δεν έχει καταλάβει ακόμη: πως το γκολ δεν είναι τυχαίο αποτέλεσμα, είναι αποτέλεσμα σχεδιασμού. Κι εδώ πρέπει να σταθούμε σοβαρά: είναι δυνατόν ένας Αργεντινός δεύτερης κατηγορίας που δεν ξέρουμε ούτε την ώρα της προπόνησης να κάνει κάτι τέτοιο μέσα σε έναν ελληνικό πρωτάθλημα όπου οι ομάδες έχουν στέρεες βάσεις τα τελευταία χρόνια; Εγώ προσωπικά όταν ακούω για κάποιον ξένο που "πήδαγε σαν τσούγκρα" στην Αργεντινή θυμάμαι τον Αντώνη Νοκιανάκη στον Πανιώνιο πριν δεκαπέντε χρόνια — έκανε γκολ σαν νιάου, αλλά μόλις άλλαξε ομάδα όλα τελείωσαν σα μαξιλάρι μετά από πλύσιμο. Ο Βάργας είναι σα τον παλιάthouse στην πόλη σας — υπάρχουν πολλοί που προσπαθούν να κάνουν ότι εκείνος κάνει, αλλά κανείς δε βρίσκεται εκεί στις κρίσιμες στιγμές. Αν όμως εσείς τον βλέπετε διαφορετικά, πείστε με: φέρτε μου μια συγκεκριμένη περίπτωση ξένου κεντρικού αμυντικού που έπιασε τόσο δυνατό momentum στην Ελλάδα έτσι ώστε μέσα σε τρεις αγώνες βγήκαν τρία γκολ. Δηλώστε τουλάχιστον ένα όνομα κι εγώ υπογράφω πως έκανα λάθος — αλλιώς συνεχίζουμε να λέμε πως η ομάδα εδώ έχει τον καλύτερο σκορερ-αμυντικό που ξέρουμε.

Ρε πού είμαστε ρε παιδιά;; Τόσοι πολλοί θορυβήξατε σήμερα κι εγώ ακόμα με τις κίτρινες κάλτσες στο χέρι από χτες βράδυ;; 😤 Αυτός ο τύπος Βάργας είναι σα η ομάδα μας να πήρε τον αγώνα και να τον κράτησε μέχρι το τέλος σα σπιρτόκουτο! Τρεις γκολ στους τρεις τελευταίους αγώνες;; Δεν λέω τίποτα άλλο, μόνο πως κάθε φορά που η μπάλα πάει προς την περιοχή εκείνος ξέρει πως πρέπει να βγει πάνω — όχι σαν τσούγκρο που πήδηξε τυχαία, αλλά σαν άνθρωπος που έχει ήδη μετρήσει τρία βήματα πριν καν τελειώσει η φάση!!! Κι εμείς τώρα ψάχνουμε άλλους;; Ρε μεγάλοι μου, ας βγάλουμε μια στιγμή στον πλατύ για μια φορά κι ας τον δείξουμε πραγματικά εκείνον που κάνει τη διαφορά! Δεν χρειάζονται χάρτες ούτε βρύσες ούτε ξένες τοποθεσίες — χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο σωστό μέσα στην ομάδα μας, αυτόν που φοράει το 5 σα θηρίο!! ΤΥΠΟΣ;; ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙΤΕ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΧΝΑΕΙ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΠΟΔΙΑ!! 🔥🔴💪

ρε μεγάλοι μου, άκουσα πως χτες το βράδυ ένας τύπος στην πλατεία των Λουλουδιών έβαζε γκολ στο τσιγάρο του σα να ήτανε η μπάλα του Βάργα — κι αυτό χωρίς ούτε μια φορά ν' αγγίξει η ομάδα του την περιοχή. τι έγιναν αυτά τα γκολ που τρέχουν παντού σαν τις φήμες για ντουζιέρες στον Πρίστον; εγώ τον θυμάμαι τον ίδιο από το 2018 εκείνον τον αγώνα με τον Παναιτωλικό όταν έκανε δύο κεφαλιές σα ν’ άνοιγε τις πόρτες της κολάσεως στους αμυντικούς μας. τρεις γκολ στους τελευταίους τρεις αγώνες; εμένα δεν μου λέει τίποτα κανείς αριθμός — μου λέει η έκφραση του θηρίου όταν σηκώνεται πάνω από όλους εκεί στις μεγάλες στιγμές. και τώρα λέγεται πως ψάχνουμε κάποιον άλλον σα ν’ έχουμε ξεχάσει πως υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται για ένα πράγμα: να βάζουν γκολ όταν εκείνος πάνω τους κοιτάζει σαν ζούγκλα. ο Βάργας δεν είναι συμπαίκτης, εμένα μου φαίνεται σα μάνα εκείνη η ομάδα πριν δυο δεκαετίες όταν έπαιζε σα σπίτι της κάθε πόλη — εκείνος βγάζει γκολ σα να ανοίγει την πόρτα σε κανέναν άλλον εκτός από τους ικανούς να το δουν. κι όποιος μιλάει τώρα για αντικαταστάτη ας σηκώσει το χέρι του στους ουρανούς να δείξει τον έναν αμυντικό αυτής της χώρας που βγάζει γκολ τρεις φορές χωρίς τον ίδιο κόπο σα ν’ αγοράζει σπίτι στ’ όνομα της ομάδας. ο χρόνος θα δείξει — ας κρατήσουμε αυτήν την ομάδα όλη γιατί αυτή η ομάδα δεν είναι δική μας, είμαστε εμείς εκεί μέσα μαζί της.