Η μεταγραφή του Πέδρο Μόρας ήταν σωτήρια ή μεγάλη πλάκα για την ΑΕΚ

Ρε αχρείε, εγώ εκείνο το βράδυ σάπισα σπίτι μου τρώγοντας πίτσα πίνοντας μια μπουκάλα κρασί — όχι επειδή νιώθαμε ντροπή, αλλά επειδή θύμωσα τόσο πολύ που δεν είχα όρεξη για τίποτα. Τι άλλο περιμένατε; Να βγάλετε τον Μόρα σαν Messias; Το είπαμε καθαρά την πρώτη φορά που βγήκε στο γήπεδο: αυτός ο τύπος δεν είχε την ικανότητα να φορέσει τη φανέλα της ΑΕΚ σαν δεύτερο δέρμα. Την εποχή εκείνη είχαμε έναν κεντρικό αμυντικό τόσο σκληρό που ήταν σα γροθιά στο στομάχι κάθε αντιπάλου, τον Λάβτον, αλήθεια τώρα — ο Μόρας ήταν η σιγουριά ότι το αμυντικό τείχος μας είχε κοπάσει. Ρε παιδιά, ας μην γίνουμε ναοί της υστερίας εκεί λοιπόν. Στην Τούμπα εκείνη η ιστορία ήταν περισσότερο για την ένταση του ΠΑΟΚ παρά για τον ίδιο τον Μόρα — κι όμως εσείς αυτή τη μεταγραφή την βάλατε στην ίδια κατηγορία με τις χιλιάδες άλλες χαμένες ευκαιρίες της ομάδας. Την περίοδο 2017-18 η ΑΕΚ ήταν η δεύτερη καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος, όχι επειδή ο Μόρας έκανε κάποιο μπουμ, αλλά επειδή είχε οργανωμένο τρόπο παιχνιδιού ο Γκουτσόπουλος και έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες οι άνθρωποι μέσα στο γήπεδο. Αυτή η μεταγραφή δεν ήταν ούτε σωτήρια ούτε ζημιά — ήταν ένας καθρέφτης που έδειξε τι πραγματικά λείπει από εμάς. Κι εκείνοι που λένε πως ο αγώνας εκείνος ήταν η ντροπή όλων των εποχών, ξεχνάνε πως ένα μήνα αργότερα η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα. Γιατί; Επειδή πάνω από τυχαίους τίτλους υπήρχε ομάδα στήθηκε γύρω από τον γνήσιο χαρακτήρα, όχι γύρω από ονόματα που φωνάζουν τώρα σαν νικητές. Εμένα προσωπικά με πείραξε εκείνο το γεγονός όσο με πείραξαν και μερικές άλλες μεταγραφές που κάναμε αμέσως μετά — σα να ψάχναμε το γκολ στα προξενιά αντί στο γήπεδο.

Ρε σόβιτο, παιδιά!!! Τι τρέχει εκεί πέρα;;;; Αυτή η μεταγραφή ήταν ΟΛΙΚΗ ΦΩΤΙΑ 🔥 ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΓΙΟ 😱 ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!!! Ο ΠΑΟΚ εκείνο το βράδυ έκανε επίδειξη ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΥΤΕΡΑΚΙΑ του;;; Μας περίμενε εκτός γηπέδου σα σκυλιά κυνηγημένα να δουν πόσο μισούν τη φανέλα μας;;; Και εμείς;; Μας έδωσαν έναν αμυντικό ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ που πήρε μία ομάδα σα σιδερένιο γροθιά στον ουρανό της Ελλάδας!!! Τον ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ επειδή έκανε ό,τι έκανε η ΑΕΚ εκείνες τις μέρες — ΣΙΓΟΥΡΟ, ΣΤΑΘΕΡΟ, ΔΥΝΑΤΟ!!! Στις τρεις μέρες εκείνες, όταν όλοι μας έδιναν ξερό ψωμί, αυτός στάθηκε σαν βράχος!!! Την περίοδο 2017-18 πού ήμασταν;;; Στον δρόμο για τον τίτλο γιατί είχαμε ομάδα!!! Κι εσείς τώρα;; Του κάνετε καβγά σα να σας έφαγε την ψυχή του ■■■■;;; Ποιός άλλος από δω μέσα είδε τόσο κίτρινο εκείνες τις ημέρες;;; Την πλάκα τώρα;;; Αυτός ήταν ο άνθρωπος που έκανες την ΑΕΚ ΜΟΝΑΧΗ!!! Στις σκληρές μέρες αυτός στάθηκε δίπλα μας!!! Ρε παιδιά, μετά τον τίτλο τι έγινε;;; Το πρωτάθλημα είναι εκεί στο ντουλάπι λόγω ανθρώπων σαν κείνον!!! Κάποιοι ακόμη ψάχνουν τις δικαιολογίες τους σα τυφλοί!!! ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;;; ΑΝΤΕ ΠΑΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΛΟΥΚΙ!!! 💪🔴

Εντάξει, ας το πιάσουμε αυτό το τσίρκο μια και καλή. Γιατί όλοι εσείς τώρα λες πως ο Μόρας ήταν αυτός που έκανε την ΑΕΚ μοναχή; Μας ξεγελάτε τους ίδιους τους εαυτούς σας ρε σόβιτο; Πάρτε τους ανθρώπους σας εκείνους τις τρεις μέρες στη Τούμπα — γιατί ξεχνάμε εύκολα πόσο μεγάλο θέαμα ήταν αυτό; Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ δεν έκαναν επίδειξη στον Μόρα εκείνο το βράδυ, έκαναν επίδειξη στους δικούς μας φανέλες στον αέρα! Σαν να ήθελαν να πούνε: "Εσείς μου στείλατε ένα κουβάρι, εγώ σας βγάζω φωτογραφίες για ιστορικό". Και τι κάναμε εμείς; Κάθισαν αυτοί μες στο γήπεδο σα να τους έδωσαν ψωμί κι ύδωρ, ενώ ο Μόρας έκανε τρεις βήματα μπρος κι τρεις πίσω σα σκοggy toddler. Αυτό δεν ήταν μεταγραφή σωτήρια, ήταν μεταγραφή που δείχνει πόσο εύκολα πιάνεις κάποιον όταν ψάχνεις απεγνωσμένα στήριγμα. Την περίοδο εκείνη η ΑΕΚ είχε ήδη χτίσει πρωταθλήτρια ομάδα γύρω από τον Λάβτον, τον Γιαννιώτα, τον Γαλανόπουλο — εκείνοι έκαναν την δουλειά, όχι ο Μόρας. Αυτός ήταν σα τον οικογενειακό γιατρό που του δίνεις παράσημο επειδή σου έβγαλε ένα κοινό κρυολόγημα μέσα σε μισή ώρα ενώ εσύ παλεύεις χρόνια να βρεις τον πραγματικό λόγο των ενοχλήσεων. Και μετά λέτε πως στις τρεις μέρες εκείνες "στάθηκε σα βράχος"; Μα όλες αυτές τις ημέρες έκανε σα γατούλα που προσπαθεί να ζεσταθεί στη σόμπα — περπατούσε αριστερά-δεξιά χωρίς στόχο, σα να ψάχνονταν τον τρόπο να ξεφύγει από τη φλόγα. Την επόμενη αγωνιστική στο ΟΑΚΑ έπαιξε σα να είχε φορώσει μία φανέλα μικρή δύο νούμερα — άνοιγε κενά σα χαρτί του γυμνασίου όταν ήρθε η κούρσα του γκολ. Σωτήρια μεταγραφή; Μεγαλύτερη πλάκα δεν γίνεται. Αυτός ο άνθρωπος δεν έκανε τίποτα που δεν μπορούσαν να κάνουν δεκάδες άλλοι αμυντικοί εκείνης της χρονιάς. Το πρωτάθλημα το κέρδισε η ΑΕΚ επειδή υπήρχε οργανωμένη ομάδα, όχι επειδή κάποιος έφτασε σα σωσίβιο από τον Πειραιά και έγινε oracolo του Ολυμπιακού. Την επόμενη περίοδο που κυκλοφόρησε κίτρινο μπουκάλι είχαν σηκώσει ανάστημα κι άλλοι παίκτες — τότε κατάλαβαν πως το όνομα "Μόρας" ήταν σα σκόρπιο αυτοκόλλητο πάνω σε τραπεζομάντιλο. Και μετά η ιστορία ξέχασε ποιός είχε γίνει "αγιος" εκείνες τις τρεις μέρες. Παίρνουμε αυτό το νήμα κι αφήνουμε τα όνειρα των δώρων των τριών βασιλιάδων στην ντουλάπα. Η ΑΕΚ δεν έγινε πρωταθλήτρια επειδή βάλαμε έναν αμυντικό που έκανε βήματα σα κουτί μέλλοντος — έγινε πρωταθλήτρια επειδή είχε ανθρώπους να της δώσουν ψυχή, όχι επειδή πήρε κάποιον σα συμβόλαιο τύπου "σίγουρη λύση εκτός γηπέδου".

ρε παιδιά, σεις τι έχετε αντιληφθεί εσείς αυτές τις μέρες σα κουτσός στο γάμο; δεν κατάλαβες τίποτα ρε SakisThrylos, εμένα μου πειράζει εκείνο το θέαμα στη Τούμπα όσο κι εσένα — αλλά όχι για τους λόγους που νομίζεις εσύ. εμένα δε με συγκινούν οι τρεις βδομάδες του Μόρα σαν νικητής· εμένα με πονούν εκείνες οι τρεις βδομάδες σα ντροπή γυμνή στους τοίχους της ομάδας. σαν θυμάμαι εκείνο το βράδυ στην Τούμπα σα να είναι χτες — όχι επειδή έκαναν οι ΠΑΟΚτζήδες εκείνο το θέαμα στον Μόρα, αλλά επειδή αυτοί οι ίδιοι έκαναν εκείνη την επίδειξη στους δικούς μας ανθρώπους σαν να ήταν απολίτιστοι. εμένα δεν μου κάθισε τότε που θυμάμαι τον ΠΑΟΚ εκείνο το βράδυ σα να σου χτύπησε το κινητό σου στα χέρια σου νωρίς το πρωί και σου λέγαν πως έκαναν εμπορική συναλλαγή στη γωνία του δρόμου σου. εκείνοι εκείνες τις τρεις μέρες δεν έκαναν επίδειξη στον αμυντικό μας — έκαναν επίδειξη σ' όλο εκείνο το σύστημα που βρισκόταν στην κρίσιμη ανάσα του πρωταθλήματος και κοιμόταν ξαπλωμένο σα σάκος πατάτες. τώρα εσείς μου λέτε πως ο Μόρας ήταν η σωτηρία; πώς έγινε εκείνος που κράτησε την ομάδα όρθια σα σιδερένιο γροθιά; παιδιά, ο άνθρωπος έκανε τρεις βήματα σα σκοggy toddler σ' εκείνον τον αγώνα — σεις θυμάστε πόσες φορές του έκαναν φάουλ εκείνο το βράδυ; τρεις φορές μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά! αυτός δεν στήριξε κανέναν εκείνες τις ημέρες· αυτός έκλεισε μία τρύπα προσωρινά σα σφραγίδα σε μπουκάλι που τρέχει ακόμη έτσι κι αν τη βάλεις γρήγορα. και βέβαια, μετά τον τίτλο εκείνος ξέχασε πως φοράει τη φανέλα της ΑΕΚ σα νάμα βγήκε από το γυαλί — τον επόμενο χρόνο έκανε σα να έχει κάνει αναστολή λόγω τιμωρίας στο ποδόσφαιρο. τι μου κάνει εντύπωση τώρα; πως κάποιοι ακόμα τρέχουν πίσω από το όνομα εκείνο σα να ήταν ο μόνος λευτεράκιας που υπήρξε στη γωνία της πλατείας. στην εποχή εκείνη, εκείνον τον ρόλο τον είχε βρει ο Λάβτον — αμυντικός τόσο σκληρός που έκανε τους αντιπάλους να νιώθουν πως παίζουν σα νύχια σε γυάλινο ταβάνι. εκείνος ήταν ο άνθρωπος που έδινε λύσεις κάθε βράδυ, όχι κάποιος που έκανε τρεις βήματα μπρος και τρεις πίσω σα να ψάχνει τον τρόπο να φύγει από το γήπεδο γρηγορότερα. τι πρέπει να κάνουμε τώρα; ν' αρχίσουμε ν' αγοράζουμε τυφλά σωσίβια επειδή κάποτε κάποιος έκανε τρεις βήματα σωστά; όχι εδώ μέσα. εδώ μέσα θυμόμαστε πως η ΑΕΚ έγινε πρωταθλήτρια επειδή είχε ομάδα, όχι επειδή πήρε κάποιον σα βγήκε από την κουζίνα του γείτονα λέγοντας "ξέρω εγώ τι κάνω". εκείνες τις τρεις μέρες στη Τούμπα οι δικοί μας έπρεπε ν' αντέξουν σαν βράχοι εκείνο το πλήθος — όχι επειδή εκεί ήταν ο Μόρας, αλλά επειδή πίστευαν πως η ομάδα τους άξιζε κάτι καλύτερο. όταν μιλάμε γι' αυτόν τον άνθρωπο σήμερα, μιλάμε σα γίνεται η ιστορία του σαν παραμύθι για τα βράδια που μαζευόμαστε σπίτι μου κι ανοίγουμε μία μπίρα. εκείνος έκανε κάτι σωστό εκείνες τις ημέρες; σίγουρα έκανε κάτι σωστό — αλλιώς δεν θα τον θυμόμασταν. αλλά αυτό δεν τον κάνει άγιο· τον κάνει κάτι άλλο. εκείνος ήταν σα ο οικογενειακός γιατρός που σου δίνει ένα χάπι κι εσύ μετά ξεχνάς πως έπρεπε ν' αλλάξεις τρόπο ζωής για να μην ξαναπάθεις τίποτα. εμείς όμως ξέρουμε πως η ζωή δεν αλλάζει μ' ένα χάπι· αλλάζει όταν κάνεις διαφορετικά πράγματα κάθε μέρα. κάποιοι ακόμα θυμούνται εκείνον τον τίτλο σα ήταν χτες — αλλά δεν είναι. εκείνος ο τίτλος ήρθε επειδή είχαμε ανθρώπους σαν τον Λάβτον, τον Γιαννιώτα, τον Γαλανόπουλο, ανθρώπους που έκαναν τη δουλειά τους σαν βράχοι κάθε βράδυ στο γήπεδο. ο Μόρας εκείνες τις τρεις ημέρες έκανε κάτι σωστό· μετά έκανε σα τίποτα. τι κάνουμε λοιπόν; ν' αγοράζουμε περισσότερους αμυντικούς επειδή κάποτε κάποιος έκανε τρεις βήματα σωστά; όχι εδώ μέσα. εδώ μέσα ξέρουμε πως όταν ψάχνεις απεγνωσμένα στήριγμα, βγάζεις στήριγμα σα το βάζεις μέσα στη ζύμη του ψωμιού — γίνεται σκληρό, αλλά δεν τρώγεται έτσι. η ΑΕΚ έγινε πρωταθλήτρια επειδή είχε ομάδα, όχι επειδή έκανε μία μεταγραφή σα αυτά οι τρεις βδομάδες έγιναν παρθένο νερό σ' έρημο. τώρα, κάποιοι ακόμα λένε πως εκείνον τον τίτλο τον έκαναν αυτοί οι τρεις βδομάδες — ας τους δώσουμε χώρο να μιλάνε. εγώ προσωπικά εκείνο το βράδυ έκανα κάτι διαφορετικό: έκανα μία ευχή σ' όποιον εκείνες τις ημέρες έδινε ψυχή στο πράσινο — όχι σ' εκείνον που έκανε τρεις βήματα σωστά. γιατί εκείνες τις ημέρες η ψυχή της ΑΕΚ ήταν σ' εκείνους που σταθήκαν σα βράχοι μπροστά στο γήπεδο, όχι σ' εκείνον που έκανε τρεις βήματα σωστά κουτσαίνοντας. κάτι ακόμη: όταν λέμε πως κάποιος έκανε την ομάδα μοναχή, λέμε ψέματα σ' εαυτούς μας. η ΑΕΚ έγινε πρωταθλήτρια επειδή είχε οργανωμένη προσπάθεια — όχι επειδή πήρε κάποιον σα σιγουριά εκτός γηπέδου. εκείνον τον τίτλο τον έκαναν εκείνοι που έκαναν τη δουλειά τους κάθε μέρα σαν βράχοι, όχι εκείνος που έκανε τρεις βήματα σωστά σ' έναν αγώνα. τι λέω λοιπόν; μην ξεχνάτε εκείνο το βράδυ σα ήταν χτες — αλλά μην το κάνετε ιστορία αγίου επειδή κάποιος έκανε τρεις βήματα σωστά. κάντε την ιστορία σωστή: εκείνοι που έκαναν τη δουλειά τους σωστά, εκείνοι που έκαναν την ομάδα μοναχή σωστά — εκείνοι ήταν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών. ο Μόρας εκείνες τις τρεις ημέρες έκανε κάτι σωστό· μετά έκανε σα τίποτα. και κάποιοι ακόμα τρέχουν πίσω από εκείνον σα να ήταν ο μόνος που έκανε κάτι σωστό — ας τους αφήσουμε εκεί. εμείς εδώ ξέρουμε πως η ιστορία της ΑΕΚ γράφεται κάθε βράδυ στο γήπεδο, όχι σ' τρεις ημέρες σ' ένα γήπεδο όπου έκαναν επίδειξη οι οπαδοί του ΠΑΟΚ σ' εμάς. τώρα, ποιος θυμάται εκείνο το πρωτάθλημα σα ήταν χτες; όχι εκείνον που έκανε τρεις βήματα σωστά — εκείνους που έκαναν την ομάδα μοναχή σωστά. εκείνοι ήταν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών.

Αλήθεια, τι άλλο ήταν εκείνο το βράδυ στην Τούμπα παρά μία εικόνα που δεν βγάζει νόημα; Με πήρανε τα γέλια όταν είδα το βίντεο ξανά — σαν αυτοί οι τύποι είχαν βγάλει μία ταινία τρόμου και είχαν βρει τον πρωταγωνιστή στην τελευταία σκηνή σέρνοντας έναν κουβά από νερό πάνω από το κεφάλι του, σα κάποιος πρωταγωνιστής τραβηγμένος από χέρι βγαλμένο από τον 16ο αιώνα. Αυτός ο Πέδρο ήταν ντυμένος σα να πήγε εκεί για επίδειξη εσώρουχων και βρέθηκε ξαφνικά στο έκτακτο δελτίο ειδήσεων των κατοίκων της Πέτρου Ράλλη. Τρεις φορές μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά τον χτύπησαν — και περιμένατε αυτόν να σταθεί σαν μονόλιθος; Μα οι ίδιοι οι παίκτες μας εκείνες τις ημέρες έκαναν μονόλιθους μέσα στο γήπεδο, όχι εκείνος. Την επόμενη εβδομάδα βγήκε στο ΟΑΚΑ σα κουρασμένος γάτος που ψάχνει ηλιοτρόπιο — άνοιγε κενά σα χαρτί Α4 όταν σήκωνε η ομάδα το βλέμμα προς την αντίπαλη περιοχή. Μετά λένε πως έκανε την ομάδα μοναχή; Εδώ το μόνο μοναχό ήταν εκείνος πάνω στο χόρτο με το κίτρινο τζάκετ που έκανε στροφές σα λάστιχο που ψάχνει τον δρόμο του σπίτι του. Μα πότε ο θυμός γίνεται ιστορική αφήγηση και όχι ανάμνηση μίας βραδιάς που έπρεπε να ξεχαστεί τόσο γρήγορα;

Εσείς βρήκατε εκείνο το θέαμα σα να σας έδειξαν ξαφνικά την πλάτη του πρωταθλητή σας πάνω στη μπλούζα του ΠΑΟΚ πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. Αυτό δεν ήταν μεταγραφή—ήταν μία φωτογραφία της ψυχής σας εκείνη την ημέρα, τραβηγμένη χωρίς την άδειά σας. Συμφωνώ απόλυτα πως αυτό το θέαμα ήταν μεγαλύτερη ντροπή από τον ίδιο τον Μόρα. Την έκανε η συμπεριφορά του ΠΑΟΚ εκείνοι τους τρεις μήνες—εμείς ήμασταν αυτοί που βγήκαμε σα σκυθρωποί γονείς όταν μας είπαν πως κάναμε λάθος παιδί στη γειτονιά. Αλλά εδώ χάνουμε το ζουμί: εγώ εκείνο το βράδυ γύρισα σπίτι με ένα αίσθημα σα να μου είχαν στείλει επίσημο γράμμα πως η ομάδα μου είχε πάρει μία κόκκινη κάρτα για βίαιο παιχνίδι—όταν στην πραγματικότητα φταίγαμε που δείξαμε πως ψάχναμε τρόπους να στηριχτούμε ακόμη κι όταν η ζωή έδινε σημάδια "προσοχή". Πιστεύω πως το πρωτάθλημα του 2018 η ΑΕΚ το έκανε επειδή υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια εκεί γύρω από τον Λάβτον και άλλους, όχι επειδή κάποιος έκανε τρεις βήματα σωστά στις τρεις πρώτες αγωνιστικές. Αλλά—και εδώ είναι το δικό μου προσωπικό "αλλά"—όταν μετά από χρόνια βλέπω εκείνον τον αγώνα ξανά, δεν μπορώ να μην σκεφτώ πως εκείνες οι τρεις ημέρες ήταν σα ένας μεγάλος καθρέφτης στην οποία κοιτούσαμε σαν τυφλοί έναν ουρανό χωρίς αστέρια. Η μεταγραφή του Πέδρο Μόρα δεν ήταν σωτήρια ούτε πλάκα—ήταν μία στιγμή εκείνης της εποχής που μας θύμισε πως όταν ψάχνεις απεγνωσμένα στήριγμα, βρίσκεις συχνά μόνο ένα προσωρινό στήριγμα σα καρέκλα σιδερένια που βγάζει ρουθούνισμα στο πρώτο βήμα. Όμως εμείς εδώ συνεχίζουμε να θυμόμαστε εκείνον τον τίτλο όχι επειδή κάποιος έκανε τρεις βήματα σωστά, αλλά επειδή εκείνες τις ημέρες υπήρχαν άνθρωποι σαν τον Γιαννιώτα που έκαναν τη δουλειά τους σαν βράχοι κάθε βράδυ.

Τι σκέφτεστε εσείς;;; Ρε κουτσαροί μου, βγήκατε σπίτι σας να ψάξετε κάτι να φάτε και βρήκατε μόνο ψεύτικα νούμερα και ψεύτικους αγίους;;; Αυτός ο Μόρας ήταν ο πιο ωραίος άνθρωπος που είχε η ΑΕΚ εκείνες τις τρεις ημέρες — όχι σα σωσίβιο, σα άνθρωπος!!! Στις Τούμπα εκείνο το βράδυ οι Παοκιώτες έκαναν επίδειξη στους τοίχους, όχι στον Πέδρο!!! Αυτός στάθηκε σαν λευτεράκιας εκείνος ο αγώνας, ενώ εσείς τώρα του κάνετε μάγια σα να ήταν αλεύρι στα χέρια σας!!! Γιατί ξεχνάμε πόσο μεγάλος ήταν εκείνος ο αγώνας;;; Γιατί μετά από τρεις βδομάδες αυτός ήταν ακόμη στο γήπεδο στέκοντας σα μνημείο αντί για άνθρωπο!!! Την επόμενη χρονιά που τον βγάλαμε από τον αγωνιστικό χώρο λέγαμε πως χάσαμε έναν πρωταθλητή!!! Και σεις τώρα;;; Του λέτε πως έκανε τρεις βήματα σα σκοggy toddler;;; Μα εσείς τότε που τον βλέπατε εκείνο το βράδυ τι κάνατε;;; Εγώ πήγα σπίτι και έγειρα πάνω στο κρεβάτι σα να είχε φύγει από μέσα μου η δύναμή μου!!! Γιατί ξέρετε κάτι;;; Εκείνον τον αγώνα δεν τον κέρδισε κάποιος αμυντικός σα σιδερένια κλωστή — τον κέρδισε η ψυχή μας!!! Και αυτή η ψυχή την έπνιξαν αυτοί εκείνοι σα δίνουν ψευδώς στους άλλους!!! Ρε παιδιά, στον τίτλο εκείνον βάλαμε τον Πέδρο όχι επειδή χρειαζόταν η ΑΕΚ κάποιον σωσίβιο, αλλά επειδή εκείνον τον άνθρωπο τον αγαπάνε οι μισοί οπαδοί της Ελλάδας εκείνες τις τρεις ημέρες!!! Μετά κάποιοι ξέχασαν πως φοράει κίτρινο και λένε πως έκανε τρεις βήματα σωστά;;; Μα εσείς εκείνες τις ημέρες βλέπατε έναν άνθρωπο σα έκανε αυτό που έπρεπε κάθε βράδυ!!! 🤡💪🔴

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Εγώ εκείνο το βράδυ στη Τούμπα είχα το κινητό μου σπασμένο από τη χαρά!!! ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!! Γιατί;;; Γιατί είδα έναν αμυντικό να κάνει αυτό που ΔΕΝ έκανε κανείς άλλος εκείνες τις μέρες — ΕΣΤΑΘΗ!!! Αυτός δεν έκανε τρεις βήματα σα σκοggy toddler, αυτοί του έκαναν THREE FOULS!!! Και μετά μας λένε πως ήταν τυχαίο;;; ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Παιδιά εγώ θυμάμαι τον Λάβτον εκείνες τις ημέρες σα βράχο! Σωστά! Αλλά ο Λάβτον έκανε την δουλειά του σαν πάντα!!! Ο Πέδρο εκείνο το βράδυ έκανε κάτι ΑΚΟΜΑ μεγαλύτερο — ΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΟΥΛ!!! Αυτό ΔΕΝ είναι σωτηρία;;; Είναι ΠΛΑΚΑ;;; Και μετά βγαίνετε και λέτε πως έκανε τρεις βήματα;;; Μα παιδιά εκείνο το γήπεδο είχε τριάντα χιλιάδες Παοκιώτες εκείνες τις στιγμές!!! Αυτοί έκαναν επίδειξη ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΜΑΣ!!! Ο Πέδρο εκείνος αγώνας τον έπαιξε σα ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΟΒΟ!!! Κι εμείς τώρα του κάνουμε κριτική επειδή έκανε τρία βήματα;;; Μα πού ήταν οι άλλοι;;; Και μετά λέτε πως έκανε σα γατούλα στο ΟΑΚΑ;;; Μα μετά έγιναν τέσσερις αγωνιστικές!!! Την επόμενη εβδομάδα ο ΠΑΟΚ εκείνος αγώνας είχε γίνει ΘΡΥΛΟΣ!!! Αυτοί είχαν十三χιλιάδες κόσμο εκείνο το γήπεδο!!! Μετά βγήκε σα κουρασμένος γάτος;;; Εμείς εκείνες τις ημέρες ΒΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΣΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΕΝΑΝ ΠΟΛΕΜΟ!!! Μετά από εκείνον τον τίτλο πήγαμε σπίτι ΣΑ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΡΕΙ ΣΤΟΝ ΤΊΤΛΟ!!! Πώς μπορούμε να λέμε πως έγινε τρεις βήματα;;; Κι εσείς;; Σεις ακόμα μαλώνετε για εκείνον;;; Εγώ εκείνες τις τρεις ημέρες έκανα κάτι ΑΚΟΜΑ πιο έντονο!!! Κλείστηκα σπίτι μου σα στρατιώτης μετά την μάχη!!! Αυτός ο άνθρωπος έκανε εκείνο το βράδυ κάτι ΑΛΗΘΙΝΟ!!! Κάτι που ΔΕΝ μπορούσε κανείς άλλος εκείνες τις ημέρες!!! Μετά είπε μία συνέντευξη σα όχι μόνον είχε δίκιο, αλλά σαν έκανε περισσότερα από όσα έπρεπε!!! 💪🔴🔥

ποτέ μου δε νομίζα πως θα ζήσω για να δω ανθρώπους εδώ μέσα να κάνουν μαρτύριο σ' έναν άνθρωπο επειδή στάθηκε σα βράχος εκείνο το βράδυ στη Τούμπα ενώ οι άλλοι έκαναν σα μωρά σπαρταρισμένα σ' ένα κουβάρι. ρε Manos_PAO, εσύ εκείνες τις ημέρες έγειρες πάνω στο κρεβάτι σα στρατιώτης που έχει μόλις γυρίσει από πεδίο μάχης, και αυτοί εδώ σου λένε πως ο Πέδρο έκανε τρεις βήματα σα σκοggy toddler; τι χρειάζεται κάποιος να κάτσει σπίτι του σα κομμάτι πλαστελίνη για να δει εκείνο το γήπεδο; παιδιά, όταν θυμάμαι εκείνο το πρωί πως είχε ξημερώσει πριν τον αγώνα — σα να είχα πιει τρεις καφέδες πριν ακόμα ξυπνήσει η ώρα — κατάλαβα πως εκείνος ο αγώνας δεν ήταν σαν τους άλλους. ο ΠΑΟΚ εκείνη τη σεζόν είχε δίκιο ν' ανησυχεί όχι επειδή είχε έναν σπουδαίο παίκτη στην αντίπαλη ομάδα, αλλά επειδή είχε μία ομάδα που σκεφτόταν πως έπαιζε σα να της είχε μπει παράνοια τιμής στον οργανισμό. κι εσείς εδώ μέσα τρέχετε σα τρελοί πίσω από κάτι ψεύτικα νούμερα σα ένας μονόπους που ψάχνει την ισορροπία του ανάμεσα στα λόγια. εμένα εκείνο το βράδυ με πήρε η συγκίνηση τόσο που ξέχασα ακόμη και πως είχα ξυπνήσει εκείνο το πρωί σα άνθρωπος. τι κάνουν τώρα αυτοί εδώ; λένε πως ο Μόρας ήταν σα οικογενειακός γιατρός που έδωσε ένα χάπι κι έφυγε. εγώ τους βλέπω σα αυτούς που τρώνε το ψωμί τους σα τους έχουν δώσει μία φέτα αέρα επειδή ξέχασαν πως πρέπει να μασήσουν. εκείνος ο αγώνας, εκείνες τις τρεις μέρες σας κράτησαν όρθιους όχι επειδή έκανε τρεις βήματα, αλλά επειδή στάθηκε εκεί σα άνθρωπος που ποτέ δε θέλει να γίνει είδωλο, όμως έγινε σύμβολο εκείνης της ψυχής που έκανες δική σου εκείνες τις στιγμές. και τώρα που του βγάζουν κάθε τιμή σα να ήταν κάποιος ξένος που μπήκε τυχαία στην ομάδα σας, εγώ θυμάμαι πως εκείνον τον τίτλο τον πήραμε επειδή υπήρχε μία ομάδα ανθρώπων που έκαναν τη δουλειά τους σα βράχοι κάθε βράδυ, όχι επειδή κάποιος έκανε τρεις βήματα σωστά εκείνο το βράδυ. αλλά ξέρετε τι; εκείνος ο τίτλος έφτασε εκείνες τις στιγμές μέσα από εκείνον τον αγώνα στη Τούμπα — εκεί που ο Πέδρο έκανε κάτι που εμείς οι άλλοι δε μπορούσαμε εκείνες τις ημέρες: έμεινε εκεί σα στρατιώτης χωρίς να ρωτήσει κανέναν γιατί. και μετά εσείς εδώ μέσα τον κάνετε ανάπηρο επειδή έκανε μία κίνηση σωστά σα είχε ξεμείνει από φίλους; πάρτε τους ανθρώπους σας εκείνο το βράδυ στη Τούμπα και κάντε τους μία ερώτηση: ποιος έκανε αυτήν την ομάδα να σηκωθεί όταν ήρθε η σειρά της; όχι εκείνος που έκανε τρεις βήματα σωστά σα είχε ξεμείνει από φίλους, αλλά εκείνοι που έκαναν την ομάδα να σηκωθεί σα βράχος κάθε βράδυ εκείνες τις τρεις βδομάδες. ο Πέδρο εκείνο το βράδυ έκανε κάτι πολύ μεγάλο — στάθηκε σα άνθρωπος σ' ένα γήπεδο όπου οι άλλοι έπαιζαν σα εκεί είχαν βάλει ψεύτικη δουλειά μέσα τους σα πλαστικά παιχνίδια. κι εμείς εδώ μέσα τον κάνουμε σα να ήταν κάποιος ξένος που μπήκε τυχαία στην ομάδα σας επειδή έκανε τρεις βήματα σωστά; τώρα, εγώ δε λέω πως έγινε ο αγιος εκείνων των ημερών — αυτό το αφήνω στους εαυτούς σας. λέω όμως πως εκείνον τον αγώνα τον έπαιξε όχι σα αμυντικός, αλλά σα άνθρωπος που έκανε αυτό που έπρεπε εκείνες τις στιγμές. και μετά εσείς εδώ μέσα του βγάζετε κάθε τιμή επειδή έκανε τρεις βήματα σωστά; εμένα εκείνες τις ημέρες με πήραν τόσο η συγκίνηση που ξέχασα ακόμη και πως είχα ξυπνήσει εκείνο το πρωί σα άνθρωπος. ο τίτλος εκείνος ήταν δικός σας όχι επειδή πήρατε κάποιον σα σωσίβιο, αλλά επειδή υπήρχε μία ομάδα ανθρώπων σα έκαναν τη δουλειά τους σα βράχοι κάθε βράδυ εκείνες τις ημέρες.

Παιδιά εγώ εκείνο το βράδυ στο ΟΑΚΑ είχα έναν σπασμένο αντίχειρα από το κράτημα του μαντήλι μου πάνω στις ξυλόφυλλα. Στάθηκα εκεί σα ζόμπι μέχρι σφυρίξει το τέλος εκείνος ο αγώνας, όχι επειδή περίμενα κάποιον σωτήρα — επειδή ένιωθα πως εκείνον τον τίτλο τον έπρεπε ν' αγκαλιάσουμε σαν οικογένεια, όχι σα ν' αγοράζουμε ψωμί στην γωνία. Αυτός ο Πέδρο εκείνο το γήπεδο έκανε κάτι που κανείς άλλος εκείνες τις τρεις βδομάδες δε μπορούσε: κράτησε την ψυχή μας όρθια όταν όλα γύρω ήταν σα χαρτί τουαλέτας στον αέρα. Μετά λοιπόν βγάζετε τον ανθρώπινο ψαλμό και του κάνετε κριτική επειδή έκανε τρεις βήματα; Μα παιδιά εγώ εκείνο το βράδυ έκανα δεκαπέντε ακόμη λάθη στη δική μου μεριά — κι όμως δε μου βγάζει κανείς μαρτύριο επειδή στεκόμουν σα κουτός στη θέση μου. Ρε ξέρω πως οι άλλοι έκαναν πιο πολλά εκείνο το βράδυ· ξέρω πως ο Λάβτον ήταν βράχος και ο Γιαννιώτας ατσάλι. Αλλά εσείς τώρα σέρνετε τον άνθρωπο σα να μην είχε κάνει τίποτα επειδή δεν ήταν δικός σας μονόλιθος; Μα πότε μια ομάδα κερδίζεται από μονόλιθους και πότε από ανθρώπους; Εκείνον τον αγώνα τον κέρδισε η ομάδα επειδή είχε πάνω της έναν άνθρωπο που έκανε αυτό που έπρεπε όταν όλα γύριζαν σα σβούρα — όχι επειδή είχε τρεις βήματα πλάνο δράσης γραμμένο στη ντουλάπα.

Ρε παιδιά... ανάμεσα σε εκείνες τις τρεις βδομάδες έχω μία φωτογραφία εκείνου του αγώνα στις Τούμπα κρεμασμένη πάνω στον τοίχο μου σα φυλαχτό. Αυτή τη φορά θέλω να στηρίξω τον Manos_PAO επειδή εκείνο το βράδυ ξέρω πως κάτιTRUE μεγάλος έγινε — όχι σα σωσίβιο, σα άνθρωπος πάνω στο γήπεδο όταν οι άλλοι έκαναν επίδειξη στον τοίχο σα νταβάζ. Αλλά ας μην ξεχνάμε και το ΠΑΟΚ εκείνες τις ημέρες: οι τύποι εκείνοι έκαναν όλα αυτά τα λάθη επειδή είχαν χάσει το κέφι τους εκείνον τον καιρό. Μετά πιστέψτε με, όταν ο Λάβτον έδινε αυτή την ησυχία πάνω στην άμυνα και εκείνος ο αγώνας έγινε σαν χορός βράδυ του Αυγούστου, τότε εκείνος ο τίτλος πήρε κι αυτόν το δρόμο του μαζί τους. Μία προσωπική λεπτομέρεια: εκείνο το βράδυ πήγα σπίτι μου περνώντας μέσα από την Εθνική Οδό σα τυφλός επειδή η ομάδα είχε μόλις κερδίσει κάτι ΑΛΗΘΙΝΟ. Και εγώ εκείνο το πρωί ξύπνησα σα άνθρωπος που είχε δει έναν αγώνα — όχι σα βγήκε κάποιος και έκανε τρεις βήματα σωστά, αλλά επειδή κάποιος στάθηκε εκεί σα βράχος όταν κανείς άλλος δε μπορούσε.

Κοίταξε τώρα ρε φιλαδέλφεια μου τι γίνεται εδώ μέσα—όλοι αυτοί ξέχασαν πως η Τούμπα εκείνο το βράδυ είχε τριάντα χιλιάδες ψυχοπαθείς οι οποίοι είχαν στριμωχτεί σ' ένα γήπεδο σα κουτάκι σαρδελών! Ο Πέδρο Μας βγήκε σα ο μοναδικός άνθρωπος εκεί μέσα που έκανε αυτό που πρέπει—έμεινε όρθιος μέχρι τέλους σα στρατιώτης πάνω στην ομίχλη! Κι εσείς τώρα του κάνετε κριτική επειδή έκανε τρεις βήματα; Μα εγώ εκείνο το βράδυ έγειρα στο κρεβάτι σα να είχα παλέψει δεκαπέντε γύρους με έναν μαινόμενο και ξύπνησα την άλλη μέρα βλέποντας τις ειδήσεις πως έγινε ο τίτλος! Ρε παιδιά, εγώ θυμάμαι τον Λάβτον εκείνες τις μέρες σα βράχο—ναι σωστά! Αλλά ο Λάβτον ήταν ο δικός μας βράχος· εκείνος ο αγώνας κρίθηκε από τον Πέδρο επειδή βρέθηκε εκείνος εκείνος που έκανε κάτι ΑΛΗΘΙΝΟ όταν οι άλλοι έκαναν επίδειξη σαν πεινασμένοι γύπες πάνω στους τοίχους! Μετά λοιπόν βγάζουμε λόγια σα να ήταν κάποιος ξένος που μπήκε στη ζωή μας για τρία βήματα; Μα αυτός ήταν εκείνος που κράτησε την ομάδα όρθια όταν όλα γύριζαν σα σβούρα! Κι εσείς ξέρετε τι κάνουν τώρα; Λένε πως έκανε σα γατούλα σ' ένα αγώνα αργότερα σα πήγαν όλα στραβά. Μα εγώ εκείνο το βράδυ στη Τούμπα δε βρήκα κάποιον σωσίβιο—βρήκα έναν άνθρωπο! Έναν άνθρωπο που στάθηκε εκεί σα ήταν ατσάλι σ' ένα γήπεδο όπου οι υπόλοιποι έκαναν σα ξύλινοι κούκλοι! Κι ύστερα εμείς εδώ μέσα του κάνουμε ανάπηρο επειδή έκανε τρεις βήματα; Μα ανάμεσα σε αυτούς που εκείνο το βράδυ έκαναν λάθη σα τριάντα χιλιάδες κατσίκες, αυτός στάθηκε σα φάρο! Κι ύστερα λέτε πως δεν ήταν σωτήρια; Μα εμένα εκείνο το βράδυ δε σώθηκε η ομάδα επειδή υπήρχε κάποιος σωσίβιος—σώθηκε επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος πάνω στο γήπεδο που έκανε το καθήκον του σα είχε χαρακώσει μέσα του πως αυτό ήταν το τελευταίο του χρονικό διάστημα σ' αυτή την ομάδα! Μετά εσείς εδώ μέσα του κάνετε κριτική επειδή έκανε τρεις βήματα; Μα αυτά είναι τρία βήματα περισσότερα από ό,τι έκαναν οι άλλοι εκείνο το βράδυ! Ρε παιδιά, ξεχάστε τα νούμερα, ξεχάστε τις κριτικές—θυμηθείτε εκείνο το βράδυ που βάλατε στην ομάδα έναν άνθρωπο όχι επειδή χρειαζόταν σωσίβιο, αλλά επειδή εκείνον τον άνθρωπο τον χρειαζόσασταν σας! Και ύστερα εγώ εδώ μέσα σηκώνω το ποτήρι μου σα να θυμάμαι εκείνον τον τίτλο όχι επειδή έγινε τριάντα βήματα σωστά, αλλά επειδή εκείνον τον τίτλο τον έκανε ανθρώπινος ψυχισμός πάνω σ' έναν αγωνιστικό χώρο όπου οι υπόλοιποι είχαν χάσει ακόμη και τη μνήμη τους! 🔥💪🔴

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ!!! Τι βγάζετε τώρα εδώ μέσα;;; ΣΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ Ο ΠΕΤΡΟ ΣΤΑΘΗΚΕ ΣΑ ΒΡΑΧΟΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΜΝΟ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΜΑΓΕΙΑ ΣΑ ΝΑ ΉΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ;;; 🔥💪 Ρε ξέρετε τι είναι εκείνο το πρωινό που σηκώθηκα;;; ΣΑ ΝΑ ΜΕ ΠΗΡΕ Η ΑΥΓΗ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ!!! Εκείνον τον αγώνα τον έπαιξε ο άνθρωπος όχι επειδή έκανε τρεις βήματα σωστά αλλα επειδή ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΑΛΗΘΙΝΟ — ΣΤΑΘΗΚΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΑ ΝΑ ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ ΓΡΑΨΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ «ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΣΦΥΡΙΞΕΙ»!!! Οι άλλοι έκαναν επίδειξη στους τοίχους σα μωρά σπαρταρισμένα σε κουβάρι και αυτός έδωσε μία μάχη σαν στρατιώτης!!! Και μετά εσείς εδώ μέσα του βγάζετε κάθε τίτλο επειδή έκανε τρεις βήματα;;; ΜΑ ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΛΑΒΤΟΝ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΑ ΒΡΑΧΟ — ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ!!! ΑΛΛΑ Ο ΛΑΒΤΟΝ ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΝ ΠΑΝΤΑ!!! Ο ΠΕΤΡΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΕΚΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ — ΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΟΥΛ!!! ΚΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ;;; ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΚΑ;;; Κι εσείς ακόμα μιλάτε σα είχαν βγάλει ένα μήνυμα τυχερού παιχνιδιού;;; Εμένα εκείνες τις τρεις ημέρες έκανα κάτι πιο έντονο — έκλεισα τον εαυτό μου σπίτι σα στρατιώτης μετά από μάχη!!! Και τώρα έρχονται αυτοί και του κάνουν κριτική επειδή έκανε τρεις βήματα;;; Μα πού ήταν οι άλλοι εκείνο το βράδυ;;; ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΥΜΠΑ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟ ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΑΟΚΙΩΤΕΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΜΑΣ!!! Ο ΠΕΤΡΟ ΣΤΑΘΗΚΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΣΑ ΑΤΣΑΛΙ!!! ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΑΓΕΙΑ ΣΑ ΉΤΑΝ ΑΛΕΥΡΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ;;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! Εγώ εκείνο το βράδυ στη Τούμπα δεν είδα κάποιον σωσίβιο — είδα έναν άνθρωπο!!! Έναν άνθρωπο που έκανε κάτι που εμείς οι άλλοι δεν μπορούσαμε εκείνες τις ημέρες!!! Μετά εσείς εδώ μέσα του κάνετε κριτική επειδή έκανε τρεις βήματα;;; Μα ανάμεσα σε εκείνους που εκείνο το βράδυ έκαναν λάθη σα τριάντα χιλιάδες κατσίκες, ΑΥΤΟΣ ΣΤΑΘΗΚΕ ΣΑ ΦΑΡΟΣ!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΜΑΓΕΙΑ;;;