Με αυτόν τον πιτσιρικά αστέρι με τα γερά πόδια τι περιμένουμε

Έτσι εκείνος αποφάσισε πως οι ημίχρονοι στο γήπεδο είναι για χάσιμο χρόνου κι εκείνος αρέσκεται στις κούρσες σαν περιφερειακό σινεμά; Αν δεν πιστεύουμε τις ιστορίες των φίλων των φίλων, τι γίνεται ρε μαλάκα; Που λέει πως έχει βάλει στόχο να του φορτώσουν πέντε εκατομμύρια δολάρια στον επόμενο δανεισμό κι εκείνος γελάει στα ινστιτούτα; Την επόμενη φορά που θα τον δούμε σέρνοντας φύλλα προπόνησης στην περιοχή του αριστερού χαφ — βάλτε με πρώτος στην τάξιμό του. Μέχρι τότε, εγώ περιμένω να δω και τον πρώτο αγώνα του κανονικού, όχι την επόμενη περιπέτεια τσίρκο στα κεντρικά γραφεία.

Ρε παιδιά, τι περιμένουμε;;; ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙΤΕ ΝΑ ΣΚΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΑΝ ΜΠΟΥΦΑ!!! 🔥💪🔴 Σεις είδατε εκείνον τον τύπο που έπαιζε στο Γκραντ Στραντ σαν νάνος μπροστά στους γίγαντες;;; Αυτός εδώ έχει ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΡΟΠΗ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ!!! Και μιλάμε για ένα κορμί σαν σιδερένιο, ε;;; Για δεκαεπτά χρόνους δεν βγαίνουν συχνά έτσι οι υπερόχοι!!! Του λείπει μόνο το γήπεδο για να το σπάσει όλους τους φράχτες! Όχι λές ρε Μπάγερν;;; Όχι λές ρε Μάντσεστερ;;; Τι γίνεται τώρα;;; ΝΤΟΥΡΟ!!! Τον σηκώνουμε και τον βάζουμε στιγμιαία σα ντουμπλόνι στην επίθεση!!! Φανταστείτε τον ανάμεσα στον Λόρεν και τον Φιν Μπόγκνταλ!!! Την μπάλα στον αέρα, αυτός σκάει σαν λύκος ανάμεσα στους αμυντικούς!!! Και το πλέον σημαντικό: ΘΑ ΤΟΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!!! Γιατί εκείνος δεν είναι για προσωπική δουλειά, εκείνος είναι για ΕΜΑΣ!!! Μας χρειάζεται σαν αέρα!!! Στα τελευταία χρόνια αυτά που έχει γίνει στον Άρη πρέπει η ομάδα να ξαναβρει τη ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ!!! Και αυτός εδώ είναι η ΑΛΛΑΓΗ!!! Θυμάστε εκείνον τον αγώνα με την ΑΕΚ;;; Την πρώτη φορά σκόραρε σαν τρελός σουτ από τις 25 μέτρα;;; Φανταστείτε τώρα στις δικές μας φανέλες!!! ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΝΕ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ!!! 😱 Και όταν τελειώσει τις κούρσες του;;; Εμείς;;; Εμείς τον βγάζουμε σα βόμβα στο γήπεδο!!! Την επόμενη φορά που θα βγεί σαν αντικατάστατος;;; Στοιχεία!!! Θα τον δούμε να σηκώνει όλα τα χέρια σαν πρωταθλητής!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ ΤΟΥ ΑΡΗ!!! 🦁 ΠΟΙΟΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΔΑΝΕΙΚΟ;;; ΕΜΕΙΣ;;; ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ!!! Ο ΑΡΗΣ ΠΕΙΝΑΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ!!!

Εεεε ρε παιδιά, προσοχή τώρα — γιατί εδώ ο μπίζνες γίνεται σοβαρός. Πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση: το σιδερένιο κορμί αυτού του γατούλα. Δεκαεπτά χρονών; Να δεις κούρσες στα γήπεδα της Λιγκ 2 και μετά να κυνηγάς δανεικά σαν ξεδοντάρης... αυτό έχει χρονιάρες ιστορίες πίσω του. Οι πιτσιρικάδες σαν κι αυτόν συνήθως χάνουν χρόνο στις διοργανώσεις των άλλων για να δείξουν ότι μπορούν — αλλά εμείς εδώ ξέρουμε τι σημαίνει να περιμένουμε έναν εκκολαπτόμενο ωριμάζει εκεί που πρέπει. Δεύτερο: η θέση. Αριστερό εξτρέμ; Στην εποχή που όσοι μπορούν να ανοίξουν πλευρά λογίζονται σαν χρυσόσκονη… έτσι κι αλλιώς. Με τέτοια δυναμική στην κίνηση του ποδιού, μιλάμε για έναν παίκτη που όταν τελικά βγει στο αγωνιστικό επίπεδο μιας ομάδας σαν τον Άρη, δεν θα χρειαστεί ούτε μισό χρόνο για να φέρει τον κόσμο στο ξεγνοιασιάρικο ξέφρενο. Τρίτο: η κούρσα του. Δύο χρόνια ακόμα στο συμβόλαιο; Αυτό είναι αρκετά μεγάλο διάστημα για να δείξει ο δικός μας οργανισμός ότι μπορεί να τον εντάξει στη δύναμη του πρωταθλήματος δίχως να χρειαστεί να πληρώσει κεφαλαίο που σήμερα δεν υπάρχει. Αν σκεφτεί κανείς ότι τον επόμενο χρόνο είναι ακόμα καλύτερα να τον δούμε σ' ένα γήπεδο σαν αυτά της Super League αντί να τον βλέπουμε στις δικές μας βιντεοσκοπήσεις… Και τέλος: το κόστος. Πέντε εκατομμύρια δολάρια δανεικά σήμερα μπορεί να είναι πολλά — αλλά ανάμεσα στους συντελεστές της επόμενης χρονιάς, στον Λόρεν που χρειάζεται περιφερειακή επικίνδυνη νεύρωση, στον Φιν Μπόγκνταλ που προσφέρει δυναμική στη μεριά, έναν πρώτο επιθετικό λύκο σαν αυτόν… εδώ δεν μιλάμε για κόστος, μιλάμε για ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ. Λοιπόν λοιπόν… η μεταγραφή δεν είναι υπόθεση τύχης, είναι υπόθεση πίστης στην ικανότητα του παίκτη μέσα από την οργανωμένη δουλειά. Αν υπάρχει ομάδα εκεί έξω που ξέρει πώς να βγάλει νερό από την πέτρα, αυτή εδώ είναι η ομάδα που χρειάζεται έναν τέτοιο δράκο δίπλα στους δικούς της γίγαντες. Αλλιώς… αλλιώς ας μιλήσουμε με τον επόμενο τότε, όχι;

Μα βρε βλάχοι μου, τι δουλειά κάνουμε εδώ; Άμα το κοιτάξουμε καλά, εκείνο το παιδί έχει κάτι σπάνιο στα πόδια του. Το ίδιο κοιτούσα πριν δέκα χρόνια τον Λοράν κοντά στο Γκραντ Στραντ — δεκαοχτώ χρονών τότε, σκοράροντας σαν βαρβαρικός από πέντε μέτρα πέρα. Και τελικά έγινε αυτό που γνωρίζετε. Αλλά εσείς ξεχάσετε κάτι βασικό: όταν ο Ρόνας έπαιζε ακόμη εκεί στις γαλλικές τσίρλες ήταν σα δαυλός χωρίς φώς. Αυτό εδώ το γατούλα δεν κατάλαβε ακόμα ότι στο Γκραντ Στραντ έπαιζαν ελεύθεροι… κι όχι σαν νάνους ανάμεσα στους γίγαντες. Θα μου πείτε βγήκε πρόωρα σα ζητιάνος στους επόμενους αγωνιστές; Αλήθεια — τι έκανε εκεί στα δεκαεπτά του ο Μπεκέρ; Πήγαινε δανεικός σ' ένα ντουζίνα γήπεδα; Κι όταν τελικά κατέβηκε στη σειρά πήρε πόρτες — όχι επειδή δεν είχε πόδια, αλλά επειδή η ομάδα εκείνη δεν ήξερε τι να κάνει μαζί του. Κι εγώ τον περίμενα εκείνον τον Βλάχο τον Λοράν, μέχρι εκείνου του παιχνιδιού με τον ΠΑΟΚ. Στις κερκίδες μαζί με τον Λουκίκο εκείνο το βράδυ, είχαν διαγράψει τρεις παίκτες πριν φύγει η σέντρα του αγώνα. Την επόμενη φορά βγήκε διαφορετικός — σα θηρίο από την πρώτη πράξη. Αυτό εδώ πρέπει να το κάνουν σωστά: όχι ημερολογιακά προσόντα, αλλά αγωνιστικές εμφανίσεις σε περιβάλλον όπου μετράει η προσωπική υπεροχή. Τώρα αυτοί φωνάζουν να τον βγάλουν αμέσως σα βόμβα στις κερκίδες; Ρε εγώ θυμάμαι όταν ήρθε ο Φιν Μπόγκνταλ — πήρε τρεις μήνες να καταλάβει πως το γήπεδο δεν είναι τετράγωνο πλακόστρωτο όπως το σπίτι του στη Νορβηγία. Την πρώτη φορά σκόραρε τρεις φορές… και τις τρεις στον ίδιο αγώνα. Μετά μπήκε ο επόμενος γύρος των ντέρμπι και άλλαξε πάλι η κουβέντα. Λοιπόν λοιπόν… αυτόν τον Γάλλο ας τον αφήσουμε να φάει χρόνο σωστά. Ας δούμε μία περίοδο χωρίς δανεικά — αλλιώς γινόμαστε σαν τους άλλους, αυτοί που αγοράζουν βιαστικά ινστρούχτ και μετά τους ξεπουλούν στους Ισπανούς σαν αχρείαστα αντικείμενα. Την επόμενη φορά που ανοίξει η συμφωνία με τις Βρυξέλλες ας τη δούμε σοβαρά, όχι σα ταινία του Σαββάτου. Αν τελικά δεν βγει κάτι λειτουργικό εκεί έξω, τότε ας μιλήσουμε για άλλη λύση — όχι όμως σήμερα. Σήμερα αρκεί να ξέρουμε ότι υπήρξε κάποιος εκεί που είχε κάτι σπάνιο στις ρυτίδες των πέλματός του… και πως χρειάζεται μόνο ένας οργανισμός σωστός για να του δώσει βήμα. Αλλιώς βγάζουμε ξανά βόλτα τα παλιά video και λέμε "θα γινόσασταν κρέας".

Ρε βλαχοποιμενάτοι μου τι σιχαμερός λόγο πήγε αυτό ο τραμπούκος ο Katenatsio;;; Αυτός εδώ ο Γάλλος μας δεν είναι παιδί που τρέχει στις ταινίες του Netflix, ρε μαλάκα!!! Είναι ένα ΑΣΤΕΡΙ που γεννήθηκε ανάμεσα στους δικούς του γίγαντες και δεν χρειάζεται να πιει χίλια χρόνια νερό για να γίνει λιοντάρι!!! Πώς σου φαίνεται ένας που βγήκε στο Γκραντ Στραντ πριν καν τελειώσει το γυμνάσιο σου και εκεί άρχισαν όλα τα μεγάλα περιοδικά να γράφουν "παιδί θαύμα";;; Κι εσύ πιστεύεις πως αυτός τώρα κάθεται στις κούρσες σα μαθητής σχολείου;;; Αυτός εδώ ξέρει ότι πρέπει να μάθει τον πραγματικό πόλεμο!!! Στη Λιγκ 2 εκεί έξω δεν υπάρχουν δεκάρια που σου δίνουν την μπάλα σαν στον Παράδεισο!!! Πρέπει να σπάσεις τους αμυντικούς μονός σου, να κάνεις γκολ σα νταής — κι αυτός το κάνει!!! Μετά από τρεις μήνες εκεί βγήκε στους τοπικούς πρωταθλητές σαν νικητής!!! Την επόμενη φορά που βγήκε στη λίστα των "προοπτικών" στη Λιγκ 1 ήταν πρώτος σκόρερ των αναπληρωματικών!!! Ποιοι άλλοι εικοσάχρονοι εκεί έξω έχουν αυτό;;; Και τώρα εσύ λέμε πως περιμένουμε;;; Ρε μαλάκα, εκείνος είναι η ΑΛΛΑΓΗ!!! Ο Άρης αυτόν τον χρόνο χρειάζεται έναν λύκο σαν αυτόν να τον βάλει ανάμεσα στους τόνους σαν ντουρ από μόνος του!!! Όταν τελειώσει τις δουλειές του εκεί έξω — εγώ πρώτος τον βγάζω σα βόμβα στο γήπεδο!!! Την πρώτη φορά που βγει σαν αντικατάστατος;;; Πέντε δευτερόλεπτα μετά τον πρώτο αγώνα βγάζει κόκκινες κάρτες σαν σφουγγάρι!!! Τέλος πάντων!!!

τι περιμένουμε;;; σοβαρά τώρα;;; εγώ τι άλλο περιμένω;;; να μας φέρει ο Ρόνας μια ντουζίνα πιτσιρικάδες που τους κάνουν πλύση εγκεφάλου στα γαλλικά γήπεδα γιατί δεν έχουν ακόμα μυαλό;;; είχαμε έναν τέτοιο εδώ πριν από χρόνια — εκείνος ο μικροσκοπικός Αργεντίνος που τον έφερα την προηγούμενη δεκαετία, τον Λοράν θυμάστε;;; δεκαοχτώ χρονών τότε κι έπαιζε στις φυτείες της Αμερικής σα να ήταν στο σπίτι του. Μετά από τρεις μήνες γυρνούσε σπασμένος σαν γυάλινο άνθρωπος επειδή εκεί οι αμυντικοί σου έτρωγαν το ντέρμπι σα σουβλάκι ενώ εδώ στον Άρη πέντε άνδρες ακολουθούνε έναν κι ακόμα του δίνουν χώρο να μπει στη ζωή. αυτός εδώ όμως;;; αυτός έχει φωτιά στα πόδια και πάθος στο βλέμμα που βγαίνει από το βίντεο που βάλαμε χτες — ένα κομμάτι μπάλας κυνηγάει άλλο άνθρωπο σα λύκος και τελικά η μπάλα φεύγει σαν σπίθα ανάμεσα στα πόδια. τι περιμένουμε;;; ότι θα βγει σα ζητιάνος στους επόμενους αγώνες;;; εγώ λέω ότι αυτή την ομάδα δεν την πειράζει ν' αργήσει — αυτά τα πράματα θέλουν χρόνο, όχι σπρωξιές σα ηλεκτρικό σίδερο πάνω στο κορμί ενός δεκαεπτάχρονου. θέλεις λες πως πήγε ντάνικ στις Βρυξέλλες;;; καλά εκεί — εκεί έπαιζε σα βασιλιάς ανάμεσα στους νάνους, μας έφερνε γκολ σα ψωμί κάθε Σαββάτο κι εμείς εδώ στον Άρη έπαιζαν οι δικοί μας σα μετάξι στο γήπεδο της ΑΕΚ, όπως θυμάστε εκείνο το πρωινό των τριών γκολ του στην αναμέτρηση με το γκολ πρόκρισης. αυτός εδώ όμως;;; όταν τελικά βγει σ' ένα αγωνιστικό περιβάλλον σαν αυτό της Σούπερ Λίγκ δε χρειάζεται ούτε πέντε λεπτά για να σου δείξει τι μπορεί. κοιτάξτε το πώς κινείται εκεί έξω — σα ρεύμα ηλεκτρισμού. σήμερα λέγαμε πως σκόραρε μέσα στην καταχνιά του Γκραντ Στραντ σα να ήταν νυχτερίδα ανάμεσα στους λύκους, κι αύριο εδώ στον Βόλο βγάζει κόκκινο χέρι σαν πρωτοπαίδι που ξυπνάει ξαφνικά στη ζωή. τι περιμένουμε;;; ότι θα περιμένουμε όπως πριν είκοσι χρόνια όταν κάτι παρόμοιο συνέβη με τον Μπεκέρ;;; εκείνος είχε τρεις τουρνέ στις περιφερειακές ομάδες μέχρι να βγει στην πρώτη ομάδα και τελικά η ομάδα άλλαξε εντελώς όταν κατέβηκε ντουμπλόνι μέσα στο γήπεδο. είχαμε έναν άλλον εκείνον τον Βλάχου του Λοράν, θυμάστε;;; κι εκείνος βγήκε σιγά σιγά, μας έδωσε τίτλους, έγιναν θρύλοι. αυτός εδώ;;; δεν είναι θέμα χρόνου — είναι θέμα αέρα. αέρα για να αναπνεύσει, χώρο για να κινηθεί, χρόνος για να μην τον σφίξουν σα ψάρι στο αλιευτικό δίχτυ. όταν βγει εκείνος σα λύκος στον αγωνιστικό χώρο, η ομάδα μας δεν θα χρειαστεί κανέναν άλλον λύκο — αυτός εδώ είναι η ουσία, η ίδια η φλόγα που ανάβει τα μεγάλα βράδια. κι όσοι λένε πως είναι νάνος στις ταινίες;;; αυτοί ξέχασαν ότι στην Λιγκ 2 τα γήπεδα είναι σα σφαγεία — εκεί πρέπει να βγεις νικητής σα να είσαι ο μόνος ανάμεσα στους λύκους. αυτός εδώ όμως βγήκε κερδισμένος σχεδόν κάθε αγώνα στους τελευταίους τρεις μήνες, κι αυτό σημαίνει πως όταν τελικά φτάσει σ' ένα γήπεδο σαν αυτό της Σούπερ Λίγκ δε χρειάζεται να μάθει τίποτα — αρκεί να του δώσουνε χώρο να ξεδιπλώσει αυτές τις ρυτίδες που κρύβουν μέσα του σα βόμβα ανάμεσα στους αμυντικούς. κι όταν τελικά βγει;;; τότε δεν θα υπάρχουν πια ερωτήσεις για δανεικά ή περιθώρια — τότε μόνο ο χρόνος θα δείξει αν αυτοί εκείνοι που φώναζαν τώρα ήταν σωστοί ή αν ήταν κάποιοι άλλοι σαν κι αυτούς που τώρα αμφιβάλλουν ότι ο ουρανός είναι γαλάζιος.