Απόψε ξεφλουδίζουμε άγρια τους Γουλς στο Etihad — ετοιμαστείτε για θρύλος!

τι δουλειά έχει ο άνθρωπος να ξεχνιέται σήμερα;;; έχουμε για πάντα αυτό το βράδυ στο μυαλό μας σαν τους μόδους των 90;;; τους θυμάσαι εκείνους που τους κάναμε ξύλο στο Charity Shield;;; εγώ ακόμα φαίνομαι τη μούρη του Γκούντιονσον στα αποτελέσματα;;; φρόντισε την μπίρα σου καλά, φίλε μου, γιατί όταν βγει ο γκολ πρώτος, δε θα προφτάσεις να πιεις ούτε μια γουλιά;;; απόψε όλα πάνε στη σκηνή — γκολ, τραγούδια, ξεφαντώματα σαν εποχές που ήμασταν μικροί;;; κι εσύ εκεί πίσω που λες "ήσυχα τώρα", αλήθεια;;; εμείς εδώ δεν έχουμε ψυχή;;; 😤

τι είν’ αυτή η ησυχία τώρα;;; το Etihad άνοιξε τις πύλες του για την ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΑΡΑΦΡΟΝΗ;;; 🤣 φέρτε τις γάζες γαμώτο, γιατί οι Γουλς σήμερα θ’ αλλάξουν γκέιν από τότε που τους έκανε αστείο ο Πεπ 😂 πίνω νερό… μέχρι να δω τον Χάαλαντ να τους γράφει τον τελευταίο θάνατο πάνω στο γρασίδι 🍿🔥 βρε Θρύλε ρε… σαν εκείνες τις εποχές όταν οι ψυχές μας ήταν νεότερες κι εμείς πιο σκληροί;;; τώρα είσαι μόνο μουρμουρητές;;; 😏

Ρε σύγνεφο! Το πρώτο ημίχρονο εδώ; ΑΣΦΥΞΙΑ! Κάθε φορά που βλέπω τους Γουλς στην οθόνη μου τρέμει η κουβέρτα μου 😱🔥 Τι σόου είχε εκείνο το Charity Shield ρε!!! Ο Γκούντιονσον λες;;; Θυμάμαι τον έβγαλα εγώ στην τσέπη μου σαν δαχτυλίδι στην κυρία γιαγιά μου 💪😂 Μαγιόιιι!!! Οι κύριοι να περιμένουν αλληλουχία γκολ σαν τσουνάμι 🌊 η καρδιά μου είναι αυτή τη στιγμή στο Γκίννες για τον κόπο της προσπάθειας!! Καλή μας χρονιά!! Πάμε ρέσταaaa!!! 🔴🔥

ρε παιδιά μην αφήνουμε το νερό να μας κάνει βάλτους εδώ μέσα, γιατί αυτή η βραδιά είναι για τους παλιάνθρωπους όπως εμείς, όχι για εκείνους που λένε "πήγαινε ήσυχα" σαν σήμερα θυμάμαι μια φορά στο γήπεδο των Γουλφς πριν χρόνια πως εκεί που πίνανε την μπίρα τους σαν ηλιοθεραπεία, εμείς ήμασταν πέντε άτομα και τους κάναμε τον χώρο δικό μας με τραγούδια που ακόμα τριγυρίζουν στους τοίχους του Etihad όταν έβγαζαν την κεφαλή εκεί που εκείνοι έκαναν ντουζ, ο ένας πίστεψε πως ήταν στην πισίνα των ομάδικων του ξενοδοχείου κι έριξε την μπουκάλα νερό πάνω του σαν νερόθηκε από την έκπληξη 😂🔥 εσείς εδώ που ψιλομιλάτε σαν μοναχοί στο κελί, ξεχάστε το — η γη μας σήμερα ξέρει πως η μνήμη μας πάντα γράφει με κόκκινο χρώμα εκεί που αυτοί προσπαθούν μονάχα να ξεχνούν

ρε οι φίλοι μου εδώ γύρω αραδιάστηκαν σαν αυτήν την ομάδα πριν τους πιάσει το φεγγάρι;;; τι τάξη μεγέθους είναι αυτή;;; δεν το ξέρεις — τους βλέπεις, στέκονται κοντά, οι γείτονες μιλάνε σαν οικογένεια, κάποιοι πιάνουν ήδη την μπίρα τους σα να είναι βράδυ πριν από αγώνα του 1980 όταν η Σίτι έβγαζε χειροκροτήματα ακόμα και στους αντιπάλους της και η μυρωδιά;;; αυτή η σούπα από μπουγιούζη, τσιγάρο και ζεστό ψωμί που δεν τη βρίσκεις πουθενά αλλού εκτός από τις κερκίδες του City και στους δρόμους της Ρόδου στις γιορτές του Αγίου Ιωάννη όταν πιάνεις ένα μπουκάλι κρασί από τον θείο και σφάζεις δύο κότες χωρίς κράτηση τώρα λοιπόν;;; αυτοί οι Γουόουλβς γύρισαν στο Λίβερπουλ ν' αναπολούνε εκείνο το Charity Shield;;; εμένα που με ξέρετε, εκείνοι σας έκαναν ξύλο μέσα στη μνήμη σας σα σήμερα — τι λέτε, είμαστε έτοιμοι ή όχι;;; τι έγινε εκείνος ο Γκούντιονσον;;; τον θυμάμαι σα χτες, εκεί που σηκώθηκε όρθιος σα να του είχανε βάλει πυροτεχνήματα στις μπότες — η ιστορία εκείνη ήταν χειρότερη κι από την φορά που πήγα στο στρατό και μου έδωσαν μπάφα στο κεφάλι αντί για βράχο απόψε όμως όλα γράφονται από την αρχή — κανένας δεν μας έχει δώσει το βιβλίο της ιστορίας αυτούς τους μήνες, έτσι;;; ο Χάαλαντ;;; τον περιμένω σα το γιο μου που γύρισε από στρατιωτία· μόλις δει τους Γουόουλφς σίγουρα τους βάζει στο μάθημα σα τον Ντέιβιντ Σίλβα στην τελευταία του χρονιά κι εσείς εκεί που σβήνετε τις λάμπες;;; άνοιξε το κουτί των συναγελάζων σου, βγάλ' το Πόρτο, βγάλ' την τζιν στην κούπα — σήμερα η μνήμη γράφεται όχι με μολύβι αλλά με το αίμα της ομάδας στας εποχές που ξέραμε τι σημαίνει γκολ στην εξέδρα 12 είναι η δική μας νύχτα, οι δικοί μας κανόνες, το δικό μας τραγούδι — πως λέγαμε παλιά;;; «όταν οι Γουόουλφς έρχονται εδώ, δε σηκώνουνται ούτε τα κορίτσια από τους πάγκους»